414 resultaten.
wagon-lits
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 In mijn wagon-lits, onderbreekt mij
uit datgene mij ontbreekt tussen de rails
en de buitenkant; wat ik sluimerend verlang,
'koffie,frisdrank,sprits'.
In een wagon-lits,
zijn het mijn ogen die vluchtend zoeken
aan de overkant.…
er schuilt een monnik in mij
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.157 wandelend naar het oude klooster
langs zachtgroene weilanden
en sluimerende bomen
fluiten vogels mijn vermoeide
voeten blijmoedig welkom
kerk en gangen, tuin en water
ademen nog rust en tijdloze stilte
het voelt alsof ik hier thuiskom
er schuilt een monnik in mij…
Winterrijm
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
695 al schijnt de zon
in een krachtig trachten
de kou te domineren
rijp slingert zich gestaag
als een zilverwitte slang
om menig kale tak
omzoomt de gespreide armen
met ijzige vasthoudendheid
de winter verzacht zijn contouren
en legt een witte beschermlaag
om het sluimerend lentegroen…
prille glans
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.008 ik zie het dons
zweven in de ochtendzon
wanneer het licht zich
over je huid verspreidt
ik wil je minnelijk raken,
voel al warmte opkomen
in mijn lijf
samen met jou
zal ik de eerste
lentezuchten slaken
de winternacht
met mijn ogen
bevechten
als ik de schaduw
nog sluimerend aanwezig
uit jou verdrijf…
Mooie droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
928 Kort was de droom
ik sluimer nog dapper
maar hij is bijna voorbij
Ik ben zo loom
toch maak je me wakker
met een fikse por in m’n zij
Er wordt niks gezegd
we kijken steels naar elkaar
liggen nog zij aan zij
De band voelt nog hecht
maar de spanning is daar
waar je de zere vinger op legt…
memorabel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de eerste steen
het eerste licht
de schemering
het duister
we vergeten snel
omdat het moet
zijn het nu blauwe
bruine of groene ogen
ontwaken
sluimeren
in eeuwigheid
aan de horizon
gloort een regenboog
geurig in kleurrijkheid
bereikbaar met open handen
op blote voeten
zoals het was…
lazy day
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 regen op een
luie zaterdag
de druppels
die ik zag toen ik nog
in bed lag
deden mij besluiten
nog even met mijn rug
gekeerd naar
de bespatte ruiten
verder te
sluimeren, van
tevredenheid te knorren
te spinnen
Ik blijf vandaag
voorlopig maar
binnen.…
Putten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Een bos
lijkt een paradijs
herbergt
een kwaad
Sluimerend
tussen de bomen
net zoals de nevel
en de mist
Stopt bij een huisje
gaat naar binnen
eindigt een leven
veroorzaakt ellende
Jaren verstrijken
Daders vast
Al snel blijkt
Onschuldig.…
grijze vrouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.106 de dag staat
aan het raam
een grijze vrouw
met vermoeide ogen
de dromen liggen
bijna afgedraaid
tussen de lakens
een laatste restje
zoete sluimer
uit de diepte
komt langzaam
het weten boven
drukt op mijn borst
de grijze vrouw
van weer een dag…
stille wateren
netgedicht
3.4 met 29 stemmen
3.452 zo stil ben jij niet
toch heb je diepe gronden
je fladdert als een vlinder
als door niets gebonden
maar in de woorden
door jou stil bedacht
proef ik donkere diepten
een ontoegankelijke kracht
een sluimerende wereld
die schijnbaar niemand kent
zit eens stil m'n vlinder
vertel me wie je bent…
Een vleugje jou
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.680 dat vleugje jou
tussen de regels
laat zich niet afschrijven
het blijft sluimeren
manifesteert zich
door alle rede heen
hoeveel zinnen
ik ook heb gewit
nergens staat iets
zonder jou
ook al schreef je
zelf je laatste strofe
en kan jouw inkt me
nu niet meer bereiken
mijn innigste blauw
blijft ook van jou…
Verliefd zijn
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
1.823 In de schemering sluimeren
mijn gedachten
die aarzelen
op de tinnen van jouw droomkasteel...…
Kom dan lief
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
598 tegen de horizon
tekent zich zichtbaar
een wolkenbloem
kraaien krassen niet
fluiten ritmisch
een verstaanbaar lied
in de verte klinkt
sluimerend door het grijs
een draagbare lach
kom dan lief…
de wind keert zuidwaarts
harten kleuren samen rozenrood
ze kloppen liefde door de dag…
vreemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 gronden te diep
onmogelijk te peilen
en als ik dan sliep
droomde ik bijwijlen
de donkere diepten naar boven
in angst en in zweet kwam ik dan bij
verwonderd, 't is niet te geloven
hoe wijds is mijn ziel
hoe stroomt haar getij
de verre verten
maar ook dichterbij
de sluimerende kusten
te diep zijn de gronden
van het onderbewuste…
Oud Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Een stad ontwaakt uit
een sluimerend
vervlogen droombeeld.
Een natte damp,
als een plassende regen,
overvalt de gracht.
Doorweekte wallenkanten
ontvouwen ranke bomen
met ontloken twijgen.
De houten ophaalbrug
brengt heimwee naar
weleer.
De stille stroom
verraadt een
blijde glans.…
Voor hem, voor haar
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
533 vervreemd
van bron en oorsprong,
zo zonder taal en teken
verweesd
tussen de schijn en wezen
van levende bloedverwant
in je hoofd
op zoek naar 'n god
in 't diepst van je gedachten
heb je je
levensweg gekozen
niet in eigen hand
in je hart
een moederziel
en sluimerende vaderband
28 mei 2019…
De zonsondergang
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
377 Een duistere
sluimerende avond
begint
steeds vroeger.
Zomeravond met gevoel,
je moet
dankbaar zijn dat die
er is.
Met rust in de aanloop
naar de nacht,
is het prachtig dat de
zon
op een mooie manier
onder mag gaan.
Foto Dick Voogd…
Lentesprongen
gedicht
3.0 met 36 stemmen
9.576 Vol verwachting klopte lente
sluimerende camelia, prunus,
ook magnolia tot volle bloei.
Plots blies opgestoken stormwind
hun kroon tot rozerode fragmenten
verspreid over grastapijt
en vijveroppervlak.
Veeg ik, gevangen in heimwee
dit pseudo sneeuwdek weg.
Ook mei
wordt snel verleden.…
Slaap lekker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
758 Het is het vallen van de nacht
De uitgestorven stad
De sluimerende stilte
Die zegt, 'welterusten schat'
Het is de uitnodigende warmte
Melatonine die begint te stromen
De pauze welverdiend
Die zegt, 'tijd om te dromen'
Ik ben al moe vanaf de ochtend
En het is al bijna nacht
Ben haast niet te genieten
Dus ik zeg, 'slaap zacht'…
De molens van Tarifa
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
763 Soms kartels op de smaragden rug
van een sluimerende draak,
één oog geopend naar de
Afrikaanse kust.
Dan weer blij wiekwentelend:
windvaantjes op de fietsjes
van lachende kinderen.
De molens van Tarifa;
Don Quijote
zou er zijn handen vol aan hebben!…
Belemmering
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
773 onbewust heb ik wel weet
van macht over materie
vertrouwend op die scheppingskracht
geef ik mij aan Morpheus over
in empirische twijfel echter
ligt reeds creatieve dood besloten
als een eeuwig zwarte nacht
vragend vrees ik voor de sluimering
en wat een mens daarmee vermag
hecht ik aan de rede
en zijn waan van overdag…
Onuitwisbaar
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
845 dat vleugje jou
tussen mijn regels
laat zich niet afschrijven
het blijft sluimeren
en fluistert zich
door alle rede heen
hoeveel zinnen
ik ook blijf witten
nergens staat iets
zonder jou
en al schreef je
je laatste strofe zelf
en kan jouw inkt me
niet meer bereiken
mijn innigste blauw
blijft altijd voor jou…
woud van ijzer 2
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
634 in de bodem
sluimeren de doden
de zomer is gestopt
in het woud van ijzer
lopen flarden treinrails vast
een man staart over het water
bang voor de draak
die het denken verslindt
hij strijkt zijn haren glad
de tijd kruipt voort
in de leemte tussen graniet
en het gekwelde hart…
Insomnia
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 is wachter van de nacht
maar wankelt aan de rand der dageraad
ligt sluimerend met ogen rood
te staren
zij heeft haar muts als schone slaapster afgedaan
de nachtzuster komt bij de dag
maar is de draad
der dromen kwijt,
niet langer is zij gever
van de nachtrust, morpheus' vriend,
de verre diepe dalen
dromenwever…
EXPLOSIEF
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.181 Er zijn sluimerende vulkanen
die plots tot uitbarsting komen
alles vernietigen op hun pad
met kolkende lava-stromen.
De driftig onrustige mens
die met verbaal geweld
explodeert als een vulkaan
tiert en zijn naasten kwelt.
Beide zijn niet te luwen
de natuur gaat zijn gang
ze zullen eeuwig
vuur blijven spuwen.…
mijn poëzie
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
892 geschikt geslepen mijn woorden
langzaam uitgezocht
van beide zijden
gestoffeerd met streepjes
wegwijs in de poëzie van nu
schijnend door de poort van toekomst
op zijn plaats in mijn gedichten
meegaand zonder grootspraak
sluimerend in grote hoeveelheid
vertoef in mijn welluidend gedicht
het is eeuwig houdbaar
prik…
Alles is beleving
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
759 zoals het voorjaar
- wazig nog van sluimeren -
de knoken van de bomen kleedt
of een vlinder
- vochtig van ontpoppen-
vol verbazing
net ontdekte vleugels spreidt
gelijk de dromen
- levend in ontzielde nacht -
verlangens weven in niet weten
ooit gedacht
zó verwonder ik mij
elke dag…
Chaos van de "Big Bang"
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Waar aarde niet is geschapen
of zee niet gegoten is
zelfs lucht tot niets geworden
licht in duister is verdwenen
nacht zich te sluimer heeft gelegd
verdwijnt ook kosmos in zwart gat
is materie nergens te vinden
kan energie nooit bestaan
zou ook maar een kern van leven
in chaos van “Big Bang” vergaan.…
meidagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de sluimering die lijkt te ontwaken in
een figuurlijke windstilte van
bevroren tijd
een weten dat verborgen gaat achter zwijgen
het verlangen naar een onbetreden landschap
vrij van belastend gewicht
niets is onbeschreven, alles ongeheeld en
vervlochten met geheugenweefsel
vroeg in de ochtend, een naderend moment
als kind stel je soms…
Kamer in de hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Zonder de lasten
ervan willen leven
in de stad, boven
de schoorstenen, schoon
schommelen in oma's stoel
voor het erkerraam
de sluimerende monden
van de pokdalige daken
te zien ontwaken zonder hun gif
te hoeven ruiken en het dan
ook nog eens in te ademen
uit solidariteit met ieder
die snel moet leven
in de stenen wereld
waar alles…