310 resultaten.
VERANTWOORDING
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.211 Gehouden tot schriftuur,
verbannen als het ware
naar ver het eiland taal,
ik schrijf van uur tot uur
inslag en wedervaren,
waarneming die ik maal
tot denkbeeld en gedicht,
mij dwingend te verklaren
bij wijze van verhaal
aandrift en overzicht.…
Heldin
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
2.268 het meisje in de kamer naast
slaapt naakt onder een witte deken
haar borst gaat op en neer
de tepels in rust bewegen
haar hand kruipt onder haar kussen door
ontspannen vuist kruipt naar buiten
zakt omlaag en de rand van het laken
vlecht zich tussen de vingers uit
dat meisje maakt geluid…
Het derde oog
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
602 ik voelde
in warmte de
energie die jij
met mij wilde delen
ooit heb ik
in kleur de krachten
van je aura even
mogen aanschouwen
op de rand van
jouw overgang
naar een andere
levensfrequentie
er was altijd al
iets om je heen dat
buiten het normale viel
met een hang naar vreemd
in je lach scheen
het derde oog
dat zag hoe binnenkant…
Ik neem je waar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.270 Ik neem je waar met lichaam en ziel
Ik hoor je hart kloppen in je borst
ik zie je ogen vol liefde voor mijn gezicht
Ik ruik je geur zo dicht hier bij mij
Ik proef je smaak met iedere kus
Ik voel je armen om mij heen geslagen
Maar bovenal neem ik je waar
Met een kloppend hart van vreugde
Telkens als jij bij me bent!…
What`s up?
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
1.197 Het kwarkt hier chaos in het rond
vormen, kleuren, gras groeit
als papieren cacteeën in spleten
waar de werkelijkheid door ontsnapt
Japanse vlag en een trapje naar de maan
skateboarders schaatsen het beeld aan stukken
door op een kunstwerk te staan
zwart-wit videoot videoot videoot
Foto`s van jezelf tot in de dood
omhangen paspoppen avondjurken…
Schatbewaarder
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.761 Van dit landschap ben ik de krenterige
schatbewaarder die met haviksogen alle
bomen telt en de konijnen, hazen en
fazanten raad aan hun geritsel.
Met koude blik weeg ik de schaarse
wandelaars, want iemands stap verraadt
zijn plannen. Een streepjespak, een hand
die schrijft, alles maakt me achterdochtig.
Ik noteer het kleinste teken van…
Surround
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 De hond,
die doorgaans leeft in het moment,
duikt, zodra we buiten zijn, direct
in de plaatselijke krant.
Ik had alweer genoeg aan het journaal
en tien minuten Goedemorgen Nederland,
maar zijn neus voor nieuws is onvermoeibaar.
Herdershond van op de hoek
nog steeds aan de pijnstillers
kopt de voorpagina,
tevens voorwiel van een Peugeot…
Notitie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
508 Kijk voor de vorm eens mee
daar zit de zwarte vogel
op de roze bloesem
of zeg voor de vorm eens nee…
Op die leeftijd
gedicht
1.9 met 17 stemmen
12.233 Op die leeftijd waren dingen in het water
niet gezien maar beseft
als uitslag van een soort waarnemen
dat veel scherper en nauwkeuriger werkt
het belang daarvan werd niet onderschat
wel gevreesd en vermeden
totdat, na een nacht van klam bewegen
het vergaan van ochtendnevels werd geconstateerd
toch is het leven van zulke verschijnselen
eindeloos…
brief
gedicht
3.3 met 32 stemmen
11.041 precies op het moment dat hij besloot de brief te gaan posten
viel er een brief door de bus, geheel gelijk aan de brief die
hij wilde posten, hij was zelf echter de afzender niet en toch
was het zijn handschrift of was hij toch zelf de afzender?
precies op het moment dat hij besloot de beide brieven
te gaan posten, werd er gebeld en overhandigde…
Scotch
gedicht
2.5 met 12 stemmen
9.516 auto's schuiven over het viaduct,
koopwaren over een lopende band
zoals bij Alice wordt klein groot
en groter klein,
in fel zonlicht schitteren
contouren van het wonderland
en als ik mij niet vergis
is het de oorzaak die gevolg is,
is het de supermarkt die dicteert
dat ieder beeld een kopie is
van een kopie en omgekeerd
je kunt je gevoel…
Ik dus
gedicht
2.5 met 20 stemmen
8.425 Op school was ik geen al te vlotte prater,
Er school in mij een introverte solipsist;
Ik wist dat ik als enige iets werk'lijk wist
En viste liefst in 't allerdiepste water.
De medemens, voelde ik diep, was geen confrater
Maar slechts een favel, aan mij opgedist;
Het levend wezen was aan mijn persoon verkwist.
Zo werd ik bij mijn klas per…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Er is geen getuigenis zonder waarnemer.
Leven, ofwel de kunst van het scherp zien
bij tanend licht van een wankele schemer,
wachtend op een verruimde blik misschien.
Wanneer ben ik tot acceptatie bereid?
Als ik hoor, voel, proef, ruik of zie?
Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?
Is alles om mij heen vluchtig…
Wanneer je in slaap valt
gedicht
1.0 met 4 stemmen
5.680 Wanneer je in slaap valt,
je hardgekookte lichaam nog
op pijnlijke prikkels reageert,
van houding verandert,
wanneer je halsbrekende rechterarm te lang
onder mijn hoofdkussen gekneld zit,
slaap ik,
Type-3-communicatie verstoord.
Wat het gevolg kan zijn
van over gloeiende kooltjes lopen
in plaats van één te worden
met het ochtendgloren…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Drachtens nijverheid
davert over de snelweg;
in het gras daarnaast
wiegen koekoeksbloemen zacht,
steeds als bij de turfgravers.
Te willen dichten...
Waar moet naar gezocht, bedacht,
geschreven worden?
Drachtens vogelzang
schalt luid: "Laat je moed zweven,"
en dan " 't is mooi genoeg geweest."
Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn…
"WISHFUL THINKING"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Ik heb alleen nog maar de dood
ik geloof niet meer in het leven
en al helemaal niet in 'een eeuwig'
wel voor vele anderen, in respect
dat noem ik 'wishful thinking'
en daar wordt niemand slechter van!…
vernomen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
495 neen mijn voelen draagt
geen vingers zonder
tastbaarheden, m’n
waarneembaar vermogen
is me te eigen om het ergens
tot rede te brengen
het blijft in een staat van
een non-oordelend proces
dewelke ik omarm met een
zekerheid die ik soms
plots even bijster ben
vogels wieken vleugels
met slagschaduwen
die telkens door de zon
ter ere wordt…
KLINKENDE STILTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 Onder glanzend blauw
staan hoge dennen roerloos,
kraken welluidend.
Vermaak in stuifzand:
speels lachend knielt de moeder
bovenop haar zoon.
De fazant snelt heen:
een wijnrode vlek verzinkt
in het hoge gras.…
Lepeltje
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.194 Het spiegelding
vraagt niet waarom
de opening
zijn keukenla verlicht
Het legt zich erbij neer
Het wacht
gelaten
de beroering af
Er is het licht
waarin
degene die beroering brengt
zichzelf herkent
--------------------------------------------------------
uit: 'De dingen de dingen de dans en de dingen', 2010.…
Als een schilderij van Vincent van Gogh
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Voort voort, ik word gek
van alles tegelijk zien
een totaalbeeld vanaf hier
en daar en van boven en opzij
de wereld, mijn kamer
het veld vol zonnebloemen
in een vaas en nog een vaas
alles bij elkaar geplakt
tot fictieve gezichtspunten
die in elkaar overlopen
zoals mijn hersenen dat doen
met alles
dat de zenuwen meedogenloos…
[ Soms hoor ik klokken ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Soms hoor ik klokken
luiden in de blauwe lucht --
blauwe luchtklokken.…
lucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 manifesteert zich
op plekken van publieke waarneming
gsm aan oor
al doende
hopend dat men begrijpt
dat ook hij
staat in het volle leven
spil / in een web van connecties & opdrachten
dynamisch / onmisbaar
benijdenswaardig
de man
geknipt / voor de snelweg van deze tijd
Dat hij oreert in luchtledigheid
dankzij een platte batterij…
Nedalco Schoorsteen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
1.011 Opgericht, lang en blijvend recht
voor de goede orde die ik bracht,
een maatstaf waarneembaar
van wat rook naar eerder verdacht
steen na steen verstild..
na een lang beroet verleden
veranderde mijn bestaansreden,
in een indrukwekkende skyline
met uitzicht bij het avondlicht
herkenbaar tot ver beneden
kreeg ik een kroon aangemeten.…
als een trein
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
620 zachtjes glijdend door het landschap
doch duidelijk waarneembaar
de schaars verlichte trein door
een ietwat donkere decembermaand
in gindse verte de warme klank
van midwinterhoorns over de stijf
bevroren oude Twentse grond
op radio oost een prettige stem
van een omroeper die ons in dialect
vertelt dat kerstmis onderweg is…
Logisch positivisme
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.427 denken aan niets dan waarneembare geiten
en jerrycans: ritmisch klotsend
vullen ze zich met het ondergrondse
en moeders: ritmisch zingend over het geloof
in de vooruitgang van de mensheid
tot de drinkbak van modder water bevat
en ze met hun ruige ruggen staan te drinken
en weten dat moeders van oudsher
de hoeders van de feiten zijn…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…
De nieuwe verte
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
398 ik waan mij
met het trapje
hoger weer
verder in het
exploreren
van mijn
vergezicht
dat zonder
te bewegen
naderbij is
gekomen
op de ladder
van mijn eys-
opener dromen
ik wist de
aarde rond
maar dichtbij
gekomen doet
de nieuwe verte
optisch aan
vervlakking
het eind-
resultaat
van mijn
waarneming
die weer naar
een hoger…
Het Verstand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
324 Het waarneembare verklaren
met het onwaarneembare
het aftasten met fantasie
en micro en macro zintuigen
om ook onszelf te begrijpen
wij die het midden zijn
van wat we ervaren
de invloeden en wisselwerkingen
die we willen ont-dekken
door ze natuurkundig te ontdoen
van magie, romantiek, heiligheid
en ander bijgeloof
dat ons tegenhoudt te…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
januariavond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 Open me, lijkt ze nu te fluisteren
en ik neem aan dat het een lied is
ze drinkt champagne en lacht breed
over de canapé waarop ze naakt ligt
mijn waarneming faalt niet
het is mij bijgebracht
zorgvuldig te handelen
bij het openen van een vrouw
de januariavond kleurt van grauw
naar donkerblauw
een tweede fles ligt in mijn handen
Sylvie…