Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

IJstijd

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Als palmen op Spitsbergen zo afwezig is haar blik ze wil de ijzige koelte verbergen achter gescheurde ogen vol schrik Elke voetstap wordt moeizaam geplant op de korst van de wond in onbuigzaam land In het boek van veraf kiert een helende ster hier giert alles straf elke zucht van zover een bevroren zicht op het trage smelten vergroot…

Tussen Het Hoge Riet

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 867
Zittend aan het water tussen het hoge riet werp ik traag m'n hengel dít is, waar ik van geniet. Kijk even naar de dobber er zwemt een eend voorbij ze snatert luid, pas op ik heb jonkies achter mij. Als 'n standbeeld staat 'n reiger dromend aan de overkant óf hij staat te wachten op zijn lief...heel elegant.…

Woorden van gisteren

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Traag wordt de waarheid, lokt de dood in mijn hart. Angst breekt vertrouwen, sluit mijn handen vol smart. Vochtig wordt de stilte, heeft de liefde onteerd. Zwart wordt mijn lichaam, de duisternis daalt neer. Door de woorden van morgen bereiken tranen de nacht. Door een onjuiste strijd sterven mijn dromen zo zacht.…

waarin je leven slijt

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 975
soms lijkt het of de dag van gisteren niet is geweest niet heeft geleefd als beest, maar weggegleden is tussen vingers die niets wilden als zand beland in de vergetelheid van zomers strand hezelfde ruis stuurt trage uren in het huis waarin je leven slijt in het nutteloze hemel turen dan is er spijt breekt morgen al op voorhand…

Lege pen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Haar lippen zwijgen letters van nooit gesproken zinnen fluisterend ademt zij namen in de onbeschreven lucht Haar pen, zo ongeduldig schrijft het pad naar het einde traag loopt de gitzwarte inkt op haar allerlaatste benen Het sierlijke handschrift verandert heel langzaam in letters van druk woorden van wanhoop en weemoed vullen de laatste…
metha1 juli 2004Lees meer >

de vader

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.220
groeien en met haar groeit mijn angst voor eenzaamheid nog even en ik ben die dame kwijt soms kun je wijzers van de klok verfoeien ze wil nog wel eens met haar vader stoeien maar dat is weldra ook verleden tijd het pad heb ik met liefde geplaveid ik mag mij met haar stappen niet bemoeien zo onvermijdbaar belt straks iemand aan dan doe ik traag…

Eilandvulkaan

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Zij is eiland en altijd vulkaan met witte wolken die haar sneeuw getopte kegel raken zij verjaagt mensen die haar bevolken en die haar rode lava laten braken zij is ook aardevrouw en haar hete zwavel daalt traag en treurt als gloeiend bloed met sissende stoom die mij huiveren doet en mijn koude zee verkleurt zij is soms boete…
Verdano20 januari 2004Lees meer >

Tussen dromen en de zee

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 869
rond weergekeerde hielen rimpelt het water wanneer ik de rust liefkoos van luie lentedagen en iedere gedachte die ik in mijn strandtas wil dragen langs voorbij zeilende woorden en kuierende lippen vangen schelpen het maanlicht die als mijn schaduw, zo traag dansen en draaien ik lees vogels en bloemen in duinzand en wolken pluk…

sterfelijke vrijheid

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
ik schreeuw mijn armen rond de geknotte wilg en laat tranen de kronkelige groeven volgen als lijdensbanen van verdriet in de avondstond mijn knieën knellen de stam opdat ik niet val vraag me af hoe het komt dat mijn menselijke vrijheid bijvoorbaat sneuvelt voor een diep geschapen dal alsnog zak ik traag en schreiend neer de nagels…

zong zon in de kristallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 829
ik zag je kijken naar de sneeuw ze vlokte wit en traag je blik zong zon in de kristallen ze leken langzamer te vallen uitgelaten volgden we hun vlucht uit lucht die lichter werd we dwarrelden mee in een zacht deinen en lieten vlokjes op de hand verdwijnen de wereld die verscheen ontnam de kleur haar eigenschap versmolt…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

de heupen van de hinde

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
jouw pupil is een bolle spiegel die de vonk van de maan verraadt haar zwarte meren en kratermonden die elke voorbije traan slikken ik strooi meel en poedersuiker over de deeg van jouw vel met gulzige maar trage handen kneed ik de heupen van de hinde tot een brood van zonnebloempitten een feest voor de speekselvlokken elke vingerafdruk…
Wim Veen15 februari 2006Lees meer >

weven een gordijn van stilte

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 755
vlokken zweven traag voorbij weven een gordijn uit stilte aarde ligt er winters bij slapend in het wit van kilte wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…

riemde al je leest

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 742
dungelipt over het beest dat Satan heet maar het puntje van zijn tong glinsterde zon wanneer hij jou aankeek hij wuifde toen jij weer de kerk verliet de naden van je kousen zaten nog rechter in de leer dan de meningen van alle pausen zij wezen weer genadeloos naar het door hem vervloekt gebied de klokken beierden wat traag…

Stanneke de leugenaar

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 804
een echte vent vol verhalen van orgasme tot fantasme en altijd bij de pinken als het over echte venten gaat zo met een fluisterstem traag vertellen over toen die keer dat hij den bak in vloog omdat hij had gelogen over iets waarover niet gezeverd wordt of toen die andere dag hij zijn ouwe vriend weer zag met geld dat niet meer kon verspild…

stripverhaal.

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 603
roos op koffietas blijft stil diep rood in haar hand terwijl een traag kwijtspelende sjaaltje door witte ridder. spats! rollende scherven als speelblokken, nooit verwacht! papa de voeten uit. snoepende liefdeskracht, die kleine kinderen toch.…

Denken contra gevoel

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.025
savannegras ontwaart vaag een gele smoel met aanzwellend angstgevoel dissonant in zandgeel gewas Hij denkt misschien 'n leeuw de leeuw grijnst 'een denker' haakt hem met zijn linker als Jan vlucht in 'n schreeuw Genen die onze ervaring beheren waarschuwen voor gevaar door onze gevoelens die ageren Moraal van dit verhaal gevoel negeren is traag…
Custor19 januari 2009Lees meer >

tevreden

netgedicht
4.0 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.151
ik mag de koe wel die het gras bewoonbaar maakt traag en telkens weer opnieuw het geritsel op de grond wanneer dauw slingert langs roze randen breed het kiezen, het keren van de dag en wanneer de wind naar avond waait, de boezems plukt uit malse twijgen wacht zij geduldig op de maan zonder vragen naar het verleden ze keert naar…

kairos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
verborgen in een zacht, borrelend aquarium - men hoort noch ziet het - maak je in wachttijd trage wentelingen het verloop van de tijd neemt je mee naar het ongekende licht en een aanzwellende kakofonie je oerschreeuw - bitterzoet - is de geworpen steen die het water tot leven wekt en zie: de dag is verstreken het verloop van de tijd…

Het gif van deze zomer

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 638
Deze zomer zal niet paraderen in een dodenmars waar ’t verdwijnen zich classificeert als nummer één terwijl de hemel tergend traag de zon doet rijpen brengt mijn groet de warmte die zich schorpioent tegen het grijs van de komende herfst, het lijkt een visioen die het gif laat vloeien en het sterven overtreft met leven dat nog ongeschonden…
elze7 augustus 2009Lees meer >

De Plas

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Ontkomen langs de geul Tussen de bomen Glijd langzaam de rivier Traag gaat het water In snelheid weg van hier Het klettert goed Ik zie een waterval De vinger uitzicht In een stroom geval De urine in zicht Vanuit de inham De bron Verborgen Opgeborgen zei hij: Wat een zeik wijf In de zeikgenomen Als ik hier een bronvermelding Bij…

Als de bladeren vallen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Nee, ze dwarrelen dwarrelen als een gedachte die traag zijn plek vindt in grijze hersencellen Bonte schetsen waaien omhoog veelkleurig tot het zwart ze overrompelend doet dalen het zwart van hersenkwellen Het zwart van lange nachten met ritselloze bladeren bedrupt in nevelige ochtend voor het opscheppen De bomen staan stom…

over het water.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
langsdrijven als een boot op een rivier, statig en traag kan me toch méér boeien. Op het land bezijden hoor ik koeien loeien alsof er niks voorbij is gegaan, geen Tijd, geen grenzen lijkt het, op deze zachtbewegende op en neer gaande lijn, die me verbindt met mijn Wezen, die ik maar amper voel. Ja, nu dan, op t water.…
c. paris15 november 2009Lees meer >

Verkillende misverstanden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
De witte duif blijft in het hok zingt een laatste vredeslied verstikt door donkere rook als traag de dag overgaat in donker bevroren nachten Vooralsnog heerst de stilte van de gekwetste ontvanger die in een ijzige winterslaap van met tijd gevulde spanning hoopt op een betere uitleg dan het bijna onvermijdelijke Redeloos vallen ze uiteen…
gerardo13 april 2010Lees meer >

de schoonheid van het voorbijgaan

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
vanaf de waterkant zien we de trage schepen hoewel in vaste baan bewegend voluit in eigen gang daarboven wolken die in snelle vaart een landschap keer op keer van kleur laten verschieten verbaasd over de vlugge vlucht van een bezorgde zwaluw toeschietend voor het hongerige jong staan wij opnieuw in stilte, met besef dat schoonheid…
annabel27 juli 2010Lees meer >

najaar 2010

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
reeds zijn de gouden zomerdagen verpakt in grijze slierten mist de dagen worden moeilijk wakker nu de kinderen weer elke dag vertrekken alles weer terugvalt in het strakke uurpatroon en september de schooljeugd een uniform aantrekt om ze in't gareel te houden de kleuren van de zomer kruipen in de bomen voorbij de lange trage dagen…
rietvr21 september 2010Lees meer >

Als de avond nadert

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 906
fijnbesnaarde klanken vertellen over mijn innerlijke waarden zij omsluiten heden mijn trage denken woorden blijven liggen op de aarde alleen mijn vingers bewegen door wat mij wordt opgedragen ik volg slechts de toonaangevende zegen die opborrelt uit onaantastbare lagen afscheid hangt boven het meer in een dromerig hemels groen stilte geeft…

OM TE STELEN

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 769
Een lichaampje om te stelen schreed traag aan mij voorbij Borstjes, die je zo zou strelen hadden veel weg van toverij Achttien lentes, zo minimaal ritselden in een voorjaarszon Fantasieën gingen aan de haal door ‘t werk van het testeron In deze slaperige, stille stad stapte zich, van niets bewust Dat meisje, dat echt alles had waarvan…

verlies

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.832
ik ga wankel door de dagen van onwezenlijk besef in soms trage, lege uren naar het moment, nu zo nabij en onvoorstelbaar, dat jij niet tastbaar meer zal zijn herinneringen oud en pijnlijk vers verdringen zich ik lachte overdreven nog vandaag naar vrouw met kind op straat, eet chocolade die mij smaakt en voel me schuldig mijn…

dromen komen terug

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 648
en de lente legt zich naast een langer lied langs niet te stuiten stromen het vergezicht glanst glazuur op blauw het heeft effect op mij het oeroude weten klokt traag laag over laag wanneer wij ons vasthouden aan elkaar door gelijke lanen de liefde beschrijven en de verbeelding die we tussen onze vingers wrijven met geen andere…

Met een dodelijke vaart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
zwaar beladen als in een hoofdpijndroom voelbaar hing de stilte om ons heen in een klamme greep van niet verroeren de klok tikte steeds luider de seconden af als bij het wachten aan een graf een flits verscheurde het donkere gifgroen de donder knalde raak onze actie kwam te laat in brekend vallen kwam de eik omlaag eerst traag…
wil melker22 augustus 2011Lees meer >