1451 resultaten.
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
vorst aan de grond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 indruk van een kind
niet groter dan verbeelding raden laat
buitenom gaat de schets van
koude velden
spreeuwen melden dat hun maag
weer leger is, rantsoenen raken op
nu de vraag veel groter dan het aanbod
rekent op de onderlaag
van voederplaatsen bovengronds
aanstonds strooi ik wat
en vertrouw al op de mus, de mees
begerig door het ijs…
Tijdbom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 (dapper)
Versteend tussen tijden
lange periodes van voorbij
ligt waarheid van ons
leven verborgen
Een ijs-traan stuitert op
ellenlange weg, om vervolgens
in de meest schitterende ijskristallen
uiteen te vallen
Tijd verdient alle aandacht
om maar niet verloren te gaan
Als een tijdbom
smelten die kappen gestaag; zeker
als een paal…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 Je moet denken als de winter
om de vorst te zien en de takken
van de pijnbomen volgeladen met sneeuw
En koud geweest zijn, al zo lang
om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs
De sparren ruw in de verre schittering
Van de januari zon; en dan niet te denken
aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind,
in het geluid van…
Fuck de grizzly arend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.923 Fuck de grizzly arend beren van het ijs,
screw de bever in zijn burcht -
te warm is het naar vonkend
spattend water zie ik om alleen
of graaf een kuil in vochtige grond
en laat mij zoeken in de buik
van welige struiken.…
Tram 8
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 de plastieken stoelen van de
halte neigen naar de slappe
gestalten die ze vandaag
onbedachtzaam bezaten
de hitte zakt en wat overblijft
een zweem van zweet en lege
ronde kartonnen weke doosjes
van lopend ijs gesmolten room
en wespen en lome wachters
zwijgend als op scheep naar
lang vergeten oorden of naar
van waarheen ze kwamen…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Hij wenst voor De Creaor te verschijnen
Met het geheim waarmee hij is geboren
Hij deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 aan de overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het
boven de mierenmensjes
Wat leven ze toch snel
Eens zo hoog, onaantastbaar
zwevend boven alles
het witte ijs…
geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 we grasduinen door
onze kleine
grote geschiedenis
als een vloed mieren
worden we gedreven
door een onstuimige zee
van herinneringen
die heen en weer
beweegt door de snelheid
van onze woordenvloed
soms proeven we
in die grote
kleine geschiedenis
de smaak van gal
als een steile met ijs
bedekte oever opdoemt
en de stroom
haar…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 hoe de winter zich etaleert
in het voorportaal waar alles
schreeuwt om warmte en schaatsen
als beitels worden gehanteerd om
het ijs van weerzien te kloven
vogels honen de rijp van takken
wijl hun beenderen als vloeibaar
leven zich voortbewegen met
vleugels door de tot ballast
geklonken zware luchten
niets is nog zeker, dagen schaduwen…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 hier stroperig in de dorst van de sloot gesijpeld
en ijs geworden. zichtbaar. het vuil van vergissingen
zinkt weg na de dooi de diepte het onderste water in waar geen vis
doorheen glijdt
in harmonie met de lente dekt het ontvlambare vocht zich nu toe
met eendenkroos
-----------------------
uit: schokbos (2020)…
ik schilder felle streken
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.420 verveelt
ik droom mijn werkelijkheden
door uit de tijd te treden
verleg de grenzen van vandaag
raak een hemelsblauwe laag
ik schilder felle streken
omdat kleuren vaak ontbreken
voel de wind als mijn muziek
een intenser strelen is er niet
kom dansen op de zonnestralen
hun warmte schijnt verhalen
uit een vroeger paradijs
een leven zonder ijs…
Ginseng en dadels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 en Chinezen hebben nooit gelogen
Want ginseng in de gemberthee maakt oergezond en wijs
Boksdoorn ginseng gember rode dadels en anijs
Voeg dagelijks drie dadels aan
je basisvoeding toe
Was en spoel de rode met rozijnen in wat water
En 's zaterdags en 's zondags
ter verdrijving van je kater
Khodary's uit de libanon gemengd met blokjes ijs…
hun ogen laten je nooit gaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.402 bomen dwalen in het bos
stammen worden opgeslokt
verdwijnen in het groen
ze dragen zon en duizend
kleuren uit de tijd van toen
stenen breken los
markeren vage wegen
de rotsen zijn nog jong en
niet gebarsten van het ijs of
gladgeslepen door de regen
je wilt voorbij het bos
en met de bergen heersen
je ziet de bodem komen
hebt pijn…
Zaterdag (party) avond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
621 Maar het ijs tussen ons is nog niet helemaal gebroken,
daarom lig ik hier alleen in mijn bed weggedoken.
Luisterend naar de muziek die jij mij zo net hebt gestuurd,
zo mag ik toch vanavond even bij je in de buurt.
Ga nu slapen, denk al aan morgen,
want dan zullen jouw woorden weer voor extra zon in mijn leven zorgen.…
Redeloze wispel tuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 alsof lagen ijs
over elkaar
schoven zo
versplinterde
het geluid
ertussen en
lichtte donker op
in denkbeeldig wit
de bui contrasteerde
met zwart het
gemêleerde wit
van de rafelige lucht
die gordijnen
optrok en openden
in kwaadwillige
tumultueuze ontlading
jij was niet bang
voor de elementen
keek met interesse
naar het immense…
Val me
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
420 Ik basketbal
Met een bowlingbal
Op het dunste ijs
Sinds de zondeval
Vang me als ik val
Vang me als val
Vang me als ik val
Ik stuiter
Op een skippybal
Door een
Spijkerbedden showroom hal
Vang me als ik val
Vang me als val
Vang me als ik val
Ik ben een boomer
Op het schoolfeestbal
Waar ik handtastelijk
De sfeer verknal
Vang…
Die avond bij het meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.032 lachte naar die late wandelaar die het
Koud had en naar huis wilde
Langzaam stopte je aan de rand van het
Meer en keek rond je
Niemand, alleen mijn schaduw
Onopgemerkt verborgen die
Probeerde te weten, te
Raden waarom jij daar
Stond zo stil en ik
Twijfelde en zag toch
Uit je ogen
Vloeiden tranen langs je
Wangen om dan te breken op het
IJs…
augustus
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.236 voorzichtig opende je een la naast haar lichaam
en sloop je door herinneringen
die niet zouden blijven liggen
zoals je moeder
zoals toen, daar
toen je zussen kwamen was je al gewend aan het lachende laken
je hield je in
je lachte toen de pastoor voorzichtig de eerste woorden tot juli opende
een nieuwe jullie
augustus zou het vuur onder het ijs…
Zoals ik eenmaal beminde (immortelle C)
poëzie
4.0 met 22 stemmen
7.414 Maar ‘k vond, tot wie ik mij wendde,
Slechts harten van ijs en steen.
Toen stierf mijn geloof van vriendschap,
Mijn hoop en mijn liefde verdween.
En, zoals mijn hart toen haatte,
Zo haatte er op aarde nooit een.
En sombere, bittere liedren
Zijn aan mijn lippen ontgleên.…
Bakgeheimen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
781 Ze dacht: 'Ik monter hem wat op,'
Opdat het ijs dan brak,
vertelde zij de man een mop.
Hij baalde van de bak.…
Het eigen gelijk
netgedicht
5.0 met 390 stemmen
503 ik heb lijnen
zien verharden
in gezichten
die niet meer
willen praten
waar in groeven
schroeven steeds
vaster worden
aangedraaid in
stilte die roest
het enige dat
entropisch
woekert is het
eigen gelijk zonder
bijval hard als ijs
maar massaliteit is
geen bindende kracht
waar ieder voor zich gaat
en de god voor ons allen
helemaal…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 nog gloort
in het blauw
van je ogen
de witte wereld
die zwart omkranst
door tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische…
Wintergevoel
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
838 Dit ijs is nog te dun om ons beiden te dragen.…
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 wij zagen het
warm stralen
van je open hand
hoorden ijs breken
aan de buitenkant
nog bewoog jij
in een dualistische
balans maar
onbereikbaar
emotioneel gestrand
jij die altijd
voor honderd
procent bent gegaan
verliest in brekende
fundamenten bestaan
het was geen
controle verlies
maar iets dat
dieper groef dan
hitte en ongerief…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs.
Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.
Ze heeft zich sterk vergist, het was geen paradijs.
Ontnomen is haar eer. Hij heeft er mee gestreken.
Haar trots gekrenkt als door een vlammend zwaard.
Haar kracht komt weer. Het mes zal zij ver steken.
Straks ligt hij keurig opgebaard.…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt door de dagen
en sluimert naar de vernieuwde zon
deze winter, zo licht te dragen
lichter dan een luchtballon
Een schoorsteen blaast de hemel grijs
berooft de aarde van haar sneeuw en ijs…
gemeen
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
2.156 kreeg een mooie en
een grote kamer met heel
veel beren in een ziekenhuis
ze vinden hem het liefst
van allemaal ik vind hem
stom want hij wil niet meer
spelen hij ligt de hele
dag op bed z’n hoofd is kaal
m’n moeder zegt je broertje
gaat op reis vanuit de
wolken zal hij naar ons
zwaaien hij krijgt er heel
veel speelgoed, snoep en ijs…
De Gletsjer smelt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
684 De vlokken vallen laag na laag
Een tapijt van kristallen
Aan de bodem tot ijs verdicht
Het schuift over een ruw bed
Steen verpulvert in zijn stroom
Zand, leem en keien
-Die krassen in zijn flanken-
Stapelt hij voor zich uit
Smeltwater mengt zich door kruimels rots
Hij rolt zijn tong van melk uit
(Traag…Eén meter per dag is genoeg)
Zo…