2490 resultaten.
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 Zal hier ooit iemand voorbij trekken
transparant wellicht, zonder omlijning
zou niet elke beweging teveel zijn
voor dit rimpelloze beeld?…
Verder naar nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Opgelost voor
Ze begonnen is
Horizon die zich
Niet meer kennen laat
Blijf alleen achter
Op de stoepen van
De stad, straten
Vol mensen die
Zichtbaar voor
Elkaar onvindbaar
Zijn - winkeldeuren
Die gaan sluiten
Zonder dat ze
Voor mij ook maar
Een ogenblik open
Zijn geweest
Met lege zakken
En niets ziende
Ogen trek…
Of wat daar op lijkt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Niet het blinkend groot
Verhaal, de schijn waaraan
Ieder zich op wil trekken
Die iets in de melk te
Brokk'len heeft, of iets
Wat daar op lijkt -
Maar het kleinste geluk
Is het houvast, kind'ren
Die onverwacht komen naar
't Huis waar ze hun jeugd
Beleefden, het hechte van
Het ouderlijk nest beleven
In plaats van stoer op
Eigen…
Gefeliciteerd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
30.829 .'
'Trek ik gisteravond een oud vest
aan dat ik in jaren niet meer
heb gedragen en nou geef ik jou
te raden wat ik in het linker
zakje vond?'
'Gefeliciteerd! Je horloge!'
'Nee. Het gat waardoor ik het
verloren moet hebben.'
---------------------------------
uit: 'Op de deurknop na', 1972.…
Doofstemmig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 ongezouten lippen trotseren
geblindeerd speeksel
woorden trekken zich terug
een mond achterlatend
waarmee maar gezegd is
alsof we een luchtje scheppen
ik ben er nog niet uit waarom
of hoe dit kon gebeuren
de tijd lijkt zich te herpakken
in een ontzield hemellichaam
voorgeslacht verbergt zich
achter zelfportretten, vanouds
ruimschoots…
Nocturne
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
524 Een bord met nog wat eten
ligt eenzaam op het blad;
het was al ‘n tijdje duidelijk
dat je geen trek meer had.
En nu heeft dan het donker
zich rond ons neergelegd;
geen woorden zijn meer nodig
want alles is gezegd.
Niets hoeft of moet gebeuren;
zoals het is, is ’t goed.
Terwijl we samen wachten,
put ik uit waken moed.…
poezie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 poezie
denk ik eerder
aan woorden
dicht bij de bodem
vlak boven het water
of diep er in zie je
opeens een meerval zwemmen
je weet niet wat dat betekent
als je dat niet weet
weet je eigenlijk niet veel
terwijl de wind waait
over onrustig water
herhaal elke mooie zin
blijf alles zeggen
kijk naar de lucht
de vogels trekken…
Haar oude ouders
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.366 Haar oude ouders zonder oude spullen
die hun beroofde hoofden van nog gekker
weg wilden trekken, zijn op droge benen
hierheen gekomen, hopend op gedogen.
Hun Heer kwam mee, die kan hier ook aanbeden
en hun Maria heeft ook hier die ogen.
Hun tenen schieten wortel in hun schoenen.
Hun woorden durven zich niet te vertonen.…
Lastpost
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
835 Trek je daarom snel terug,
leg je te rusten op je rug,
voordat ik je uit penisnijd
met een ontbijtmesje besnijd ……
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Positieve tegenkrachten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
447 Trekken alle
levensplooien recht.…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.676 Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.
Maar de wereld die mij koesterde,
tot ik ze geworden ben,
is verdwenen.
-------------------------------------------
uit: 'De maat van eenzaamheid', 2013.…
Volmaakte carrousel vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Boven is het echt feest vandaag,
als ik al denkend de lucht even in snel
wolken open trek om de zon door te laten.
Niets kan mij ook vandaag in mijn ogen
aan nieuwsgierige blikken deren
nu ik ook op deze dag: we vieren leven uit.…
Ik kan er niets aan doen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 Mensen zijn te kort oud
en te lang jong, ze worden
niet zo wijs als kabouters
Ze hebben weinig profijt
van de lessen die ze trekken
uit vreugde en verdriet, en
van de lessen die ze negeren
omdat ze liever geloven
in wat de wereld belooft
omdat ze liever geloven
dat het binnen bereik is
en het vooruitzicht het waard is
om te blijven…
Aandacht schenken.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Of ik deze kar wel trekken kan.
Voel ik de fluistering van de wind.
Een koude lucht uit zee.
Omstandigheden die zo uitkomen.
En een gedicht is weer geboren.…
aan jou
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.397 als je de pijn
van het afgesneden zijn
voelt in zijn volle venijn
drink dan uit mijn mok
als je de pijn
van het afgesneden zijn
voelt in zijn volle venijn
leg dan je hoofd op mijn kussen
als je de pijn
van het afgesneden zijn
voelt in zijn volle venijn
trek dan mijn wintertrui aan
en laat het schurende schrijnen…
Thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Wat zal ik
...vanavond voor je koken
...en wat trek ik aan?
...Eerst maar iets warms
...om boodschappen te doen…
Spreidingswet
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
528 .
-------------------------------------------------------------------------------------------
Gemeenten roepen het kabinet op de Spreidingswet niet in te trekken:
‘De Spreidingswet is de beste en goedkoopste manier om de benodigde opvangplekken te realiseren.’
De PVV wil ervan af.…
Je kunt je afvragen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
399 Ik ken geen twijfel
over zijn bestaansrecht
welke trekken zijn
gedreven karakter
en persoonlijkheid
nastrevenswaardig
of overbodig blijken
en ik zal niet zeiken
over die ene blauwe
plek op mijn billen.…
Hellingshoek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
389 De imposante geluiden
van de notenkraker
lopen mee met
de hellingsgraden
zij overstemmen
het metrum van
herhalingen die
in mij blijven golven
glimmende schoenen
trekken zilveren strepen
door het
verklonken gewicht
groeperen zich
tot dragende bogen
waarin de inspanning
blijft klinken
het absolute gehoor
volgt een doorlopend…
zo doe ik dat
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.917 iemand die liefde was
sloeg koopwaar stuk
en schopte tafels om
ik leg mijn inborst open
en vraag hen toe te steken
ze graaien naar mijn organen
ik zwijg en trek me terug
mijn glimlach is van steen
ik vertrek, kom terug
en gooi mijn inborst open
is niet voor hen bestemd…
Jouw lach
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.151 Je mondhoeken trekken in een krul,
je lach is spontaan en o zo gul.
Zelfs je ogen, die lachen mee,
mooi diepbruin van kleur, alletwee.
Door smalle spleetjes lachen ze naar mij.
Het is jouw lach, die maakt mij blij!…
de man in de spiegel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.515 De gladde wangen zijn verdwenen
De lippen ooit vol, warm en vrouwelijk gestift
Zijn nu met mannelijke trekken begift
Gezichtsbeharing is verschenen
Wenkbrauwen vol, de kaaklijn strak
Waar borsten fier naar voren staken
Is nu nauwelijks iets meer om aan te raken
De rechte schouders , volmaakt in dit pak
Een droom is vervuld
Bewondering is…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
Vluggertje
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.437 zij is het genot dat mijn dagen vult
bij het opstaan tot aan mijn kussen
zal ze me telkens weten te sussen
ik ben haar verslaafde, zij is mijn cult
ik bespeel haar met mijn handen
voorzichtig strelende vingertippen
ze hangt me vurig aan de lippen
tot ik haar ademtocht voel branden
ik trek haar bedachtzaam naar me toe
genietend van haar…
Windstil
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.347 Windstil, een zon die straalt
Kalm water, groen gefluister
Net of alles 'n beetje draalt
Wachten op stemmen in 't duister
Als de zon dan langzaam zakt
En lange schaduwen gaat trekken
De schemering je emoties pakt
Je geest zich aan de horizon wil strekken
Dan pas is alles tijdloos
Los van elke bestemming
Lijken dilemma's belangeloos…
Wintertrek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.300 Een enkele schreeuw doorboort
de nacht waar de trek
z’n vlucht herbergt. Schaduwen
rekken de maan over
het verborgen land; schetsen vrijheid
met lange halen
terwijl een wegebbende stilte
door de straten stroomt mijn adem
benemend.…
De wereld.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
821 Ik wil verder,
Harder,
Maar de stoeptegels trekken omlaag.
Geen weg verder,
Geen weg terug.
Ik word naar beneden geslokt,
Naar het diepe duister,
Geen uitgang,
Geen ingang meer nadat de tegels zich sluiten.
Een triest gevoel,
Een diep verlangen.
Naar die mooie dingen van buiten.
Nu alles zo kil en lelijk is.…
verbale non-communicatie
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.385 soms kan je maar beter
achter glas papa mama
praten dat we mekaar niet
verstaan maar wel begrijpen
dat ik jullie niet hoor
maar wel de aandacht
weet te trekken met
mijn blote buik en
gekke bekken
soms ben ik gelukkig
bij het afscheid en dat
ik jullie niet kan horen
de armzalige pogingen
tot zenden en ontvangen
vooral veel zenden…
Verlangen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
3.403 Had mijn verlangen maar de kracht
Dat ik u tot mij trekken konde.
Lichten uw ogen door de nacht?
Heb ik uw aangezicht gevonden?
… Ergens lachte het zoet en zacht…
Ach, zonder u is alles zonde!…