3360 resultaten.
Bevestiging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
747 Er is niets, wat mij van binnen
ècht zo raakt!…
uit: getuigenis van een vriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
506 al wat ik ben blijft deren
ook het breken -God verhoede-
van dorre takken die zich met
niets meer kunnen voeden
koude voert schuldbeladen benen
langs rafels van een versleten nacht
wanneer ben ik gegaan, wanneer
heeft men mij tot zwijgen gebracht
het is in deze donkere tijd
dat al wat sterft, krimpt en kraakt
mij in mijn wezen raakt…
Het zaad verstrooid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
508 wat jij raakte
schitterde als goud
nu zijn je handen broos en oud
het water uit je bron
is langzaam opgedroogd jouw
wilde bloemen op een hoop gegooid
het zaad verstrooid
door tijd en tegenwind dat
hopelijk weer goede aarde vindt
jij hebt alles weggegeven
als je in de spiegel kijkt
weet je wat er over is gebleven…
MEI 2014
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
De meimaand is begonnen
Een kind loopt met ballonnen
Een V- vlucht schreeuwt het uit
Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
Het bloed raakt niet geronnen
Er bulderen kanonnen
De mens heeft het verbruid
Het goddelijke wezen
In hem is hij vergeten
Dat wordt bedekt met ruis
Hem wordt de les gelezen
Door wijzen…
Uit een donker perspectief
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
541 je waart rond
en raakt me
terwijl ik weet dat
jij niet vliegen kan
licht mijn woorden
uit een donker perspectief
en maakt ze transparant
ze glanzen in je hand
bekijkt realiteit
met andere ogen
wat gewoontjes was
heeft nu een gouden kant
ik heb die hand gepakt
jou teruggevonden in mijn wereld
jij waart niet rond
je kussen voel…
Vissersdorp in rouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 bloemen fietsen
richting het noordelijk havenhoofd
waar ze stilzwijgend
worden neergelegd
witte rozen gestoken
in het rulle zand, aan de vloedlijn
laten hun hoofden hangen
evenals vrienden
die naar de zee turen
waar gisteren vijf vrienden
al surfend vermist raakten
in woeste golven vol schuimkoppen…
Vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 Vaart zit er
niet in
geen rimpelingen
geen kikker kwaakt
Ik hoor
geen merel, lijster
zelfs geen rietzanger
...............zingen
Het is winters stil
en wij lopen een pad
op ons gemakje
pad, dat geen naam heeft
Het is deze wandeling
door slapende velden
en geeuwende akkers
die me raakt
De zon ook
doet die middag
......…
twee versjes voor een laatste roker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 zelf kan ik
goddank zonder
2
een beetje roker raakt
na verloop van tijd
geïmpregneerd van buiten
en van binnen
een straffe walm
verraad zijn gang
en waar hij komt
wordt hij gemeden
de roker heeft
geen toekomst meer
slechts een verleden…
Levensboom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Zijn levenselixir deelt hij
met zijn uitgestrekte armen,
tot zijn plantzaad de grond raakt.
Het is de herhaling van zijn bestaan.…
Hulpkracht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 schitterend in het licht
zelfs de schaduw heeft
het in zich mij te behagen
weet mijn verdriet
naar de verte te dragen
een arm geeft mij steun
is mijn veerkracht
hoe heftig soms ook
de wervelwind
mijn deur weer vindt
mij waakzaam maakt
het is de toewijding
van de schepping
eerbiedwekkende toonbeeld
dat mij het meeste raakt…
Op een zwaluw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
663 Een zonderlinge zwaluw zweeft verloren
en oeverloos van achteren naar voren
maar zelden zinkt hij neer op zilte vloed
en raakt na zeven weken ondervoed
Tot leedwezen van zwaluwen die zweven
toogt zijn ziel al tussen dood en leven
tot een aasgier als bij toverslag
hem in z'n vlucht neemt, op zijn laatste dag.…
Word wakker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wat hem zo raakt,
waarvoor hij door de knieën gaat,
maar waar hij zelf ook deel van is,
waardoor er bij hem in de buurt
zo ongeloof'lijk veel van is,
is iets waarvoor hij is gemaakt
Geboren, denk ik, als het ware
om ten volle te ervaren
waar het leven samensmelt,
waar enkel pure liefde telt,
die hij steeds weer met jou zal delen,
in de…
Verstilde portretten
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
789 Je hebt de verbijstering
zichtbaar gemaakt
in verstilde portretten
waar het parklandschap
haar zwijgen raakt
als een bedelaar
je hebt de stilte
een kleur gegeven
die van het verdriet
sprekende pasteltinten
met verdwaalde ogen
boven een dubbele mond
je hebt de ontzetting
een stemgeluid laten tonen
voor verstilde portretten…
WK
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
222 Lijnenspel:
horizontaal, verticaal,
de diagonaal raakt net niet
de cirkel in de hoek.
De golfjes van de touwen.
Een stapel vormt zich:
kronkelende lijven
met vreugdegebrul.
Daarrond verspreid,
opgesloten in hun ontgoocheling,
liggen de verslagenen…
Ik, jij, wij .....
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.665 Ik blaas de rimpels van jouw voorhoofd
jij kust het kuiltje in mijn kin
ik laat jouw kraaienpootjes dansen
jij geeft duistere ogen weer zin
Ik proef de warmte in ons leven
jij raakt mij zachtjes even aan
ik vat teder jouw beide handen
jij laat mijn vingers zachtjes gaan
Ik voel jouw ingehouden passie
jij raakt de lijnen in mijn gezicht…
Taal klanken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.527 Dansend gaat zij door de dagen
geeft de avond glimlachend licht
nooit zal zij om woorden vragen
brengt warmte op ieders gezicht
haar regels zijn niet gebonden
lopen slingerend door de tijd
andermaal slaat zij diepe wonden
na een heftige strofe strijd
heeft zij zin in mooie zinnen
raakt zij plots menig lezershart
wil zij haten, dan wel…
Het is niet 'af'..
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.105 Mijn gedachten spreken elkaar tegen
Heb ik het niet ‘te groot’ gemaakt
In onzekerheid ben ik gaan leven
Is het ‘ons geheim’ dat me nog raakt.
Ik zou wel willen huilen
Gewoon maar huilen van de pijn
Willen huilen omdat ik alleen ben met mijn verdriet
En ik dit zo graag bij een ander had willen zijn.…
Haar flow
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
537 zacht golfde
haar warmte
over zijn
gevoelige huid
het kouwelijke
had hij mee
nog van thuis
waar velen geen
echte warmte
kenden en eerder
voor overleven
stemden in die tijd
hij keek haar aan
zij lachte toen
haar flow zijn
aura raakte en
daar een energetisch
contactpunt maakte
muziek zong
door zijn lijf op
een wijs die…
Kapper
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.094 De kapper ging snel aan de slag,
en dát ging mis, want het werd
kastanje,
ze noemde 't zelf "ik ben oranje"
waarop iedereen reageerde met
veel hilariteit,
best... je raakt je wilde haren
tóch niet kwijt!?…
Onvoorwaardelijk
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.192 Het gaat erom
Dat je begrip toont
Medeleeft in haar verdriet
Niet zelfzuchtig voor jezelf gaat
Dat verdient je partner niet
Het gaat erom
Om haar te steunen
In het verdriet dat haar zo raakt
Geef haar troost en mededogen
Zorg dat zij haar huilen staakt
Het gaat erom
Te leren leven
Met een vrouw en haar verdriet
Geef haar wat je hebt te…
In joyeuze pas
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 zij pakte
de woorden
waarin zij
de open lach
herkende
die samen
in zinnen
een melodie
gingen vinden
die mensen raakte
die hen in
eerdere periodes
glans en grandeur gaf
ook als het juist
slecht met ze ging
dan liftte
de stad in kunst
en cultuur trad ieder
even buiten zijn
schoenen in joyeuze pas…
zo gewoon
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.127 rust heerst in mij
de bladeren
zijn gevallen
net als gedachten
een plek vinden
en de strijd in
mijn gemoed
allengs verzachten
rust heerst in mij
ik kan weer geven
de ander zien en horen
de eenvoud
van intens contact
kan mij weer bekoren
ja,,het lijkt
niet groots
of van gering gewicht
toch raakt het
dat wezenlijke
wat…
De patstelling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 zij wist
de ketting
vol te maken
zag hoe
handen
elkaar raakten
de cirkelkracht
zijn eerste
schijnen gaf
indrukwekkend
klonk het
sonore geluid
waarmee
duizenden mantra’s
werden geuit
hun gelijkvormig
bewegen openden
warme uitnodigingen
om in de wereld
te leven en er
deel van te zijn
om zo de patstelling
teniet te doen…
Schimmen in de schaduw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Na weer zo’n dag
vol overvloedig licht
kleurt alles rood en raakt in coma
waaruit het wakker schrikt
in weer zo’n dag
waarin de hitte ongenaakbaar opklimt
in het verblekende blauw in het oosten
het laatste groen schroeit bruin
wat lopen kan legt zich in loomheid neer
onzichtbaar voor de zon…
Kinderlijk en onbeholpen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
609 het was mijn lied
nog kinderlijk en onbeholpen
spelenderwijs mijn jeugdmuziek
pas toen de woorden kwamen
klonken de echo’s anders
maar in de melodie bleven wij samen
velen hebben meegezongen
in euforie of spijt
anderen raakten snel hun tekst al kwijt
ik neurie weer alleen
de coupletten willen niet meer komen
maar het refrein kan…
ongebeurlijkheid
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.911 een gewoon mens
deed examen engels
haar werd gevraagd
"what means
non-event"
de kandidaat
kwam niet op het woord
raakte van haar kook
liep rood aan
stamelde ten einde raad
'onklip onklaar als balkenende
typisch geval van none-vent
wat niet stoort niet went
als niemands belang wekkende'…
het kikkerliedje
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.916 bij de vijver zat een kikker
hij kwaakte een mooi liedje
over zeven dikke muggen
die vreeën in een rietje
de vissen raakten opgewonden
dit was nog eens een pretje
als wij dat zouden kunnen
hadden wij een leuk verzetje
nee, jullie kunnen niet op het droge
zo riep de kikker bekakt
want eer jullie zijn begonnen
heeft Miep de poes je…
Apocalyps
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 ik raakte
dingen aan
om me heen hun
echtheid verdween
in stof
aan mijn handen
glansden restanten
waar chaos verscheen
ongeordende
vormen vulden
de ruimte zonder
enige wetmatigheid
hersendood
zieltoogde nog
stervend leven in
bandeloos bewegen
weg was wetenschap
beschaving en cultuur
de apocalyps sloeg
triomferend het laatste…
Valentijnsrode kus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 je huid zacht
als satijn
het negligé
bevallig fijn
stilte klopte
in mijn hart
het liefdesrefrein
ogen lachten
licht onderkoeld
toch smeulde
in die blik
het vuur dat
wij geen dag
hebben gemist
jij streelde je haar
jouw subtiel gebaar
voor benaderbaar
ik raakte lippen
die geen weerstand
boden aan onze
valentijnsrode kus…
Dansten eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 jij raakte me
ik haakte in
volgde de lijnen
van jouw patronen
in stromen die
door hormonen
werden bepaald
verstrengelden
zachtjes de vingers
smolten in
elkaars armen
dansten eenheid
op de melodie
van eigen muziek
proefden stilte
na het uitbundig
moment van
onze liefde
voelden het
nieuwe leven
zo diep gewenst…