3724 resultaten.
Geboorte
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
7.204 Toen de eerste vrucht,
die jij onder je boezem droeg,
zichtbare vormen had gekregen.
Het was mei,
en nacht,
en zacht als onze fluisteringen viel de regen,
werd in ons beider hart
een nieuw gevoel geboren.
Zo groot was het,
zo overweldigend van toon,
dat wij het tot de dood
in onze harten moeten dragen.…
De weg van Emotie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.832 In het land waar
zielen eenheid vormen
en harmonie bewaren
als een schat van duizend
prachten,
komt het pad met de waarheid
als doel, tot een einde.
Haar zijwegen sterven af
als een roos onder de
wintermaan.
Volmaaktheid is bereikt.…
Zwangerschap
gedicht
2.6 met 166 stemmen
62.741 En ik zou toch een steen zijn,
een vorm en de reden in een?
Gewoon, ik, slotakkoord van de tijd?
Maar plotseling ben ik zo groot.
Het rammelt in mij en het groeit.
Er komen nieuwe ruimten bij.
Soms ben ik bang. Ik begrijp het
niet goed. Hoe volmaakt is een god
die veranderen moet?…
Waar woorden elkaar vinden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.553 tussen de regels
waar woorden elkaar vinden
en zinnen eindigen met een punt
onderbroken door leestekens
het gevoel dat zij verwoorden
is niet te bevatten in het echt
de huid lijkt niet te winnen
van de regels op papier
woorden worden gezocht
om samen een geheel te vormen
om samen een gevoel te verwoorden
en om samen te zijn…
Zomaar een wei
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
759 Mond vol warme zoete kersen
Hoofd vol flarden zomerverzen
Lig ik in een wei vol klavers,
muizenoren en papavers
Wiebel met mijn blote tenen
Schiet de pitten rond als stenen
Richting wolk in vorm van hart
In mijn buik een zweepje smart…
Doodse kilte
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
980 zijn lippen
vormen nauwgezet
de woorden
uit bevroren zeeën
leggen vorst over
haar trillend vel
waar zij tastbaar
de witte tekens weet
achter het weerloze schild
delfde zij
al lang en onomkeerbaar
het graf voor vergiffenis
werpt ze haar schaduw
dag na dag
over de betonnen steen…
Een wereld van leven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.648 Ik droom een volmaakte vorm
een eeuwige reis naar hier
waar ik alles zie en schrijf
de vrijheid als behang
in kleuren om me heen.
Ik leef mijn eigen verslag
en begin in het midden
waar het heden volmaakt
mijn woorden beschrijft.
In een magische dans
van leven en natuur
stroomt mijn wereld
in het licht van nu.…
DE JUISTE WOORDEN
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
3.291 Wat zijn de juiste woorden
wie reikt ze mij zo aan
wat zeg je tegen iemand
die een geliefde af moest staan
Wat zijn de juiste woorden
jou zo te zien doet mij zo`n pijn
dan moet het toch voor jou
bijna niet te dragen zijn
Ik zeg maar beter niets
en zit hier nu naast jou
want luisteren is volgens mij
de enige échte vorm van rouw…
Thuis
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.486 Niet toegeven aan
de werkelijkheid
die mij omringt en
vorm krijgt in mijzelf
Het delen van de laatste
wanhoop, het strelen van
een teder gebaar na het
verlies van warmte
het gehoor, het zien
reuk en smaak
Een stem van licht
alleen van binnenin
nog verstaanbaar
lichtvoetig huppelend als
een gedachte over
de herinnering…
Gebonden woorden
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
1.197 het landschap herkent
de verte
de leeggeschudde stilte van de dood
windvlagen vormen losgebroken woorden
volgen het uitgeputte zwijgen
in gelezen verzen
zwart getuigt de hemel
de nacht in je ogen
de wolken ooit teerbemind
ik lees je
naakt
in de diepte
en noem je fluisterend
mijn vreemdeling…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
Oude was
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.025 Ik hang mijn was over de leuning
van een oude brug, het water
zwijgt in al haar vormen.
Straks kom ik thuis
dan zwem ik weer
mijn rondjes als vanouds.…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
waterlander
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
658 Een bekentenis
Met een betekenis
Waar de eer
Soms uitstraalt
In blijheid en droefenis
In meervoud
Door zoutwater aangemaakt
Daar mijn ogen
Deze tranen laten vloeien
Waar het gevoel raakt
Niet van afkomst
Maar mee erkent
Een glimlach, een traan
Uiting met inhoud
Een vorm sentiment…
© MaWaStyle…
alaam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
636 op tafel ligt ze
inktloos, leeggeschreven
haar vertrouwde vorm mijn reddingsboei
wanneer in dreigende stormnacht
ik vertwijfeld en stuurloos
het noorden zocht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
stolde verwarde flarden tot woord
afbakening brengt rust
paniek op papier
is overzichtelijk…
de eenzaamheid neemt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
937 Wat aan het eind niet is
is aan het begin een flard
die bijkans in zijn teelt
deze reis met blinde ogen neemt
in de ochtend bazuint hij zijn fatsoen
met vormen die erectieloos
[ want leeftijd heeft ermee te doen]
de dag voorspellen
zoniet de avond
want in het duister huist zijn lot
en samen met lange armen
voor de ramen
vermoed hij een…
Het Leven.
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.000 Tranen en geurende rozen vormen een broze balans.
Mijn leven, in het verleden verweven,
Brengt de toekomst om vrij in te leven.…
De inkt is stroperig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 onbeschreven
is het blad maar
de letters dansen in
mijn hoofd hun melodie
de inkt is stroperig
ze wil niet glijden
op het wit papier in
woorden van plezier
de pen krast varianten
het ritme is verstoord
de klankkleur geeft wat
ongewenste dissonanten
de vorm heeft een
schijn van poëzie maar
wat u leest en hoort is
toch mijn eigen…
loskomen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
537 na mijn bewustzijn
in de slaapstand
te hebben gezet
kom ik los van de grond
en laat me tillen
naar steeds grotere hoogtes
waar nooit eerder geziene kleuren
in de vorm van ontelbare stralende ogen
mij in een onmeetbare vrede
voor eeuwig in aangename warmte
gewichtloos omarmen
in tijdloos mooi…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
Kijk goed naar deze dag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Kijk goed naar deze dag:
je kan hem vormen,kneden,
tot edelsteen hem smeden,
maar nooit komt hij nog terug.…
Voorjaarsverjaardag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
2.762 Op de verjaardag
van mijn zoon fiets ik
verzonken in gedachten
tegen de schrale
februariwind
drie hyacinten in
een zinken emmer
vormen tezamen
met een tas
stilleven in mijn korfje
uitbundig groet hun
roze en paars
verheven in het groen
met blij gemoed
fiets ik een tandje hoger
mijn jarige tegemoet.…
Het strakgetrokken vel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
555 zij hebben
alles gewist
ik ben gelift
gebotoxd en
restyled tot nieuwe
vormen en gezicht
pas later wist ik
wat zij misten in
tekening van alledag
het leven
van die jaren
zichtbaar op mijn huid
de lijnen kwamen
samen spraken zich
voortdurend uit
in het strakgetrokken vel
spreken alleen mijn ogen
de waarheid nog wel…
Urinoir
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
563 De urinoirs in de herentoiletten van het Rolling Stonesmuseum in Lüchow hebben de vorm van een mond met knalrode lippen.…
Emily Dickinson
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 hoe poëtisch mag ik zijn
-zwartwit zware poorten open
waardoor ik -kleuren zie
godsnaam omturn in de natuur
waarin grootsheid ligt verscholen
zie dat Dickinson glimachend wenkt
dat zij er ook zo overdacht
en waarom ik haar citeerde
in een vorm waar ik evenzo
mijn eigen vrede vond…
Memento mori
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Als ik sterf
laat dan vreugde zijn in je tranen
want ik zal je niet verlaten
In het sterven
bloeien nieuwe bloemen
en het lichaam zal as worden
maar ons wezen is eeuwig leven
Mijn voetstappen
mijn woorden
en onze kussen
zullen verdwijnen
maar die zijn slechts de vormen
van Licht en Liefde
die altijd blijven schijnen
Als ik sterf…
de stilte van papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 de stilte van papier
aangeraakt door zwaarte
buigen zinnen in hun klank
er is niets te horen, buitenom
de woorden rond
mijn oude oren
tegen wil en dank
het klimt in ogen, torenhoog
gestapeld tot een vorm- en uitgedacht
volgens de norm
van wat er is geleerd
elke letter kleurt verweerd en jong ook
tegelijk…
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
Een klein houten paneel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 heb mezelf gezocht
in rijke kleuren op palet
maar vorm en harmonie
gingen in samenkomst teniet
met een speciale streek
van mes en penseel
kon het nooit treffend raken
altijd bleek er een te veel
heb mezelf gevonden
op een klein houten paneel
wat eenvoudige basiskleuren
een paar streken maakten het geheel…
dode mus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 op het strand
kneep ik een handvol zand
in mijn kinderhand
de zandkorrels
verdwenen
tussen mijn vingertjes
vóór ik ze vorm kon geven
zo greep ik later naar je liefde
die tussen mijn vingers wegvloeide
onvatbaar
ik bleef
achter met niets
een kinderhand
is gauw gevuld
maar mijn hand
sloot zich op
de spreekwoordelijke dode mus…