Alle inzendingen over najaar

311 resultaten.

Sorteren op:

Jas van onverschilligheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Het najaar nadert Met forse schreden Herfstwind die het Overneemt van milde Zomerbries - stormen Zullen ongetwijfeld komen, Ik trek mijn jas van Onverschilligheid aan, Doe de knopen dicht Die niets meer van dit Leven moeten hebben, Slippen die meewarig Het zielloze leven Om zich heen bezien, Ik zet de kraag hoog op Die alle…

HET OGENBLIK.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Ik weet niet meer Of 't lente is, Of dat het weer Het najaar is. 'k Weet niemendal Of 'k jongen ben, Of dat ik al Een oude ben. Ik kijk maar in Dat mooie licht, En stil bemin 'k Dat zacht gezicht.…

November

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op, laat de wind over het land razen en de takken eerbiedig voor zich buigen. Voor het blad geen houden meer aan. Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans op grote hopen geblazen, rusteloos, onstuitbaar……
Cees Sleven16 oktober 2020Lees meer >

De drie zwanen

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.691
Dan is het najaar en klotst het water. ---------------------------------------- uit: 'Hollands Maandblad', mei 2011.…

HERFSTBELOFTES

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 826
Verkleumd in de nerven van mijn blad na blad dwarrel ik met de herfst gevangen in het zuchten van het najaar val ik weg steeds verder te moe om te houden wat ik had uiteen binnenin schrijf ik herinnering in hout uit een nieuwe ring die verhaalt over zon en warmte en betere dagen onderteken ik met nieuwe beloftes…

Na de verhuizing

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.457
het water tussen bomen ligt zo helder in het vergezicht der zaterdaagse kade, dat ik niet weet - niet weten wil - van schade de lucht drinkt vogels in hun vlucht en wolken in hun zwijgzaam drijven - het najaar nadert met niet meer gerucht, maar het zal langer blijven....…

uitwendig

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
dit is haast een must nog meer dan voorheen hou in gedachten dat elk woord telt vermijd eindeloos zoeken het regent vrede op het balkon verder weg klinken schoten het najaar dreunt vandaag nog luider dan voorheen er schuilt stilleven als steentijd in dit verlaten huis soms terugkerend of definitief; het schaap vermijdt zijn wol…
Iniduo4 september 2026Lees meer >

eindwandeling

netgedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.527
jij wist het dromen nabij wuifde woorden toe in de schaduw van een kerk ik vroeg niet of jouw stappen, zoveel gedaan, schaterden om de stilstand of om het spiegelbeeldlicht dat in een echo verzonk langs smalle steegjes die samenstroomden als stadsvrienden in een volgend najaar hoe kon jij weten dat de kerk voor ons…

Het voelde vrij

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.191
Toen was het de tijd Gebruiken werden gebroken Bezwaren aangedragen tegen voorgeschreven gevaren Het voelde vrij zo vlak voor de ontsnapping De plaats waar je heen ging kende je beter dan de plek die je zou verlaten Het bleef bij dromen over het stukje aarde dat de zomerregen dronk Vanwaar de muziek vredig zweefde in de wind En in het najaar…

Tijdsbeeld van regen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Een tijdsbeeld van regen over Hollandse wegen mensen die verkleumd klagen, om warme zonneschijn vragen natuur die steeds twijfelt, is het voorjaar of najaar maar regen daalt voort, ‘t natte natuurgebaar wordt het werkelijk warmer, of mogelijk nog natter als de wetenschap faalt, de natuur steeds gevatter blijft de zon achterwege, de traktatie…
mobar13 mei 2010Lees meer >

Autumn blues

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
dwaalt stuurloos rond en op mijn rug de steen met stervende woorden in de mond de aarde zuigt aan ledematen terwijl gedachten vertragen mijn zomer vergeet, voor even, haar baten de hemel lijkt zich te verlagen ik word aangespoord zonder er om te vragen en met geduld te dragen wat mij verstoort en tot mijn terugkerend innerlijk najaar…

Een herfst te veel

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 844
ik joeg je laatste geel door kale takken een herfst te veel najaar toont zijn herfsttapijt roodpolig want de zon geeft ons vandaag respijt we dekken samen zomer toe en oogsten al zijn kleuren de vruchten vallen zijn het hangen moe we winteren in overleven voelen ons met wat de herfst heeft gegeven klaar voor weer een eindloos…
wil melker8 november 2006Lees meer >

Van hetzelfde

snelsonnet
4.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.226
De zuilen moeten van hun eigen stek Het eiland Texel wordt geannexeerd We vrezen ook voor Ome Loeks z'n peerd En zaterdag zoek ik me suf naar Jack Ik ga naar bed (mij krijgen ze niet gek) Dat staat tenminste op z'n vaste plek…

Het verlaten strandpaviljoen.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders niet behagen.…
martin valk14 oktober 2013Lees meer >

Najaarsstorm

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.606
weer, regeert de natuur met harde hand een grijze stroming breekt los in zweepslagen kraakt de glasheldere hemel in scherven vergruist het water tot ze zich schuimend overgeeft waart rond en rond tot de wind zijn adem staakt en nevels oplossen zodat verborgen licht weer openbaart…

Najaarsdagen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 993
Ze komen langs als goede vrienden onverwacht, soms dagenlang achtereen mild van toon en met een genegenheid en vol toewijding zoals je ze kent van gepasseerde jaren Ingetogen en met een verkwikkende rust. Je begroet en kust ze in schemerige sluiers ze blijven korter dan voorheen, maar zoveel hoeft er niet gesproken te worden De hoogzomerse…
kees keizer4 september 2004Lees meer >

september

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.540
in geurende luchten mijzelf verliezen verdwalend in kleuren verdrinkend in tijd verkleurende vruchten wilgen die kniezen herfstgebeuren dompelend in spijt spijt van de dagen die ik onnadenkend doorbracht met vreemden te ver van hun bron verwijtend hun klagen in motregen drenkend herfstontheemden op zoek naar de zon…
Jeroen Swaan8 september 2004Lees meer >

Herfstrood

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.805
O tragisch traag laat vallen van de stam Scharlaken bladen in de bruine sloot De wilde wingerd, of in gulpen vloot Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam. Een huivrende angst bevangt me en jaagt mij voort, Grijpt bij de keel me en steelt mijn levensmoed.…
Helene Swarth30 september 2005Lees meer >

Almeerse herfst

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
Het eind van weer een zomer in Almere, septemberzon, mijn tuinstoel en mijn glas, een crossfiets en een skippybal, het oude gras dat voor mijn ogen groeit, de zeven peren van onze nieuwe perenboom. Het was misschien niet veel, maar toch: het stond ‘m goed! De warme middag werkt op mijn gemoed. Ik ben tevreden. Ik lig waterpas. Steeds minder…

Plattelandsstoet

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.864
Op die donkere dag bespraken we de kist, de kaarten en de cake Vandaag voert de stille tocht langs achteloos weggeworpen boerenhoeven langs verlaten erven waar geen zon schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte…
Kees Keizer28 september 2006Lees meer >

herfstmode

netgedicht
2.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
zie mij hier nu staan in mijn bonte herfstkleuren de mooiste mode…

Herfstimpressies

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
Neerlandse zomer Van een lange winter proeft Als de wind en de regen De held're luchten vervagen Van hemelhoog juichend Naar dodelijk bedroefd Als Wilde Wingerdbladen Wijnrood verkleuren De dagen ras verkorten Daar de zon vroeger ondergaat Dan word ik gedragen Door schone herfstimpressies Laaf ik mij aan de warme indrukken Eer 't najaar…

De jaargetijden

poëzie
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.665
Lente, de blonde, Winter en zomer, Najaar, de dromer, Innig verbonden Dansen hun ronde. Al de bezonde, Zwellende kelken, 't Rijpen, verwelken, Elk heeft zijn stonde In deze ronde. Wanneer de monden Van deze teersten Lachten zij 't eerste? Wanneer begon de Dans in het ronde?…

Tussen twee seizoenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
verkleurt het blad Een fris windje waait er Het regent lekker nat De zon breekt door de wolken Een regenboog wijst het pad Het wonder aan de horizon Wijst een weg vol kleur en pracht Een paddestoel schiet uit de grond De struiken wiegen zacht Een nieuw seizoen kondigt zich aan Eerder dan gedacht Loslaten en nieuw beginnen Is het najaar…

oktober

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
'alles is verleden tijd sprak de dichter' in de schaduw van oktober ben ik het die amechtig tracht mee te liften op de rug van een seizoen van verval met de snelheid van vallende eikels gaat het snel bergafwaarts…

Gaan we weer...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Mij kwelt deze dagen de eerste lichte vorst. De zomerkleren weg, weer het wild gepruts met knopen, oorwarmers sjawls en wintermaand en elke dag weer stamppot met Unoxworst. De vreselijke regelmaat der dingen; Ik kan een golf van walging niet bedwingen.…

Herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.251
2 het is stil buiten omdat het zondag is en najaar, een duif daalt neer op het braakliggend land en kirt niet meer; hoor je het licht zelfs niet tussen het kreupelhout aan de bosrand?…

NAJAARSMORGEN

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 615
In 't Oosten vangt de dag al aan In 't blauw van het Westen talmt nog de Maan Een wilgenboom met tak na tak biedt zwerversvolk kort onderdak De zwervers vliegen af en aan begroeten Zon behagen Maan met luchtig en weemoedig fluiten dat hen achteloos ontsnavelt onder 't vechten met kornuiten Druppels die sereen eerst blonken…
Katja Bruning13 november 2009Lees meer >

schoonheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
langverwacht toch snel verkleurt onze wereld eens waren we zo pril en loom in de lentezon dartel in zachte regen wij blozen in de tijd als de roodgouden lanen en plafonds onder weidse luchten in 'n feest'lijk najaar jij zo mooi en onvergetelijk met ‘t goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart versierd door goede jaren…

Daarom prijs de vreugde (uit Prediker)

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 574
De laatste rozen bloeien; de regenbui is weer weg nu, al is de lucht nog grijs. Plots is er weer licht in ziel en zinnen en durf ik weer te zingen; niet heel luid maar ingehouden, want de laatste rozen bloeien en de weemoed nestelt zich al in de bomen die hun bladeren verliezen – die verkleuren tot hevig geel en bruin. De dagen gaan met…
Adeleyd12 september 2010Lees meer >