27289 resultaten.
dryaden en natuur
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
529 wat schapenwolken in ‘t verschiet
zien stoere bomen pootje baden
onder ’t waakzaam oog van mooi dryaden
en die willen in hun wereld nooit verdriet
het water van de plas zo mooi
met kleuren van azuur en blauw
de vissen vinnig, de kauw zingt rauw
hier valt alles in zijn plooi
elk plaatsje op deze aarde fijn
met bomen, water…
Bladeren vallen.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
984 Dansend op een bries
daalt het blad ter aarde
zijn taak volbracht
niet langer van waarde.
Langzaam de grond naderend
zal dit blad niet meer groeien
zelfs het reinste water
kan dit blad niet meer boeien.
Over is zijn vlucht
het legt zich te rusten
tussen de andere bladeren
die reeds de grond kusten.…
heemtuin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
757 er is geen plek
op aard’ die zich
meten kan met jou
vogels zingen
bijen zoemen
bloemen bloeien
water dat stroomt
deze rust
in een stad
best ongewoon
puur en echt
noord-brabant
mijn hart verpand
zomaar aan jou
hier wil ik zijn
wonen, blijven
graag voor altijd…
Regen uit buien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 ik verzamel
bossen om
oerwoud te maken
wolken
die de tornado
laat draaien
regen uit buien
rivieren die water
in zee zullen spuien
zonlicht dat leven
gaat scheppen door
groei en bloei op te wekken
dankgebeden van hen
voor het zijn hier op aarde
in menselijke waarde…
Massaslachting
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
593 Hoogbejaarden, kleine kinderen
in een rolstoel of op een fiets
kleuterscholen ziekenhuizen
zullen wij van aarde vegen
wie verhindert ons nou iets?
land en leven, lucht en water
alles jatten wij al jaren mee
voor Gazanen is er geen later
met de hulp van fascisten
en de zegen van jhwh.…
reverso
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 er gaat een loutering door deze herfst
elke gedachte dwarrelt naar aardse sferen
eeuwen vergruizen in bos en laan
adem vult zich met zilveren stem
sprekend gelijkend met elk kleurig blad
en over water in lucht verscholen;
de plek in herinnering waar ik ben…
Statie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.021 Hoe zij verstilt
tot glanzend water
tussen randen groen
na de reis onder bomen.
Dood als persoonlijke
vijand, vrouw als rivaal.
Wat gaat hem de lente aan
bij het lied van de aarde?
Hij gaat neer in de ring
nadat hij voor haar zong.
Nu klinkt de stilte.
Spiegel, omfloerste trom.…
Koffiedrinken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
755 Lucht, aarde en water,
voeden koffieplanten,
die bessen laten rijpen,
in de tropenzon.
Koffieboeren kweken.
Koffiebranders roosteren.
Barista's maken koffiedrank.
Mensen met liefde en passie zijn het,
die ons vitaliseren.
Zij zijn het,
die ons laten genieten.
Van het mysterie dat we koffie noemen.
Van het leven zelf.…
overboord
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 de schellen
vielen haar
van de ogen
toen haar hart
samen met
woorden en
klappen in het
water viel
komma's en
punten alles
viel versnipperd
overboord
niemand droeg
haar gebroken
woorden
opnieuw naar zee
onverbonden
taal valt
zelden in
goede aarde…
Statie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.301 Hoe zij verstilt
tot glanzend water
tussen randen groen
na de reis onder de bomen.
Dood als persoonlijke
vijand, vrouw als rivaal.
Wat gaat hem de lente aan
bij het lied van de aarde?
Hij gaat neer in de ring
nadat hij voor haar zong.
Nu klinkt de stilte.
Spiegel omfloerste trom.…
Regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Geef mij de regen
een zomerregen
waar ik nat kan worden
liggend in het gras
Laat mij wachten
op de regen
van de ochtend tot de avond
Ik zal wachten
als de bladeren van bloemen
waarin ik de samenhang
kan zijn met alles
een ontkiemen
een belofte
voor de volgende dag
Dan zal ik drinken
van het water
Dan zal ik dichter bij
de aarde…
In jouw ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
734 weg was ie weer
de zon scheen
de wind streelde de vijver met rimpelingen
ja, jouw ogen zijn het voor mij...…
De reiger en de wind
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 leest hij een rimpeling en verschiet
niet van het kind dat in zijn ogen staart
maar door het razen van de wind.…
Zes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 bladeren dansen op het ritme
van de wind, aangelicht door
de zon, wachten zij op het
juiste moment
om te schitteren, vele pirouetten
te draaien voordat ze zachtjes
landen zullen, in de schoot van
Moeder Aarde
zes jaar later dansen nieuw
geboren bladeren op het ritme
van de wind, wachtend tot
het juiste moment
zes jaar geleden spreidde…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 Dansen in de wind,
Een nieuwe lente, een nieuw geluid,
Ons hoofd geheven, ons hart ontvouwd,
In de stille nacht die ons omarmt.
Waar de sterren schijnen, zijn onze dromen,
En in de wind, fluistert vrijheid.
Een zachte bries, die ons draagt,
Verloren in het ritme van de tijd.
Laat de natuur nu toch spreken,
Hoor het lied van de aarde.…
Hete lome wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
555 Nu liet hij zijn blik
zwoel over mij heen glijden
lome hete wind
Soms is het te warm
vechten heeft dan echt geen zin
hete lome wind
Daar in de schaduw
als een vers gekoelde drank
wachtend op haar prooi
Met haar kalme blik
starend in onzichtbaar vuur
dat in ogen school…
Sprietjes gras met druppels water op het groen
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.094 Luister toch naar mij…”
Slechts mijn mooie herinneringen houd ik voor me, zodat ik hem niet zie
Rode blaadjes zie ik, in een krans van vijf
Witte kiezelsteentjes in de donkere aarde
Sprietjes gras met druppels water op het groen
Lelies in het water met witte kroontjes op hun stelen
Hier zoek ik wat ik wil…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Tot het bootje
Door weer en wind verging,
En het water nooit meer zo deinde
Als in het begin.…
Leven is Hel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.929 En zo bewandel ik,
als met de duivel op de hielen,
de hel tussen hemel en aarde, mijn Gehenna
In ontketend oranje en negen ringen
Verzen als rozenbladeren op de bruidsleep van
de wind, in het kielzog van dofgrijze wolken,
aanstonds te vergeven
alsof het zo is dat mijn ziel de dans
ontspringt…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Gronden
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.315 Treurwilgen huilen
bittere aarde en de wind
neemt mijn woorden mee.
De nacht staart in het oneindige niets.
Ik zweefmolen mij
op een vreugdebries, schuil
tussen de vleugels van mijn lente
en schudt de lakens
in mijn paradijs.…
Poëtische logica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
739 Je kunt blozende
rozen
plukken op de maan
wollen wolken weven
in golvende zee
zonnegoud
naar aarde dragen
of de wind om adem vragen
wanneer je dichter bent
maar geen enkel woord beschrijft
de diepte van 't gevoel…
gedicht na kerstmis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 de glans allengs verloren
en de lichtjes uitgedaan
't kindeke weerom geboren
'signalen uit het aards bestaan'
ik weet niets is eeuwig houdbaar
wij zijn slechts schreeuwers in de wind
die ooit bescheiden zijn begonnen
zoals eens het pasgeboren kind…
Een luttel aarde, een luttel hemel
poëzie
3.0 met 14 stemmen
4.259 Groot zijn der aarde groene landen,
Eindloos der heemlen gouden velden,
Niet om der aarde groene landen,
Niet om der heemlen gouden velden
Verruilt zij haar gering bezit.
Veel woorden dragen zaalge winden
Van over open zonnepleinen,
Niet om der englen klare wijsheid,
Niet om der wereld zegezangen
Ruilt zij haar simpele gebed.…
De loop der historie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 De loop der historie verloopt zéér weloverwogen,
ook al dacht en denkt men van niet.
Alles ligt vast en is tegelijk vrij gelaten.
Wij zijn een speelbal op de golven; afhankelijk
van de golfstromen.
Mensen zijn mieren in het zand: proberen hun eigen
luchtkasteel onafhankelijk te bouwen.
Ik doorzag alles.
Het was het énige wat het leven van…
Leven van de wind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
955 Genietend van het landschap om mij heen,
hoorde ik plots een stem:
“ Kijk daar woont iemand,
die leeft van de wind.”
Ik was stomverbaasd.
Het kon dus wel,
Ik voelde me eventjes weer een kind.
Een windmolen stond daar,
vrolijk draaiend in de zomerzon.
Ze leven van de wind
En ik maar denken dat het niet kon.…
Ergens in de polder
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
6.859 De polder verschuilt zich
onder een dikke laag sneeuw
het ondiepe meer
dat vroege vlokken spiegelde
is niet meer
zichtbaar
in de ijzigste kou van maart
breekt het ijs
we spreken af
na de sneeuw
als de klei weer water draagt
vol rimpelingen in de wind…
BRANDING
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
879 Rollen golven aan
huizenhoge golven
Rollen wolken aan
regenrijke wolken
Wind gaat met water
te keer
hevig te keer
een schuimen en een kolken
Blijft het baken
voor visser en stuurman
voor ketelbinkie en bootsman
blijft het waken
met de cirkels van het licht.…
In spierwit verpakt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
587 deinende zwanen
halzen neigen synchroon
met het golvende water
schuin voor de wind
oranje met zwart
in spierwit verpakt
het statig bewegen
contrasteert met
een woeste felheid van leven
die uitersten
maken de mensen bang
zij horen niet graag hun zwanenzang…
drijfkoud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 in het midden van de regen
drijft gevoel
de buien in
een goed begin
is thans het halve werk
de kerk
slaat een kruis
en in de hoek
staat nu
de wind
te wachten
waar ik zwijg
nijgt mijn gemoed
zoet het water
tot een beeld mijn
ogen lokt…