5894 resultaten.
Kerststerren en iconen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 zingend in extase
zuivere dauw hangt
boven blauwe
wierookwolken
kerststerren en iconen
rondom
vlammende kaarsen
en knielende mensen Gods
liefde die de ziel verwarmt
weerkaatst in
reine ogen van de ander
het brood gedeeld
de wijn is zoet
stroomt rood als bloed
als alles om je heen
in muziek vervloeit
zacht als een moeder…
Bevrijdingslied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 haar griefde
o afgesneden lijn kom te voorschijn met beleid
Mens van gerechtigheid met Waarheid omhult
ook al verheft de vijand zich steeds weer, ze komen
tevoorschijn met kralen gevlochten uit liefde en geduld
Het liefdevuur diep in de ziel overwint de eenzaamheid
van 't triest gemoed in vederlicht verblijden; de milde wind
wiegt, een moeder…
Alleen de kerstboom blijft staan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
607 Zuur van regen dat op de aarde valt
gaat de dag over in de nacht
vermoeid en half gebroken sluiten we de ogen
droombeelden die samen komen
op het gefluister van de dood
soms lijkt moeder aarde het toneel
waarin eenieder een rol moet spelen
alleen de kerstboom blijft staan
door de eeuwen heen wit als sneeuw
van vrede dat daalt als een…
Moeder natuur.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
497 Een duik in het water, de blik op moeder natuur.
Enig die kleine dingen, zo eenvoudig en onbetaalbaar.
Nauwelijks in het zicht en toch altijd daar.…
Moeder Theresa
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 Nederland
de baby’s huilen
om hun speen
omdat moeder Theresa ermee
verdween
naar de derde wereldlanden
met een lucifer
in beiden handen
zal het licht steeds blijven branden…
of met een knik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 de moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen haar schaduw
werpt over de kinderschaar
wie waant zich veilig
wie bedwingt haar schaduw
wie ontbeert het licht
wie heeft geen schaduw
wie voelt gebrokenheid
de moeder is de meesteres
van de schaduw
ze onderschept het licht
na het schimmenspel…
8 maart
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
732 Het is weer vrouwendag
En ik denk aan jou
Hoe je me voorging
In vrouw te zijn
In mens te zijn
Je wijsheid
Je zelfstandigheid
Onafhankelijke ziel
Dat was wie jij was
Dat is wie ik ben
Door jouw voorbeeld
Vrouwendag is voortaan jouw dag
De dag waarop ik de vrouw eer
Die mij leerde vrouw te zijn…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend,
vervullen mijn hart
met de diepe droefheid
en de tederheid van 30 jaren,
onuitgesproken, mijn moeder.…
In memoriam matris (2)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Onze ogen nat van tranen
zoeken een beeld
uit onze kinderjaren
waarin jij ons te leven leerde
en met ons je vreugde deelde.…
In memoriam matris (4)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
527 ‘s Avonds stromen de buren samen
in de kapel van het oude gehucht,
waar wij onze moeder ontgroeiden
maar gevangen bleven in haar hart.
Hier is het licht der vele kaarsen,
de troost der 50 weesgegroeten
gemompeld door de eenvoudigen.
Hier is de liefde van ons volk.…
In memoriam matris (5)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 Dan verlaten wij het huis
waar onze moeder
nooit meer wonen zal.
Een vreemd gebouw ineens,
tot in de stenen veranderd
op deze 21ste juni
van het jaar onzes Heren 1972.…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Het oude kerkgebouw
waar jij zovele malen kwam
in diep geloof
door weer en wind
ondanks de kinderzorg.
De priesters de gebeden de gezangen
die ons de troost van eeuwen schenken.
De hoop dat jij het leven hebt bereikt
dat zin geeft aan ons aards bestaan.
Maar desondanks de tranen van verdriet
en diep in ons een wrange pijn
een wonde in…
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Moeder,
wij zijn zo moe.
De weg naar ‘t kerkhof
is zo lang
en wij zijn bang.
Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
In memoriam matris (8)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen
“Hoe laat is ‘t kinderen?”,
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.
Helaas, mijn lieve moeder komt niet meer.
Slechts weemoed is daarna mijn deel.
En in de stille avonden,
de herinnering aan lang vervlogen dagen.…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.
Maar ook een woord
waarop nooit nog antwoord komt,…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 Morgen ga ik naar het graf
van mijn lieve moeder.
Schreien kan ik niet meer
en reeds vervagen haar trekken.
De klank van haar woorden
dringt nog amper tot me door.
De streling van haar hand
is van mijn huid verdwenen.
De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.…
In memoriam matris (12)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Toen in de nacht de regen viel,
de julinacht,
heb ik met nieuwe ogen
jou weergezien.
Een zomerwonder in de regen,
die statig nederviel.…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij.
En nog maar pas een kind.
Gegrepen door een auto,
zo heet dat dan.
Geloof me, vriend,
de herfst duurt lang,
te lang voor mij.…
In memoriam matris (14-slot)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Een iris bloeide
toen je stierf.
Je had ze zelf geplant.
Dit simpel gebaar,
een liefdedaad voor ons.
Dat is een jaar geleden reeds.
De bloemen bloeien talrijk nu.
Ze dragen in zich
de gedachte aan jou,
een zachte, blanke weemoed.…
Verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
673 Zachtjes wuif je mee
als een veertje in de wind
de volwassene verdwenen
je bent nu weer kind
de muziek neemt je
ik weet niet
waar naartoe
ogen gesloten
je lichaam zo moe
waar ben je
wat zie je
wat voel je
op dit moment?
hoe lang
zal het duren
voordat je mij
niet meer herkent?
voorzichtig streel ik je hand
je gezicht
je haar
en…
[ Op blote voeten ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Op blote voeten
hurkt mijn moeder in het gras --
heel intiem naast mij.…
[ Mama vertelde ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 Mama vertelde
me, als peuter, wat ik nu --
zou willen weten.…
meloen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
967 Daar wil ik het wel voor doen
Ja, zei mijn moeder
Haal hem maar
Zo, eerst de was dan ben ik klaar
Dus doken wij in het water
En haalden het miljoen, meloen voor later
Nee, zei mijn moeder
Dit is te vroeg
Zoals mijn moeder vroeg
Stopten wij hem terug
Heel vlug
Met verdriet
Zoals je ziet
In het water,
Voor later
Dit was stout
8 jaar…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 Ik zocht je daar
in het bergdorp
boven het zilveren meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch…
Dwaze dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
702 Op het Haagse Plein
voor ons parlement
post je elke maand een dag
met een roze poncho aan
Wat vrolijk dacht ik
een kleurrijke parel
die daar stevig staat
omringd door je makkers
Toen sprak ik je aan
je moeder zit al jaren vast
in een cel in Rwanda
je kunt haar niet spreken
Zij draagt er zo’n roze poncho
het vrolijke gevangeniskostuum…
Het mocht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 Ik voelde jouw pijn
In mijn moeder zijn.…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Gulzig zuigt ze de ochtendadem,
luistert naar het geluid van moeder aarde,
haar zuchten, haar kreunen
hoorbaar in de stiltes tussen de aaneengeregen momenten
waarin het leven eeuwig en (on)veranderlijk zichzelf herhaald.…
- Elke Heilige Mening -
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
574 De andere,
die met zoveel respect
wijsheid sprankelend laat gaan,
beleefdheid, die nooit onderbreken kan.
De praatstok, communicatie praat maar door..
de helft van de kristallen mening
heeft geen heilig luisterend oor.…
Stoempen*
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 (Voor Maarten Ducrot)
Sierlijk over het algemeen
is het allerminst
Harken op het buitenblad
Puur op kracht
Doorzettingsvermogen
Boren door de wind; mijnwerkers-
gezicht verbeten
Kijken wie dat het langst kan
Ondoordacht
Voluit in een mooie
Stijl; althans naar beste kunnen
Respect spreek ik uit
naar die keihard-werkende
Stoempers…