1014 resultaten.
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Er zijn ochtenden
waarop de onrust als warme lava door mij heen zakt -
niet boos, niet fel,
maar zoekend naar een plek om even neer te dwarrelen.
Dan teken ik cirkels, logo’s, lijnen die niets van mij willen,
behalve dat ik er ben.
Ik leer dat herstel niet loopt,
maar wiegt,
golft,
me soms neervlijt in een mellow mist
waar series mij vasthouden…
Een plekje vinden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Ze zei het zo vaak
dat het bijna een gebed werd:
alles een plekje geven.
Alsof verdriet zich laat neerzetten
op een plank, in een lade,
tussen de theeglazen en het servies
van een leven dat ooit eenvoudig was.
Maar elke ochtend stond ze op
met de zwaarte die nergens wilde rusten.
Over welk plekje ging het eigenlijk—
waar laat je een moederhart…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Tussen wat was en kan zijn
Een recept voor morgen
Er zijn dagen die zich nauwelijks laten afronden.
Ze blijven hangen aan de rand van het jaar,
als licht dat weigert te verdwijnen.
Misschien wil het nog even blijven -
omdat ook wij aarzelen voordat we verdergaan.
We kijken terug.
Niet om het verleden vast te grijpen,
maar om te…
Van toon naar toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Vandaag is er taart met een perfecte bite,
en applaus dat precies op tempo blijft.
Geen hol geklap, geen valse noot —
dit is feest in zuiver stereo-geluid.
Michael, zoon van Ton, erfgenaam van toon,
opgegroeid tussen kabel en microfoon.
Waar stilte al muziek voor je bleek,
hoorde jij toekomst in elke piek.
Pa legde ooit de basis, strak en…
Nabijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 Iemand zegt
dat het leven niet meer lukt.
Geen lijst, geen vakje,
geen score vangt dat.
We zitten,
ademen,
luisteren.
Het verhaal komt,
met haperingen en stiltes,
met tranen en zuchten —
en precies dáár leeft iets van hoop.
Hoop is geen belofte.
Het is blijven,
ook als de ander niet meer kan.
“Dan draag ik…
In stilgezette auto
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
369 Mam,
wil je de auto even stoppen,
hier, langs de weg
waar alleen de lantaarns luisteren
en de ruiten doen alsof
ze niets gezien hebben.
De wereld schuift nog na
in het sidderende stilvallen
van richtingaanwijzers en gedachten,
jij kijkt opzij
en in je ogen hangt een vraag
die ik al jaren ken:
“Wat is er, lieverd?”…
Her-inneren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 Her-inneren
is zacht terugkeren
naar de kamer achter je ogen,
waar gedachten hun schoenen uitdoen
en het hart weer ademhaalt.
Daar,
achter het gedoe van de dag,
ligt een stoel van stilte
die altijd op je wacht.
Je hoeft niets recht te zetten,
niets te bewijzen,
alleen maar even
binnen te komen
met lege handen.
En als je dan zit,…
Tien jaar stemgeluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Tien jaar
loop ik door mijn hoofd,
altijd iemand voor me uit,
altijd iemand tegen mij in.
Ze zegt wat ik niet deed,
beschuldigt mijn adem,
vult stilte met beschuldigingen.
Ik zeg dagelijks sorry
voor daden die alleen hun stemmen kennen.
Soms denk ik dat ik leef
tussen twee gevangenissen -
de hare en de mijne.
Ze…
Wat niet van mij was
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 Hij noemde zich groot
en legde zijn angst
in mijn kinderhanden.
Wat hij niet wilde voelen,
kreeg mijn naam.
Zwak, zei hij.
Bang.
En ik werd het,
zoals een kind wordt
wat het moet zijn
om te blijven bestaan.
Ik droeg zijn schaduw
als een jas die niet paste
maar wel warm hield.
Ik kromp,
ik beefde,
ik brak mijzelf
tot hij zich heel…
Tussen etiket en ontwaken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
392 Er kwam een moment
dat de wereld te luid werd
en tegelijk te klein.
Woorden stroomden door me heen
alsof iets ouds eindelijk
zijn stem terugvond.
Ik sprak vanuit mijn hart
en merkte
dat niet iedereen oren had
voor die taal.
Wat ik bracht,
werd gezien als te veel,
te diep,
te vroeg.
Handen sloten zich
waar ik open was gebleven.
En zo…
Het leven vooruit laten klinken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
465 72 jaar
Niet als een mokerslag,
maar als een warme jas:
hij past,
met zakken vol herinneringen,
gelach en zachter verdriet.
Je liet los
met open handen,
handen die groter werden
van alles wat ze doorgaven:
liefde die van vorm verandert,
een huis voller dan het leek.
Melse Sound,
niet weggegeven
maar doorgegeven…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Dakloze mensen dragen de winter
niet alleen op hun huid, maar in hun botten,
in de naden van hun dagen,
waar de kou geen ramen of deuren nodig heeft
om naar binnen te komen.
Er zijn nachten
waarin de wind geen weerbericht is, maar een oordeel.
Waar een bankje een bed wordt, karton een matras,
en een extra paar sokken het verschil…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Een grote, zware envelop
valt op de mat,
alsof het verleden zelf
met een plof mijn huis binnenkomt.
Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.
Telkens weer bevestigen
dat dit voor mij is…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 De ochtend breekt als een fluistering open,
boven Capelle ademt de hemel blauw,
het licht schuift langzaam over stilgevallen daken
en veegt de nacht uit de vijverrand.
Het water draagt een spiegel van december,
een streep van ijs, een zilveren litteken,
waar eendenpoot en schaatsspoor
als ongeschreven zinnen blijven hangen.
Bomen…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je blaft in mijn hoofd,
zonder huur, zonder schaamte,
zet je laarzen op mijn gedachten.
Je gilt harder dan gezond verstand,
overschreeuwt elk fluistertje hoop,
tot er alleen nog echo is.
Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.
Je bent geen demon,
je bent een bange hond…
de hoge kunst van vaagtaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst…
Ik was weer even psychotisch
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
369 Ik was weer even psychotisch
(en dat was helemaal oké)
Ik slik al jaren pillen
die mijn hoofd wat stiller maken,
een beetje dempen,
zodat de wereld niet zo hard binnenkomt.
Heel langzaam draaide ik de knop terug,
van 2 naar 1,
van 1 naar een halve milligram.
Op een winterdag dacht ik: nu durf ik verder.
Bij 0,4 merkte ik…
Vier keer tien en zeven keer een - van harte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
698 Vier keer tien en zeven keer een,
ja — het leven telt gewoon door.
Sommige jaren zijn licht,
andere zwaar,
maar jij bent er gelukkig nog,
met het hoofd omhoog en het hart vol.
Je hebt drie wonderen grootgebracht,
ieder met een eigen manier van zijn.
Noa met haar richtinggevoel en warmte,
Joshua met kracht en een eigen wereld…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 Op vier mei wordt het stil.
De wereld houdt even haar adem in,
alsof ze zich herinnert
dat leven breekbaar is.
Twee minuten.
Voor namen die we kennen,
en voor de ontelbaren zonder naam,
die vielen in het donker van geweld.
Maar luister -
achter die stilte klinkt meer.
Niet alleen het verleden spreekt,
maar ook het heden…
Tussen vieren en wegkijken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
222 Op 5 mei hangen de vlaggen uit.
We vieren dat we vrij zijn.
We lopen buiten, spreken hardop,
kiezen ons eigen leven.
Maar hoe vaak staan we stil
bij wat dat echt betekent?
Vrijheid is niet vanzelf gekomen.
En ze blijft niet vanzelf evenmin.
Er zijn mensen voor gegaan.
Die risico namen, die verloren,
zodat wij nu kunnen…
Vier wat was, omarm wat komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
356 Vandaag kijk je terug,
in tinten of zwart en wit,
naar alles wat geweest is,
alles wat nog in je zit.
De dagen vol verhalen,
van lachen en van pijn,
ze hebben je gevormd
tot wie je nu mag zijn.
Dus treur niet om wat was,
laat het verleden vrij,
want niets blijft ooit hetzelfde
en dat hoeft ook niet, het is voorbij.
Wat…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet
Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.
Het gazon ligt…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Er zit een draad
die niemand ziet
maar die geen mens kan breken.
Geen maatregel,
geen afstand,
geen zorgvuldig geformuleerd besluit.
Je kunt een kind verplaatsen,
een bed verschuiven,
een leven opnieuw inrichten -
maar niet
waar het vandaan komt.
Niet de zachte echo
van een stem die nooit verstomt,
niet de schaduw…
de drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
360 Op school ben je echt een karakter,
de leraar zweert, je bent een sieraad.
Maar bij de voordeur breek de meter,
alles stoort en de sfeer wordt kwaad.
Die paardenbloem was wild geplukt
beveiligd tussen de tassen en de stress.
Nu mist er één blaadje en je bent gespannen,
dit is verschrikkelijk , niks minder dan dat.
Je kijkt niet zomaar…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.
Wie zich afsluit,
verliest niet alleen de ander -
maar ook…
Jij bent er, altijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
153 Je bent nog jong.
Misschien hoor je te dromen,
te dwalen,
te lachen zonder zorgen.
Toch kies jij,
elke dag opnieuw,
voor een ander.
Met een luisterend oor,
een helpende hand,
een warm hart
en een liefde
die nooit om applaus vraagt.
Je draagt
wat voor velen onzichtbaar blijft:
zorg,
verantwoordelijkheid,
en hoop.
Niet omdat…
Sociaal werk werkt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
292 Jullie werk begint waar cijfers ophouden,
in deuropeningen, op bankjes in portieken,
tussen formulieren en vergeten verhalen
vangen jullie elke dag een vallende mens.
Jullie lopen niet in stoet, maar in stilte,
door straten waar de zorgen langzaam groeien,
leggen een hand op schouders vol papierwerk
heel gewoon: iemand tot zijn recht laten…
Altijd dichtbij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
154 Morgen raakt de tijd jouw naam opnieuw,
een datum die blijft fluisteren in ons hart.
Hier beneden zouden we kaarsen branden,
vieren dat jij al vierenveertig lentes droeg.
Maar jij woont in die stad boven de wolken,
waar dagen geen einde kennen
en licht nooit dooft.
Toch ben je hier.
In elke adem van de wind,
in elke stilte tussen onze…