1332 resultaten.
Niewjaarsmijmeringen...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
966 Vlakbij zijn de kluisters, de gedichten,
vlakbij zijn de oude vergezichten,
een witte Kerstmis en een groene loot,
een vers uit de Bijbel dat uitzicht bood,
en plots weer de ster die scheen...…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in de nacht
wanneer hij zich laat
vangen in mijn woorden
ik leg mij onder zijn vleugels
en uit de koelte van het zand
stijgt een ster…
Een regen van rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
2.805 mis
Een paarlend traantje
een zuchtje glimlach
een fluister
een geheimpje
dat alleen met jou
gedeeld kan worden
In de fluister van
de schemering
vliegt een nachtvlindertje
heel verdrietig
draagt eenzaamheid
in tere vleugeltjes
zo klam en koud
zo op zoek
naar jou
Kust de rozenblaadjes
en reist mee
tot waar jij schijnt
als ster…
Ik?
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.479 Gisteren had ik een droom,
vandaag is hij weg,
gisteren zat ik nog vol hoop,
vandaag een hoopje ellende,
opzoek naar drank,
wat gezelschap achter de toog;
de wereld lijkt toch zo groot,
ik voel me klein,
soms kijk ik omhoog
naar die ene ster,
wachtend op zijn val,
op een beter moment;
er zijn zo van die dagen,
maar ik heb er zoveel…
Van de overkant
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.647 Avond
Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel,
Onder een wolk aarzelt de morgenster,
Achter een raam waakt de ster van mijn nacht.
Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt,
Begroeten elkaar de beide sterren,
Over mij heen ziend.
-----------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
Vanwege
gedicht
3.3 met 21 stemmen
17.620 Nergens scheen de ster.
Je stem leek ver, je las de oude woorden.
En ik vreesde met grote vreze. Vanwege.
----------------------
uit: 'Aambeeld', 1998.…
KERSTMIS
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
3.408 In een ver en vreemd land,
kijkt hij naar een ster.
Denkt aan zijn dierbaren,
van hen is hij zo ver.
Vrede zou het moeten zijn,
maar wat hij hier ziet,
doet hem alleen maar pijn.
Kinderen,
die geen kind meer kunnen zijn.
Mensen op de vlucht,
hun bezittingen, op de rug.
Alleen geweld om hen heen,
een mensen leven telt hier niet.…
Vijf mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 “nu er vrijheid langs de straten danst en vlaggen
hoger klimmen, strek ik blij mijn armen naar wat hemelsblauw”
ergens loopt er nog dat kind in een oude jas
ze draagt haar strikken al een eeuwigheid en in haar hand
verstopt een ster zijn punten
de letters kleuren zwarter, door haar schreeuw die
jarenlang van binnen bleef
maar juist vandaag…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
NIMMER LEVENSMOE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 Een onhaalbare zege blijft bestaan,
is een stralende ster in het verschiet,
wacht tot het aardse zwoegen heeft afgedaan.…
De zon en mijn balkon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Zittend op mijn balkon,
gezicht
genietend in de zon,
bedenk ik,
dat ook nu ik moet genieten
van de warmte van de zon,
wetend,
dat ie met een paar uur,
weer vertrekt
van mijn balkon,
om plaats te maken
voor het avondrood,
overlopend in de donkere
nacht,
met aan de zwarte hemel
de maan
en hier en daar een ster.…
Voor jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Ik pluk de mooiste bloem uit het diepste dal
omdat ik van je hou
ik haal de mooiste ster uit het heelal
alles wat onmogelijk lijkt, doe ik voor jou
Ik geef je mijn diepste gevoel
omdat ik van je hou
waar ik ook ben, ik sta achter je
alles wat onmogelijk lijkt, doe ik voor jou
Ik zal voor je vechten de zwaarste strijd
omdat ik van je hou…
Nieuw jaar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
689 Weg koude handen, wangen, neus en tenen
De school gaat weer beginnen zo te zien
Een jongetje, gelaarsd, speelt vliegmachien
Er dansen paraplu’s over de stenen
Het is begin tweeduizend zeventien
De ijzel is na één dag al verdwenen
Vervaagd zijn kaarsjes, goud en haute cuisine
De kerstboom is verbrand, God nam de benen
Wat bleef dat is een ster…
Persoonlijke gedachtegang.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Er is in mij een resoneren
van geluiden van gesprekken
van beelden mantra's en gebeden
een weerklank van gevoel
op bepaalde plekken
Ik weet niet altijd wat
ze met me doen of deden
veel ruis en gruis is er
misschien ook een bezinksel
en soms zomaar uit het niets
is er een blinksel
als een ster, een diamant
en ben ik ineens daaraan verpand…
in de stilste nacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.938 korte dagen
spreken vragen luider
in verhaal een taal
die dwingend is
die handenwringend
schrijnt omdat er nooit
een oplossing verschijnt
die draagbaar is
voor beide kanten
ook de kribbe had
daarmee te kampen want
in het onbevlekt ontvangen
van Maria nam ook Jozef
zijn gereedschap mee
ik zag die witte duif in
Betlehems ster…
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 fragmentarisch zie ik jou
puzzel knoop en touw
uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 De dode oevers zal ik
dood en droevig laten,
de weidse verte weids en ver,
maar geen grashalm blijft nog over,
en geen zon of maan of ster.
Ik zal het gele lege
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.…
stralen doe je zelf al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
973 ik ben op weg
een ster voor je te plukken.…
EIGEN BEHOUD
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
449 Bij mijn lange reis
door het waaiende duister
van de stormende levenszee
verlang ik naar een vaste rots
boven de kokende golven
om stevige steun te hebben
maar ik klem mij vast
aan een kleine sterke zuil
die liggend voort host
wild danst springt en duikt
op het brullende schuim
doch onverstoorbaar koers zet
naar de lage enige ster
aan…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Een wonderkind — haast ongekend,
een ster die vroeg haar banen kent.
Moge dit vuur de jaren weerstaan,
en zonder schaduw verder gaan.…
KORTSTONDIGE TOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
126 Maar laat een ieder de Boze weerstaan,
die soms als lieflijke ster kan prijken
of een raadgevende engel zal lijken.
Gevaar van vallen sluipt elke dag aan.
Er komt geen eenmalige overwinning;
de Aardse strijd is bij herhaling neerwaarts,
dan, gesterkt door gebeden, weer opwaarts.…
Stille nacht...
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
4.182 Stille nacht, heilige nacht
zingen de mensen overal
voor 't kindje dat is geboren
geboren in een kribbe
geboren in een stal
Moeder Maria en Jozef
de herders er om heen
kijkend teder naar dat kindje
zij zijn niet alleen
Schaapjes in de weide
de os en de ezel liggen daar
een ster schitterend aan de hemel
wachtend op het nieuwe…
Zap-krejasjoon
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.800 Er is mij iets ter ore gekomen
en werkelijk dit gaat veel te ver
het is ook al op de teevee
en het verschijnt doodleuk op de STER
Het gaat om een pop symbool van de onschuld
zoals witte sokjes en de paardenstaart
ik moet bijna huilend bekennen
dit popje heeft bij mij opzien gebaard
Omdat het popje van "Zap" is
heet het "Krejasjoon…
Domino
gedicht
2.2 met 269 stemmen
114.643 rondom het bed
In de diepblauwe stilte
herhaalt een jongetje lipzacht
al wat gezegd is die dag
en stopt woord voor woord
de gaten in het geluid
dat huwelijk heet
De vloer golft
De deurklink is ver
En het jongetje houdt zijn handpalmen
als een boek in zijn handen
en ik lees 'kom terug, ga weg'
Een spreuk, een dominosteen
die een ster…
Verwondering
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.733 o,ja,en wat is de ster?
o,ja,en gaat hij vallen?
o,nee,wie heeft hem daar geplakt?
hocus-pocus
van liefde bezwering
in grote ogen van een kleine wereld
verwondering en ik ben er weer
zonder antwoorden op alle vragen
zorgeloos verdwaald, het kind.…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander in alle
drukte zomaar vergeet
en toch is er de lach
die liefde verwacht
er twinkelt steeds
een streepje licht
van een verre ster…
Erosiebruine lelies
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.166 erosiebruin
Ik volg de sporen van de bron
ooit de zekere oorsprong
van omhelzing en minnekozen
waar de aarde ooit bezong
de toverpracht van lila rozen
altijd de glimlach overwon
Ik voel de jongste regen sproeien
aanschouw het sterven van het as
hoor zacht bruisen onder het gruis
zie de geboorte van fris oevergras
daar knipoogt een ster…
Ver gaan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
977 Geef die laatste ster ruimte
eer de ochtend de warme nacht
verlaat en jij lichtvoetig in
opkomende nevel verdwijnt
ademloos probeert jouw schaduw
je te bereiken helaas is elke
pas een stap te laat in tijd
waas mist reeds gelopen uren
waar dauw het vochtige gras
laat glanzen met kleine parels
geregen aan een lang ontluikend
snoer keelt…
Ik heb duizenden clichés
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.159 jij bent de hemel, een vallende ster
kom laat je vallen uit dit bestaan
ik wil je met beide handen vangen
je bent nu te ver bij mij vandaan
ik heb duizenden clichés
die ik met jou wil delen
laten we gaan vluchten, ver van hier
naar een plek waar ik om je kan geven
ik neem je mee in een koffer, m'n hart
ik wil je mee op wereldreis, m'n leven…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 zo kun je verdwalen met je neus in de wolken
of in geuren die een schoonheid kleuren met
honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen…