Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Sterk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Zoekend in mijn tas naar een zakdoek voel ik water en zwemmende vissen Waar ik Op dat moment in duik mee ga Met de stroming mee ver weg Omdat ik verder wil als een vis En mijn hoofd boven water houd…
Els huurman22 februari 2013Lees meer >

Boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Gedachteloos, het spattend licht vanuit hoge kruin vormt honderdduizend zonnen waarin het blad verbrandt en groen opnieuw verkrimpt tot breekbaar bruin.…
Cees Sleven27 november 2020Lees meer >

Oosterbegraafplaats

gedicht
1.8 met 93 stemmen aantal keer bekeken 46.482
Al ligt hier en daar geel blad op het grind, herfst is heel wat anders. Keurig naaldhout zorgt voor altijd groen. ----------------------------------------- Uit: Recht onder de merels, 1971 van Tom van Deel (1945)…

Onvervreemdbaar

gedicht
4.1 met 44 stemmen aantal keer bekeken 23.827
Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan.…

storing

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
storing witte schapen loom grazend in blauwe weide de beuk verwent het vermoeide gras met heilzame koelte een blad trilt uit gewoonte zonder aansporing hij laat zich horen de leeuwerik vanuit zijn vlucht zijn zang verstomd als zij hoorbaar naast mij plaats neemt…
G.B.Scipio11 november 2012Lees meer >

bezeten van poëzie

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
het neerkrabbelen van woorden bekruipt me in een begrijpend gemis als straatrumoer in mijn armoedigheid in voelen wat mij is bijgebracht knokkend als mijn plichtsgevoel als messen en vonken wispelturig in bladen van boeken waar het niet waait zodat je lezen kunt wat ik schrijf mijn boek is niet te eng ik kan wonen in mijn nesteldrang…
klaes12 december 2012Lees meer >

een kruin kreunt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 594
de storm is eindelijk gaan liggen het blad dat valt valt stil onopvallend en de grond staat het toe in hopen rond de bast, een kruin kreunt ongenaakbaar naakt en staat vreemde vogels toe de takken te bevolken ik zie vleugels in wolken…
Fred13 december 2012Lees meer >

TELLSELL

snelsonnet
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Een Walk-fit en een Evolution-fiets, een Ab-flex, Sauna-belt en Aqua-slim ’n Body-blade, een Gym-form, Easy-trim, ik kocht het allemaal, maar ’t hielp me niets. Mijn lijf blijft slap, geen vrouw die het bewondert, dus heb ik al die troep maar weggedonderd.…

Binnenkant

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.596
Als ik in tekst, uit zou kunnen drukken, wat ik voel, zou geen blad onbeschreven blijven. Als ik in gebaren, kon laten zien wat er is, zou geen enkele spier in mijn lichaam, in rust zijn. Als ik in woorden, kon vertellen, wat er door me heen gaat, zou mijn mond nooit meer stil staan.…
Astrid G15 maart 2006Lees meer >

Jij, bloemige

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.148
Jij bloemige, aan je zoete kelk wil ik me laven, vruchten wil ik in je zetten en je bladen strooien op zonbeschenen paden.…

Klaproos

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Teder kroon je mij met je lenteadem, dicht je ons blad tot het inkt langs ontwakende nerven vloeit. Het is je scharlaken kelk waar mijn bewondering naar groeit.…

te vroeg

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 748
ik zie je in gedachte staan je luistert naar de wind die spreekt in bomen herfst in droge bladeren misschien hoor je van lente, leven en opnieuw toch in de winter ben je teruggekeerd, naar de kale bomen, ze zeiden niets en lieten jou begaan een enkel blad laat los nog voor de zomer…
Tsila2 oktober 2006Lees meer >

oktober 2007

netgedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.484
de wind waait anders in zijn aanval op het vallend blad de herfst kleurt bleker rode gloed verdween al in de zomer van dit miniatuur ik tol in dit kleine landschap als een stuurloze kastanje waarmee kale takken diabolo spelen misschien mis ik het dansen nog het meest…
jandeb23 oktober 2007Lees meer >

openbaring

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 968
Ik zet alle deurtjes open in m'n hoofd en laat alles stromen wat mij herinnert aan de pijn die mij van elke rede heeft beroofd Dan vul ik m'n hart met mooie dromen en kan ik leven als een blad in de wind nu ik zo m'n geluk weer hervind…
ria24 oktober 2007Lees meer >

Het rond archief voor Isabella Blanca

netgedicht
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.210
Ik noem je blank en rond je heupen en je mond je heet Isabelle en je blankheid verlicht de nacht De maan zegt daar niets over de wolken halen hun schouders daarover op, verdoezelen je borsten, die opvliegen tussen blad van bos loofwoud in winter dat zichzelf verliest droomt van maretakken…

Als de avond valt

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Als de zon haar stralen heeft verzacht en de uitbundigheid van de dag is verstomd en weer een dag is weggekust geven de bomen met hun onbeweeglijk blad een oase van rust en de nacht alle lief en leed meeneemt in onze dromen wachtend op een nieuwe dag die ons weer jubelend zal verwelkomen…
marijke20 juni 2008Lees meer >

BLAZER....

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 731
Hij blaast blaast zijn partijtje mee Hij staat nooit aan het slot te slapen Hij zoekt vriendschap zoekt zich harmonie Hij leest van blad leest zijn noten Hij is de contrabas onder de instrumenten Is meer van herfst dan van lente Zijn tonen aards en zelfs bronsgroen Het is hem om muziek te doen niet om noten van de grond…

oktober

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.050
ooit fluisterde het in mij heel even als het trillen van een blad bewogen door de wind zo zacht het voelde als de lente maar nu schreeuwt het diep in mij het schudt en straft zoals de wind nog voor de winter waait ik weet: oktober zal ik nooit vergeten noch mijn kind dat met de storm vertrokken is in stilte…

TERMINALE KLEUREN

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.007
nog blijft de wind aan takken sleuren verbergt de aarde haar aangezicht onder 't vallend blad zieltogend hangen bloemen op half twaalf... en ik onrustig in mijn stoel als aan het sterfbed van een dierbare zoekend naar telkens weer verkeerde woorden de vergankelijkheid opgediend compleet met garnituur…

DE LAATSTE BRIEF

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.382
Waar lettertypen regels vormen het blank papier ze inhaleert is neergelegd haar onvermogen is trouw geschonken aan dit blad haar onbegrepen geest verwacht geen wonder de woorden dansen heen en weer immens schril het afscheid straks gelezen verklaring zijn van grote nood…

Citroengeranium

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 649
Zoals je daar staat, fier voor het raam, en geur verspreidt, zo aangenaam, gelijk het sap van verse citroen met je sierlijk blad van heldergroen dat bedekt met viltige harigheid mij vaak tot strelen heeft verleid, weet jij mij steevast elke morgen een waar genoegen te bezorgen.…

Havengezicht

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
Als de blauwe boot over een vlakke groene zee in blauwgroen water staart en alle ogen van de witte huizen azuur luiken vist de kademuur eeuwen lang verhalen de boom zo sappig in blad grillig zijn handen uitstrekt hoor je een lach op Olympus.…

In spiegelbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
gestaag drupt water van blad op tak de stam wordt donkerder door lange tranen die in stroompjes naar beneden komen wegvloeien in de grond tot die verzadigd is en plassen blijven staan waar in spiegelbeeld de regen weer gewoon in stroompjes terug naar boven lijkt te gaan…
wil melker10 september 2013Lees meer >

Zomer

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 785
’t Geluid van de wind door bomen vol met blad De warmte van de zon die neerkomt op het pad De rust en de stilte doorbroken door gefluit Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…
K.H.18 mei 2011Lees meer >

Column

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Een nieuwe columnist bij de Revu De Neus gaat in dat blad een stukje schrijven Hij geeft, zolang hij uit de nor kan blijven, Zijn visie op de wereld anno-nu Ik zou hem spellingsfoutjes maar vergeven Als u tenminste prijs stelt op uw leven. ---------- Willem Holleeder wordt vanaf september columnist van de Nieuwe Revu…
trawant27 juli 2012Lees meer >

laven

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 708
in een duinnest ligt het bedichte blad een meeuw kukt kleine wolken naar het middaguur het wordt stil en ongevlekt blauw verrassend is de wind wanneer hij met een gevederde blik letters verschuift jouw handen houden het weerzien vast sindsdien zwerft de zee in mijn navel…

In de groene vogeltuin

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 606
ik mis je temeer nu het zomert in de groene vogeltuin het is er zoet zoet als de lepel kandij in de kop zwarte koffie in dit jaargetij beleef ik de kracht schoffel ik het onkruid en och toch draag ik het vraagteken zal het blad zich wederom opmaken om te sterven tot in vergaande nerven ook weer veel te vroeg…
Hilly Nicolay1 september 2013Lees meer >

In lijnen van luwte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
ik heb je gekend als vallend blad dansend op wind stralend in licht van de zon kleur om en om je patroonde de grond met schering en inslag ik las rust in lijnen van luwte seizoenen voorbij maar in de top knopte je boom naar betere tijden wil melker 07/07/2010…

Wil het ooit weer wat zijn

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 859
Het is teveel: De leegte van de bladeren in de winter Het teveel aan sneeuw dat onbeschreven de velden en de wereld uitwist tot niets Daar kan ik tot komen; tot niets, want niets van mijn verlangen komt meer tot mij Ik wijs de winter af; de dood; de stilte, de leegte daarbij Deze witte winter, dit blanco blad ik zal haar moeten…

Wonderbaarlijk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 454
Er drijft een blad in de vijver natuurlijk het is herfst je wordt zo herinnerd aan de vergankelijkheid voor alles is een tijd de zandloper loopt door de natuur is in ruste de dag komt dat de warmte van de zon alles wakker schudt zodat de bomen zich met bladeren tooien de bloemen zich vorstelijk tonen en de boer, hij zal de aardappels…