289 resultaten.
Het noodlot sloeg toe
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.496 Zij trouwden jong
Dol verliefd
Hij droeg haar op handen
Zij was net zo dol op hem
Als hij op haar
Hun huwelijk werd gezegend
Met drie fijne kinderen
Jaren van geluk
Af en toe wat kleine donkere wolkjes
Maar die losten op
Tot het noodlot toesloeg
Sluipend, ja dat wel
Ze werd wat vergeetachtig
Het werd niet zo snel erkend
Zeker niet herkend…
Liefde of traditie, noodlot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.129 Noodgedwongen moest jij
een keuze maken
je was verliefd geworden
op een vrouw
in je nieuwe vaderland
met haar wilde je verder
je dacht ik trotseer ze wel
de wetten, de traditie de cultuur
van je ouders, je familie, het geloof
je dacht dat jouw liefde
sterk genoeg was
als zij in je armen lag
brak de zon door in jouw ogen
ze geloofde…
op tenen gemaakt
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
698 ik
kijk
omhoog
en omlaag
om de leugen te vinden,
de ontrouw die de waarheid draagt
boven de deur en zo naar je voeten
maar de afstand, uitgestrekt
in een huis vol gangen,
gooit woorden
vele malen
los
elke vlakte
wordt vochtig en ruw
uitgesproken, de onomkeerbaarheid
ik kan falen
en uit het raam springen
maar het noodlot is…
desdemona
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 je stem klinkt mateloos bewogen
je hart scheurt open
je liefdeskreet is zonder hoop
je smeken uitzichtloos
ach desdemona
hij was voor de roem geboren
othello
door het kwaad totaal verblind
raast en doolt
de nacht dwaalt door zijn ogen
o mensenkind
je hebt teveel bemind
je liefde was te groot
het noodlot ook
dit is de dood.…
Aangenaam
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
795 Ik bracht een bezoek aan de dood
een uitzaaiend tumor, een ernstig samenzijn
hij sprak als een geleerde tot mij, die leeg was
herinneringen verzuimde als een idioot
die niets deed met zijn noodlot
de woorden terug vormden een zin
leken alfabetisch op een antwoord
maar braken mij af, in een achterbuurt
waar lage letteren brutaal brulden
en…
Fiedel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
755 Het leven figureerde
terwijl ik toen sliep
Noodlot had toegeslagen
bijna een begin van het eind
De duivel sliep
dit althans was mij eerder verteld
Het tegendeel
bleek echter in alle opzichten waar, daar
toen de dood verwoede pogingen
actief ondernam
Uitgebreid werd gedanst en gefeest
toen bleek dat mijn wil tot leven veel sterker was…
Marathonpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 Het lichaam protesteert
met een verstervende pijn
tegen wil en dank
De kilometers gaan denken
in meter voor meter
te hard gestart
het noodlot getart
het is maar
een hobby,
godzijdank……
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
Zonder controle
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
484 Net toen alles onder controle leek
sloeg het noodlot weer toe
altijd dichterbij dan verder weg
onvoorspelbaar als een voorspelling
onbeheersbaar als een natuurramp
Meegaan in de vloedstroom
van onrust en negativiteit
is primair de reactie
evenals vechten tegen het lot
dat altijd een sterkere vijand is
Ben je een controlfreak
in het diepst…
Van horen zeggen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 Beschouwd van huis uit
Blijft het uitkijken of inzien
Ja vanzelf en mogelijk misschien
Maar in gezamenlijk besluit
Thuis is het andersom
Dan is het geen en beide
Het noodlot toch vermijden
Punten halen niet zo dom
Bijna alles ontbeert werkelijke maat
En vloeit vanzelf samen
Gewillig of in verzet
En wanneer ik letters dansen laat
Gaat…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
In druk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.408 mijn pen begeeft zich
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ze schreeuwt
om lijfelijk contact
alsof ze
met het maagdelijk papier
de liefde wil bedrijven
het schrift kent echter regels
en ik ga regelmatig vreemd
met de pc
daarmee bezegel ik
het noodlot
ik begeef mij
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ik schreeuw…
Herfstbloemen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.008 Chrysanten
dan maar roestbruin
of sappige vruchten
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn wangen
staat geschreven
door dit leven
boze woorden
verre oorden
door het noodlot
niet vergeten
Chrysanten
dan maar okergeel
zoveel geweten
of zoete dromen
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn tenen
staat geschreven
door dit leven
vergeten…
vogel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.333 De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren;
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...…
Pessimisme
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
500 Zoals starre pessimisten,
die op hun noodlot wachten.
Zoals een wanhopige mattenklopper,
die geen matten vinden kan.
Pessimisten,
die angstige vragen blijven stellen.
Die oplossingen onhaalbaar achten.
Die onoplosbare problemen zoeken,
die optimisten kunnen oplossen,
of dat moedig trachten te doen.
Van die dingen, ja.…
Repeterende breuk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.565 Ieder voor zich spoelen straks
op een ver van ’t strand gelegen
vloedlijn eenlingen aan
miljarden doden schrijft de krant
die onder water niet gedrukt wil
dus nu al is verschenen
men tart het noodlot schrijft de krant
start de motoren en verzuipt
sociaal pruttelend in de file
als een uitgestorven soort straks
teruggevonden als een…
onbeantwoord verlangen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.418 verdroogt
omsluit zij jou
in haar veelvoudig zijn,
zweept jouw begeerte wond
lepelend als nar
de verwoestende kracht
over afgronden rozenbladeren
die zich opdringen
als krater smeulend vuur,
wraak van realiteit
zij voedt je
weert met zachte hand je pijn
die elders polst
en naait jouw wonden
tot eeuwige lust
dat jou een noodlot…
contactgestoord
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.059 mijn pen begeeft zich
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ze schreeuwt om lijfelijk
contact alsof ze met het
maagdelijk papier de
liefde wil bedrijven
het schrift kent echter
regels en ik ga regelmatig
vreemd met de pc daarmee
bezegel ik het noodlot
ik begeef mij op een
hellend vlak als ik
begin te schrijven
ik schreeuw…
Sirene lief
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
639 Een schipper,
ongeschoren,
die zijn eigen noodlot wenkt:
"Zing voor mij meermin.
Zing en laat ons samen zijn."…
Zombies
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 zien komen
in zwakte van zijn dromen
de demonen en de spoken
uit kelders en spelonken
de ijle lucht wordt ouder
gesloopt is nu de brug
in zijn ogen spiegelt leven
een rugzak op zijn rug
hij voelt zich niet bedrogen
de zombies ruiken bloed
hij is een held op sokken
vakantie doet hem goed
hij heeft niet veel te mokken
zijn noodlot…
Geen woord
gedicht
4.8 met 6 stemmen
5.473 Er is geen woord voor missen, hoewel
ik het hoor in de merel die zingt
in de tuin waar jij niet bent. Geen woord
voor het mankeren van de dagelijkse
dingen; het snijden van brood, de zoete
stroop van simpele zinnen. Geen woord
voor de te ontberen belofte
dat er een eeuwig zal zijn. Dat jij
de enige zal zijn, dat ik een woord
vind waarin liefde…
Zomerroes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.087 De hemel draait bedwelmend rond
terwijl ik me vergaap aan stralend blauw
en zomerroes verpakt in blond
al fietsend door de morgendauw
Haar lokken zweven in de wind
overspoelt het landschap met een lach
zo speels onschuldig als een kind
tegelijkertijd betoverend compleet van slag
Al slippend, verloren in een laatste bocht
onbewust van noodlot…
Nachtlied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
550 O nachtlied van de eenzaamheid
noodlot leidt naar droeve wegen
hemeltergend zijn de angsten
die uw God mij heeft gegeven
duister wurmt zich door de nacht
een woord raakt blind, door mij geschreven
ik poog en tracht, probeer steeds weer
woede en angst, ze doen mij beven
O nachtlied van de treurigheid
ik beschrijf, vertaal, mijn ongerief…
Aromatisch
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
461 ooit heb ik langzaam
mijn ogen gesloten
voelde wind
en jouw warmte
langs mij gaan
zacht streek
jouw jurk
langs het haar
terwijl vingers mijn
gezicht streelden
je parfum tussen
ons aromatisch werd
jij bent nooit
meer geland raakte
nauwelijks nog de
vloer met heerlijke
lichtvoetigheid jouw
voortgaan in schrijden
was het noodlot…
Wie ben ik geweest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
439 hele wereld in onrust
gevangen in vreemd verlangen
wie was ik in werkelijkheid
toen mensen elkaar te lijf gingen
niet uit liefde of vrede
wie was ik in hemelsnaam
toen jij de hand sloeg aan jezelf
niet langer door kom met jouw ik
in de diepste duisternacht
geen positieve gedachten
meer voor handen voor jou
gebonden aan het noodlot…
Andalucia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.327 door de wolken trokken wij
op zoek naar wat wij misten
witte dorpen zagen wij
in een helder en klaar licht
de koelte van het groen
voelden wij in patio's
de vreugde van het water
hoorden wij in de fonteinen
in kathedralen roken wij
het geloof in heiligen
met luide stemmen proefden
wij het noodlot en het leven
en alles wat wij vonden…
KLACHT
poëzie
3.0 met 34 stemmen
3.719 ô Noodlot! al te wreed!
Ik kan, gedrukt door zo veel leed,
Maar nauwlijks adem halen!
Mijn vriend zit aan de zij
Van zijne Elize stil en vrij,
En kust en streelt haar zonder vrezen;
En ik mag naauw mijn Fillis zien!
Haar slechts ter sluik een kusje biên!
Kan dit mijn smart genezen?
Ben ik dus niet met recht verstoord?…
Elke dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 Weinig wist ik als een kind van jaren
niets van tijd, het noodlot kwam in vlagen
machtig schudde hij zijn wilde haren
van zijn zin begint nu iets te dagen
In de toekomst is zijn wil ophanden
daarom heb ik duidelijke klachten
elke dag zijn wazige verbanden
nu en dan gevangen in gedachten
Ik verwens zijn ongewisse kansen
later klinkt niet…
het verharde licht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
536 vraagt
het dwarrelen aan de bomen staakt
herfst een steen keilt over het water
onbeschermd en bedoeld voor later
schrijf je dan nog in de taal van liefde
of doe je, geveld, je dromen dicht
windverloren door al wat griefde
in de magerte van dit vergezicht
zal winter koude stemmen brengen
een rouwband dragen rond de maan
of wil je het noodlot…
Tweetaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 lijkt te spreken in twee talen
Ik wens hier maar één van te verstaan
Hieraan ontleen ik mijn bestaan
Tot je woorden mij zullen vermalen
Ik kan nog altijd vrijuit ademhalen
Voorlopig schaak je simultaan
Maar ooit zal ik de prijs betalen
En hieraan ten onder gaan
Ik proef je lach nog op mijn lippen
Je hoofd tegen mijn schouder aan
Het noodlot…