Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Gevangen

hartenkreet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.341
Denk toch aan de mensen die je zou achterlaten, je kan niet zomaar het leven verlaten? Het leven heeft zoveel mooie gezichten, laat jezelf niet steeds tot het negatieve richten. Samen kan je de zon in je gevoel laten terugkeren, laten we het daarom in ieder geval een keer proberen…

Horzel

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.678
In een woedebui steek jij en vlieg je weg gonzend zwanger van pech me achterlatend met pijn en tranen in de ogen schreeuwend en gillend naar de eitjes in mijn vlees…

de Oplichter

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Gedreven door mijn valse sluwheid Schreed ik op het laagste niveau Verminkt achterlatend verboden zones Maar dan gleed ik uit door de herkenning Struikelend smakte ik op het granieten geheel Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen Scheurde mijn schranderheid en liet los Om meegevoerd door de frisse wind In het duistere ravijn af te dwarrelen…

Troost

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Een vernietigende oorlog, die diep zijn sporen achterlaat Ik gil en huil, bij het besef dat het zo niet langer verder gaat.…

Haagse gaten

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 534
wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten als holle ogen in een bleek gelaat gevuld met zand, maar leeg en desolaat welk wezen zou die sporen achterlaten ze intrigeren mij in hoge mate zijn het de stempels van een duivels kwaad het werk van een ontsnapte psychopaat die iets begroef in maanverlichte straten de gaten wachten, vullen tijd…

Strandstorm

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 848
lopend, verlaten stranden achterlatend denk ik aan jou. Verloren jaren van leegde liggend aan de vloedlijn golvend op het tij. De dagen rekken tot hun einder met de schreeuw van verre vogels. Een uitgestrekte vlakte lengt scheiding tussen vloed en branding aan.…
Chatfant8 december 2009Lees meer >

In aarden vaten

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 681
Zo dragen wij de schat in aarden vaten die wij eens moeten achterlaten.…

prooi

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 622
zij die geen dromen vangen verstrikt in het web van de werkelijkheid raken waarheen wanneer een spin nadert een woordenskelet achterlaat brandend in de keel van de nacht zeg me waarheen zij moeten zij die nooit over blauwe luchten praten maar vanuit de donkere schemering zoemen met brekende schouders en de in flarden hangende…

Afscheid

hartenkreet
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.897
Dat is als ik mijn geliefden achterlaat, wanneer ik vaar naar onze Heer. Wees echter niet heel erg bedroefd en ga verder zonder mijn bestaan. Denk zo nu en dan aan mij terug, maar laat geen enkele traan. Wat ik nu heb gewonnen hier, is een leven zonder verdriet en pijn.…

zilt op de wonden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
met ferme pas richting het water een deuk in mijn gedachte en weet de pijn komt altijd later met de tijd om te verzachten tussen het deinen van het gras laat ik verdriet mijn bodem zien ik weet heel goed wat is en wat was wat zeker is en niet misschien tegen de zilte wind loop ik aan het ritme van achterlaten ik voel mijn wang strelen…

Liefdesverdriet

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
steel de liefde uit je ogen ontvoer de lach van je gelaat haal de woorden uit je lippen wis het gevoel dat jij achterlaat ben nog opgesloten in verwarring fluister jouw naam in mijn hoofd denk aan al die zoete dingen die jij mij al zo vaak had beloofd teruggaan naar recent verleden naakt en zonder schroom zag ik mijn prins verschijnen…

Maandagmorgen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Terwijl knorrende Beesten het centrum Van mijn stad In bezit nemen Haar omgeving Achterlatend in Warrelende wolkjes Sta jij bij Het stoplicht Je eigen wolkjes Uit te blazen, Mens die alleen Op de wereld lijkt, Uitgerust met draagzak Op je rug sta je in De eindeloze verte Te kijken wachtend op Het groene licht dat…

toch aanwezig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
wij liepen traag de wereld achterlatend jouw gebaar latent aanwezig in het samen zijn van jouw laatste tred, jij als molen ik als steen, halfzijdig het blik gericht naar waar het noorden jouw einde kruist het natte aan onze voeten speelt met de jonge snuit, harig zoals ons geweten spelt deze aarde de waarheid op haar zwarte kraag wij met…
elze26 december 2013Lees meer >

Spreken vele tongen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 863
wij hun zonden met afgrijzen schaamte is ons eerste mededogen de schepper stuurt zijn zoon van boven als verlosser van venijn hij brengt mensen nader tot elkaar maar golgothaat in pijn en dood vol overgave aan zijn vader in het rotsengraf ligt op een witte doek het rode bloed van lichaam en gelaat dat is alles wat hij achterlaat…

In aarden vaten

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 503
Zo dragen wij de schat in aarden vaten die wij eens moeten achterlaten.…

Najaarsdagen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
hagen pikken gretig in de rode en gele lijsterbessen ook de eekhoorn in het bos is aan het stressen waar hij de nootjes voor de winter zal vergaren een ganzendriehoek schreeuwend over de daken geven aan hun trektocht goed en luid te verstaan dat ze veel gemakkelijker naar het zuiden gaan dan vluchtelingen die alles moeten achterlaten…
Greta Casier24 september 2017Lees meer >

Weerloos

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
kleur met raffinement had zij de gang van schrijden gekozen alom trok men naar haar lach een fee trad binnen ook ik wist niet wat ik zag was het liefde, warmte een vrouw het begin van beminnen een deerne met onschuldige wuivende en zuigende blikken die enkel een jeugdige kan vertonen verdween uit mijn droom mijn geraakt hart achterlatend…

Veni, vidi, vici

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
nu ik bijna weer de jeugd nader en de jaren achterlaat ervaar ik beter de vreugd in de veelvoud van eenvoud en minder de veelvraat die op de verslavende zuchten van mijn wegen heeft ingewerkt en vind ik tussen kaf en koren het onaantastbare prille zaad dat niet meer door onnozelheid zal vluchten maar enkel verstild, blijvend in zonlicht…

roos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 382
hoe jij kleurde naar de zoen die als een roos in de zomer rijpt, de larf achterlatend en bevrijd van het sculpturen schouwspel waar hamer en beitel je de vorm gaven om in de eeuwigheid te verdwijnen doch reeds in elk stadium waar jou latente verschijning zich verstrengelt met de boezem die me voedde, is hartstocht mijn legalisatie om je…
elze24 augustus 2019Lees meer >

Zonder spijt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 572
ik zag mijn vingers jou zachtjes raken lieve kleine gevoelige plekjes achterlaten die in roze wit herinnering maakten van het kleine vlammetje dat ons samen aanging als gedeelde ervaring het was nieuw deed geen pijn of zeer maar voelde juist fijn en vroeg vooral naar tikje meer we lachten om dit dichten het deed toen de…

Mooier maken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Zo diep ingesleten dat het afdoen een lege afdruk achterlaat op een onwennig bleke huid. Dus soms is het hoekige, het abrupte, een troostrijker antwoord. Een liefdevolle blik, zonder te spreken. Zelfs dit gedicht zoekt naar een hoopvol woord, maar moet ik haar dat wel geven?…

Oudejaar Haiku

netgedicht
4.0 met 38 stemmen aantal keer bekeken 652
Oude films kijken Je weet al hoe het afloopt Lekker gezellig Geknal van buiten Hopelijk dit jaar voor t laatst Raam dicht, muziek aan Het jaar afsluiten Achterlaten wat klaar is Nieuw avontuur wacht Geknal van binnen Kurk van een feest fles bubbels Traditie die blijft En ja natuurlijk Gevulde oliebollen Oerhollands…

Winternacht...

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.018
De dauw in een winternacht, legt een deken over het landschap, rijping in fonkelende kristallen, weerspiegelen in het maanlicht, verlengen grillige takken, met glazige ijspegels, sterren schitteren aan een luchtgewelf, tegen een gitzwart decor, de horizon heeft de honneur, van waterdampen in vlokvorm...…
Jeffry Bonnet23 december 2002Lees meer >

Mooi mens

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Een straaltje zon raakt haar wang de glimlach verdiept en bereikt haar ogen Handen bewegen gedachteloos door schitterende haren plots rustend in haar nek Gezicht geheven richting horizon gedachten onpeilbaar niet in licht te vangen…
metha21 april 2004Lees meer >

Levenspad

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 981
Ik kijk naar de horizon die niets verraadt van wat me wacht Aarzeling... maar dan besluit ik en kies een weg op mijn gevoel Vastberaden loop ik mijn toekomst tegemoet…
LadyJane8 februari 2005Lees meer >

Tasten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 841
Waar daagt de horizon voor ogen die verloren dwalen in hun eigen zicht vroeg ze me zwijgend en ik zei: in de beelden van voorbij Wat zoeken handen in het schemer als er enkel leegte ligt was haar vraag voordat ze ging en ik zei: herinnering.…
sacrajewa24 oktober 2005Lees meer >

meisje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.035
En zwijgend tuurt ze voort dieper dan de sneeuw en verder dan de horizon die niet bestaat. Voor haar is de winter een zicht op de wereld in haar fantasie.…
Vleugels29 november 2005Lees meer >

licht in het hoofd

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.031
de zon schijnt tussen de wolken door alsof hij nooit is weggeweest sta op, haal diep adem je voeten ruiken een spoor dat over de horizon leidt door dat bos op die heuvel nog even dan zweeft een luchtballon warmte happend voorbij…

wandelen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.153
voor mij rolt het pad trekt strepen door het land de horizon verandert met elke stap maar komt nooit dichterbij panorama's rijgen zich aaneen glijden als kralen van 'n rozenkrans door mijn hand tot ik alleen nog luister naar wat geen stem nodig heeft…

opnieuw

netgedicht
3.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.103
in traagheid van gemoed de diepte het oog van de melancholie en nog altijd het verstilde reiken naar de schoonheid van een onbevangen jeugd een bevrijding pas aan de horizon van de utopie maar desondanks gaande door het leven in de schaduw gaande in weerklank van het voortbestaan steeds de lente opnieuw…
klaes14 augustus 2007Lees meer >