353 resultaten.
schriftelijk reageren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 ten minste houdbaar tot
uiterste pogingen -wat hierna
volgt is notulair vastgelegd-
zie ook de algemene voorwaarden
bij het kernbegrip ‘thuiskomst’
meestal schuchter en aan de lijzijde
van schaduw, bij vlagen naar
buiten tredend
mocht dit op bezwaren stuiten;
het is mogelijk met kennisgeving
te schitteren in afwezigheid
-er volgt…
onder het ijs
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
714 midden in het duister
zoek je een uitweg
het licht vinden…
zo gemakkelijk is het niet
je zwemt naar het daglicht
weg van het donker
het hoofd botst hardhandig
tegen het ijsplafond
tegen beter weten in
weg van het licht
terug naar de donkerte
daar waar je het minst naar toe wilt
en dan midden in de duisternis
de plaats waar…
Oude schoenen in de sneeuw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.079 Het rouwproces voltooide zich in zwijgen
en een onvoltooide brief, vond een weg
in dromen die je niet kon beschrijven
het graf was stil met de bloemen
een kind van jouw liefde zong een lied
zo blij was je in het liefdeshart gekomen
dat je oude schoenen in de sneeuw konden lopen
zonder zelfs het minste spoor van verdriet
in een andere taal…
Kurma (schildpad)
gedicht
2.6 met 38 stemmen
10.477 Misschien
als ik slaap, maar bij het minste geluid
verdwijnen zijn geschubde pootjes langs mijn
oren en mijn ogen, ze worden als het ware
in een schild gezogen. Zijn magere kop
raspt soms over mijn tong, en praat maar
zo vertraagd dat men het nauwelijks
verstaat: hij noemt mijn klieren
liefde en ik hou van hem.…
Soms vált alles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Soms valt alles
hetzelfde uit
als gisteren
een lege dag
die er niet toe doet
Soms valt alles
mij zo tegen
wanneer ik verlang
naar een ander
ik
Soms valt alles
in duigen, is het minste
mij teveel of blijft niets
gehoorzaam onder mijn handen
op zijn plaats zoals ik het wil
Soms valt alles
zomaar stuk, mijn
goede bedoelingen
en…
Een dag op het land
gedicht
2.0 met 19 stemmen
7.147 klaarwakker, zo dacht ik te lopen,
op iets wat soms aandeed als het prettige van mos, om
fluisterend te zoeken, te voelen
het minste geringste:
alle erkende bestaande variëteiten van schaduw
dit uur van de dag,
opdat men mij voegde, met nodige discretie,
bij de lijst van gewone prestaties
in het boek der vergelding,
het grote jaarverslag…
Een dag op het land 3
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.394 klaarwakker, zo dacht ik te lopen,
op iets wat soms aandeed als het prettige van mos, om
fluisterend te zoeken, te voelen
het minste geringste:
alle erkende bestaande variëteiten van schaduw
dit uur van de dag,
opdat men mij voegde, met nodige discretie,
bij de lijst van gewone prestaties
in het boek der vergelding,
het grote jaarverslag…
De tijdgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 Opeens was glanzend dof,
succes sloeg om in sof,
geleerd werd gedateerd,
waardeloos gewaardeerd
en ´t minste werd het meest
tot glorie van het beest.
Ben je geen onderdaan,
dan kun je beter gaan.…
(kanker 8) examen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 en zo start de eerste dag, je
zet je schrap en gaat voor
de verwachting: een vijf op z’n minst
meteen het diepe in
rotvak –economie, maar ach
jouw lach is onbetaalbaar
jouw dapperheid nog meer en
hoe je draait, want zoals altijd
toch gewoon een man
jouw eer is niet het slagen
maar hoe het gaat
de kanker om te overwinnen
en een…
Het concert des levens,
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
4.274 Maar kunnen ze op z'n minst
geen tipje van de sluier
oplichten dan?…
Festival
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
775 -------
De meningen over de kwaliteit van onze inzending naar het Eurovisie Songfestival zijn op z'n minst verdeeld.…
Brave ambtenaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
884 Zo die zit weer in de tas
Ha wat zijn we opgelucht
Er is geen vuiltje aan de lucht
Het beste ventje van de klas
Maar de BELASTINGambtenaar op elk kantoor
Krabt zich verbaasd en ongelovig achter ‘t oor
------------------------------------------------------
Nederlandse ambtenaren minst corrupt.…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
zelfs ’t minste jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.230 ik hul me in jouw handdoek
en kus jouw tandenborstel
uit paastakken zie ik
seringen bloeien
neem de kiezelsteen
die uit jouw schoen valt
in een omkadering van licht
hang hem aan
een gouden ketting van verlangen
of?
kus ik
de kiezelsteen
span het handdoek
over paastakken
omkader het verlangen
met gouden seringenbloesem
en poets…
streef ten minste toch naar zeven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 van warm naar koud
of omgekeerd,
van braaf naar stout
nooit omgekeerd,
dat is de gang van 't leven.
voor iedereen
een andere taak, opdracht of gegeven:
schep vreugde in het leven
doe dat vol medeleven!
streef op een schaal van nul tot tien
tenminste toch naar zeven…
worst
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.359 Berlijn heeft nu een curry worst museum
toeristen gaan er met plezier naartoe
omdat men zulks met bier pleegt te serveren
ik denk dat ik het ook een keertje doe
cultuur hoef ik dan niet meer te ontberen
want daar heb ik nog nooit veel aan gedaan
en in musea veel er veel te leren
zo wordt mijn opleidingsniveau voortaan
ten minste even hoog…
Help
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
983 Geef mij iets om voor te leven
Verstrek me houvast, zekerheid
Meer mag ik beslist niet wensen
In deze nare, rotte tijd
Geef het minst dat je kan missen
Doe een medemens plezier
Die doelloos hier staat rond te zwalken
Heel ver weg maar nog steeds hier
Toon wat van je mededogen
Met een geste, een gebaar
Ik weet niet waar ik het moet zoeken…
Zo dwars je de draden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
730 heb jij
de waarheid in handen
of spannen de halve je web
aan trildraad gezet
bij het minste verstoren
wordt een leugen geboren
zo dwars je
de draden en spint
het onmogelijke in
tot coconnen die
erfelijk belasten dat
wat wij ooit zijn begonnen
open je web
in ruimte voor waarheid
die niet is ontgonnen
ik ben geen prooi
nooit…
DE LIEFDE, ALTIJD WEER
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.098 Als zomaar mensen je willen oppeppen
om je uit verdriet of misère te trekken
hoef je daar niet altijd op te reageren
maar wat je voelt zal je eraan herinneren
dat liefde daarin altijd de ondertoon heeft
de liefde die altijd ieders leven zin geeft
het geeft je op z'n minst een beter gevoel
dat is ook onmiskenbaar veler mensen doel
Opgedragen…
Wraak
gedicht
5.0 met 2 stemmen
13.814 Want ik wil met mijn dood op z'n minst het
plezier bederven
van een stuk of twintig administraties.
---------------------------------------
uit: Met een klank van hobo, 1980…
AAN KATHARINA ROZEBOOM, WEDUWE GOEDHALS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.893 Want bijzijn helpt hier minst naar ’t lichaam, ’t minste deel.
Mijn hope en wens is staâg: och, paarden wij geheel!
En vlocht onscheidbre min, een zachte en vaste keten,
Twee harten, eensgezind, twee zielen hecht aaneen!
Dan mocht om zulk een prijs en rozenkrans alleen
Mijn hof en naam vol vreugds, vol vruchts, vol zegens heten.…
Licht
gedicht
2.9 met 23 stemmen
13.120 Zo weet ik beslist
Dat de zon scheen toen
Ik voor het eerst
Een vrouw zoende
Tussen haar benen
Toch was het nacht
Of avond op z'n minst
Dat kan niet anders
Ik moet al die jaren
Het licht naast
Het bed voor de zon
Hebben aangezien
Ook is denkbaar dat ik
Die keer verwar
Met een andere
Keer, bij daglicht en later
-------------…
Leven met angst
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
3.599 Het maakt niet uit
of je jong bent of oud
ze maken je voor het
minste of geringste koud.
Ben je op de verkeerde plek
op de verkeerde tijd
dan is er wel een gek
die je de keel doorsnijdt.
Seksueel misbruik met geweld
doorrijden na een ongeluk
invalide mensen mishandelen
en beroven van hun geld.…
Woordenstrijd
netgedicht
4.3 met 165 stemmen
22.734 Ik heb slechts woorden
Want iets scherpers
Mag niet van de wet
Kon ik maar zo hard schreeuwen
Dat ik je breken kon
Zodat je op zijn minst gebukt zou gaan
Onder mijn pijn
In mijn gedachten
Ben je al duizend maal gestorven
Trouw rouwend vloeiden mijn tranen
Terwijl je ziel lachend
Zijn vleugels uitsloeg
En jij jouw woorden tot echo maakte…
Bezint eer gij begint
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
960 Een Belgische vrouw heeft haar man omgebracht
als reden dat het werk wordt verzaakt
heeft zij daar in een sms melding van gemaakt
dat is op zijn minst verdacht
Zij heeft zich dan wel van haar partner bevrijd
maar weet dat zij de rest haar tijd in gevangenschap slijt.…
Een levenslange wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 volmondig
spui je vitriool dat ook
je ingewanden heeft verbrand
vlammen ogen
in een desperate koorts bij
het zien van het minste soort
nooit was er
die uitgestoken hand
wel de hitte van een grote brand
de reden is nooit uitgesproken
al in eerst ontmoeten
zagen jullie wederzijdse spoken
maar niemand laat zich zien
in het bespiegelende…
Het verleden is voor iedereen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Ik heb een winkel vol
oude spullen, het is moeilijk
om ervoor te zorgen
dat ze niet verkocht worden
aan snobs zonder besef
van hun echte waarde
zonder het minste besef
dat die in hun geld
niet valt uit te drukken
alleen in belastinggeld, jaarlijks
te innen voor het onderhoud
en alles wat erbij komt kijken
om de werken te laten bekijken…
Mijn wereld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.075 misschien een glazen bol,
bij de minste blik, op hol?
zal het dan nog zo zijn,
als ik loop over de velden,
nadenkend over de verhalen die ze mij
vertelde,
zal het dan nog steeds zijn?
zal het dan nog mijn wereld zijn?…
zo komt er geen mongool
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 aanverwanten
ze schonen zich
uit angst de bloem
niet te zien bloeien
die ontluikt uit liefde
of nog onberekenend samenzijn
is het festijn alleen
maar voor de rijken
moeten hun mussen
havik zijn en gaan
ze daarom over lijken
er is geen eer aan te
behalen want opvoeding
tart alle idealen van
het medemenselijkzijn
de minste…
Poëzie als prooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 een jagershoed
met ganzenveer
het dubbelloopse jachtgeweer
ogen waakzaam wachtend
op poëzie als prooi verschijnend
door schrijvers van divers allooi
hij schiet en raakt
de minsten uit de rij
vleugellam of dood ze zijn erbij
geen hond die apporteert
wel ratten gieren en hyena’s
zij ruimen zijn arena’s
struinen verder op het net
naar…