2456 resultaten.
Gebroken zon
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
481 ’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december
De tuinen daar ontberen elke groei
Mijn zomertijd die eindigde in november
Toen brak de zon: jij kapte alle bloei
’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter
Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op
De wortelstok bevroor in elke flinter:
De rozen komen niet meer in de knop…
Not amused
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.127 ik verf de koeien groen
als weerschijn van hun thuis
de luchten Ruysdaelblauw
gegrond met wit van dauw
bloed wordt Dalirood
als monding van de dood
rozen vlijen op een grond
-weet dat drie d verwondt-
geheel in lichte toets
niet hoorbaar pianissimo klavier
gelijk doek en ezel zit ik hier
morgen haal ik het van papier…
vlakken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 wolken hoog gestapeld
tegen de blauwe koepel
daaronder het weidse land
mondriaans vervlakt
spiegeling in strakke vaarten
met statige roze zwanebloemen
siddering in de zomerwind
hooi in groen plastic gehuld
ontheemde koeien vergroten de stilte
in een levensgrote schildering
zijn de vissende kinderen
in de strakke natuur
die ons nog rest…
Wil je ?
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.994 Wil je me laten zweven
op mooie roze wolken,
en daar dan zingend voor mij
een wondermooi lied vertolken ?
Wil je met me dansen gaan
samen in de maneschijn,
waar de sterren voor ons stralen,
wil je altijd bij me zijn ?
Wil je altijd bij me blijven
in geluk en tegenspoed ?…
gehuild verleden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.414 haar verleden huilt
hernieuwt in dromen
gegroeid verlangen
ontluikt als bloem
verstrengelde handen
op het pad der rozen
kronkel deze liefde
langzaam in tijd
waar woorden dansen
jouw lach verleidt
het aanraken een streling
in een kus verglijdt
en de nacht in tranen
haar verleden huilt
de zoektocht naar morgen
in mijn armen schuilt…
jij
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
2.481 Mijn hart ging tekeer
alsof de aarde werd omgegooid
en nu steeds weer
word mijn buik met vlinders bestrooid
Zwevend in de zevende hemel
roze rood paars en blauw
ben een ander persoon - ik zwijmel
oh, ik hou zo intens van jou…
Dag lieverd ...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.712 Licht,
jouw maan lacht
sterrewit,
pure liefde vangt
het zwartste zwart
jouw laatste nacht
Gekist,
blank eiken
leven in ringen
sterk en krachtig
jouw laatste reis
Ooit,
die foto
ja, rode langstelige rozen
bloeien langer dan
jouw afscheid
dag lieverd ...…
Onder wassende maan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
651 Gewikkeld
in nachtblauw satijn
denk ik terug
aan de geuren van de zomer
vol lavendel en rose rozen
droom ik terug
naar de zwoele lange nachten
vol fonkelende sterren
onder een wassende maan
waar ik de slaap niet meer kon vatten
en de ongesproken woorden
nog nagalmen
in de diepte van de nacht
waar dromen samenkomen
adem ik gedachtekracht…
07.00
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
1.152 Zeven uur,
hoestend uit een nachtclub
het bleke strand
biedt een schouwspel:
de lelie van de ochtend
deint op het water,
een maan parelt langzaam
langs haar roze bladen.
Plotsklaps!
De bulderende stem
van de zon!
Een bloedrood geopend oog!
Aan de oevers
van de grote vijver
kruipen slapelozen
in hun schelpen.…
Verschoten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Als je goed kijkt zie je nog
het felle rood
zachtjes neigen naar roze
en het helderste geel
- als de zon achter bewolking -
soms even oplichten
lang niet zo fel.
Het leven biedt haar eigen bescherming
tegen passie -
zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
Azuur beklimt ligusterhagen
gedicht
2.7 met 34 stemmen
16.056 Azuur beklimt ligusterhagen
en naast de bessenstruik
het luie land ontplofbaar
haast van hitte
de zon hangt in
het kraaiennest
het asfalt dampt als
paardenlucht
een rookpluim naar
de overkant
concerto voor de gulle rozen
honingbrood voor bedelaars
het staat met vuurpijlen
op wolken geschreven:
hoe glansrijk de aarde
hoe moe de…
Zomerdroom
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
1.411 Vingers plukken stralend zacht
van gitaar bespannen snaren
zomerseizoen melodieën
wekken zegepralend
rozen op stam
dan…
nog één keer zijn gebogen
rozenbloemen heft
stralend lachen naar de zon
maar
na prachtige melodieën beseffen
‘het is tijd wij moeten nu vertrekken
buigen voor de gitarist’
onbetwist illusionist verdwijnt…
Dat sierlijk rankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 ik ken
het breekpunt
van glas dat
sierlijk rankt
op slanke voet
maar meer nog
de verleiding
van warme schijn
het vloeibare geluk
maakt alles stuk
want verlangen
heeft een dorst
die nooit te lessen is
ook als het ach en wee
al moeizaam wordt geslist
aangeschoten zijn
herbergt groot venijn
juist op de roze wolk
knapt het glas…
Geleend leven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.390 Geplukte rozen sterven
uiteindelijk een zekere dood,
kansen reeds overleden,voordat
ze aan de kim verschenen, aan
het geleende leven verbonden
worden geen lidtekens gesloten,
werd een onzin uitgevonden, dat
pijn en tijd heelt alle wonden,
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is uitgevonden,wat je
niet hebt kun je niet verliezen,
om alleen…
poppenstoet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
641 druppels
uit al mijn lichamen
dringen het kind binnen-
morgen zou het gaan varen
ver weg van de grijze pantalon
en het openscheuren van de donder
op zolder, van de minibomen langs het treinspoor
dat de seizoenen deed vervreemden
van het kunstlicht, ratelend
en zonder pardon
morgen
zou het gaan varen
in de namiddag, licht en roze…
Herfstroos
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
758 De rozen staan
nog steeds in knop
zijn klaar om te gaan bloeien
misschien is het nog niet te laat
om eindelijk te bloeien.…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…
Wat bedoelt het leven?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
656 Het beeld omgeeft wat
Eenzaamheid bedoelt, verdorven tranen
Van wat geslonken zout op de lippen
De kleur van dood is niet wit
Maar roze doorschijnend
Iemand is niemand in de menigte
Die al zoekend zich slenterend begeeft
In het voorportaal van ouderdom
Niets is oud of jeugdig
Vijandschap maakt overuren
De capuchon verkreukelt door…
Vreemd weer
gedicht
1.9 met 9 stemmen
5.124 naar Tom Waits
vaag verstaan:
de rozen sterven
omdat het zo heet is
deze maand
het is hetzelfde
het is niet hetzelfde
opnieuw zijn jullie
vreemden voor elkaar
jij belt me weer
je zegt:
warm hé?
ja, wat een weer
de kleuren van je bloemen
passen niet bij elkaar man
mag ik dat niet zeggen?…
Impressie van een schilder(ij)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 Een Pruisisch groen
van plant en bloem
De wangen wrijft
Hij vermiljoen
De schilder maakt
de ogen groot
de vrouw ernaast
een tikje bloot
wat zalm roze
en wit erbij
(Hij rust niet
door dit hels karwei)
De draperieën
hemels blauw
Het detailleren
luistert nauw
Als laatste nog
een laag vernis
Nu ziet hij
dat het echt…
Principekwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Op een voorbestemde dag, hier en nu,
blijkt ijdele trots een roze wolk.
Streven naar meedogenloos geluk
en nauwelijks tijd voor elkaar.
Ach waarom ook, onder druk
wordt alles vloeibaar.…
Dierbaar.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 zacht gekozen tedere woorden
die de sluimering verstoren
in ons verslapen liefdesspel
liefdevol vertrouwd gelaat
schenk mij je passie terug
duizenden rode rozen
wachten tot jij mij binnenlaat
toverfee ik roep om jou
een stem half in rouw
smacht naar hartstocht
van mijn dierbare vrouw…
EEN LIEDJE VAN ZEBEDEUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.078 Nu komt ze van de bron
En gaat ze door de zon,
Licht, tip-top, roze en ros,
Haar gloênde harendos.
En waar de boomstam staat,
Gegroefd als'n oud gelaat,
Spitst ze haar kin naar boven,
Waar al de lovers stoven.
'k Wou het liep al zo naakt
Wat recht is, welgemaakt,
En wandelde in de zonne...
En de rest in capuchonnen.…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
waar de wind gaat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
519 in de kringloop op het water
ijverde mijn tijd
in langgerekt spiralen draaien
licht verwaaid
met niet veel meer
dan kleine blaadjes, op de spiegel
van een kind
nu zijn oogjes glanzen, door
de lichtval van vandaag
geeft hij zijn jonge hart aan ganzen
in de roze bovenlaag
van roepend langs de hemel vegen
och…
slechts daar laat ik…
De smaak van bloed
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
628 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen plaats
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
een voor een
ontdek ontloken vloed
in vuur
versmelt mijn naakt
met jou voorgoed…
Ik zie haar graag gaan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.009 Sta me bij, oh god,
haar zalig, roze
kont deint en
wiegt tot ik
gretig hap.…
Overduidelijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 Ik wil het nog niet missen
Het goudvonk op het water
De vissers op de steiger
Die hopelijk niets vangen
De honden die hun takken
Tot aan mijn voeten brengen
De wind die door mijn haren
De wind die langs mijn wangen
De prille, roze bloesem
De vrolijke narcissen
Het slaperige dorpje
Het woonhuis aan de Ring
Ik wil het nog niet missen…
Valentine's dag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
610 spel van rozen, kaarten en hartjes
van aandacht verstoken verlangens
wachtend op een dag met ballonnen
het carnaval van liefdes gedichten
geheime fluisteringen en teleurstellingen
weer te laat om jouw kaart te versturen
opnieuw een gemiste kans op geluk
ik voel mijn rode hart kloppen
mijn liefde voor jou gaat nooit stuk…
Dagromen.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
617 Dromen van haar in het holst van de dag,
Ik zou een rots zijn waarop zij met haar hoofd lag,
de geur van haar hals zou iets hebben van mandarijnen,
of van geurige rozen net voor ze 's nachts verdwijnen.
Stak mijn toorn weer eens op dan werd hij verzacht,
door de balsem in haar stem, haar kreunen in de nacht.…