1498 resultaten.
Het Pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Ik slik mijn geluk,
wanneer ik dreig te verstikken in de mist.
Nu hoeft het niet meer,
ik heb mijn weg gevonden.…
Het afscheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
744 ik heb jouw laatste dagen geteld
op de vingers
van mijn hand
wij wisten wat
zou komen
verdriet groeide
met het uur
jouw stilte
werd verstikkend
en op den duur
vulde mijn stem de kamer
met het herhalen
van jouw naam…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 hart ja
of verstikkend leven
een laatste zucht dan
voor eeuwige rust
met blauwe lippen
de blik al oneindig gericht
briest koel de wind
een laatste doe iets
als klein een gebaar
mij stilt tot verzet
want wie leven wil
doet zich spreken
alles
alles wat ik nodig heb
is vrije adem
om te leven
te spreken ook…
Cirkelgangen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
612 Blaast miniaturen op
tot dreigende kastelen
waarin verstikkende lucht
de ruimtes weer verkleint
angstzwart zwetend regeert
duizellicht zwaar verduistert
deuren blijken onvindbaar
in opeenvolgende cirkelgangen
alles lijkt uitgebrand
opgeblust tot niets…
Laat me gaan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
803 Ik adem je
Ik voel, ik lijd je
Jouw pijn, jouw hart bèn ik
Mij rest stof
Ik mis je zo
Jij doet mij verweken
Om het besef dat ik ga missen
Neem mijn adem
Met jouw lippen
Opdat ik mag verstikken…
Soms
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.638 Kan ik praten met jou
zonder woorden
over de tafel heen klitten onze ogen zich samen
twee dimensies, de schijn en wij
praten en kijken
Maar wat ik zeg telt niet
wat telt
is de band tussen onze blikken
bijna tastbaar...
voel ik de band net niet.…
Nut in het minnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Met mijn voeten op de grond
en mijn hoofd in de wolken
heb ik banden van tederheid,
liever dat dan boeien
van zogenaamde vrijheid:
met banden kan men ver rijden.…
Morgengedachten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 de liefste banden
wonderverdiepte vrede
aard op vrije geest…
Verdwaald
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Voel de cocon
Hermetisch afsluitend
Verstikkend in mezelf wil ik schreeuwen
Vechtend tegen apathie
Ben ik radeloos om niets
Om alles…
Vague de chaleur
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
900 Ranken verstikken
dit huis
als de tentakels
van een groteske octopus.
Ik waan mezelf
twintigduizend mijl
onder zee,
snak naar adem
en worstel
door de borrelende hitte
naar een oppervlak
dat geen bevrijding brengt:
de nacht stort zich
als een gloeiende golf
op de brulboeien
van mijn ogen.…
Opgelucht
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
897 Er was weinig zinnigs tegen hem te zeggen
Dus mijn ongewilde stilte wraakte zich alom
Het verwurgde en was alles verstikkend
Hij borrelde met een strot vol verwensingen
Gevoelloos stripte hij zorgvuldig mijn huid
Doorbrak grof mijn broze defensie
Vernederd doch opgelucht stond ik buiten…
De stilte kruipt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 jouw ziekte vereenzaamt mij
het houdt deuren gesloten
waar ooit licht onderdoor
glipte blijft stof langer liggen
de leegte verruimt zich
zienderogen doch kruipt
de stilte dichterbij bijna
verstikkend kleurt ze grijs…
Netgedicht ; Wier instinkt haar nooit verlaat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 Verstikkend zou het moeten zijn.
De vis glibbert door de maas
kieuwt kauwend spartelend.
Opluchting......
gevonden onder water.
Met bolle ogen
zoekt zij haar weg
en vindt consorten in
de jungle van de zee.…
Lucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 je neemt het woord
alsof je het uit
de lucht grijpt
de rode krasserige strepen
met scherpe tong
zijn niet van de lucht
mijn huid, een pantser
staakt enkele deuken later
het verzet
de verstikkende lucht
berooft me van mijn adem
laat me zwijgend schrijven…
het hart uit het lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 verborgen
in het slib
op de
bodem van
de rivier
raakt het
water je
soms aan
het slib
omklemt je
moeiteloos
als een stolp
een gesloten
huis onbewogen
in verstikkende
duisternis
hoe blaas ik
lucht door de
loden hemel
hoe lijm je
verscheurdheid
hoe vind ik
je hart
opnieuw…
Bandenspanning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Uitgestapt, gekeken
banden zijn goed
wat ik ermee moet?
boordcomputer doet
Raar, of zou het zijn
de fee uit de Hoorndermeeden
ze zag dat ik
te hard heb gereden
Ze tovert, doet er
iets met de boordcomputer
fee is alweer weggevlucht
ik geef de banden extra lucht…
Aanraking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 [Haiku]
De zon schept een band –
treurwilgen strelen elkaar
met schaduwvingers.…
Mijn valentijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
640 ben gegroeid
te midden van
opschietend kruid
moest de hoogte in
tegen verstikken
mijn bloei bleef uit
jij bloemde apart
met lenteweelde
een lach in open hart
door jou kon ik
mijn kleur ontplooien
geurend in ons samenzijn
beiden in de zon
niet meer om en om
jij bent mijn valentijn…
onbewaakt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 de lage lucht
legde een
verstikkende
deken neer
het zoute zwijgen
had zich in hun
vermoeide poriën
genesteld
vanuit het ingesponnen
web vingen ze
elkaars blik in de
gebroken spiegel
in dat onbewaakte
ogenblik wisten ze
in één oogopslag wat er
van hen geworden was…
Gevallen Appels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 een appel een val
een afstand
de verbroken band
een leven los van de stam
en toch hebben die appels
iets blijvend gemeen
ook al zijn ze nu vrij
losgelaten helemaal alleen
de een voelt de ander net iets beter aan
ook al zullen ze verschillende wegen in slaan
hun band verbroken
door rijpheid en tijd gedwongen
herinnert aan dat waar
ze…
onzuivere gedachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.028 onzuivere gedachten
vertroebelen mijn geest
onduidelijke krachten
verdoezelen het meest
strijdige belangen
vechtend om een plek
tegenstrijdig het verlangen
vlechtend om mijn nek
verstikkend is de angst
verlammend elke spier
de nachten duren 't langst
verdomd was jij maar hier…
Olie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.147 Hier groeien slechts
distels en kreupele dieren
want een bittere wind
en kleurige golven
verstikken het land.
Het Mariabeeld in
La Linea de la Concepcíon
huilt zwarte tranen.…
Koorddansen
gedicht
3.8 met 28 stemmen
16.182 Altijd op zoek naar een navelstreng
nu de eerste niet langer bestaat,
balanceer ik op de ragdunne draad
van blik tot blik, tot het ogenblik
dat ik opnieuw jij
en jij ik.
Een keten weer opeens
hangen we boven het land.
Geen afstand meer. In dit verband
past het heelal met gemak
in één hand.
Ik snoep je lieve woordjes.
Je tovert zoentjes…
Echtsgrond
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
5.024 Al spoedig ontstond er een band
tussen hen, want het bleek, - 't was frappant -
dat ze allebei hetero waren.
Een huwelijk volgde algauw:
de persoon die hem aanstond was maar
zeer kortstondig z'n aanstaande vrouw.
Onmiskenbaar was 't slechts om de seks,
dat de man in de echt trad met haar
en zo werd ze z'n aanstaande ex.…
Ik verbind hem met touw, met mij,
gedicht
2.1 met 348 stemmen
41.495 Ik verbind hem met touw, met mij,
met handen aan het bed. Verbonden
beginnen wonden pas echt. Met
zorg snoer ik de mond, verblind
de ogen. Toegekomen, klaar, begin ik
met ontbloten. De rand, de binnenkant.
Geheel ontdaan verzoekt hij, deze
om genezing. Maar ik lig hem zwaar,
ik ben op hem gebrand. Ik ben
de bovenhand, tot de tanden…
Moer
gedicht
3.5 met 14 stemmen
13.782 Zij bijt haar jongen niet dood,
als de wereld ze aan wil raken.
Zij geeft ze als talenten uit
om winst te maken: rijkdom,
roem, kroost - krenten
in de korst van haar liefde.
Nee, zij bijt ze niet dood,
maar knibbelt en kaagt aan hun adem,
snibt in hun taal, roert haar tong
in de heimelijkheid tussen hun lakens.
Zij hokt in hun wil, een instinct…
bergenman
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
847 hij woont op zijn uitgeteerde berg
een wijsgeer met haar van zilver
de wangen decennialang ongeschoren
en ingevallen ogen gevuld
met het vuur van een ster
zijn band met de wereld
is zijn vlees, zijn gebeente
de gevangenis voor een geest
die transformatie wil
nog tijdens het ademen
zijn laatste woord
eindelijk…
Zoon
gedicht
3.4 met 31 stemmen
22.954 Terwijl ik onderdompel in verleden
vaar jij langs mij de toekomst binnen
totdat wij elkaar treffen op dezelfde plek
Begonnen halverwege maak jij eens af
waar ik bleef staan
met spotgelach - een traan op een hete plaat -
herken ik je uit ons voorgeslacht
Waaruit jouw zonen weer te voorschijn komen
de hete plaat misschien iets koeler
de…
Voor mijn zusje Sandra
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.938 De tijd heelt alle wonden
dat hoor je overal
Maar je oren zijn doof voor dat soort woorden
zijn gevangen in een tranendal
Je toekomstbeeld valt dan in duigen
er is niets meer dat je bindt
Maar terwijl de tranen blijven stromen
hoor je opeens jullie eigen kind
Een band die jullie onverbrekelijk,
samen hebben opgebouwd
Dat houdt jullie altijd…
Zonder jou
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.666 Onze wegen zullen zeker samen komen,
die band gaat nooit meer stuk.
We blijven geloven in onze dromen.
Jij bent en blijft mijn grote geluk.…