2012 resultaten.
Zintuigen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
843 Vormende letters worden woorden
En woorden laten boekdelen spreken
Laten we het geschrevene in verre oorden
Gedachten worden dan niet vergeten
Gevoelens kennen geen grenzen
Zo zijn gedachten eindeloos
Zie alles door het vlies van de lenzen
Blind van verlangen, jij mijn roos
Ik vang je geur, meegevoerd met de wind
De stilte laat zijn oorverdovend…
Droombestaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Dankzij het droombestaan van mijn jeugd
ben ik uiteindelijk tot het leven bekeerd
ik geloofde eerst de woorden niet
zo tegengesteld als ze waren in uitersten
was de ooievaar waarschijnlijk blind
en de boerenkool weer vol met rupsen
in zichzelf gekeerd in automatisme
droomde ik bewegingen, beweringen
veranderingen die niet voorgesteld werden…
Zelfgevoel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
750 Jouw zelfgevoel is ondermaats
door mazen in de fuik ontsnapt
zo leef je vrijwel buitengaats
als ziel die zichzelf open krabt
de pijnpunten van jouw bestaan
slaan wonden in het grootste hart
je hebt jezelf meer aangedaan
dan puur te vatten is met smart
je hebt jezelf tot mij gewend
in spiegels van een blinde vlek
wij drogen op in grof cement…
Revanche
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
807 egelstekels weg
die
vervolgens in je ogen staken
als wespenangels
Van pijn vertrokken vertrok je
met opgetrokken rokken
om mij ook op de valreep nog
eens pijnlijk te verleiden
maar je ogen barstten uiteen
en ondanks de smakelijke
driehoek heb ik
nieuwe ogen in je gezicht geblazen
maar je wel in een blikje
opgestuurd naar
een blinde…
Droom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Groen met loofliederen beladen bomen
oogverblindende oases
woestijn vol ongemak
rolprent van wat ik waakzaam droomde
luchtig mijn grauwsluiers
riool van blinde hemelwolken
stilte vergalmd
restanten aan dak van de wereld gehangen
zo flitst het lyriek loofgeluid
de bruiloftzang voorbij
het was de tijd van slaap
die mijn waarachtigheid beroerde…
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 Wat doe ik hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen…
Spelregels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
193 Als poëzie dichter zou zijn
En gevolg zijn zonder pijn
Als de schilder zonder reliëf
Kwasten kon
Was dat een aarde zonder zon
Verbeter aub me niet
Ik kan niet zonder fouten
Het maakt me blind.…
Poëtica
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.673 Alles wat toonbaar is moet overschreven,
ieder gedicht gewassen in inkt
die blind van de moerassen zingt,
waarvan men ziende niets kan weten.…
durf jij?
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.196 ... mijn vrouwelijke vibraties
als een blinde waarnemen.
durf jij?
... met open hart
met de rivier meestromen
richting 'wij zijn'...…
kracht van fictie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 soms hang er verzwegen stilte van eeuwen
in de lucht als achter de blinden
van heel oude huizen...…
dak van woorden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 berusten onze woorden waarin
wij aarzelend of blind geloven
niet op iets wat we al te graag
als waarheid zien
of bieden zij misschien alleen
maar een dak boven het hoofd
als beschutting tegen het harde
soms bizarre bestaan
mocht dit zo zijn, laat óns dan
schuilen in heilzame zinnen
waarbinnen én buiten wij ons
kwetsbaar…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 ergens nog een kus in grijs…
als ik dan buig in licht devote knikken
tot mijn knieën aarde raken
zacht en ongerept
ik ben behept met deze gave
tot ze adem vangt en zingt: een zuiver lied
verdriet is tijdloos, ook na zoveel jaar
ik zoek je, vind je -telkens weer
mijn kind
dit blind zijn schuurt en schuurt
in glasgebonden ogen
waar…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 in het wenen van september…
een zachte rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij…
Tempus edax...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.666 Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, 't doet mij beven!
als 't altijd neerstig bijten van
den tijdworm aan ons leven!
1890…
Van uit de donkerte in de lommertuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.926 uit de donkerte in de lommertuin
zie in het binnenlicht ik haar bewegen,
de stroken in het neergezegen
borduurwerk openvouwen
en plotsling voel ik mij zo diep alleen,
zo star verlaten, dat met wild verdringen
duizend verlangens in mij wakker springen
en mij bevolken stormende dooreen,
terwijl dat in de zijde tergend nijpt
een blinde…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
een nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
395 zullen we
de nacht verdragen
elkaar niet in woorden vatten
ons in stilte oefenen
zullen we
gekleurde herinneringen dragen
elkaar blind omarmen
ons in dromen hullen
zullen we
gewichtloos samenvallen
elkaar vinden
ons ingraven in licht
zullen we
de loden uren vergeten
elkaar troosten
ons vermengen met zilte tranen
zullen we het…
Het Onze Moeder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Laat vrede blinde haat verdringen.
Want U bent de Kracht en de Moeder.
En liefdesbron tot in eeuwigheid.
Amen.…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
weet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 weet
mijn vrijheid werd geroofd
niet omdat
ik in iets geloof
maar omdat
ik blind en doof
politici vertrouwde
die geschiedenis herkauwden
tot een ondoorzichtige brij
terwijl zij mijn "ik" verbouwden
tot een onherkenbaar "wij"
weet
mijn stem werd verspild
door ego's
die onbezwaard en kil
en blijkbaar
zonder eigen wil
als elkaar…
Geluk
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
484 In een moeilijke tijd als deze, ben je soms
blind voor de gelukkige momenten.
Geluk is als de zon schijnt,
dat mogen we niet vergeten.
Mooi, is het als je ergens mee geholpen
wordt, ook dat is geluk.
Gun elkaar het geluk dat is
toch het mooiste.
Als je liefde ontvangt, kan je er
heel gelukkig van worden.…
Liefde verpulvert tot as
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
653 Het blijft steeds vaker zoeken
naar stervelingen van de wereldliefde
waar verharding reeds lang is toegeslagen
struikelend over puinhopen
van haat en ruïnes waar de dood waant
brandende hitte heerst en verdooft
de duivel heeft nazaten te over
wolven in schaapskleren jagen in roedels
op blinde armen van geest
het allerhoogste brein ziet…
Stille sterfte ver weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Adviseurs en kabinet
met blinde angst besmet
volhardden in dure plicht tot
de samenleving was ontwricht
Wee gij, bijna doden
Sterven is hier verboden!…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…
naamloos
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.386 een woest en ledig ideaal wens ik
blind voor al het andere
-mocht ik mijn kracht vinden
wie wekt mij uit mijn half-dood
opdat mijn ogen als machtige zoeklichten
je in het witste licht zetten
opdat onze blik van oog tot oog
een star kabeltouw bindt
wegvalt van mij alle onwetendheid en onwaarde
en in een nieuw en eeuwig begin…
Bang bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 meer wetten nodig
tegen de nuttige ondeugden:
behoudzucht, zetelend
op haar troon, opgemaakt
met trots en schone schijn
ontevredenheid, onrustig
knorrend en kriebelend
in de buik en het hoofd
genotzucht, gulzig
ongevoelig voor hartstocht
en blind…
zeeën bezeilen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
430 ik ruim mijn
oude dromen op
de ene verpulvert
in mijn handen
de andere valt
in duigen op
de grond
de broze droom
raakt mijn ziel
zacht zingend
voert de
verstilde droom
me mee
onderop liggen
gekreukelde blinde
dromen van
ongekende kwaliteit
in deinende dromen
bezeil ik de zeeën
de aarde is een
verre bleke stip
ik weet…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
geen woorden voor ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
484 er zijn geen woorden voor
verschillende soorten van
iedere emotie zoals:
angst
verdriet
vreugde
eenzaamheid
schoonheid
vrijheid
pijn
die ons met elkaar verbinden
ieder ervaart het op zijn manier
zoals het donker verschillend
wordt ingevuld door blinden
maar toch is er een taal
waarvan we zonder woorden
weten wat er wordt gevoeld…
Fluisterwind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Zachtjes fluistert de wind je naam
mensen kinderen fietsen
iedereen druk met naar school toegaan
Natjes zijn zij in die regen
elkaars gevonden voorwerp
toch in staat tot samen leven
Zachtjes mengt zout zich in mijn glas
mensen hun leven wensen
en zijn zoals je ooit toch was
Blind voor het gedeelde duistere,
probeer ik doof ernaar te…