311 resultaten.
Jas van onverschilligheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 Het najaar nadert
Met forse schreden
Herfstwind die het
Overneemt van milde
Zomerbries - stormen
Zullen ongetwijfeld komen,
Ik trek mijn jas van
Onverschilligheid aan,
Doe de knopen dicht
Die niets meer van dit
Leven moeten hebben,
Slippen die meewarig
Het zielloze leven
Om zich heen bezien,
Ik zet de kraag hoog op
Die alle…
HET OGENBLIK.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Ik weet niet meer
Of 't lente is,
Of dat het weer
Het najaar is.
'k Weet niemendal
Of 'k jongen ben,
Of dat ik al
Een oude ben.
Ik kijk maar in
Dat mooie licht,
En stil bemin
'k Dat zacht gezicht.…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op,
laat de wind over het land razen
en de takken eerbiedig voor zich buigen.
Voor het blad geen houden meer aan.
Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans
op grote hopen geblazen,
rusteloos, onstuitbaar……
De drie zwanen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
5.691 Dan is het najaar
en klotst het water.
----------------------------------------
uit: 'Hollands Maandblad', mei 2011.…
HERFSTBELOFTES
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
826 Verkleumd in de nerven
van mijn blad
na blad
dwarrel ik met de herfst
gevangen in het zuchten
van het najaar
val ik weg
steeds verder
te moe om te houden
wat ik had
uiteen
binnenin
schrijf ik herinnering
in hout
uit
een nieuwe ring
die verhaalt
over zon en warmte
en betere dagen
onderteken ik
met nieuwe beloftes…
Na de verhuizing
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.457 het water tussen bomen ligt
zo helder in het vergezicht
der zaterdaagse kade,
dat ik niet weet - niet weten wil - van schade
de lucht drinkt vogels in hun vlucht
en wolken in hun zwijgzaam drijven -
het najaar nadert met niet meer gerucht,
maar het zal langer blijven....…
uitwendig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 dit is haast een must
nog meer dan voorheen
hou in gedachten dat elk woord telt
vermijd eindeloos zoeken
het regent vrede op het balkon
verder weg klinken schoten
het najaar dreunt vandaag
nog luider dan voorheen
er schuilt stilleven als steentijd
in dit verlaten huis
soms terugkerend of definitief;
het schaap vermijdt zijn wol…
eindwandeling
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
2.527 jij wist
het dromen nabij
wuifde woorden toe
in de schaduw van
een kerk
ik vroeg niet
of jouw stappen, zoveel gedaan,
schaterden
om de stilstand
of om het spiegelbeeldlicht
dat in een echo
verzonk
langs smalle steegjes die
samenstroomden als stadsvrienden
in een volgend najaar
hoe kon jij weten
dat de kerk voor ons…
Het voelde vrij
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.191 Toen was het de tijd
Gebruiken werden gebroken
Bezwaren aangedragen
tegen voorgeschreven gevaren
Het voelde vrij
zo vlak voor de ontsnapping
De plaats waar je heen ging
kende je beter
dan de plek die je zou verlaten
Het bleef bij dromen
over het stukje aarde
dat de zomerregen dronk
Vanwaar de muziek
vredig zweefde in de wind
En in het najaar…
Tijdsbeeld van regen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Een tijdsbeeld van regen over Hollandse wegen
mensen die verkleumd klagen, om warme zonneschijn
vragen
natuur die steeds twijfelt, is het voorjaar of najaar
maar regen daalt voort, ‘t natte natuurgebaar
wordt het werkelijk warmer, of mogelijk nog natter
als de wetenschap faalt, de natuur steeds gevatter
blijft de zon achterwege, de traktatie…
Autumn blues
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond
de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet,
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen
ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort
en tot mijn terugkerend
innerlijk najaar…
Een herfst te veel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
844 ik joeg
je laatste geel
door kale takken
een herfst te veel
najaar toont
zijn herfsttapijt
roodpolig want de zon
geeft ons vandaag respijt
we dekken samen
zomer toe en oogsten
al zijn kleuren de vruchten
vallen zijn het hangen moe
we winteren in overleven
voelen ons met wat de
herfst heeft gegeven klaar
voor weer een eindloos…
Van hetzelfde
snelsonnet
4.1 met 25 stemmen
2.226 De zuilen moeten van hun eigen stek
Het eiland Texel wordt geannexeerd
We vrezen ook voor Ome Loeks z'n peerd
En zaterdag zoek ik me suf naar Jack
Ik ga naar bed (mij krijgen ze niet gek)
Dat staat tenminste op z'n vaste plek…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders
niet behagen.…
Najaarsstorm
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.606 weer,
regeert de natuur
met harde hand
een grijze stroming
breekt los
in zweepslagen
kraakt
de glasheldere hemel
in scherven
vergruist het water
tot ze zich
schuimend overgeeft
waart rond en rond
tot de wind
zijn adem staakt
en nevels oplossen
zodat verborgen licht
weer openbaart…
Najaarsdagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
993 Ze komen langs als goede vrienden
onverwacht, soms dagenlang achtereen
mild van toon en met een genegenheid
en vol toewijding zoals je ze kent
van gepasseerde jaren
Ingetogen en met een verkwikkende
rust. Je begroet en kust
ze in schemerige sluiers
ze blijven korter dan voorheen, maar
zoveel hoeft er niet gesproken te worden
De hoogzomerse…
september
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.540 in geurende luchten
mijzelf verliezen
verdwalend in kleuren
verdrinkend in tijd
verkleurende vruchten
wilgen die kniezen
herfstgebeuren
dompelend in spijt
spijt van de dagen
die ik onnadenkend
doorbracht met vreemden
te ver van hun bron
verwijtend hun klagen
in motregen drenkend
herfstontheemden
op zoek naar de zon…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt mij voort,
Grijpt bij de keel me en steelt mijn levensmoed.…
Almeerse herfst
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
706 Het eind van weer een zomer in Almere,
septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas,
een crossfiets en een skippybal, het oude gras
dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren
van onze nieuwe perenboom. Het was
misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed!
De warme middag werkt op mijn gemoed.
Ik ben tevreden. Ik lig waterpas.
Steeds minder…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 Op die donkere dag bespraken we
de kist, de kaarten en de cake
Vandaag voert de stille tocht langs
achteloos weggeworpen boerenhoeven
langs verlaten erven waar geen zon
schijnt en toch de schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte…
herfstmode
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
772 zie mij hier nu staan
in mijn bonte herfstkleuren
de mooiste mode…
Herfstimpressies
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
727 Neerlandse zomer
Van een lange winter proeft
Als de wind en de regen
De held're luchten vervagen
Van hemelhoog juichend
Naar dodelijk bedroefd
Als Wilde Wingerdbladen
Wijnrood verkleuren
De dagen ras verkorten
Daar de zon vroeger ondergaat
Dan word ik gedragen
Door schone herfstimpressies
Laaf ik mij aan de warme indrukken
Eer 't najaar…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Lente, de blonde,
Winter en zomer,
Najaar, de dromer,
Innig verbonden
Dansen hun ronde.
Al de bezonde,
Zwellende kelken,
't Rijpen, verwelken,
Elk heeft zijn stonde
In deze ronde.
Wanneer de monden
Van deze teersten
Lachten zij 't eerste?
Wanneer begon de
Dans in het ronde?…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht
Een nieuw seizoen kondigt zich aan
Eerder dan gedacht
Loslaten en nieuw beginnen
Is het najaar…
oktober
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
613 'alles is verleden tijd
sprak de dichter'
in de schaduw van oktober
ben ik het die amechtig
tracht mee te liften op de rug
van een seizoen van verval
met de snelheid van vallende eikels
gaat het snel bergafwaarts…
Gaan we weer...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.516 Mij kwelt deze dagen de eerste lichte vorst.
De zomerkleren weg, weer het wild gepruts
met knopen, oorwarmers sjawls en wintermaand
en elke dag weer stamppot met Unoxworst.
De vreselijke regelmaat der dingen;
Ik kan een golf van walging niet bedwingen.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.251 2
het is stil buiten
omdat het zondag is
en najaar,
een duif daalt neer
op het braakliggend land
en kirt niet meer;
hoor je het licht zelfs niet
tussen het kreupelhout
aan de bosrand?…
NAJAARSMORGEN
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
615 In 't Oosten
vangt de dag al aan
In 't blauw van het Westen
talmt nog de Maan
Een wilgenboom
met tak na tak
biedt zwerversvolk
kort onderdak
De zwervers vliegen
af en aan
begroeten Zon
behagen Maan
met luchtig
en weemoedig fluiten
dat hen achteloos ontsnavelt
onder 't vechten
met kornuiten
Druppels
die sereen
eerst blonken…
schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 langverwacht toch snel
verkleurt onze wereld
eens waren we zo pril
en loom in de lentezon
dartel in zachte regen
wij blozen in de tijd
als de roodgouden
lanen en plafonds
onder weidse luchten
in 'n feest'lijk najaar
jij zo mooi en onvergetelijk
met ‘t goud van jouw herfst
op je gezicht en in je hart
versierd door goede jaren…
Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
574 De laatste rozen bloeien; de regenbui
is weer weg nu, al is de lucht nog grijs.
Plots is er weer licht in ziel en zinnen
en durf ik weer te zingen; niet heel luid
maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien
en de weemoed nestelt zich al in
de bomen die hun bladeren verliezen –
die verkleuren tot hevig geel en bruin.
De dagen gaan met…