2289 resultaten.
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Vliegen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.069 Ik vlieg in mijn gedachten
Door het duister en het licht
Vrijheid in oneindig zicht
Waar de sterren mij verwachten
In mijn fantasie
Vlieg ik over verre landen
Over bossen, over stranden
Tot ik heel de wereld zie
Ik droom, ik vlieg, ik zweef
Door de wolken en de lucht
Een oneindig mooie vlucht
Waarin ik voel dat ik leef…
Zakynthos
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.070 in een ander licht
zocht ik een boom met grillige vorm
en nestelde mij onder de olijven
overdag boette ik de netten
rond een veilige zee en wachtte
op de nacht waarin ik eindeloos
tuurde helder met een kalm gemoed
mijn voeten vonden vaste grond
ik voelde aarde beven en wist
dat ik hier blijven zou bij de sterren
in het blauw van een verre…
Als het regent
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.041 In verre hoeken gaat het staan,
waar het verstilt tot een verbeelden.
Daar zegt het zacht opnieuw uw naam.
Aanwezigheid van vroeger leven.
Ik voel de weemoed in mij beven.
Ik ben weer met uw ziel tesaam.
Al wat wij waren en wat gij zegde,
vangt altijd als het regent aan.…
Toch
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.190 nacht
en dan een leven lang
om jou te dromen
geen tijd
voor pijn of lauwe sleur
geen kans
voor barsten
je beeld zou zijn
als dagend licht
zacht verstild
in mijn herinnering
en toch
nu ons vlees
de schoot ontvlogen is
wij meer dan ooit
verleden proeven
zie ik plots
die glans
weer in je ogen
de vlam die mij
van dromen
verre…
overdonderende stilte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.168 ik aanschouw het zielewater
langszij jouw ogen
gaat het over vroeger of later
verdriet of mededogen
dat jij mij aanblikt in verwachting
uitziend naar enig gevoel
al was het maar gering
we ontmoeten elkaar
op een onzichtbaar brandpunt
buiten ons gelegen
gevangen in een verre staar
waar woordeloze stromen
worden samengeregen…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 lopend door de witte weide
over bevroren pollen van gras
neem ik een verlate reiger waar
stram in de houding
doch steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
Ik weet dat je wacht
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.316 Ik weet, dat je wacht
hunkerend
op een dag van glorieus licht
na talloze nachten
in kille eenzaamheid
Ik weet, dat je wacht
vol verlangen
op het beloofde land
de vlammende gloed
achter de horizon
Ik weet, dat je wacht
met gesloten ogen
op een verre roep
het teken van de man
met het tedere hart
Ik weet, dat je wacht
op de warmte…
ik woon in je huid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.386 ik woon in je huid
in je dromen
en buiten ons
het oude verlangen
naar verre horizonten
in het vermoeden van licht
zien we dagen verbranden
het duister, de afstand
zien de stoet van aan-
en afwezig de angst
die enkel nog
door ’t venster kijkt
ik woon in je huid
in je dromen
en in dat huis
hebben wij ons
tot een vlot
(samen)gevoegd…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.
Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Niet meer gewoon
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
720 met het plannen van de ruimte
waarin wij leven met elkaar
spreiden zich verbanden
voelen wijken het gevaar
al lang niet meer gewend
aan delen van verleden
versnippert zich geheugen
dat de samenhangen smeedt
verholen groeit er zielenleed
tussen opgetrokken muren
in verre van een veilig thuis
levens kruisen maar we gluren
immer buiten…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend
als bloemen wuiven
zuiver
naar die verre…
Dromen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.085 Dromen,
ze zijn de heersers van de nacht
maar verdwijnen weer tegen de morgen,
een waardevolle bron van kracht
om te vechten tegen al je zorgen
Dromen,
zwevend tussen de sterren en verre planeten
landen op de heldere maan,
even alles mogen vergeten
even weg van dit aardse bestaan
Dromen,
waarin ik van wolk naar wolk loop
genietend van…
vergeet Maassluis niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
878 de Maasche Sluizenaren nog
na Schiedamsch stokerijen
Vlaardingsch schellevispeekel
verlopen haringvisserij
zo polderig landerig
zo vol van uitzicht
blik op verre verten
zichtbaar grassend land
kassen groene plant
tuurt ter overzijde
pernisse pijpen oliepluimen
bij u de Waterweg door 't land
men ziet de Watersnood
vanaf de wallekant…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 als ik over jou vertel
zit ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die…
Rotterdam-Centrum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.235 Heb me nog nooit zo verloren gevoeld
Tussen al deze mensen, tussen alle etalages
Weerspiegel ik honderdmaal, maar toch alleen
Grauw middaglicht in de stad
Een verre klok slaat zwaarwichtig de tijd voorbij
De stad kraakt en zucht, vervuild sluit zij zich
Blinden rollen ratelend dicht
Verkoopstertjes kwebbelen de tram in
De avond valt in…
de ontmoeting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.316 de engelen in een stille winternacht
en de herders kleumend bij ’t vuur
zij en oosterse wijzen aanbidden
‘t slapend kind in de voederbak
‘n ontmoeting tussen de mensen
onder een verre stralende komeet
de jonge madonna eenmalig bezocht
door de geest heilig en mysterieus
hemel en aarde beroerden elkaar
goddelijke nederigheid in het…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
916 nieuwsgierig is ‘n gevoel
een ingeschapen drang
te willen weten hoe de
wereld in elkaar steekt
er op te anticiperen om
niet verrast te worden
door onbekende gevaren
achter verre horizonten
kracht achter wetenschap
die ons jaagt in het atoom
dwars door het universum
de nooit eindigende poging
de wereld te doorgronden
controle…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 van verre kwamen zij afgerold
de verkoeling brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond…
glazen wand
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.208 Het was zo glad als ijs
De muren leken wel van steen
De lucht van glas
De hoop was laag
Zelfs te klein voor geluk,
Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw
Vriendschap kwam niet door de glazen wand
Liefde drong niet tot me door,
Want mijn leven was alleen
Maar vandaag voelde ik het
mijn geloof in het onbekende
het verre mooie geluk…
De laatste les van Bob
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 les
op de weide bij de abdij
jezelf graag uitspreken wou
over hoe dankbaar je was
een lid te zijn van de groep
dat je van elk van ons had geleerd
dankbaarheid had ondervonden
Er ontstond een moment van komend gemis
definitief bewaarheid op Hemelvaartsdag
Jij en ik geloofden niet in engelen
Bewust van duisternis zijn wij
op weg naar het verre…
MIJN PAARD BALTHASAR
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
846 licht tegemoet te gaan
het is alsof het verdriet en twijfels van het laatste jaar
achter me wegstromen, zoals de schaduw van Balthasar
voor de eerste keer in mijn leven ben ik vrij
vrij van de wereld voor mij
en van de verplichtingen achter mij
een groot deel van mijn opdracht is gedaan
ik ben nog jong, geef Balthasar de sporen
reis naar verre…
De zonde gaat vooraf aan de wonde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Zijn stukgeslagen hand
knijpt de katjes in het donker
Toch blijkt hij niet somber
onder het toeziend oog
Zijn zacht gezalfde wond
is als een verre pijn die kronkelt
Toch springt de gewonde man
bij laag en bij hoog
te trotseren waar hij eerst bang
voor was
“De zonde gaat vooraf aan de wonde!”…
Och, mocht ik maar…
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
910 dichterslied
de juiste tonen voor je schrijven
gelijk vogelgeluk in oktoberbomen
of wensbootjes vouwen
als een kleine drijfveer
voor je nog verborgen dromen
wist mijn oog in een wenk
het ontluikende te vinden
mijn hand de juiste streling
was mijn mond bij machte
in verstaanbare woorden
te spreken als een heling
kon ik jou maar
in het verre…
Wat ben ik, dan een vogel
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.843 - Hoor hoe een nachtegaalke spreekt
mistroostig en gerust, met droeve en staêge ijver,
gelijk de zang van dwalend-verre schapen-drijver.…
Zintuigen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
843 Vormende letters worden woorden
En woorden laten boekdelen spreken
Laten we het geschrevene in verre oorden
Gedachten worden dan niet vergeten
Gevoelens kennen geen grenzen
Zo zijn gedachten eindeloos
Zie alles door het vlies van de lenzen
Blind van verlangen, jij mijn roos
Ik vang je geur, meegevoerd met de wind
De stilte laat zijn oorverdovend…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
Bezoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 De Majesteit spontaan en naturel
Op staatsbezoek in verre emiraten
Om daar met Sjeiks en Sultans bij te praten
Geeft alles voor ons vaderland en Shell
Klimt zelfs uit een vastgelopen bootje
En ook nog bij de VARA in haar blootje.…
Vannacht
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
965 Mijn vader is vannacht gestorven
maar hij was nog niet toegerust,
voor zijn vertrek naar de verre kust
waar hij zijn plaats al had verworven.
Hij is gevallen bij het raam
zo onverwacht, ‘t licht gebroken
dat in zijn ogen werd ontstoken
als hij me groette met mijn naam.…