35278 resultaten.
dakloos
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 hoe voelt een moeder zich
haar kind op straat
half dood, bevroren
uitgehongerd
vreest de nacht die weer nadert
bevriest het bloed ook het gevoel
het knagen van de maag
worden oren doof
voor het ongehoorde
in dat kartonnen huis
mijn bed kijkt me verwijtend aan
hoe kan ik slapen gaan
de boze ogen van het kind
als een eindeloze echo…
Traagheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 Blaren van
kaarsen
en namen
die als echo
versterven van kou.
Hoofdpijn
op vreemde plaatsen.
Achter hem
een vrouwenstem
die namen roept
en hoopt te raden
hoe hij heet.
Maar zijn horloge
is gebroken
en daarmee ook
de tijd.
Zou hij zich herinneren
dan zou hij
zo traag
als meeuwen
in ramen
passeren.…
Wat de mens mij vertelt
gedicht
3.2 met 8 stemmen
4.241 De eenzame echo tegen stenen en pilaren
zwijgt
als een self-fulfilling prophecy.…
Lettermoord
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
636 Letter maakt ’t woord
’t Woord maakt spoor
Echo van ’t woord
Ons hoofd ervandoor
Robuuste letter zijdezacht
De letter zaaien
‘t Woord oogsten
Reden omgebracht
Dieper de vondst
Dieper wij graven
Van kei tot klei tot
klei geen klei mag zijn
Ik lijk het te snappen
De letter kent geen graf.…
Plein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Je hoeft
er het plein
niet te vrezen
Alleen
de klinkers
klinken onder schoenen
De ochtend
valt er af te lezen
aan de huiver van muren
De mensen schuchter
morgen haalt
met hen adem
niemand
en niets
nog echt op dreef
Muzikant
met z'n muziek
is er tweemaal te geef
Echo van accordeon
tegen muren van
kerk en paleizen…
de god die in jouw schaduw leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 mijn ogen zoeken de echo van jouw woorden
de wortels waaruit jouw lichaam vormde
ik vind niets dan kaal gelopen vlakte
een stekje uit de grond getrokken
mijn ogen zoeken de gulheid in jouw lach
de schuchtere aarzeling van je handen
ik vind niets dan jouw onbezonnen leegte
die mijn dansen opsluit in een kooi
mijn ogen zoeken de god die in…
samenhang
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
700 ik zoek de liefde, zij is
ze leeft in mijn adem, mijn zucht,
in een opgedroogde traan
je raakt me aan, zo nu en dan
in het wezen van mijn bestaan
zij kent geen woorden
noch gebaren met de hand
ik droom in de echo van de nabije oorden
doch immer aan de buitenrand
van een verbeelde werkelijkheid
in het wezen van mijn bestaan
het is zeker…
de andere wang kwam snel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.073 de klap was onverwacht
echo's joegen
vluchtend door de nacht
ramen trilden
kinderen rilden
in hun slaap gewekt
nog niet gebekt
vlogen vogels van
hun nachtelijke stek
stilte eiste duidelijkheid
voor pijn die volgde
op geslagen zijn
de andere wang kwam snel
nu davert het geweld
van openlijke ruzie en de hel
maar met die hitte…
Het laatste nieuws
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
547 Je was hier met die stille warmte
om een eenzame vrouw te troosten
dacht ik dat jouw stem klonk
in naamloze echo
een ongekende liefdesband
in de naam van lieve vrede
probeerde de onrust te ontstemmen
in het kalme zwijgen van de nacht
je vroeg me waar we trots op waren
tijdens onze innovatieve dromen
het was te laat om opnieuw te beginnen…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
230 ik voelde
vlammen
zonder vuur
een vonk
verstopt
in veen
de wind
wilde woorden
die ik nog niet kende
maar al wel
verlangde
ik liep
langs lijnen
van licht
die leken
te leiden
maar lazen
mij niet
mijn huid
hing
aan herinnering
mijn hart
hunkerde
naar houvast
ik was
een echo
op eigen grond
een roep…
Ode aan de blauwe zee
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.025 Blauwe zee van ver gekomen
Golven die zo lome dromen
Dromen van een eeuwig leven
Dromen van een eeuwig zijn
Zacht zingt de zee
Zangen van weemoed
Zacht zingt de zee
Zangen van wee
Zingt de haring mee
De haring is een vis
Die zo verfrissend is
Als men katterig is...…
Noodlot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De zee kent zijn
geheimen,
elke hoge golf is anders.
Als de storm toeneemt
en je beweegt je in of op
de zee blijft het een
ware gok.
De geheimen van de
zee kennen wij niet,
maar in Scheveningen
zullen ze de ramp die er
is gebeurd
nooit vergeten.
Sterkte aan familie en
vrienden met dit grote
verlies.…
Leven in liefde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 Zo zit ik op het water,
een zee als het leven
vol kracht en liefde…
Kleur het water geel
en de zee zal je geven
alle kleuren vlinders…
Kleur de zee wit
en je zal het licht voelen.
Kleur je hart rood
en je zal leven in Liefde.…
Echt, ik huil niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Jij was er
voor mij, voor mij
kwam je als geroepen
al liep je ook weer weg
van mij, van mij
zijn nu de wolken
en het scherpe waaizand
over het verlaten strand
ach, de zee, de zee
langs de zee
loop ik dood en toch
ga ik verder
zonder jou, denkend
alsmaar denkend
aan jou
jij was er voor mij
echt, ik huil niet
dat is de wind…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In de namiddag
komen vele mensen bijeen
om aangenaam te huiveren
bij brullende golven
hemelhoog spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen…
Houtje
gedicht
3.1 met 41 stemmen
14.225 Het houtje drijft op de zee
het kleine houtje op de grote zee
het voelt zich erg eenzaam
Eerst leek dat drijven wel wat
zo afwisselend
en tegelijk zo wijd
maar op den duur wil je toch meer vastigheid
en er is ook helemaal geen conversatie
Je komt bijna nooit een ander houtje tegen
en de zee geeft helemaal niets om je
De…
Zeemeermin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Jij, kwam en ging met de getijden
van de zee. Jij gaf mij onstuimig jouw
liefde en liet mij rusteloos achter tussen
het schuim van de zee.…
Het geluk bracht mij naar de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Jij kwam en ging met de getijden
van de zee. Jij gaf mij onstuimig jouw
liefde en liet mij rusteloos achter tussen
het schuim van de zee.…
Een dagje aan zee.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Zalige zilte zeewind waait over zee en strand
door duinen omrand.
Strandtenten vlak daarvoor, terwijl ik in de
verte het ruisen van de golven hoor.
Onderwijl zie ik surfers op schuimkragen razendsnel
voorbij gaan.
En boven zee meeuwen die scheerlings een duik nemen
en zo een visje pakken.…
Lichtpuntje
snelsonnet
3.3 met 21 stemmen
3.713 In Indonesië heeft men nog net
Zo'n vijftig zwaar bedreigde exemplaren
Van schildpadden, die reeds gevangen waren
Van een gewisse slagersmoord gered
Wie lang genoeg zoekt is het wel gegeven
Te stuiten op berichten over leven…
oranje
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
770 de zon kleurde oranje
bij het zien van zand en zee
het warme strand waarop ik loop
met de zon in mijn gezicht
loop ik van de boulevard af
de zee in
naast mij vliegt een vlinder
die verdwijnt onder een golf
met de geur van zand en zee onder mijn neus
zwem ik die mooie oranje zon tegemoet…
Schouwspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
452 Schouwspel
Op excursie door zijn leven;
een schouwspel,meer niet,
als een afgelegde huid:maak
de geest los,spreidt haar uit,
zoals vleugels fladderen in volle
vlucht door de vrije onbegrensde
ruimte;naar zee,op zee:
uitgemergelde vrede van het
woelige water,niets meer dan zee:
hetzelfde als een doodsverlangen;
rust,van de wijde watervlakte…
Avondrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Zee, je hebt een gave,
maar zoals we weten, je
neemt en je geeft.…
kind aan zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ik sta daar maar
een beetje
aan de zijlijn
met mijn wittige
lijf en leden
waar zal ik mezelf
laten met mijn
blote voeten
vast in het zand
de zee het
brandpunt maakt
stampei lijkt
alles te weten
de zee
is zoveel
grijzer en groener
zoveel wilder en
wijzer de zee
is zoveel ouder
dan ik ooit
worden kan…
herfstgedicht
netgedicht
4.1 met 150 stemmen
8.378 Heb je de bomen al gezien
Hoe ze uit water zijn vervaardigt
Als rivieren in de lucht
Stromend naar een zee van licht
Heb je de mensen al gezien
Hoe zij op bomen lijken
Ieder naar zijn zee op zoek
Door steeds hoger te willen reiken
Heb je de golven al gezien
Bij hun aankomst op het strand
De rivier op weg naar zee
De zee op weg naar land…
Tijdelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Dwalend in de echo´s
die ik niet vertrouw.
Verkeer zonder woorden
Mensen met
vragende gezichten.
Bestolen en kijkend naar elke
dief die spreekt over hun tijd.
In de wereld die
altijd begint met de tijd die
ze verlangen.
Is de tijd voorbij
of gebleven wat hij beloofde?…
Waar jij leeft
hartenkreet
4.4 met 84 stemmen
3.297 Ergens tussen hoop en vrees
Ondergedompeld in diepe pijn
Hoor ik de echo van je stem
Het geluid waar ik wil zijn
Als ik mijn ogen sluit zie ik jou
Mijn liefste mijn verlangen
Onbeschrijfelijk is het gemis
Tranen beroeren mijn wangen
Waar jij leeft zijn mijn gedachten
Diep verweven in mijn hart en ziel
Jij vult mijn dagen onbewust
Vanaf…
ontwaken in een lach
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 in verhoopte dromen
hervond ik mijn hart
jouw lach mij gegeven
ik koester hem zacht
als een parel geborgen
de laatste roos
diepheldere sterren
geboren vannacht
als drijvende wolken
eindeloos
regenboogkleuren
door tranen heen
is verlangen gegroeid
oneindig groot
hoor ik jouw lach
in de echo geboren
ontwaakt de dag…
verloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
699 nadien
de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor…
Herfst ruist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.650 ze zullen geen echo
meer vinden
Verstomd de meezang
met 'r draagbare radio
Rond 't ouderlijk huis
loopt wat verweesd
'n oud kind.…