Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Zonder jullie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 683
Wij lagen in bed, jij, jouw ziekte en ik een trio dat steeds meer in elkaar werd geschoven tot twee, de één verlieten het huis te groot geworden leek Overal bleven jullie, sporen nog te zien foto’s, gedachten, brieven en ook stemmen, die onverwachts spraken van een wondermedicijn onmogelijk uit te spreken zonder in een pijnlijk gelach…

tweesprong

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
op weg naar de kust raak ik het spoor bijster de tijd snelt een gestrand mens graag met rasse schreden voorbij de kraanvogels boven volgen vastberaden de reis naar het zuiden luid trompetterend doorklieven de hemelbestormers een blauwgrijze lucht mijn gedachten strijken neer in een armzalig verzanden kom ik in beweging…
J.Bakx18 april 2018Lees meer >

In kerend tij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
ik streek heel even tegen de vleug probeerde de sporen nog te wissen maar mijn handdruk was niet te missen zag wolken groeien tot een felle bui in ogen die al stormden in kerend tij waar ooit liefde en geluk balanceerden brak nu de hel in wisselend snel weerlichten later vonkte weer je blik samen jij en ik…

Een lichte vleug

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
ik streelde warme huid waarop haartjes zacht donsden er was een lichte vleug die ondeugd responsde in tegendraads bewegen gaf huid mij haar zegen de lach werd geboren in sporen die wij gingen het onbekend terrein voelde veilig warm en ontspannen fijn in elkaar toebehoren klonken al zachtjes hemelse koren…
wil melker29 november 2019Lees meer >

een meisje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
wat we weten is: in het veld is een put hij laat geen sporen na onder het sneeuwdek een put waarin zij verdwijnt waaruit ze niet terugkeert onder een onberispelijk sneeuwveld geen teken van wat er gebeurd is misschien bestond zij niet of stapte ze in een trein en verdween liet ze haar naam achter op een beslagen raam geen bewijs…
J.Bakx24 november 2022Lees meer >

onuitgesproken (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
zijn kinderogen volgen de sporen van littekens op de vaderrug littekenweefsel een mijnenveld van geweld papa, hoe kwam dat? een ongelukje lieve jongen, domme pech doet het pijn, papa? nee, ik voel niets meer soms een beetje in mijn slaap, domme pech, papa? domme, dikke pech ik doe mijn mooie hemd aan kijk, alles is weg!…
J.Bakx11 januari 2023Lees meer >

Ademloze tijd

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
onder het draaien van de sterren en de helwitte zon buigt het zand zich over verdronken ogen en verscheurde kelen in sneeuwblinde uren cirkelt een zwarte gier met trage vleugelslag boven het onheelbare dit is de ademloze tijd geesten verdwijnen uit ontbladerde bomen om samen te smelten met de sporen van verschroeide doden…
J.Bakx26 maart 2025Lees meer >

OPSPORINGSBELEID

snelsonnet
3.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.643
Men implanteert een anti-diefstalchip in elke nieuwe fiets die wordt verkocht. Dus als die fiets na diefstal wordt gezocht, wordt hij teruggevonden in een wip. Het lijkt, terecht, een lumineus idee. Alleen werkt de politie nog niet mee.…

Koninkrijk zonder troon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 327
Ik ben de koning van het valse, De prins van het onafgewerkte. Alles is te laat — het is te laat. Wandelend door gedachten, door herinneringen, Kom je nooit terug bij het begin. Je ziet de start niet meer, Alle lijnen vervagen, Alsof ze nooit hebben bestaan. Gevoelens veranderen, Tijd slijt, Alsof het nooit iets betekend heeft. Heeft…

De schoonmakers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
Ze dweilen sporen, vegen harten, weten wat niemand zeggen durft. Er ligt een sleutel in de schaduw, een pistool van zilvergrijs. Niet om te schieten, maar te wijzen op een grens die niemand opeist. Arme Jef en Hans , de geesten, staan te fluisteren in het licht. Ze zijn verloren, toch gevonden, hun ogen vol met zacht gewicht.…

sporen lezen in het natte zand

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 929
groeten met een warme kus wees maar gerust we gaan de wereld buitensluiten de tijd uitbuiten die er is ik heb je zo intens gemist ik zwem nog in de uren maar hoge golven van het wachten trekken aan mijn krachten, de deining maakt me moe in je ogen wenkt het strand reik me de hand dan kan ik je omhelzen en eindelijk onze sporen…
wil melker31 augustus 2005Lees meer >

Utrecht CS, spoor 7a

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
De roker heeft het koud onrust stookt hij niet kranten leest hij niet lachen doet hij alleen als niemand hem ziet. De koffie is op tijd en de trein vertraagd. De zuil brandt offers slierten rooksignalen zwalmen zwijgzaam. Er is iemand per fiets banden hard opgepompt, harder dan de longen aan nicotine zuigen, zuurstof er gratis bij…

Sporen in het asfalt / Sarajevo-rozen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Met de geur van dood de kleur van bloed de schreeuw en de tranen van wie in leven bleven.…
Elvin28 september 2014Lees meer >

Laten sporen schaduw gaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
ik heb je handen gelezen kringen rond je pols bekeken maar in je ogen zie ik een heel ander beeld de jaren hebben stempels op je huid gedrukt om het bestaan te structureren uit opvoeding en verder leren maar in ervaren met liefde en verstaan diepen lijnen minder uit laten sporen schaduw gaan ik lees het speelse voel de warme kracht…
wil melker7 november 2014Lees meer >

Onveilig landje langs het spoor

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 777
Slecht poppenkind gespeend op droge klei. Schept met de botte spa een worm doormidden. Hoge staken harken in de schuur ontnemen zonder animo voor bloemenzaad het zicht. Los gezaaide ledematen oogsten het geheim van het schuurtje. De sloot ruikt naar de trein die flessen telt waarin verlopen staken zich zien waggelen in…

Seksueel geweld, een spoor van geweld

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
De NRC viel door mijn brievenbus Als een baksteen ook de ‘metoo’ beweging ik las met grootse verbijstering She too and she, and she, and she etc. etc. etc. In het zes pagina's grote weekend-artikel Julian Franky Andeweg van de Lauriersgracht, hoek Prinsegracht, Grachtengodel Een getalenteerd kunstenaar vooral geliefd in de moderne kunstwereld…

mijmering

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
tussen bloesem en vallend blad verwaaid, schijnbaar verloren schuilen nog tastbare sporen van vroege kinderjaren vol onschuldig verlangen nog heimelijk geloven in oude verhalen en prille dromen hunkerend naar geborgenheid tussen bloesem en vallend blad in het snel vervlogen leven is het broze kind…

Wenk

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.898
Het is al een ervaren ideaal, dat een naam diepzinnige sporen laat Ook lijkt het dieper dan normaal, dat ik de wenken prees van het gelaat In eenzame uren zonder aanduiding van tijd vanuit de stilte gluren en door iedere klank bevrijd Nu galmt het laatste lied en dooft de laatste vlam wetend dat jij hierheen ziet verlaat ik de drukte…

Uit jouw leven

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.011
een pop Mij ontdoen van al het oude Alles wat ik zo vertrouwde Keurslijf en juk, ik geef het op Ik ga stad en taal verlaten Laat vijand en vriend in de steek Zomaar ergens in deze week Niemand heeft iets in de gaten De feniks ontwaakt nu beslist Zoek mij niet meer, ik ben heen Slechts as rest vanwaar ik verdween Totdat de wind de sporen…

Nachtspoor

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Nu spoor ik tussen grind en grond waar weg de nacht inboort en luister langs het talud de glooiing van de einderstond, zo verkennen we het verstomde leven als een lange reis richting horizon verdwijn in het gras, klaprozen verstilde klokjes in de verte en soms een veertje eenzaam dwalend langs het silhouet van de statige wachters.…

Ik hoorde mijn kind huilen

netgedicht
3.4 met 206 stemmen aantal keer bekeken 29.814
Nog trekken de zware wolken in ons bestaan haar sporen en woorden die als dolken mijn diepst wisten te doorboren, joegen mij steeds op de vlucht, de thuiskomst werd steeds later en in de spetterende avondlucht gevangen in mijn eigen theater, werd mijn pad van tranen zwaar. Ik volgde de dood en toch dronk ik door zonder bezwaar.…
Albert `8015 oktober 2001Lees meer >

overlevering

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
de herfstwind haast zich door de brede boulevard trekt een wervelend spoor in het verlaten afval schuurt meedogenloos langs huid en opengewaaide jas knarsend, razend, oogverblindend slaat hij een bres in gedroomde zandkastelen over de barre vlakte hinkelt een opgejaagde plastic stoel het kind snakt naar adem zijn schreeuw bedolven…
j.bakx9 september 2007Lees meer >

verhalenschrijfster

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
zomaar uit haar hoofd een beeld geplukt, vertaald naar papieren letters toe tot verhaal gestaald en dan ingebonden en verspreid een hersenflard op weg doorheen de wijde wereld een spoor van onbevangenheid ze schrijft, ze blijft de roem moet afgeroomd een stukje ook voor haar in mijn hand rust haar glanzend pakje hoop ik koop er niets…

een seconde

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
dat tijd voortschrijdt ondanks sporen ik geloof niet in voorwaardelijk bekijkt het absolute doorheen helder glas zichtbaar het zand of de korrels zinloos vallen en loos rollen zonder zin tot aan de voet van bij zijn ervaart een seconde meer glas ooit komt die tel als het wonder mijner tijd geeft het zicht op waarom dat…

Graf en steen ontstegen

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 940
daar waar onweer leven brak de steek van lans slechts bloed en water gaf heeft hij de geest gegeven riep de vader aan om ziel en zaligheid te geven vrouwenhanden wisten sporen van het lijden na het leven bent het graf en steen ontstegen opstandigde in verder geven aan je twaalf apostelen hun boeken zijn geschreven naar jouw leven…

opoe

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
lange stroken vel over uitgebloosde kaken ze maalt het leven tussen haar afgebeten kaken en maalt niet om de spuug die sporen trekt naar d'r behaarde kin de veranda kraakt in dezelfde oude voegen wanneer ze opstaat en fel haar vuist de lucht in gooit geen vlegels in haar hof ook niet vandaag oma doet niet altijd een tukje na de noen…

Het geluk weet niets van mij

gedicht
2.3 met 85 stemmen aantal keer bekeken 28.661
Kent het geluk de reeën met gespitst oor die ik gezien heb langs het spoor? ----------------------------------------------- uit: 'Het geluk weet niets van mij', 2002.…
Hans Mirck20 februari 2020Lees meer >

Droomsporen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.303
Jij dwaalde weer eens voorbij in mijn droom van vannacht jij smeekte mij om meelij maar mij ontbrak de kracht Jij hebt nu niemand meer ook niet in mijn dromen natuurlijk doet dat zeer maar jij liet het zover komen Of ik nou droom of wakker ben volg niet de weg die ik nu ga want zoals ik je nu inmiddels ken laat jij overal je sporen na…

Schaduwtuin

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 653
sporen lopen door het zand in korrelige lijnen van links naar rechts en omgekeerd tot zee ze laat verdwijnen toch klopt ze op de open poort storm laat haar lang wachten tot ooit de vloed weer liggen gaat verdwenen in gedachten de beklijving van het hemellichaam loopt ze beslist eens bijster want geborduurde vlinderlijfjes bedekken…
Channanja31 januari 2006Lees meer >

Mediterrane tranen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.207
zwaar leunt de avond tegen haar glazen beschutting duwt het geluid naar binnen van klapwiekende vleugels die krachtig door de lucht snijden ze vliegen als een zwaard naar het hart van de stad laten hun sporen na door de kronkelige steegjes van de medina getroffen bougainvilles strooien scharlaken tranen langs haar paden en…
Nina Laverona18 september 2008Lees meer >