259 resultaten.
Beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Waar zouden we gaan
als we hier niet waren
om dichter tot elkaar
te bestaan
om te spreken
en sprakeloos te zijn
om te horen
en verlicht te zijn
om ons een eigen
beeld te vormen
en het te plaatsen
aan die van jou
het in koude klei
te kneden en klinken
tot onze gronden
hier bezinken
om gemengde aarde
te zijn…
Een hommage
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
193 De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel
Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?…
Woorden waren sprakeloos
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
785 je schreeuwde stilte
mijn woorden
waren sprakeloos
alleen mijn handen
konden je bedaren
in ervaren van verdriet
maar ik was er niet
beeld en woorden
konden je niet aarden
je was alleen
miste schouder en
die warme arm om je heen
toch ben ik gekomen
in de onrust van je nacht
we bevochten samen al je dromen…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
In een sprakeloos troosten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 wij lopen in een zon
die zonder woorden schijnt
voelbaar is de diepe pijn
in de koude vingers van je hand
lijken te verdwalen
in de openheid van strand
waar golven onze sporen halen
in het verbreken van de band
wij zijn gaan zitten op het zand
in een sprakeloos troosten
scheren meeuwen sierlijk over
schreeuwend naar het land
zacht…
Selectief sprakeloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ik ken een lief klein meisje,
dat tegen veel grote mensen
stil is en nauwelijks praat.
Ik ken welbespraakte vrouwen,
die tegen hun mannen zwijgen,
en die soms erg humeurig zijn,
om zo toch hun zin te krijgen.
Ook ik ben behoorlijk gestoord,
want ik kijk stuitend arrogant,
wanneer ik probeer te luisteren
en niets zinnigs heb gehoord.…
Taal-loos
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
5.225 Ramp
zalig
het gevoel
loos de woorden
schat ik ook van jou
wéér
galmen
gehate
klanken vormen
zinnen sprakeloos
mond
dood moe
gestreden
uitgedroogde
levens ader en
door
stromen
haperend
ader latend
walgende weerzin…
op je lijf geschreven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 ze heeft weinig om het lijf
maakt schaars gekleed
onzichtbare rondes
als woorden stokken
kruipt ze omhoog
en bivakkeert in je keel
ze slaat haar tenten op
met sprakeloos vertoon
je bent met stomheid geslagen
haar woordeloos verblijf
laat je zwijgen
stilte heeft ze
op je lijf geschreven…
Gebed voor een eenzame 1989
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
782 Hoe smartelijk
klonken
onze stemmen
toen
wij een ander
voorbijgingen
zonder herkennen
ketenen
van woestijnen
elkander
omarmend
als sidderend zand
in
geel koperen stralen - sprakeloze stommen
troosteloze rijen
van
ongedeelde vreugde
waren zij geen stommen - sprakeloos zouden
zij
aldra verstommen…
Ik zó schizo
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
954 huid en neus ben ik
en oog en oor
zuig alles in me op
ben een met de natuur
enkel leven, beleven, even
en weer even
ik dan, sprakeloos van dichter
en dichter bij ervaren,
ben, o zó schizo, ook nog díchter
die in de drang om zich te uiten
in hoge nood zijn woordenprakje
neerkladt op een vliegtuigkótszakje
dan is het maar naar buiten…
Blues als medicijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
652 De Blues geeft rauwe stemmen terug,
aan hen die sprakeloos geworden zijn.
Van eenzaamheid, van verdriet,
van ondragelijke pijn.
De blues laat mensen stamelen,
schreeuwen en zuchten.
Naar oude blues luisteren is heilzaam,
het is net zo troostend als bidden,
en geneeskrachtiger dan menig medicijn.…
Wanneer de liefde spreekt!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
567 Als jullie willen begrijpen,
wat ik sprakeloos bedoel.
Laten we samen stil gaan luisteren,
wanneer de liefde tot ons spreekt.…
koude maan
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
423 hij danste met de dood
tot hij abrupt in het duister sprong
sprakeloos liet hij haar
met scherven achter
het verlies was een zwaard
tussen haar schouderbladen
een stilte huilde diep in haar hart
in de namiddagen van eenzaamheid
het werd winter
de tijd kwam tot stilstand
de koude maan toonde
haar heldere gloed…
Hendiadys
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
177 Stel dat de vergulde
bloemkroon in de top
van twee aardgebonden
doch nog niet versierde
ten hemel reikende
Corinthische zuilen
door een onzichtbare
hendiadys
de hand van de deus
ex machina
tot leven zou komen
zou de gulden snede
van zwijgende kroonbladen
ons sprakeloos houden
in iedere taal?…
Tulpen koppen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
626 Duizend op een rij
werktuiglijk werk je snel door
breek je hun nekjes
Je negeert hun kroon
neemt de kopjes met je mee
om weg te gooien
Je rust dan even
ontlast de gebroken rug
en sluit je ogen
Het werk is gedaan
velden liggen sprakeloos
naast een rode berg…
Als jij bij me bent
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
798 als ik zou zwijgen
zinnen tegen mijn boezem houdt
wanneer het aanvalt
in brandend verlangen
dat meer bemint dan ogen
al wat mooi is
zou je dan luisteren
als jij bij me bent
als de nacht zwijgt zonder rede
zouden we liefde kunnen rekken
naar waarheid bemind
om meer lief te hebben
dan ben ik sprakeloos
als jij bij me bent
dat zou…
Het spraakwatervallenpad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
693 zwijgend is
de stiltebloem geplukt
haar blaadjes drogen
sprakeloos op
stenen van geluk
het groen
monologenblad rust zacht
met rode dialogen
en stemloze woorden
op het spraakwatervallenpad
ze was uitgebloeid
en geeft de vrucht van rust
weer terug aan het geheel
waar decibellen groeiden
in de chaos van teveel…
Jouw gedeelde passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Kan ik jouw verlangens delen
in de spotlight achter het geluidsscherm van de snelweg
de gekleurde afbeeldingen
tekent de barmhartigheid op het plafond wat jij niet zegt
de gedeelde passie sprankelt
door twinkelende sterren vanuit een verleidelijke blik
die ik sprakeloos omarm
omdat ik bijna door jouw hartstochtelijke adem stik.…
Vervloekt
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.449 haar ogen
één blik uit hen
en alles is verloren
alle zorgvuldig
voorbereide zinnen
alle kalmte en concentratie
eigenlijk doet zij niks
kijkt alleen maar
zegt of hoort geen kwaad
is zo vreselijk blij
een bekend gezicht te zien
zij glimlacht sereen,
vol van vertrouwen
en ik ben sprakeloos…
Ode aan de dichter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
645 je laat mij wonen in je woorden
als ik ontheemd
mijn plek niet vind
me thuisloos waan en
in de wereld sta als vreemdeling
de ochtend neem als sprakeloos
de avond als voorgoed verdaan
als blinde in het licht moet kijken
dan geef je rust met al je zinnen
beland ik in een veilig nest
de duivel en mijn zieledeuk
voor even weg…
Bloem van stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 open je maar
mijn bloem van stilte
sprakeloos in kleur
bloei je woorden
in geluidloos bekoren
uit het diepst van je hart
heb het fluweel
van je bladeren
met warmte gestreeld
zacht wiegt je schoonheid
nog ongerept als een kind
op de zoele zomerwind
hemels voelt het lied
als ik jouw bloeiende stilte
in deze aardse solo geniet…
heel mijn hart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.865 het is veel meer dan dat
verdrinkend in zeegroene ogen
door liefde sprakeloos omarmd
meer betekenis dan het ooit had
ik hou van jou...
maar als ik ze toch zeg
deze woorden schieten tekort
behalve als je weet
dat ik er heel mijn hart inleg…
Aan de Donge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Naakt en sprakeloos;
tong aan het gehemelte geplakt.
Zichzelf op de rotsen gesmeten.…
bankscène
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
610 ik zomaar
dat jij
je verveelde
in het samenzijn
dat we nochtans deelden
niet dat we
veel woorden scoorden
of dat de bewegende beelden
uit de kast der verstrooiing
ons op de bank
afleidend doorboorden
we zaten gewoon
te voelen zonder
te raken
kijkend naar wat
zwijgend werd gezegd
wel had alles met
ons te maken
we waren sprakeloos…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
Verslaafde
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.385 Men zei dat het geen depressie was
maar een aan drugs gerelateerd probleem
sprakeloosheid die je dan overstroomt
Hoe je dat niet aan had zien komen
dat er een knak in een leven was
waarvan men weg moest dromen
Hoe iemand zijn greep verliest
de snijpijn in zichzelf bezweert
Wrakhout in een troosteloos heelal
op drift naar een rustige plek…
Reciprook
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
474 ik loop deze dagen
door de geest
van een getraliede cel
gevuld met dove oren
doch met leegte het meest
verwijl in het gewicht
van een aangekleed skelet
ogen op niets gericht,
een ongeschreven wet,
die verdwalen in
een vergezicht
van water en brood
dat sprakeloosheid
als horizon kent
het is de
wederkerige schaduw
waar binnen…
Beroering?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 Jouw vraag maakte
mij sprakeloos, een
geworpen steen,
beroering als een windvlaag
verzuchting in de struiken
ritselden traag door de
nerven van de bladeren
tintelingen onhoorbaar
slechts rillingen
in kloppende aderen
streek door merg en been
bracht reuring in het water,
stilte was ons allereerste woord
antwoorden komen later…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Niet stilte van je stem
omarmt dit land
of zwijgen van riet
langs sprakeloos water.
Behoedzaam adem ik wind
en later storm
bang voor wild geworden wolken
en hemel van blauw
als schuim gevlokt
golven breken.
Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…