Netgedichten

netgedicht (nr. 87.898):

Bully

Je blaft in mijn hoofd,
zonder huur, zonder schaamte,
zet je laarzen op mijn gedachten.

Je gilt harder dan gezond verstand,
overschreeuwt elk fluistertje hoop,
tot er alleen nog echo is.

Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.

Je bent geen demon,
je bent een bange hond
opgefokt reptielenbrein
met te veel microfoon.

Je kraakt, commandeert,
moet-dit, moet-dat,
tot mijn rug een uitroepteken is
en slapen een verloren kunst.

Maar luister goed, bully:
vanaf nu mag je lullen,
maar niet meer sturen.
Ik ruil je noodtoestand in
voor een rustig geel knipperlicht.

Ik tel tot tien,
zet je op de passagiersstoel,
handen weg van het stuur,
riem om, bek dicht.

Ik kies lange termijn,
trage adem, zachte blik,
het kleine woord ‘genoeg’
dat jouw hele rijk laat wankelen.

Blaf maar, bully.
Ik hoor je,
maar ik gehoorzaam niet meer.

... Het gedicht in geïnspireerd op de metafoor voor depressie als tiran of bully in je hoofd. Hij commandeert, schreeuwt en betaalt geen huur om daar te zitten. De metaforen van reptielenbrein, ego en lawaaiige pestkop zijn vertaald naar een blaffende aanwezigheid die je denken overneemt.

Het gedicht bouwt zich langs de omkering van slaaf van de bully naar zelf achter het stuur. ...

Zie ook: http://www.deoverkant.wordpress.com/

Schrijver: Peter Paul J. Doodkorte
12 januari 2026