3063 resultaten.
BROOD VOOR MIJN ZIEL
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
539 In de glans
van de stralende
zon
zie ik hoe U
‘t duister overwon
In het klateren
van een heldere
bron
zie ik hoe door U
alle leven begon.
In uw Woord
voedsel voor de
ziel
vind ik mijn
dagelijks brood.…
Opslag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Ik duur doek in doodstil duister
ik ontluister
dus houd op met dat blind beleggen
ik moet jullie de ogen eggen
laat mij hangen
zodat ik licht en zicht kan vangen
en zal stralen
in mijn picturaal verhalen
voor de leeuwen
wil ik schreeuwen
het mag zelfs op de kop
maar stop
met dat oliedom verrijken
ga nu eindelijk eens naar…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 Licht in ’t duister
Verlicht het pad ik moet gaan.
In de schaduwen
Reizen mijn herinneringen mee.
Demonen uit een ver verleden,
Heb ik achter me gelaten,
Diep weggeborgen onder stof.
Verloren liefde hoop ik te hervinden,
In ’t licht van de toekomst
Ontvlamt aan ’t eind van mijn reis,
Wachtend op mijn komst.…
Avondschrift
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
638 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt eenzaam een zin
soms loos te wachten:
Dan ben je bij me onder woorden
slechts schaars gekleed in woordenbroek
maagdelijk in vers en zielsverlangen.…
Herfstblues
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.085 De herfst kruipt in me,
de duistere luchten, de koude wind.
Ik weet het niet meer, wie ik ben.
Alles loopt door elkaar,
door elkaar gewaaid, bevroren.
Waar was ik gebleven.
Soms ontdooi ik weer
en ontdek ik een karakter,
dat soms grappig is en lief.
Maar waarom nu zo kil, koud en alleen.…
Zoekende mensen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
900 Mensen, ze hopen
en mensen lopen
naar een onbekende weg
Zie, de zon schijnt
door het duister,
en luister...
Altijd een sprankje
lichtend hoop
ontneem ze dat niet...…
Nog kleurde je lach
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
479 ik zag je
donkeren
in de met licht
doorschoten
wolken
nog kleurde
je lach in het
al duister geweld
natuurlijk
was jij bang
zoals zovelen
voor het
plotselinge en
ongrijpbare dat
zich manifesteert in
elektrisch ontladen
na immense klappers
zonder weerga
in grijs vallende
schoonmaak wist
het onweercomplex
gelukkig weg te komen…
de zee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
801 de zee, het zwarte gat
de ijzige massa die iemand
helemaal kan opslokken en
dat maar al te graag doet
overdag een lief kabbelende vriend
zoet als een koekje,
braaf als een baby'tje
maar 's nachts duister en wreed
alsof boze machten heersen
het zwarte kwaad die menig schipper deed verdwijnen.…
BLINDE MAN
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
926 De zonnen verdwijnen
In de nachtelijke soep
De manen verschijnen
Bij de eerste uilenroep
Het duister schittert
In de armen van de nacht
Het licht versplintert
En donker sluimert zacht
Opengesperde pupillen
Zien geen enkel verband
Ontvangen geen verschillen
Zijn niet langer informant
Bij het dalen van de dag
Is alleen de blinde man…
Onbesproken woorden
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.069 door de jouwe heen gaan,
ik droom dat je me vraagt
in jouw voetsporen
te komen staan
-Maar de stilte is pijnlijk
al worden er wat woorden gesproken-
Je vertelt me dat je blij bent
met de steun die ik bied,
maar zeggen dat jij
er ook voor mij bent
nee, dat gebeurd nog steeds niet
-En al zijn er zoveel mensen aanwezig
ik lijk in het duister…
Een vlucht spelden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 stilte schreef
schittering waar
in diep duister een
vlucht spelden viel
zij lichtten op
in vrije val bij
het raken van
ongeziene stralen
het was geen verhaal
maar een gebeuren
dat intrigeerde en ons
het toeval etaleerde
nog beijlt dit
licht lineaire banen
zal zonder tussenkomt
een speldenprik baren
wil melker
08/06/2019…
Uitgewrongen afgunst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.545 Dan giert weer afgunstig door het hoofd
gevoel niet te verdragen niet te verduren
als ik jou nu zo zie met die ander samen
Wringend knijpt de strop rond gedachten
steeds vaster tot alles eendimensionaal
woedend gericht is op dat wanhopige
Uitgewrongen gevoelens blijven achter
duistere negatieven ingekrast met haat
waarom kan het nu wel…
Fluisternis
gedicht
4.2 met 109 stemmen
37.797 Zachte woorden
dansen hun
eigen taal
walsen morgen
naar vandaag
waar klanken
pure harmonie
ontwaren wijkt
de duistere nacht
in fluisternis
verzwegen ooit
vochtige lippen
sluimergedachten
in kille stilte
ontwaakt kozen
zij elke nieuwe
dag onbevangen
lief, zo lief…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
standpunt
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
463 wie is de ‘men’ in het woord mening
hoe zachtjes moet men tasten om
in het duister de waarheid te vinden
zoekt überhaupt iemand nog
wie is de ‘we’ in het woord werkelijkheid
wiens woord wordt gehoord
wat zou ‘nooit meer’ zijn zonder ‘ooit weer’
wat staat tussen de regels geschreven
bestaan er monsters in het meer
voor wie blaffen honden eigenlijk…
Afgebrand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.325 het duister trekt aan mij
zijn armen voelen kil
geen wolk trekt voorbij
zwart de nacht, zo stil
sterrenlicht zie ik niet
stof dwarrelt om mij heen
de geest die het leven liet
snelde verbeten weg, alleen
het vuur verhit de hel
likt de vlammensporen
ooit was het een spel
maar nu heb ìk verloren…
hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.034 jaren geleden zweeg het geweld
in die groene lente van mei
na een lange grauwwitte winter
van duistere dood en ijzige koude
de zon kwam terug
men zag voedsel regenen
vogels zongen als in elk voorjaar
hun muziek klonk in de stilte
van wegstervende bommenwerpers
hoop in een nieuwe wereld…
Maannacht
poëzie
4.1 met 22 stemmen
11.829 Roep mij niet wakker midden in de nacht
omdat de maan bloeit met zo fel een luister
er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister
een dieper licht dan ooit ik heb verwacht,
en klank en geur die me onverzadigd lieten
en, een voor een, de uren van zaligheid,
zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten:
de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…
Kom kekasih
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
675 Kom mijn liefste want de zon
baadt haar dag tot doven
in schemering die blozend beeft
daar duister loom van zwoelte nadert
deze nacht kekasih zullen wij
strelend vuur versmelten
sluiers maanlicht hemels minnen
en sterren ademloos verbazen
tot de ochtend aarzelend
een nieuwe morgen daagt…
Vannacht
hartenkreet
2.5 met 16 stemmen
1.636 heb ik gedroomd
natuurlijk van jou
fantastisch
maar telkens opnieuw
een illusie
als de zon
met gouden stralen
mij wakker schudt
zoveel prachtig licht
ik knijp m'n ogen dicht
roep mijn ziel
ter verantwoording
voor de dwaaltocht
in het nachtelijk duister
al wat zij zegt
is: "luister,
spiegel de zon
in de nacht
die je zelf bent...…
Zal met ons samenzijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.175 Zal met ons samenzijn
ook je warmte verdwijnen
Zal de kilte van je ogen
de stilte onderlijnen
Zal de mist duister hangen
over de weg die wij reden
Of zal je mond nog lachen
om mij en ons verleden
Zal met ons samenzijn
ook de verbondenheid vervagen
Zal je langzaam vergeten
wat we ooit in elkaars ogen zagen
Tot geen gedachte nog
een…
pijn
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.018 verscheurd, verlamd, vermorzeld
vanbinnen donkerzwart
vermindert met de dagen
ware marteling en smart
ware het gepland
een effectieve marteling zou t zijn
ik sta op het punt mijn meest duistere geheimen
in ruil voor pijnloosheid te spillen
whiskey biedt het enige soelaas
paracetamol en ibuprofen kijken werkloos toe…
Geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 vuilnisbakhypnotiseurs
de nieuwe jezussen
profeten
complotten ter verrijking van een paar individuen
hagediskeizers
duistere krachten
voodoo
engelen die advies geven
de vreselijke en totale samenzwering
de achterdocht met reden
de waarheid van de waarheid van de waarheid
blijven allemaal voor altijd
maar
mijn zonnebril ligt in de kralingseplas…
foto
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.708 Duistere stilte, lichte stilte
Foto´s komen tot leven
Foto´s van oudooms
En van oudtantes
Ik wil slapen in de wind
Tv kijken in de lucht
Met op de achtergrond
De foto´s die door de lucht zweven
Zweven door elkaar
Om de minuut zie ik een andere foto
De mooiste foto en de bijzonderste
Foto lacht naar me…
Kleine lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
609 van brood en wijn
proef ik klaarwakker je naam
in het rood
wanneer duistere wolken samenpakken
de maan en sterren verbergen
het uitzicht
in een vreemd geworden wereld
van vervuilde luchten en
misverstanden
is er geen taal of teken
die onuitgesproken, of ongeschreven is
zijn er kleine lichtpuntjes
van uitersten die elkaar raken
in…
IN ONS
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.297 Ik verdwaal
in het duister
omgeven
door bittere tranen.
Jij die
je angstig
naar me richt.
Het medelijden
vervaagt
want hartstochtelijk
beminnen
streelt onze
verlangende zinnen.
Worden zwanger
van LIEFDE
het tilt ons
met barensweeën omhoog
en maakt ons
meer dan één.
Schreeuwen het uit
met volle overgave.…
Verlatingsangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 ik was omringd
door lange schaduwen
van de ondergaande zon
zag ze langzaam
nader komen uit
een nog onbekende bron
zij contrasteerden
met het dieper wordend rood
zwart geeft geen geheimen bloot
ik voelde hoe
duister won van het
laatste streepje aan de horizon
de obstakels zijn gebleven
heb verlatingsangst dit late uur
geen plaats…
Verwant bloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
563 Nog voor de doodsklap tot me doordrong
tastte ik al in het duister
op zoek naar levenslicht
Mijn adem snakt naar oude oorsprong,
gezongen woorden of gefluister
van een vrouw zonder gezicht
Verzonken in een slangenkuil
pompt mijn hart op een cilinder
op zoek naar verwant bloed
mijn ziel verschoont zich van het vuil
op de vleugels…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
664 Zal de stad maar verlaten
omdat ik jouw ademhart voel
in al het onvergetelijke denken
o troosteloze nacht zonder doel
ik vertrek, maar heb geen antwoord
of zwanenzang voor onze vriendschap
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnapping
misschien in het diepste van mijn voelen…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…