232 resultaten.
In memoriam
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.423 Ik ben niet eenzaam sinds gij zijt gegaan.
Zoals het licht gans om de wereld is
zijt gij met mij. Alle herinnering is
vager en verder van mij heengegaan,
overgegaan, als bloemen in hun zaad
onder de aarde. En dit is zo vreemd
dat nu àl inniger de stilte neemt
aard van uw wezen, sinds van u begon
vergetelheid van woord en daad. Van dit…
In memoriam
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
856 (voor Menno Wigman)
Ineens ben je helemaal weg
van de aardbodem verdwenen
voorgoed in slaap gevallen
de warmte uit alle genen
er resteert slechts een
leeg hok in de
dichterlijke paardestallen.
Je wist ons zo schoon met
woorden te verblijden
je hart zuchtte 'pech!'
maar over is het lijden
blijvend zijn jouw poëmen
en ik ben blij dat ik eens
jouw…
IN MEMORIAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 daar lig je dan koud en kil
ik kijk naar je - bedrukt en stil
je hebt geleden gemeden
hebt jezelf in stilte moegestreden
wat van het gezicht is af te lezen
jij bent nu in die andere wereld
die vredige overkant
waarvan wij hopen dat die er is
jouw joviale: ‘Hallo met mijn naam’
als welkom als ik belde is wat ik straks mis
het zal vast nog…
In Memoriam
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
551 Wij allen koesterden eerst nog de hoop
Dat hij de aanslag wel zou overleven
Hij was te moedig om iets op te geven
Toch kreeg de laffe daad een triest verloop
Zijn overlijden vormt een groot verlies:
Ons land had maar één Peter R. de Vries –…
in memoriam
snelsonnet
4.7 met 20 stemmen
754 de dichter heeft als “wapen” enkel woorden
waarmee hij haat - en “molens” ook - bestrijdt
het woord (zijn slagveld) vindt hem steeds bereid
in zelfs de landen waar ze hem vermoorden
daar is zijn woordenstrijd een gruweltest
waar slechts ons diep respect hem dan nog rest…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Ik zie je portret
jouw lichaam is er niet meer
herinnering leeft
Wanneer ik reis in jouw schitterend portret
herbeleef ik onze tranen van vreugde en verdriet
Eerste kus met haar contouren en fijne lijnen afgedrukt
op onze lippen terwijl vier kleine woordjes kleven op de huid.
Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht
trillend met…
In memoriam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
719 Moeder is niet dood
ze groeit voort
in al haar kinderen
en 't bloeien van die loot
geen snoeimes
kan 't verhinderen
het navelkoord
ten tweede maal doorsneden
maar moeders streng bloeit voort
in 't diepste van ons leden
haar vergeten
zal niet gaan
want bij het in de spiegel kijken
zien wij voortaan
omdat we veel op haar gelijken…
in memoriam
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
678 Ik wil alles met u delen
de liefde en het leven
ik heb slechts schamele woorden
ondanks de dood vindt u mij.
In fluisterende poëzie
een vreugdevolle melodie
ik vind u in welluidendheid
in schrijnende refreinen.
U wilt ver van wereldse rumoeren
alles met mij delen in de warmte
van sobere doorvoelde woorden
naar het diepste van wezenlijk…
vlamhoogte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 ze straalt)
nooit meer haalt de tijd je in
je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd
jouw beeld bestaat nu
uit het licht
van alles, dat uit liefde
aan jouw nagedachtenis gegeven is
als alles weer verandert
draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders
in mijn hart en in
mijn eindeloos gemis
(in memoriam…
afscheid van Constant Nieuwenhuys
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.803 Constant bleef nooit stille staan
in stilte bleef hij verder gaan
na Cobra Corneille Appel
deed hij een appél
voor Nieuw Babylon
toekomst van ruimte en zon
er was genoeg ruimte
onder zijn zon
einde Grote Wittenburgerstraat
op het oude lange eiland
tegen de waterkant
in een oude school
zag men hem jarenlang
onvermoeibaar gaan en komen…
Inge Boulonois
snelsonnet
4.9 met 9 stemmen
878 Nu Inge Boulonois is overleden,
De Grande Dame van de poëzie,
Krijg ik gevoelens van melancholie,
Dan denk ik aan de tijd die is vergleden.
Aan Inge denken wij zoals het hoort:
Zij leeft postuum in al haar bundels voort.…
Spreeuwendans
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Terwijl stadionlampen
Hun licht in aanvankelijke
Fletsheid op betonnen
Muren werpen
Zwermt anderhalf uur
Voor het treffen een
Golf van tienduizenden
Spreeuwen in de
Avondschemering
Die voor alles het
Afscheid in zich draagt,
Vormen aannemend
Die bol en rond zijn
Maar ook langwerpig
Als een zandloper uitgezakt
Legt ze…
Gebroken sperziebonen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 De glimlach die je
Door het leven heeft
Gedragen, ogen vol liefde
Voor hen die jullie samen kregen,
Is opgegaan in de eeuwigheid -
Sperziebonen uit eigen tuin,
In liefde verbouwd,
In dankbaarheid geplukt,
Liggen door jou gebroken
Op schoot, je ogen gebroken
Zonder dat je er erg in had…
Voor Dora
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.415 Er is een tijd van komen
er is een tijd van gaan
die tijd is nu gekomen
en laten we een traan
het pad is gelopen
de horizon bereikt
je ziel meegenomen
op de vleugels
van de wind
Lieve Dora, moge je ziel
in vrede leven en
rust zacht
want de herinnering
aan jou blijft
bij ons
dag en nacht
in memoriam
Dora van Kampen 28 april 2008…
ga maar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 nu je sterft uit een verlaten lichaam
vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig
blij en tomeloos het leven vieren
zucht ik vrijer
over zeven uren zweeft jouw stille lach
zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet
hoe zoet is dan het sterven
blijer zal ik zijn
als jij jouw haren glanzen laat
in bovenaardse zon
In memoriam…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 In je cocon als onberoerd van vele vragen
slaapdronken wiegend in de armen van de dood
nog mooi steeds met je haren zacht
om je wasbleke gelaat
verglijd je langzaam in zijn koele schoot
Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
rust je nu verstild in je gebaren
alsof nooit je lichaam me had toebehoord
verlaat je me
berustend, zonder…
kus mijn tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Kus mijn tranen:
Hoezeer heeft het leven mij geschonden,
En toch bleef de mens in mij verbonden,
Vooral met die, die ik zo lief had,
Met wie ik bijna alles deelde wat ik bezat.
In mijn jeugd droomde ik van grote daden,
Nee, niet in weelde baden,
Maar, die de wereld leefbaar wilden houden,
Een samenleving waar we samen aan bouwden.
Ik…
sneeuwtop
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
1.725 de dood komt en gaat
blijft de trouwste vriend
van aarde tot stof
waarvan dromen zijn gemaakt
ergens daar tussenin
ontspringt een woord
een vogel zingt
een regel ontstaat
wat later een gedicht
over de liefde op het hoogste punt
hoe kan het anders
van de Mont Ventoux
* In memoriam Ger Klein Ikkink soms wel Ger van Wijck geheten, stichter…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 in memoriam Ed Leeflang
Ik zie je lopen op de kinderhoofdjes
die altijd glimmen langs het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord…
Koninklijk overzicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 In Memoriam Gerrit Hingstman
Royaal kijk jij me
Aan vanuit de hoogte
Koning op vier benen
Edel wat betreft statuur
En oogopslag - je ziet
Goedkeurend toe als ik
Je vertel dat ik je mooi
Vind - volmaakt in schoonheid
Te midden van dit kristallen
Landschap waarin alles blinkt
Alsof het van zilver is, en dan
Beginnen je ogen te…
Misschien is dit het laatste
gedicht
3.0 met 19 stemmen
13.476 (in memoriam A.P.)
-------------------------------------------
Heden voelen mijn voeten zich goed, 2002.…
Wanneer de einder dichterbij kruipt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.223 draait het leven achterstevoren
gaan we terug naar waar 't ooit begon
het moment dat hij mij komt halen
kijkt hij me recht in mijn ogen aan
ontsnappen blijkt een illusie
er is maar één weg om nu te gaan
als dan de einder langzaam nadert
word ik door schaduw overmand
rest er niets dan overgave
op mijn schouder rust zijn hand
*~ In memoriam…
Op de drempel van de tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.239 hopelijk
komen gaat
terecht gekomen in
de sluizen van de tijd
het oude achter zich
gelaten, het nieuwe
binnengevaren, niet
wetend wat er komen
gaat - onwetend van
de liefde en het leven
dat hen overkomen gaat
en van de dood die -nog - niet
bestaat
n.a.v. reunie klas 1 chr. mulo Ter Apel 1967
in memoriam…
Liefde in memoriam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.551 ontstemd
als jouw naam wordt uitgesproken
spreekt mijn hart, van slag
verslagenheid overweldigt
wel dicht ik dit gemis
maar ik zit er naast
niet naast jou
die plek naast me is leeg
leeg als mijn zelfvertrouwen
onbetrouwbaar voelt wat nieuw is
ik vernieuw liever het oude
ouder wordende herinneringen
ze omringen mijn hart
liefde in memoriam…
op mijn weg
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
723 er hing een merkwaardig
vuil licht over het verveloze
kruis
alsof het ingegroeid was, vastgebonden
zonder inscriptie
ieder dag liep ik er langs
raakte het verweerde hout net niet aan
doodsbang
om met de doden
tikkertje te moeten spelen
vandaag, jaren later
zag ik het kruis weer
het viel uit het dunne schrift
waarin ik een memoriam…
Drieënvijftig lentes
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.271 gegeven
in het leven
hier op aard
klaverjassen in de
Baskuul met vette blow
deden we zo
groot de lol
bulderend lachen
kon je goed
gaf men moed
in bange dagen
met jongeren werken
daar lag je hart
morgen 'n nieuwe start
maar zonder jou
je bent begonnen
aan jouw reis
op jouw manier eigenwijs
wel thuis lieve Tim
~* In memoriam…
Memoriam op Vaderdag
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
7.413 , Old Spice en bier
flessen leeg, chaosrommel alweer
een goed glas gevuld met gebruikte penselen
ik verstop me want
verfvingers op smetteloze moeder
deur, wij hebben allen aparte kamers en
jij een minnares om de hartstocht te delen
ik lijk op jou
volgens de moeder
niet bedoeld als compliment
is maar ten dele waar
jij had talent
in memoriam…
Laten gaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
598 voelt de zee aan tranen onophoudelijk zout
intense ontplooiing op velerlei vlak
maakt alledag dragelijker, dan toen
toen ze los moest laten, met volle tegenzin
op de rand van de einder
rooit ze het al
zevenhonderddertig dagen, vierentwintig maanden, twee jaar
en vaart ze nog iedere dag op jullie liefde
*~ Martin Brouwer in Memoriam…
in dit achtste jaar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 dode jaren leefde dat, als
zachte troost en warme handen
zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud
in witte bloemen, eeuwig waar hun
naam zich noemt
jij en zij
bloeien in een ander uur, maar immer
mooier dan de eerste dag
mijn dochterkind, ik groet graag mee
in zachte vlindervleugels
en het zingen van mijn lach
(in memoriam…
Houten kruis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Houten kruis gekanteld
Tegen een stenen schuur
Knuffels, kaarsen, bloemen
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bij elkaar gebracht in de tijd
-----------------------------------------------
In Memoriam Kees-Jan Dusseljee
die in nieuwjaarsnacht door een
eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…