2665 resultaten.
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Sneeuw bedekt de landen:
Was de kille handen
Dat ze tintlend branden,
Kneed de sneeuwbal vast;
Krachtig d'arm geheven,
Fiks de bal gedreven:
Ha! dat is een leven,
Dat aan jongens past!
Koudkleum mag zich warmen
In zijn Moeders armen,
Schreien om erbarmen,
Als de bal hem raakt;
Laat de kachel gloeien,....…
Natuurkundige les
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.473 Veel kleine handen schrapen, in de rokjes
Vers uit de lucht, sneeuw op een grote schaal.
Dan gaan ze er mee naar binnen in de zaal….…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ik zag het grijs
van de zee
boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond…
Stille witte blinkesneeuw
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.857 Gij zijt een stille witte blinkesneeuw,
gij zijt een blinke zee tintelzee
Gij zijt een schemerwitte leliemeid,
gij zijt een wijde vlindereluwheid.
Gij zijt een opene, het witte, ‘t willende,
het wachtend, straalvlammend, lichtlillende.…
winterwereld van toen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 het is de sneeuw waar ik op wacht, die zachte
pracht die als altijd een verlangen in me
wakker maakt en weer even raakt aan die wereld
van toen, de wereld van mijn kindertijd;
vanachter het raam volgden je ogen het jagen
van de vlokken, en het naar buiten mogen zo
snel het maar ging ondanks de heerlijke sfeer
die er binnen al hing door het…
Winterwandeling
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
613 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
Ontsporen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
895 in café De Posthoorn te Beetsterzwaag
lagen twee bestuurders uit Den Haag
met een geweldig stuk in hun kraag
verdronken in luidruchtig weegeklaag
mijn hemel, wat is er toch aan de hand
als je door een beetje sneeuw in het land
elke keer op een dood spoor belandt
en dan in de middle-of-nowhere strandt
kom op nou jongens, loop niet zo te klagen…
vanochtend vroeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 de hemel sneeuwt
het land weer wit
straks als wij ontwaken
en aan de kerststol gaan
zal het land langzaam ontdooien
en komen kleuren weer tevoorschijn
ik plakkraak nog even lekker een stukje verder met de hond…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 Sneeuwlicht rondom overal op gevallen
geluid word witgedempt doffig
onze stappen sporen door het witbos
enge kale takken worden vriendelijk
door sneeuw hun contouren verzacht
diepe schaduwholen lijken knusse schuiling
voor wild, kleindieren en vogels….…
Winterlandschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Enkele vlokjes, dwarrelend, aarzelend
schijnbaar bang de grond te raken
dansen in de ijle januarilucht
als een wilde vlindervlucht
tussen takken, over daken
voor het nog onbekende beducht.
Maar dra komen ze met velen
doelbewuster, vastberaden
om van bossen, velden, daken
onze dromen, ons ontwaken
van ons denken, onze daden
een breughelschilderij…
winter in Twente
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
586 januari 2010
met oostenwind
over de
Deldeneresch...
bevroren tranen
in de bedding
van mijn wangen…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
Ont popt
netgedicht
1.9 met 13 stemmen
1.211 De sneeuwpret had zich
ontpopt in sneeuwverdriet
voor onze kleine meid
jongens uit de straat
hadden hem omgeschopt
zo maar uit balorigheid
zoiets verdiend haar
sneeuwpop niet
maak dan maar een nieuwe
zei ik nadat ik haar
had ingestopt
morgen ligt er verse sneeuw
echt waar heel veel
nee opa zei ze huilend
ik maak hem wel weer heel…
Storm
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.084 De wind waait om me heen
koud, gurig, met kracht
jij verwarmt me meteen
al klinkt je stem zacht.…
Lac Pavin
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.008 Het uitzicht schittert
tussen de smeltende eiken.
Het roerloze donkerblauwe tapijt
wordt slechts verstoord
door fluisterende sneeuwkristallen
vallend in de peilloze diepte.
De zon priemt aan de horizon.
Voor het eerst in lange tijd
horen de wolken haar aan
en varen eerbiedig uiteen.
De aarde zuigt aan onze voeten.
Hoger, op de berg…
Valt als een wit gordijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
664 herinneringen sneeuwen
nog niet erg hard
maar wel gestaag
de zuivere kristallen
die het binden
blijven helaas erg vaag
ze stuiven en dansen
ongrijpbaar door wind
speels als de lach van een kind
alleen in luwte
verpakken ze langzaam het zijn
binden is moeilijk te vatten
vragen blijven niet
aan het antwoord haken
onzekerheid valt…
De schuine kant van licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
479 ik dans langs
de schuine kant
van licht
dat gebroken is
door de eerste kou
in rijp en vorst
de lucht
strakt helder in
een ijzige noordooster
in tinteling
kleurt huid van
blauw naar rood
de wereld
in het wit
is scheppings groot…
In een vrije val
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 wit pluist
het vlokje
langs mijn raam
danst op
koude vlaagjes
snel en dan weer traagjes
mijmerend als
flonkerend kristal
zwevend in een vrije val
ooit zal zij
zich hechten
en tot dons vervlechten
de wereld
zachtjes toegedekt
voor even zonder smet…
Herfst
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 Het sneeuwt blaadjes
Bomen worden kaal
Het asfalt kleurt oranje
Het sneeuwt blaadjes
De kou lijkt normaal
De lucht gooit kastanjes
Het sneeuwt blaadjes
Oranje wordt een taal
De boom verliest zijn franjes
Het sneeuwt blaadjes
Maar voor sneeuw is het te vroeg…
Wit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 Wit is de kleur van bevrijding
Verlichtend op deze donkere dagen van wintertijd
Beschermd door een engel,
neergestreken in vlokjes op deze aarde
Met de liefde nog zo intens
Alsof zij nooit gebroken is…
Sneeuwval
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
759 De sneeuw ligt
overal verspreid
en alle bomen zijn gerijpt
de zon schijnt met
haar stralen er doorheen
Het is een stille pracht.
Wie had dat verwacht!
Zo vroeg in het jaargetij
gaan we door de koude
winter heen...
Wat staat ons nog te wachten?
Alleen maar koude nachten.…
winters
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
509 Twente toegedekt
onder een dik lakens pak
als een goed gebruik…
Gesneeuwd heeft het...
gedicht
3.4 met 10 stemmen
7.453 Gesneeuwd heeft het
in deze vlakste aller vlakten
Een wolf voelt zich
geroepen tot bewegen
en zet zich dan ook
werkelijk in beweging
Een goede wolf draaft links
de dageraad tegemoet
Kwade wolven ook.
---------------------------
uit: 'Boze Wolven', 2002.…
Vroege winter.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
652 De sneeuw ligt
als een wit tapijt
op de aarde neer gevleid.
De zon schijnt met
haar stralen er op neer.
Het is een schitterende sfeer...
De takken van de bomen
buigen onder de zware last.
De winter is nu echt gekomen
en heeft ons vroeg verrast.…
De sneeuwman
poëzie
2.9 met 12 stemmen
1.620 Zie zo, mijn kleine sneeuwman,
Nu ben je kant en klaar;
Maar 'k heb nog wat vergeten,
Een kuifje op je haar,
En dan dit korte pijpje....
Kom, open nu je mond,
Kijk, Piet, hij staat er heuzig
Of hij er jaren stond.…
Warme Kerst
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
2.525 Een maagdelijk deken van wit,
de kerstsfeer die in ons allen zit.
Een tijd van verlichtte nacht
De poedersneeuw die alle voetstappen verzacht
De winterziel helder wit en koud,
de verlichte kerk met warm rood en goud.
Grootse maaltijden met vele dranken en spijzen,
Kerst laat al ons goede herrijzen.
De warme Kerst in ons aldaar,
onder…
Cyclisch gedicht
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
1.119 We banjeren door een besneeuwde vlakte
Hoe dankbaar is dat knullige geknerp
Als klaaglijk conversatieonderwerp
Bij klappertanderige straatcontacten
Maar ja, 't is iets om even uit te zitten
Daarna gaan we weer zeuren om de hitte…
Winter in Holland
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
496 [Haiku]
Besneeuwde wilgen
daarboven drijven ganzen
een wig in de lucht.…
Fantoombomen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Zwaar is het zwerk
boven de onbestaanbare
gepentekende silhouetten
Ik betast de lome lijnen
van deze fantoombomen
uit een verloren Oriënt
doodstil verwoorden ze
wat onuitspreekbaar is
Met gesloten ogen verlaat
ik het veld van verbeelding
met deze momentopname
voor de eeuwigheid.…
Kerstdag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.530 Er was niets anders
dan de witte dag vandaag
in de wintertuin
zag ik onzichtbare dieren
nog voor het sneeuwen
in een droom verdwijnen
in een ander, onvervangbaar leven
deed ik
net alsof je nog leefde
nooit werkelijk dood
was gegaan
en niets anders dan dat
droomde ik, in mijn waan
van de witte dag vandaag.…