2975 resultaten.
PARADIJS
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
844 Ben je wel goed wijs
om bij ons te klagen
en onbeschaamd te vragen
naar de weg van het paradijs
Wij zijn helemaal van de wijs
hebben geen argumenten aan te dragen
liggen overhoop met alle vragen
ver weg het paradijs
Maak ons nou eens goed wijs
verpletter alle vragen
stop het schrijnende klagen
in het paradijs…
Thuis gekomen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.429 Er was geen stervensangst, geen pijn.
God heeft hem zomaar weggenomen.
Zijn engelen zijn stil gekomen,
geen groet geen afscheid mocht er zijn.
Nu staan we bij zijn planken woning
zien voor 't laatst zijn lief gezicht,
waarop een glans van vreugde ligt
omdat hij "zomaar" Thuis mocht komen.…
IS HONDERD JAAR GELEÊN
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.822 Geen licht en geen geloof
en schenken mij de baken,
gezet van mensenhand
mij langs de levensbaan;
Gij lost mij, God, alleen,
terwijl ik levend waken
en zijn mag, ‘t raadsel van
mijn ongevraagd bestaan.…
de God van toeverlaat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
811 je was de God
van toeverlaat
van hoop in slechte tijden
beloofde ons
een hemelplaats
voor het doorstaan
van het aardse lijden
we geloofden Hem
leefden in een
mateloos vertrouwen
op goed en slecht
kon je nog bouwen
we deden alles
voor elkaar
je bent verloren
in de drukte geen
erelid van ons gezin
we bidden soms
nog voor…
God droomde ook
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
882 zij verweeft
de berijpte schaduwzijde
van zilvertinten
belicht haar wandportret
door het raamwerk
van herinneringen
zij verweeft
de mistig blauwe ring
met verbleekt verlangen
ook vannacht
in teer weerzien
zacht gesponnen stilte
want zij verweeft misschien…
Credo
poëzie
3.7 met 6 stemmen
6.532 Ik stut de hoop van mijn gemoed
Met mijn geloof in God de Vader,
Almachtig en volkomen goed,
Die hemel, aarde en zee te gader
Hun wezen gaf.…
Zelfrealisatie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
848 waar ik loop god is
per ongeluk bevrucht en geboren
als oneindige fuga van Bach
alleen een mogelijkheid in de chaos
stanza
vers
wiskundige breuk als
dualiteit van de mens
volg me niet waar ik loop
er is geen dood en angsten
die de cirkels van het leven sluiten
of belevenissen van realiteit omlijsten
maar bezwering door het geloof…
Credo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Daarom ook werp ik je
een idealistische smeekbede voor de voeten:
laat ons die beklinkerde nacht verlichten
en bij ’t krieken van de dag spelenderwijs ontwaken
in een eindeloos wit klaverveld
daar binnenin klinkt intense beeldspraak
geloof ik…
God...
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.087 Heeft iemand God bedacht,
of is Hij er toch echt?
Hoe kan ik het nou geloven,
als het alleen maar wordt gezegd?
Waarom zegt Hij niks terug,
als ik tegen Hem praat?
Waarom gaan er mensen dood,
als er een God bestaat?
Het is moeilijk te begrijpen,
dat er iemand is die je niet ziet..
Toch voel ik dat ik word gedragen,
in dagen van verdriet…
wist zijn laatste avondmaal
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
796 hij keek ze aan
en wist zijn
laatste avondmaal
één zou er gaan
voordat de haan
drie keer zou kraaien
de anderen zouden
volgen onder hoongelach
en spot bedolven
maar geloofde nog in
zijn messiaszijn ondanks
de kruisiging en pijn
hij had het lot met zijn
herrijzenis beschikt de mens
deelde in God met eigen ik…
Leef het leven
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
955 Leven
Altijd onderweg
Het onderweg
Meesttijds
Te kort
Te lang
Misschien
Doodlopend
Zeker
Een vaststaand feit
Geen ontkomen
Hoop
Geoorloofd
Onmisbaar ideaal
Hij
Vol verwachting
Jij
Welkom
Leef het leven…
Bedankt Heer!
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.721 Zelden
Was ik werk’lijk bang
Maar ook voor mij
Een eerste keer
Het duurde eigenlijk
Nog lang
’k Zocht toen
Mijn toevlucht bij de Heer
Zijn hulp
Vroeg ik Hem in gebed:
’Wilt U mijn vader sparen?’
De Heer deed toen
Een meesterzet
En ik
-
Behield mijn vader vele jaren…
Kind van God
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
746 Blijf het proberen
Geef toch niet op
Wat er ooit gebeurd is
Zet het uit je kop
Blijf het geloven
’t Komt echt wel goed
Laat het zonlicht stralen
Bij al wat je doet
Jouw warmte
Jouw liefde
Jouw tranen
Jouw smart
Zo puur en oprecht
Komt gemeend
Uit jouw hart
Blijf dat alles
Steeds tonen
Dan ervaart men tot slot
Dat ook jij
Net als anderen…
Worden als een kind!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
622 Ze staan rechtop
met de armen over elkaar
zeggen ze zwijgend
je komt er bij mij niet in!
Rondom hun territorium
staat een dikke muur.
Jezus kijkt er dwars doorheen
gunt ze de openheid
van een kind.
Maar eerst moeten ze
de armen los gooien
de handen open doen.
Zich vooral kleinmaken
bukken en dan misschien!
Kunnen ze dat kind
bij Jezus…
Voor Galil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
566 Zieke geesten
dwalen rond
op een stukje
dorre grond
Roepend
het is ons
beloofd
maar geen
mens
die dat gelooft
Rovend, moordend
wet verkrachtend
ieder ander mens
verachtend
Trekken zij
hun droeve spoor
bidden zij
nog steeds
in koor
Aan een
strijdgod
uit het verleden
Heer verhoor
onze gebeden.…
Ik verdronk te vaak
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
935 jouw woord
was wet
een gebed voor mij
als ongelovig rationeel
was wel religieus
in filosoferen
het onbekende beredeneren
niet kerkelijk traditioneel
jij ving me op
met hoop en liefde als
ik de diepte ging proberen
ongeweten en niet functioneel
ik verdronk te vaak
jij reikte mij de hand
toen ik eindelijk bad en
bracht me het beloofde…
Kruik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Je was de grens over
op weg naar mijn hart.
In gedachten zat Je
bij de bron van Jacob.
Meer was er niet
wat we samen hadden.
Ik schrok van Je.
Alleen wilde ik zijn!
gewoon met mezelf.
Je vroeg me om water
nam weer een grens.
Verward draaide ik
overal omheen!
Maar elk woord van Jou
was sprankelend en
tintelend van leven.
Je keek naar…
Eeuwige zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
757 Starend
Naar Uw machtig firmament
Uitgestrekte armen
Trachtend wolken te raken
Als waren het mijn vrienden
Beeld ik mij in
Hoe daar bij U
Onnavolgbaar ver weg
Dan werkelijk het paradijs is
De eeuwige zon
Ontembare vreugden
Geen onnodige pijnen
Geen reden tot tranen
-
Uw onmetelijke liefde
-
Als de zon hier ondergaat
Kom mij halen
-…
vrije kerst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
704 Trekt u zich wel eens terug
in uw ‘binnenkamer’
om met God alleen te zijn
Zo roerend vrij uitnodigend en open
welke thuis een beetje gelovige
voelt zich niet aangesproken
begon dit jaar de adventsboodschap
der Nederlandse bisschoppen
Blijkt uit hun brief even later
dat je juist na kerst echt meetelt
in je solitaire samenzijn met God…
Treurdicht op de theologie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
747 Het wachten moe, de therapieën beu
treedt zij binnen onze muren in
op witte laarsjes voetzoekend,
als een verdwaalde vlinder
die van ver is aan komen vliegen.
Max Factor en de Bijbel onder handbereik,
zijzelf daartussen middelevenreden,
zet zij aarzelend de eerste schreden
op weg naar de oorsprong en de zin,
het raadsel van haar eigen onbestaan…
Een mosterdzaad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.214 Het kleinste aller zaden,
zo zegt ons toch de Heer
kan groeien tot een grote boom
die schaduw geeft en woonst;
zo is soms ook ons klein geloof,
het is haast niet te zien
maar met geduld en veel heel veel moed
kan ooit het wonder komen:
de zon schijnt door de bomen!…
hun zwarte pakken glanzen weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
655 niets blijf over kaal geplukt
door medisch vreten zijn
gedachten kwijt gespoten
liefde lust sociaal gedrag
als medicijnen ingegoten
eigen wil is doosje met hormonen
wie je bent en wat lukt in leven
ach dan ben je simpelweg vergeten
niets blijft over kaal geplukt
geest en vrije wil
gejat door priesters en religie
heersers van de…
Judas
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.221 de boekanier plachte
zich te redden
door het vlot
dat op de plecht gelegen
vooruit te duwen naar de steven
doch hij verzonk
met moed en zeemanstaal
maar niet voordien hij at en dronk
van het laatste avondmaal
nog eenmaal restte hem het zicht
om de boeg te zien weerzinken
toen het schip bij het gericht
zich knielde in de avondvinken…
stijf staand van gebeden
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
633 ik zag ze staan
ogen hemelwaarts
schouders rondjes afgezakt
afgegleden in een buig of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
over duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht in wit
en rond, beesten smakken…
je standbeeldde een vorig leven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
771 er was geen begin
in het licht dat
je geboorte krijste
je verzoop
in zeeën
van herinnering
nooit heb je de kust
kunnen bereiken waarop
jouw leven zich kon ijken
het palmenstrand
rotsen aan je rechterhand
je standbeeldde een vorig leven…
Allerzielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.205 Als leven wegglijdt uit een mens
en aards-zijn stopt
dan Geloof ik :
dat is niet het einde
maar een Nieuw Begin.…
Uittocht van de ware gelovigen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
807 Twee miljoen mensen in een kale woestijn
kunnen niet veertig jaar onzichtbaar zijn.
Dan heb ik het niet eens over die zee.
Vind je dit verhaal ergens anders: nee.
Ik heb de soeko* gelijk afgebroken,
mijn vinger als Mozes' staf opgestoken,
heb met Pesach de matzes laten staan,
op Sjabbes zelf de lichten aangedaan.
Ik let niet op een koshjer…
Wat zag Boeddha?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
662 wat zag Boeddha wat ik niet zie
als hij zijn ogen sloot
wat zag Boeddha wat ik niet zie
dat hij het zolang volhield
wat zag Boeddha?
misschien zag hij een rijke mozaiek van bloemen
die zich verstrengelt in karma aan elkaar
uitspreidden richting de uiteinden
van een immer uitdijende vlakte
misschien rees hij omhoog
op het waterbed van…
Gen. 1:1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
565 Ik ben verloren
Al had ik alles gewonnen
Ik ben verdoemd
Bij de gratie Gods
Ik ben verloren
Achter in de Kerk
Neergeschoten voor het altaar
Bloedend op het kansel
Kwijnend ontvang ik nog het Lichaam Christus
Een druppel van het voor mij vergoten bloed
Een brokstuk op m'n voorhoofd
De kerk stort ineen…
Doodsnadering I
poëzie
1.7 met 6 stemmen
3.896 Is dit, O heer, dit oppervlakkigheid,
Dat ik mijn uren en mijn dagen
Zo onbezorgd en zonder veel te vragen
Zo ongeveer als vroeger slijt?
Alleen wat machtelozer en wat zwakker
En zonder levenstaak en levensstrijd -
Des morgens word ik zonder plichten wakker
En hul mij aanstonds in mijn eenzaamheid.
Dan komen mijn vrienden die mij wat verwennen…