764 resultaten.
stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Zoekend
naar het leven
naar de rede
naar de liefde
loop ik dwalend in de dag
droom scherven in de nacht
wens ik de stilte
die mij wakker kust…
Schitterende scherven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
868 Wij zijn een symfonie van schitterende scherven.
Kon ik de sleutel van je toegangsdeur maar verwerven.
Want jij bent als de zon en bron van al mijn leven.
Om bij jou te zijn, verstrengeld in een eindeloos omhelzen..
Alleen maar om bij jou te zijn, verheven boven alle grenzen,
Zou ik zonder aarzeling mijn aardse leven willen geven.…
kassen in scherven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
891 er is geen pijn meer in dit land
geen angst en ook geen leed
maar ook geen lach, geen warme liefde
geen leven noch vereenzaamd sterven
(wij zijn tenslotte allemaal
wel ergens Calvijns erven)
die Jezus spelen, minimaal en zelfs voor
God en elke ooit gekende dader
redden willen, liefst uit de goot
(slachtoffers? die gaan vanzelf wel dood)…
Tussen scherven.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zoals een spiegel die is gevallen
zit ik gevangen tussen de scherven
mijn hart vol met donkere momenten
van gebroken en verstilde woorden
waar ik steeds weer in verdwaal.…
SCHERVEN RAPEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
850 wetend dat jij maft met hem
Als je je strakjes triest voelt
denk jij enkel maar aan toen
Wetend dat je lief is bekoeld
sedert onze allerlaatste zoen
Als je aanstonds zacht huilt
denk jij steeds weer aan mij
Hoe jij mij zo hebt ingeruild
toen je viel voor zijn vleierij
Als je zo direct weer slaapt
droom jij mogelijk van ons
Dat ik scherven…
Scherven schitteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 wanhopig werd het zoeken
naar de man die hij was
gebroken als glas
in scherven schitteren
de stukjes leven van weleer
ik vind hem niet meer
samen zijn we terug gegaan
soms klinkt in ontmoeten
zijn stem en lach weer van vroeger
langzaam worden
zijn foto’s uit verleden
de werkelijkheid van heden…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
SCHERVEN VAN GELUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 een dichte mist
Verwikkeld in een brij
Verlaten in je eigen huis
Bezwaard, bedrukt, niet blij
Tezamen met mijn scherven
De brengers van geluk
In mijn geval
Echt bergen vol
Mijn God.....
...... wat ging veel stuk..........…
Scherven van verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Toch blijven tranen stromen
als de bron
het hart gekwetst
bloedend
is opgedroogd
De ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
Want bitter
is de eenzaamheid
De liefde die er was
zal nooit meer zijn
Ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
met scherven van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
764 het was de stilte
midden een groezelige nacht
die me in een verhaal bracht
doorspekt met vele herinneringen
die als sidderingen
over mijn ziel liepen
een verloren kind
door niemand gewild
die van geen wijken wilde weten
het was om roeping te doen
van nature rebels
met scherven van liefde
in een intens kloppend hart…
De scherven van schrik
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
920 raap de paniek
in je ogen de scherven
van schrik in je blik
nee niets meer gedogen
in gaan is het nog altijd
zoeken naar stukjes van ik
maar ons fundament geeft
vertrouwen in van elkaar houden
totdat jij jezelf weer kent…
Scherven van geluk
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
455 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.
Ze breken niet kapot,
maar breken open, in fragmenten van
kleur, warmte en onverwachte aanrakingen, waarin vreugde…
Scherven van geluk
netgedicht
1.5 met 15 stemmen
578 Op tere vleugels
draagt hij het glanslicht van dag
een adem van rust
In vezels van
dagen glinsteren momenten die
zich niet laten grijpen, maar toch, als vonken
van een stille gloed, hun zachte sporen trekken door mijn huid.
Ze breken niet kapot,
maar breken open, in fragmenten van
kleur, warmte en onverwachte aanrakingen, waarin vreugde…
eind goed, al goed
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.732 Toen ik de laatste scherven
Van mijn uit elkaar gespatte
Beeld van jou
Bij elkaar geveegd had
Zag ik dat lijmen
Geen zin had.
Daarom heb ik dit keer
Alles in de vuilnisbak gemikt…
Flonkerende refreinen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
650 Er wonen torenhoge
dromen in de kwatrijnen
die vallen me regelmatig
in de schoot
van de scherven
is een lied te maken
in flonkerende refreinen
van lichte verzen groot.…
krassen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 rauw verdriet
puntige scherven
kerven
krassen
in mijn ziel
als uitgedroogde
aarde
uiteengereten
door de zon
smachtend
naar water
is het te droog?
is het te laat?…
cryptisch paradox
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 in de verdediging
maar dan met
een leger van glas
o zó breekbaar
en toch ook weerbaar
als scherven kunnen zijn
met deze fragiele woorden
wil ik eigenlijk zeggen
dat ik niets te zeggen heb
wel veel te verliezen…
omdat...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 omdat gedichten soms
zó snel zijn vergeten
omdat je nog altijd
kunt verdwalen in de tijd
omdat de weg terug dikwijls
geplaveid is met scherven
omdat scherven volgens
overlevering geluk brengen
omdat je het geluk
zelf moet koesteren
omdat je niet zal
verzanden in treurnis
omdat je treurnis kunt wegmoffelen
in de kruipruimte…
Kalm
netgedicht
3.9 met 212 stemmen
32.647 Met moedige ogen en een nieuwe blik
ben ik
op zoek naar
het spiegelbeeld
dat me
belooft
en gelooft
dat ik
zonder scherven
overwin
wat
verborgen
in mij
bestaat
en
zonder ogenblikken
verandert
in
blinde haat…
Gebroken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
848 Gebroken
ligt zij voor hem
een klein meisje dat naar goede gewoonte
haar vrouwenlichaam heeft afgestroopt
bij de eerste aanraking
wanneer hij haar te rusten legt
en de scherven uit haar ogen streelt…
huisvrede breuk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.391 muren absorberen al
wat binnenskamers leeft
pas als de spiegel breekt
geven ze woorden vrij
waarbij vertrokken gezichten
in niet te lijmen
scherven achterblijven…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 je prijs voor jaren
zekerheid betaalt de dood
met grijs en hoopt de hemel
ooit te erven met de scherven
van een graf in dubbel glas…
Portret in de zon
gedicht
3.0 met 24 stemmen
13.386 In de scherven buiten bij
het raam ligt soms zijn gezicht
alsof een zelfportret zich
door de modder blufte,
door zichzelf ontworpen ligt
hij in de zon te schitteren.
--------------------------------------
uit 'De afstand tot' (1976)…
overvloedig
gedicht
3.0 met 306 stemmen
60.186 overvloedig
het middaglicht
een stilstaand geluk
van glas
schittert
in kleine scherven
ergens ver weg ligt
verdriet te sterven
-------------------------------------
uit: 'Verdraagzaam de tijd', 1992.…
Desillusie
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.052 Tezamen met jouw beeld
vielen jouw woorden
in scherven voor mijn voeten.
Ik heb ze opgeraapt
en ze geregen
tot een keten van gedachten
die ik jou schrijven
noch vertellen zal,
want er zijn grenzen.…
Kwets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
909 Ik zeg je
Klinkers
En mede
Zo ik gooi
Woorden
Toe en hoe
Ik zeg je
Klinkers
En mede
Zo ik bak
Stenen
Scherven
Ik zeg je
Klinkers
En mede
Zo ik doe
Letters
Niet…
Het licht lijmen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
403 Hij was iemand van vroeger
Had een ribbenkast van staal
Liep in honger en kou
Zonder zichzelf te breken
Maakte geen enkel geluid
Hij was overal waar scherven lagen
Hij lijmde het licht…
Waanzin
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.563 Blindelings tast ik langs de wereldwand
En stoot mijzelf gelijk een vaas aan scherven.
--------------------------------------------------
uit: Het kostbaar bloed (1919-1921)…
Zelfportret in vallend serviesgoed
gedicht
2.0 met 184 stemmen
47.909 Ze diept blank aardewerk op
Uit het teiltje. Zo is ze begaan
Met de voortgang van orde
En reikt me een schaal toe: dat liefde
Als de onze van eenvoud kon worden.
Dan in een glimp op het wentelen,
Het gezicht waaruit ik mij ontspin:
Een Romeinse neus en gifzwarte ogen.
Voorts het plafond, beneden in licht,
Waarop zich zwarte vliegen bewegen…
Rode wijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
656 Het geluk dat we kunnen delen,
is onze scherven samenvoegen,
tot een veel groter verband,
dan we ongebroken waren.
Is ontdekken dat we meer delen,
dan dat we verbroken liefde zijn.
Is uitzoeken of het muziek is,
dat we in verdriet herkennen.
Of het hetzelfde verlangen is,
dat mensen eeuwig samenbindt.
Hetzelfde stromende water.…