2287 resultaten.
Wat late middagzon
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
688 Is soms ons hart de bondgenoot
van 't licht dat vaak verborgen
in alle wezens schuilt
en wacht om uit te breken?
Is 't licht een afglans van 't geheim,
van ieder levensteken?
O kon ik maar met liefde rood
in duizend talen spreken!…
heel vroeg deze morgen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
607 maar het was echt
jouw tedere hoofdje
had je op mijn schouder gelegd
tranen van vroeger
waren stilaan verdwenen
er was weer 'n lach
op je lippen verschenen
ik voelde opnieuw
jouw lijflijke warmte
dicht tegen me aan
toen je mij stevig omarmde
het leven herbegon
heel vroeg deze morgen
ik zag weer 't geluk
dat al zo lang was verborgen…
Verlangen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.181 Kind
zoals jouw hart vanavond klopt
verwachtingsvol
gevuld met hoop
diep verborgen ook wat angst
zie ik in je ogen
Sint
voor jou een mysterieus figuur
die vreugde brengt
door geven
je wensen kent en alles weet
van diep verlangen
Vind
deze avond
tussen geschenken
kracht van het intens beleven
en blijf altijd geloven
in dromen…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
Een onbekende dag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
552 dan is er zo’n dag
waarin gevoelens de stilte treffen
het beseffen
te zijn gedreven
naar een gesloten lijn
niet ten volle mens te kunnen zijn
hoe energiek ook
gevoelens van binnen
hoe dan te beginnen
klanken blijven verborgen
in een onbekend verhaal
geschreven in een vreemde taal
laat mij slapen
als het bloemenkind
tot ik…
Vind je eigen ik
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
580 Met trage lome bewegingen verwijder je de damp
van de spiegel met je hand
waar het verborgen leven ligt verscholen.
Ontdek je een zweverig ik,
twee liefdevolle ogen,
dan kijk je naar jezelf
en vindt de liefde
in je eigen blik.…
Pourriture Noble
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.185 talmende woorden
worden uitgestrooid over het oppervlakte
allesbedekkend geven zij naam aan
onbekend bekend
eindelijk, vrezenden,
de ultieme monolitische waarheid
het heelal zal stoppen met draaien
tuba mirum, spargens sonum
dat wat verborgen was
zal onthuld worden!…
Teken
gedicht
3.7 met 3 stemmen
15.294 Het stuk papier dat ik eens,
belijdende mijn leegte,
onbeschreven dichtvouwde,
en verzegelde, en verborg
tussen de bladen van een boek
om iemand over honderd jaar
te verneuken – dit papier
vond ik vanmorgen terug.…
Speelsheid in ons
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 De rode wijn uit jouw mond proeven
het verborgen, voortdurend bewegen
onder jouw zijden, slaperig hemd
Een vroege ochtendwandeling, wakker maken
de zon van ons komt stralend tegemoet
dan hete chocolademelk met rum
Ik hou van een lang voorspel in lagen
lekker strelen, likken, kussen en plagen
waarbij onze naaktheid vanzelf bloter wordt…
Twijfels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 Je weet niet,
Is ze verborgen of heeft ze de aarde verlaten?
Je weet niet,
Welke politici zijn goed en welke zijn slecht?
Je weet niet,
Welke belevenissen zijn dromen en welke zijn echt?
Je weet niet,
Komt uit een aap de mens?
Je weet niet,
Vervult elke regenboog een wens?…
Carpe Diem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 zing, dans, bemin
ontdek, durf, begin
heb lief en vermijd
verspil geen tijd aan strijd
leef en beleef
schreeuw, huil goed uit
pak op waar je was
vergeet wat goed genas
kijk uit naar morgen
houd geheimen verborgen
zeg dank voor elk geschenk
want in een oogwenk
waarin niemand wordt ontzien
is het voorbij
Carpe Diem…
In het hart van hun bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 het diepst verstopt,
In het hart van hun bos
Kwamen zij heimelijk samen
Om hen die zij als goden zagen
Te eren met woorden en gebruiken
En samen volk te zijn
In het hart van de natuur,
Hun eigen bos, parel van
Schepping, beschenen door
Het nachtelijk schijnsel
Van de maan die goedkeurend
Zijn licht gaf aan wat zich
In het verborgene…
loslaten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
699 Het leven zit vol schatten maar soms moet je loslaten want de mooiste schatten liggen verborgen.…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Heel het geheime en verdrongen verlangen,
al de zorgen, het zoeken, de hoop
of wanhoop, de duisternis en het licht,
ze blijven een raadsel, een labyrint
dat we telkens weer doorlopen maar de
uitweg blijft verborgen tot we het opgeven
te zoeken naar de diepe zin. Die ademt zichzelf
uit en in. Die overvalt ons, soms even.…
Een bewogen leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 jij hebt mij
je hand gegeven
ik heb strelend
de lijnen gelezen
van hoofdstukken
uit een bewogen leven
in langzaam
ontspannen opende jij
uit de schaduwen
kwamen ook de in
vele jaren verborgen
kleine littekens vrij
jij hebt een bijzonder
sterke overlevingskracht
die smart en pijn
te weinig ruimte gaf
maar nu in liefde deelt
omdat…
Een goede morgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
576 Die glimlach niet
verborgen.
Een zonnetje dat straalt
in het volle licht.
Iedere morgen brengt
iets nieuws en wil
goed doen aan iedere
mens. Goede morgen
aan wie wij die wensen.
Een blij gemoed kent
geen enkele grens.…
Geen idee wat het leven zou zijn zonder t.v.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
410 Een kijkjunk die zijn onrust te
lang heeft verborgen.
Die radeloos, reddeloos of minder
fraai geen uitlaatklep meer heeft
voor al zijn zorgen.
Geen idee wat het leven zou zijn
zonder t.v. Maar zonder deze goede
huisvriend wordt meer verloren dan
een keertje nee.…
Eerste lentebloeiers
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
463 ik zag
hoe jij al
voorzichtig
je passen nam
keek waar jij
je voeten zette
op een vrije
plaats tussen
de takjes van
herfststruiken
want onder
het droge blad
waren de eerste
krokussen in alle
rust aan het ontluiken
je hand
stuurde mij in
samen ontwijken
omdat wij zo lang
mogelijk naar
deze nu nog
bijna verborgen
eerste…
Oorlogen op tv's
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
577 Verwijderd van oorlogen,
ver van hier, verborgen.
Beelden op de tv tonen mensen
verstrikt in geweld:
Schreeuwende gezichten, bloed,
het menselijke lijden.
Afgespeeld in enkele pixels,
zonder gevaar, zonder pijn.
Wij zullen nooit echt weten
hoe scherp de wonden zijn,
hoe het voelt om te leven
in een staat van lijden.…
Het kameleon
netgedicht
0.3 met 15 stemmen
1.794 De les is uiteraard vervelend:
Prijs schoonheid niet zonder zorgen,
achter uiterlijk oogstrelend
is boosaardigheid verborgen.…
schepen die op de Elbe varen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 maar opgegaan
schijnbaar van het doel
ontslagen op de wijde baan
het murmelend spoor dat
luisterend aan boord meeloopt
van het begin gebogen maar aan
het eind weer gesloten
boten schuiven langs gestrekte oevers
in een brede bocht half verzwolgen
door schitterend licht
ze dromen aan opgedrongen steden voorbij
dorpen liggen verborgen…
Spook
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 geweven of gekozen wordt
uit pijn die ik verberg
uit brokstukken van mezelf
uit jouw stem die in jouw slaap roept
naar een andere vrouw
kom in de sneeuw spelen, lief
al is dit niet dezelfde winter
Het was ons eerste koude seizoen
ik telde de sneeuwvlokfiguren
van liefde die tot ijs smolten
en onze dromen om het contact te verbreken verborgen…
Sindsdien
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
739 Sindsdien
is het stof
van de dagen
sterrenachten
verbergen
nooit meer
glimlachend
verdriet
hoopvol
komt de
vreemdeling
nader
geopende
armen
schenken
verlangen
ditmaal
fluister jij
wel mijn naam
brengt stilte
in verwarde
gedachten
wil verborgen
hartstocht delen
op golven
van de wind
kom jij…
Communicatie
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
1.687 Communicatie oftewel bespreken, dat doe je met elkaar,
da's een van de regels die ervoor zorgen, dat je
eigenzinnige streken, hoe simpel, hoe normaal,
of hoe raar ze ook zitten verborgen,
je brengt tot 't opmerken van gebreken.…
verliefd.
netgedicht
3.1 met 68 stemmen
6.964 Gehuld in het eenzame
schuim ik door straten
in een schulp verborgen
voel ik jou kijken
nat voelt het vocht
wat van wimpers glijdt
een lint van vlinders
houdt kermis in mijn ziel
in een draaikolk
tolt de liefde in stilte
rond mij heen
zonder jouw warmte
Voelt het hart als steen
Misschien herken je
In sier mijn geschrift
Stuur je…
Nooit eerder ...
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.353 Ik pel het vel van
mijn gedachten
omwikkel mijn
woorden met een
zacht stukje huid
blaas mijn adem
in jouw handen
schraap het eelt
van mijn ziel
keten het gewicht
van zinnen vast
in mijn gevoel
waar het verstand
elke letter telt
dicht mijn ogen
in de jouwe
waar verborgen
taal teder ontluikt
en omhelst wordt
door regels nooit…
blootgeven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.404 armen om je knieën
hoofd afgewend
niemand die ziet
dat jij zo anders bent
uitdrukkingen verborgen
masker ervoor
je lach is nep
maar niemand heeft het door
en af en toe zou je je
eens bloot willen geven
gewoon alles vertellen
wat in je zit
maar je houdt je mond
stijf dicht
hoofd tussen je knieën
je leven vervuild
niemand die ziet…
Je hoorde lief te hebben
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
996 woorden wachten
in een doolhof van
donker zinkende
gerechtigheid
het roesten
van je gelaat
tekent het zwerven
langs smalle kieren
en verbannen hoeken
je aders
beitelen al zo lang
de stilte in de morgen
en in je zwart-witte ogen
sterft de dichter
een verborgen dood
nu je leven
later wordt en
je alle woorden vergeet
stroomt…
In strelend huiveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 ik heb de nachten
opgerekt in zwart
ze sensueel kunnen vertragen
in verborgen wat zich geven kan
heb ik jouw aandacht willen vragen
ik donker je zo teder
gebruik de stilte van de nacht
in strelend huiveren
verleg ik alle grenzen
genoten van jouw kracht
je hebt me laten zien
dat kou ongrijpbaar is gebleven
hoe liefdevol het harde is…
Dromenspel
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.130 Ik meen je te ontwaren
op de weg van emerald
Jij die ik mij eeuwig
zoet herinnerde
Verborgen
in de stille koralen
van mijn dromenspel
Ik verdwaal zonder spijt
in je zilveren labyrint,
in de kristallen
van je tijdloos licht
Wever van visioenen,
met je
dwaalspinsels van amarant,
je ijle bloemenzeeën,
smachtend naar de koelte
van levend…