1960 resultaten.
Hollandse Schilders
gedicht
2.7 met 30 stemmen
12.058 Dit doek kleurt zich met oneindigheid
Een kleur die niet op jullie palet voorkomt
Wij zeggen dat daarboven
het soevereine lachen rondfladdert
en de sleutel tot de mysteriën
Wij zeggen dat
de dichter daarboven er zijn troon heeft
en zijn gevangenis
Hollandse schilders
wat betekent dat blauw, dat grijs
waarmee jullie je dromen saust?…
in tranen doordrenkt
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.508 door elke zucht van jouw stem
hoor ik oneindig verlangen
als zacht geruis van sterren
waar eenzaamheid verblijft
en elke droom beloofd
ik aanschouw in lachende ogen
tot stille tranen breken
duizelen om mij heen
luistert de eeuwigheid
naar het gefluister van sterren
hoor ik jouw stem
diep in de nacht
waar het zuchten ontwaakt
door…
SCHOUWSPEL VAN DE NACHT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.475 Dan zie je daar hoog in de lucht
een schouwspel, oneindig mooi
de sterren en de maan
in een schitterende, nachtelijke tooi.
Heel hoog daar aan het firmament
staat het voor ons te stralen,
knijp je ogen ietsje toe
om het wat dichter bij te halen.…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.…
De Strever Naar het Hart & De Harmonie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 Oh voor degene die streeft naar harmonie
Is het hart soms zo onverzadigbaar
Het leven oneindig vervuld met mogelijkheden
Maar het onmogelijke in alle plekken aldaar
Geeft toch niet zo om onzin-drift
Vliegt weg op de vleugels van de wind
Oh de ziel zo ongenaakbaar vervliegend
Het inwendig kloppende hart van een kind
De mogendheid tot liefhebben…
Meditatie aan zee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 Aan zee in luwte van de duinen
raak ik in vervoering door 't
ruisen der branding, tijdloze
dans der golven in ritme van
de zee en het oneindige zicht.
Ik stel mij open, ga op in 't
geheel van blauw en wit en
als de zon in zee verzinkt in
vele tinten oranje-licht.…
Koepel van Bonnefanten
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
675 het Romaans effect
maar nu in licht
gestreept over oneindige breedte
waar zwaarte zich vertilt aan zicht
een zwarte band verbindt zich met wit
en suizen mijn oren een gezang
zonder noten
ik huiver
van onhoorbaar geluid
een stolp over uitgestald fruit
en strakke stengels
hier roep ik mijn woorden
grijp de buit
van grootse en hoge sferen…
Jouw lichaam
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
3.362 Bespeel met mij de
Gevoelige snaren van de
Liefde
Gebruik met mij de
Allermooiste woorden van
Haar ziel
'k Deel dan met jou mijn en
Jouw lichaam: liefkozing,
Streling
Ogen gesloten
Gedachten geordend
't Beviel
Mijn zoen gevolgd door
Oneindig echt veel kussen
Deling
van liefde tussen twee
Mensen; jij en ik
'k Kniel
Voor…
Gesproken toon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
692 Ween niet als dat
gestorven is,
haar schim op winden
zucht, naast de leeuwerik -
in volle vlucht -
in een oneindige klim, naar
een streepje licht,
ontrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam
haar vonken op mijn
hemel heeft gericht en
aan de hete as ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad
en geurend duizendschoon,
haar doolhof heeft…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 Troostend warm maar
vriezende pijn
Gevoel breekt in oneindige stukken en
gaat ervandoor.
De uitweg gesloten,
pijn opgesloten
Mijn gevoel is verloren,
weggelopen,
verdwaald.
De ramen van mijn ziel laten
leegte zien.
Mijn leven verscheurd.
Mijn gevoel verloren.
Mijn zijden draadje doorgesneden.
Dood.…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
671 gewoonte
sterren zien kansen in jouw oeverloze kus
nabij het zaaisel van dwaze dromen
oefen je in lussen en plussen
proef je de aard van het geluk
en in de beweging van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling zonder ervaring
maar wijs genoeg voor droomvrijheid
ver van de rijmende binnenstad
in een oneindig…
Samen gaan
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.002 Laten we gaan
Een andere weg inslaan
Samen hier weg van lopen
Het steile het pad van de hoop
omhooggekropen
Uitgeput ten einde raad aangekomen
op de berg waar de eewige liefde gevonden wordt
De gitzwarte onweerswolken van pijn en verdriet
worden opgelost door oneindig veel stralen van warmte en licht
Liefde is ook werken, elkaar over…
We drinken met onze ogen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.951 En alle gevoelens en gedachten
die we in ons hart meedragen
drinken we met onze ogen op
in de schoonheid van de oneindige horizon
terwijl de zon ons in de verte een
laatste goedkeurende knipoogje geeft.…
Alsdan,
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
730 nog verhoren kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
haar aangeboren
schroom verlaten kan,
alsdan,
zij onze tranen weegt,
mijn wind die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
planeten in
elkaar verstrengeld
raken tot regenbogen
in de ochtendstond
alsdan,
kleurig als het avondrood,
waar geen klaproos aan kan
tippen, de horizon op
haar oneindige…
Met zachte hand geweven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 De levende letteren
spreken
waarin ik jouw naam
met zachte hand geweven heb
En in een moment van geloof
trilt de geest der onvergankelijkheid
oneindig ver
Verdiept mijn lijden
evenredig aan mijn begrip
Op het pad van
sensitief en eerlijk
begraaf ik het verleden
Want ik ben het heden
Het levende bewijs waarin ik sta
is in de baarmoeder…
zij is het
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.
Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten huid geschreven wordt
jij bent het relikwie
dat ik verzamel
in de hitte van mijn element
oneindig…
De wereld koud aan je voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Minstens drie maal daags
Kom ik je op het fietspad
Tegen, Jumbo-tas onafscheidelijk
Aan het stuur, blik op oneindig,
Tevreden neuriend in jezelf
De wereld koud aan je voeten
Ziet je niet staan van de mist
Elke dag probeer ik je te groeten
Maar ' t lijkt wel of je me niet
Hoort of ziet, of je in jezelf
Verloren bent en jij jezelf…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Zomerse loomheid wordt krols
in stilte na een verhitte overval
van oneindig geluk en z’n licht
plat legt in de schaduw van verval.
Bijen verbreden het raamwerk
van de korf, in een klap slaat het
dagboek dicht zonder dat de
zuivere honing werd verschoten.…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren
langs lijnen van oneindigheid…
Beklonken en verdoken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 verlangt naar de onthulling van het geheim
in dichte duisternis zonder enig licht
maar de stem geeft geen geluid
adem brengt slechts sereniteit
om de diepte van jouw afgelegenheid
te ontwaren
hoor je de echo van jouw leegte
het intieme vacuüm van woordgebaren
want het geheim is jouw mysterie
door het libido niet aan te tasten
een oneindig…
Vrouw van de feeën (deel 3)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
517 De opwinding van het ontstoken vuurtje
de passie van jouw oneindig galmen
voelt als een ijzige atmosfeer zonder verstijving.
Apathisch gedesoriënteerd in een cocon
bemin ik jouw sierlijke melancholiek
mijn sterfelijke gedachten ontspoort in gedicht.…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 Mijn hart smolt
voor een ogenblik
dat oneindig is.…
Een volk onder een ster. Suriname 40 jaar onafhankelijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 Hindoestanen, creolen
indianen en javanen
veertig jaar voorbij
Joop's tranen om een
onafhankelijkheid van
een volk onder een ster;
dat zich losmaakte van het
moederland zo oneindig ver.
Suriname, Paramaribo, eeuwig
stroomt de Marowijne; geeft
vruchtbaarheid aan zijn volk,
vindt welvaart in zijn bauxiet
mijnen.…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Binnenwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 we komen in onze toekomst aan
treden buiten oevers
verkennen het land dat zich
altijd in vlakte verschool
dat zich binnendijks veilig waande
voor de bocht in de rivier
de stroming houdt voet bij stuk
van hoog naar laag
beneden wacht de zilte moederzee
oneindig gestaag
nu we de stal ruiken, horen we de
branding ruisen
we verlaten…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
Nu je dood bent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Dat daar boeit je blijkbaar oneindig veel meer
dan dat er hier lentegroen aan de bomen zit
en alles trilt van leven.
Je zwijgt in alle talen, je luistert niet eens
naar ons, je bent verdampt.
Je bent elders druk bezig,
je bent onbereikbaar.
De vogel zingt niet meer.…
De verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 ik heb de lijnen
zien lopen tot
aan de horizon waar
zij samen verdwijnen
er was geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels…