1811 resultaten.
Zin vol waan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
567 gevoel van onbehagen
aanvankelijk onbestemd
verspreidt zich als een virus
opgelucht wordt opgelost
in bezorgdheid vol met weifel
de ruimte die de vrijheid meebrengt
om te proeven van onzekerheid
wordt beperkt door opgelegde grenzen
waarin het ideaal verdrinkt
in te veel perfectie
nagejaagd tot in absurd
in de schemer gloort nog grijs…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 Jij ligt daar rond in de herfststilte
bruin grijs in je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven…
Aangeschoten door het licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 de ochtend
wil niet klaren
in het grauw en grijs
van mist en regenbui
nieuwjaar
geeft zich nog niet prijs
tussen verschraalde drank
en peukenstank
de kamer lijkt een kroeg
waar gasten van de nacht
hun biezen net hebben gepakt
aangeschoten door het licht
toch straalt er al
een sprankje zon
uit heldere ogen
in je wakkere gezicht…
Nog even
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
547 nog even dan
spreken mijn ogen
nog niet in staat
tot rusten te neigen
ze staart mij immers aan
zou ze mij mogen
met mij willen slapen gaan
ze zal zeker ruiken
naar late herfstrozen
en haar borsten
willen een lentebloesem tonen
het zijn mijn lippen
die naar tederheid dorsten,
kon ze maar in mij wonen
zo draagt mijn grijs…
Achmed heeft geen mobieltje
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
941 Achmed schrok zich grijs en prevelde
jij toch zeggen tegen vriend
Sim lok vrij…
vorst verlet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 waar muren zich terugtrekken in grijs
de ijzig koude dag zijn sporen nalaat, in
de patrijspoort van een kokerblik
staat een snik
zich in te houden
nochtans kruipt de kille pijn
van niet meer onder mensen zijn
door merg en been
waar gaat dit heen?…
Mintgroen met zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 Hoe kon je zo lang leven
zonder antwoord
in de doodsnood
van je grijs verleden.
Kom je in actie,
zet die dan ook voort,
laat zien dat jij niet kleurloos bent
je kunt toch dingen maken,
blijf toch niet staan
op je station,
toe, pak die trein,
beleef met wie je kleur bekent
de kleuren van je liefde
en leef je kleurmoment!…
De liefde voor elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aan een geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde
Ons leven is een ketting
Met aaneengeregen parels
Wit, grijs…
Doorheen de mens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 wat ik zie ben jij
maar ook weer niet
ja, voor een moment
mooi, elegant en speels
dan weer de ouder op je schouder;
aan de schuivende panelen
raakt een buitenstaander niet gewend
wat ik voel, ben ik ook
voor jou kan dat zijn als rook
wanneer gedachten overheersen
als jij voelt, kan ik dat niet grijpen
zeker, tussen mijn kind en het grijs…
Duizend tinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Die mijn wereld weer duizend tinten grijs laat worden.
Want het antwoord is gegeven. Veel geluk en doe haar de groeten.…
zonnig papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ik heb met
schaduw op
zonnig papier
contrast geschreven
scheidingslijnen
zijn fel maar
later loopt de inkt
opdrogend dood
venijnig bijt zij
stukjes licht in
wat langzaam
vergrijzend zicht
waar in overgang
zwart en wit
ieder nog gaan
voor eigen belang
verre contouren
scherpen elkaar
maar van dichtbij
is grijs heerlijk vrij…
WEER BIJNA VRIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 vandaag moet ik weer denken
aan een grijs verleden
niet bestaand voor de wereld
enkele jaren meer
dan 75 jaar geleden
ik was klein toen
en kwetsbaar en nu aan
het eind ben ik het weer en
willen ze me weer wat aandoen
soms begrijp ik het
allemaal niet meer
het is zo bevreemdend
onwerkelijk en raar
net als toen heb ik niets misdaan…
Kleine matches
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
372 ik heb geleerd
jouw mooie kanten
te herkennen
en waarderen in
mensen waarmee
ik dagelijks verkeer
het zijn kleine
matches die
oplichten uit het
grijs van alledag
juweeltjes die
een ander niet ziet
jouw compositie
stuurt interesses
aan en richt mijn
kijken op wat er
in de omgeving
allemaal voorbij gaat
in jou ontmoeten
rol ik…
Segais' bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Drink van stromen en bron, word wijs,
en inspireer de ziel z'n reis
als kraanvogel; grijs en kalm.
Zoals het is in Andersland,
zo is het ook aan deze kant:
Wees open voor de vijf zinnen,
open voor gevoel van binnen
bij beminnen en streven.
Zo zal het leven, en de tijd,
door eer en schande en door spijt
de mens wat wijsheid geven.…
Oude mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Oud en grijs
lief en leed gedeeld
Voor ons
het grote voorbeeld
Een rimpel
van zorgen
Zorgvuldig
voor ons verborgen
Vele herinneringen
schuilen achter die ogen
Waarvan wij
er vele weten mogen
Sommige
zijn net nog een kind
Weer andere wachten
Tot hun laatste reis begint
Oude mensen
jullie mogen we nooit vergeten…
de zee de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 de zee is onbestendig
wisselvallig als een mensenziel
soms is zij grijs en ruw
met zware deining
een koortsachtig ongedurig
spektakel en geraas
beukend op het basalt
om dan weer
in een blauwe slaperige
kalmte te verschijnen
haar golven rekken zich
traag naar alle kanten uit
vandaag is zij een vlakte
egaal als een meer…
The last dance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
746 adembenemend
liepen je voeten
zonder zichtbare
sporen na te laten
alleen al
het synchroon
bewegen gaf geen
enkele fout prijs
ik volgde
zoals altijd als
jij leidde en figuren
opfleurde uit grijs
mijn dansen met
jou kende subtiliteiten
zoals de steun in je rug
een versnelling bij vlucht
ook onze plaats
in de ruimte bij het…
Sexjuweel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
735 Hoe graag zou hij meer grijs dan groen
zijn spijt betrachten
voor al die toen
maar half gelukte nachten
door zacht en lang en lief
zijn ex prinsessen te doen
steunen in ultiem gerief.…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In het veld met irissen blauw
grijs groen geel en paars
een plaats om lang te liggen
een oefening in verdwijnen…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht.…
Lieve ik
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
125 Wil je dan samen ouder worden,
totdat we grijs worden en bejaard?
Wil je dan samen met mij
dit leven bekijken,
met ups en downs.
Wil je voor altijd bij mij blijven,
eerlijk en liefdevol?
Blijf maar bij me.…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 Maar het herfstig, grijs verdriet
heeft hij rustig afgezworen;
zonder spijt om wat verging,
of wat nimmer werd geboren.
Nu de avondschemer nadert
en de klok de jaren telt,
is het breekbare restant
met berusting zacht omkneld.
Gun hem nu de milde rust,
breek zijn broze dromen niet.…
Najagen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
636 die ene lach
de nacht voor altijd eenzaam
onder het schijnsel van de maan
verwoest gesmolten zinnen
verdrijft gewonnen waan
de ochtend voor het weten
tikt zware uren naar het noen
op jacht naar nog een leven
vergeet zij het verloren toen
haar handen kil gevouwen
beide lippen prevelen zacht
het is niet zwart en ook niet wit
maar grijs…
De liefde stierf niet
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
2.599 nog de pijn
Ik voel alleen nog de stilte
van het intenste verdriet
toen jouw hand koud werd
en mij op dat moment verliet
Ik hou van jou, niet van 'n ander
en dat zal ook niet snel gebeuren
niemand kan dat wat jij wel kon,
jij wist mijn leven in te kleuren
Het zal niet lang meer duren
en dan ben ik ouder dan jou
zelfs als mijn haren grijs…
afgeknapt in wilde schoning
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 weer jagen flarden grijs
langs onderkanten van
een strakkendblauwe hemel
de storm betaalt met regen
maar bepaalt zijn eigen prijs
de restanten uit een herfst
die ooit oogstrijk is geweest
in nagelaten groei aan takken
die de winterkou niet hebben overleefd
breken in het vlagen van zijn kracht
afgeknapt in wilde schoning
der…
VOORUITZICHT
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
982 Ik weet het herfst
nog voor het vallen
van de blaren
het grijs van grauwe ganzen
in regen vluchtig afgepunt
de zee die zich in druppels zaait
op kleur van lappendekens
fluisteringen tussen dreven
hoor
door kalende kruinen
schuurt de wind zijn kille adem
ongehinderd wint hij veld
op de stilte van de warme dagen
het tiktakt op de…
Woestijnroos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.301 Ontdaan van grijs macabere dans
verdrongen strepend licht
dat wankel schrijvend dicht
de hemel van zijn verloren glans.
Onder de nacht van schetsend zwart
onttrokken van haar zomergewaad
het roodomrand het zuiver agaat
getroffen in haar verlaten hart.…
voelbare stilte...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.832 waar in de kleur van gesloten rozen
vol verlangen het ontluiken wacht
opent pracht in die eerste stralen
vervaagt een grijs vergane nacht
fluistert de merel in zijn eigen lied
de voelbare stilte van zacht ontwaken
verdwijnen witbedauwde velden
in de warmende adem van de zon
omhelst het leven deze wintermorgen
dwalende zielen in het dodenveld…
toen luchten donker vlogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
771 weer beleefde ik de zomer
het zonnen op een ochtendbloem
het soezen in de middag en de
avondvlucht beginnen met een zoen
ik zag je in de nieuwe kleuren
van het gras waarop ik je wilde strelen
het spelen met de wind en
jouw gedol ging nooit vervelen
je vleugels wiekten grijs
toen luchten donker vlogen
ik gaf mijn liefde aan je prijs…