2616 resultaten.
Zonder jullie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 Wij lagen in bed, jij, jouw ziekte en ik
een trio dat steeds meer in elkaar
werd geschoven tot twee, de één verlieten
het huis te groot geworden leek
Overal bleven jullie, sporen nog te zien
foto’s, gedachten, brieven en ook
stemmen, die onverwachts spraken
van een wondermedicijn
onmogelijk uit te spreken
zonder in een pijnlijk
gelach…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
In kerend tij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 ik streek
heel even
tegen de vleug
probeerde
de sporen
nog te wissen
maar mijn
handdruk was
niet te missen
zag wolken
groeien tot
een felle bui
in ogen die
al stormden
in kerend tij
waar ooit
liefde en geluk
balanceerden
brak nu de hel
in wisselend
snel weerlichten
later vonkte
weer je blik
samen jij en ik…
Een lichte vleug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 ik streelde
warme huid
waarop haartjes
zacht donsden
er was een
lichte vleug
die ondeugd
responsde
in tegendraads
bewegen gaf
huid mij
haar zegen
de lach werd
geboren in
sporen die
wij gingen
het onbekend
terrein voelde
veilig warm en
ontspannen fijn
in elkaar
toebehoren
klonken al zachtjes
hemelse koren…
een meisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 wat we weten is:
in het veld is een put
hij laat geen sporen na
onder het sneeuwdek
een put waarin zij verdwijnt
waaruit ze niet terugkeert
onder een onberispelijk sneeuwveld
geen teken van wat er gebeurd is
misschien bestond zij niet
of stapte ze in een trein en verdween
liet ze haar naam achter op een beslagen raam
geen bewijs…
onuitgesproken (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 zijn kinderogen volgen
de sporen van littekens
op de vaderrug
littekenweefsel
een mijnenveld van geweld
papa, hoe kwam dat?
een ongelukje
lieve jongen, domme pech
doet het pijn, papa?
nee, ik voel niets meer
soms een beetje in mijn slaap,
domme pech, papa?
domme, dikke pech
ik doe mijn mooie hemd aan
kijk, alles is weg!…
Ademloze tijd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
772 onder het draaien van
de sterren en de helwitte
zon buigt het zand zich
over verdronken ogen
en verscheurde kelen
in sneeuwblinde uren
cirkelt een zwarte gier
met trage vleugelslag
boven het onheelbare
dit is de ademloze tijd
geesten verdwijnen uit
ontbladerde bomen
om samen te smelten
met de sporen van
verschroeide doden…
OPSPORINGSBELEID
snelsonnet
3.1 met 32 stemmen
2.643 Men implanteert een anti-diefstalchip
in elke nieuwe fiets die wordt verkocht.
Dus als die fiets na diefstal wordt gezocht,
wordt hij teruggevonden in een wip.
Het lijkt, terecht, een lumineus idee.
Alleen werkt de politie nog niet mee.…
Koninkrijk zonder troon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
327 Ik ben de koning van het valse,
De prins van het onafgewerkte.
Alles is te laat — het is te laat.
Wandelend door gedachten, door herinneringen,
Kom je nooit terug bij het begin.
Je ziet de start niet meer,
Alle lijnen vervagen,
Alsof ze nooit hebben bestaan.
Gevoelens veranderen,
Tijd slijt,
Alsof het nooit iets betekend heeft.
Heeft…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Ze dweilen sporen, vegen harten,
weten wat niemand zeggen durft.
Er ligt een sleutel in de schaduw,
een pistool van zilvergrijs.
Niet om te schieten, maar te wijzen
op een grens die niemand opeist.
Arme Jef en Hans , de geesten,
staan te fluisteren in het licht.
Ze zijn verloren, toch gevonden,
hun ogen vol met zacht gewicht.…
sporen lezen in het natte zand
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
929 groeten
met een warme kus
wees maar gerust
we gaan de wereld
buitensluiten
de tijd uitbuiten
die er is
ik heb je zo
intens gemist
ik zwem nog
in de uren
maar hoge golven
van het wachten
trekken aan mijn
krachten, de deining
maakt me moe
in je ogen
wenkt het strand
reik me de hand
dan kan ik
je omhelzen en
eindelijk onze sporen…
Utrecht CS, spoor 7a
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
684 De roker heeft het koud
onrust stookt hij niet
kranten leest hij niet
lachen doet hij alleen
als niemand hem ziet.
De koffie is op tijd
en de trein vertraagd.
De zuil brandt offers
slierten rooksignalen
zwalmen zwijgzaam.
Er is iemand per fiets
banden hard opgepompt,
harder dan de longen
aan nicotine zuigen,
zuurstof er gratis bij…
Sporen in het asfalt / Sarajevo-rozen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Met de geur van dood
de kleur van bloed
de schreeuw en de tranen
van wie in leven bleven.…
Laten sporen schaduw gaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 ik heb je handen gelezen
kringen rond je pols bekeken
maar in je ogen
zie ik een heel ander beeld
de jaren hebben
stempels op je huid gedrukt
om het bestaan te structureren
uit opvoeding en verder leren
maar in ervaren
met liefde en verstaan
diepen lijnen minder uit
laten sporen schaduw gaan
ik lees het speelse
voel de warme kracht…
Onveilig landje langs het spoor
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 Slecht poppenkind
gespeend
op droge klei.
Schept met de botte spa
een worm
doormidden.
Hoge staken
harken in de schuur
ontnemen zonder animo
voor bloemenzaad
het zicht.
Los gezaaide ledematen
oogsten het geheim
van het schuurtje.
De sloot ruikt
naar de trein
die flessen telt
waarin verlopen staken
zich zien waggelen
in…
Seksueel geweld, een spoor van geweld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
501 De NRC viel door mijn brievenbus
Als een baksteen ook de ‘metoo’ beweging
ik las met grootse verbijstering
She too and she, and she, and she etc. etc. etc.
In het zes pagina's grote weekend-artikel
Julian Franky Andeweg van de Lauriersgracht, hoek Prinsegracht, Grachtengodel
Een getalenteerd kunstenaar vooral geliefd in de moderne kunstwereld…
mijmering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
879 tussen bloesem en vallend blad
verwaaid, schijnbaar verloren
schuilen nog tastbare sporen
van vroege kinderjaren
vol onschuldig verlangen
nog heimelijk geloven
in oude verhalen en prille dromen
hunkerend naar geborgenheid
tussen bloesem en vallend blad
in het snel vervlogen leven
is het broze kind…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Uit jouw leven
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.011 een pop
Mij ontdoen van al het oude
Alles wat ik zo vertrouwde
Keurslijf en juk, ik geef het op
Ik ga stad en taal verlaten
Laat vijand en vriend in de steek
Zomaar ergens in deze week
Niemand heeft iets in de gaten
De feniks ontwaakt nu beslist
Zoek mij niet meer, ik ben heen
Slechts as rest vanwaar ik verdween
Totdat de wind de sporen…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
Ik hoorde mijn kind huilen
netgedicht
3.4 met 206 stemmen
29.814 Nog trekken de zware wolken
in ons bestaan haar sporen
en woorden die als dolken
mijn diepst wisten te doorboren,
joegen mij steeds op de vlucht,
de thuiskomst werd steeds later
en in de spetterende avondlucht
gevangen in mijn eigen theater,
werd mijn pad van tranen zwaar.
Ik volgde de dood en toch
dronk ik door zonder bezwaar.…
overlevering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 de herfstwind haast zich
door de brede boulevard
trekt een wervelend spoor
in het verlaten afval
schuurt meedogenloos langs huid
en opengewaaide jas
knarsend, razend, oogverblindend
slaat hij een bres
in gedroomde zandkastelen
over de barre vlakte
hinkelt een opgejaagde plastic stoel
het kind snakt naar adem
zijn schreeuw bedolven…
verhalenschrijfster
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 zomaar uit haar hoofd
een beeld geplukt, vertaald
naar papieren letters toe
tot verhaal gestaald en dan
ingebonden en verspreid
een hersenflard op weg
doorheen de wijde wereld
een spoor van onbevangenheid
ze schrijft, ze blijft
de roem moet afgeroomd
een stukje ook voor haar
in mijn hand rust
haar glanzend pakje hoop
ik koop er niets…
een seconde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
590 dat tijd voortschrijdt
ondanks sporen
ik geloof niet
in voorwaardelijk
bekijkt het absolute
doorheen helder glas
zichtbaar het zand
of de korrels
zinloos vallen en
loos rollen zonder zin
tot aan de voet
van bij zijn
ervaart een seconde
meer glas
ooit komt die tel
als het wonder
mijner tijd
geeft het zicht op
waarom dat…
Graf en steen ontstegen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
940 daar waar onweer
leven brak de steek
van lans slechts
bloed en water gaf
heeft hij de geest gegeven
riep de vader aan
om ziel en zaligheid
te geven vrouwenhanden
wisten sporen van het
lijden na het leven
bent het graf en steen
ontstegen opstandigde in
verder geven aan je twaalf
apostelen hun boeken zijn
geschreven naar jouw leven…
opoe
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
598 lange stroken vel
over uitgebloosde kaken
ze maalt het leven
tussen haar afgebeten kaken
en maalt niet om de spuug
die sporen trekt
naar d'r behaarde kin
de veranda kraakt
in dezelfde oude voegen
wanneer ze opstaat en fel
haar vuist de lucht in gooit
geen vlegels in haar hof
ook niet vandaag
oma doet niet altijd
een tukje na de noen…
Het geluk weet niets van mij
gedicht
2.3 met 85 stemmen
28.661 Kent het geluk de reeën met gespitst oor
die ik gezien heb langs het spoor?
-----------------------------------------------
uit: 'Het geluk weet niets van mij', 2002.…
Droomsporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.303 Jij dwaalde weer eens voorbij
in mijn droom van vannacht
jij smeekte mij om meelij
maar mij ontbrak de kracht
Jij hebt nu niemand meer
ook niet in mijn dromen
natuurlijk doet dat zeer
maar jij liet het zover komen
Of ik nou droom of wakker ben
volg niet de weg die ik nu ga
want zoals ik je nu inmiddels ken
laat jij overal je sporen na…
Schaduwtuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
653 sporen lopen door het zand
in korrelige lijnen
van links naar rechts
en omgekeerd
tot zee ze laat verdwijnen
toch klopt ze op de open poort
storm laat haar lang wachten
tot ooit de vloed weer liggen gaat
verdwenen in gedachten
de beklijving van
het hemellichaam
loopt ze beslist eens bijster
want geborduurde vlinderlijfjes
bedekken…
Mediterrane tranen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.207 zwaar leunt de avond
tegen haar glazen
beschutting
duwt het geluid naar binnen
van klapwiekende vleugels die
krachtig door de lucht snijden
ze vliegen als een zwaard
naar het hart van de stad
laten hun sporen na door
de kronkelige steegjes
van de medina
getroffen bougainvilles
strooien scharlaken tranen
langs haar paden
en…