2287 resultaten.
Uit oer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
312 Baken in de branding
breker van de rusteloze
zee, een vruchteloze
volharding, vrouw
uit één stuk, uit oer
gebeeldhouwd vuur
dat de wind beweegt
die het water blaast
naar de aarde
en de gewassen
voedt die ons voeden
oer dat het vuur voedt
het loevende lichtoog
dat soms weerkaatst
en versnipperd, verborgen
en gemist in mist
vol tranen…
LIPPENHUISTER HEI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Lage berken staan
vol sterk levensgenot
tussen bevallige struiken
waaronder reine poelen
verborgen begroeide kuilen
juichen over afzondering
trots zijn op hun taak
kleine tere dieren
en de edele gentiaan
in eenzaamheid te beschermen
achter verre boomtoppen duidt
Lippenhuizens watertoren
als waarschuwende vinger
dat er ergens ook…
After hours
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
163 In een diepe late-night mix
van oerwoudstammen jazz
dreunen dreigend de tam-tams
hypnotiseren wajangspelers
bedwelmend als de gamelan
dan laaien vlammen uit de lava
van java's halfdode vulkanen
in de voorouderlijke ritmes
schemerend in een verzwegen
raadselachtig en obscuur
halfduister en zwartwit enigma
weliswaar verborgen…
Een roosje
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
4.235 Eén ontwakende, verborgen dag,
in mijn hand een heel klein roosje,
een wens in een heel klein bloemendoosje.…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.530 je kunt me blinken zien
als een zeiljacht of een schip
varend aan de zilte kim
niet meer dan een verre stip
mijn verhalen die zijn stil
mijn tranen zijn onzichtbaar
de straffe wind is met me mee
mijn zeilen zijn onklaar
mijn angsten zijn verborgen
geen maan of leidend ster
het anker overboord gegooid
maar de bodem is te ver…
Je hoeft je niet te schamen
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.202 Je hoeft je niet te schamen
voor de warboel in je hoofd
je mag het aan me vertellen
zodat de pijn iets wordt verdoofd
Je hoeft je niet te schamen
voor wat je hebt meegemaakt
gevoelens waar je mee worstelt
en alles wat je zo diep heeft geraakt
Je hoeft je niet te schamen
als je praat over het verleden
of over het verborgen verdriet
dat…
Wintertrek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.300 Schaduwen
rekken de maan over
het verborgen land; schetsen vrijheid
met lange halen
terwijl een wegebbende stilte
door de straten stroomt mijn adem
benemend.…
oude stenen
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
644 als ik drijf op de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
maakt het ademen diepe sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door het sterven ben aangeraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene word gelaakt
neen, de ziel is gedwongen verborgen
toch bouw ik op oude stenen
zij vormen…
DEMASQUÉ
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.754 hij zweeg, liet iedereen maar raden
verborg zijn hoofd achter het boek…
Cantabile
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
691 Heel diep van binnen klinkt een lied
dat murmelt als een bron,
verborgen wel, maar dorst wil lessen
en klaar is als de zon.
Heel diep van binnen zingt een zang
zoals van vogels in de morgen
die nauwelijks ontwaakt zijn maar
al weten dat ze zijn geborgen.…
Herkenning
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Heb jij dat ook, dat plots herkennen
van wat je ergens heel diep raakt
in 't klein verhaal dat zomaar even
onaangekondigd je genaakt
en dat je ziel splijt als een bliksem
die 't al doorstraalt en vlammen doet
wat tot dat ogenblik verborgen
en haast begraven zwijgen moet
maar dan straalt heel je wezen helder,
je ogen zien weer als een kind…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 de zachte huid van jeugd
beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Het mysterie tijdelijk verborgen.
Het roepen achter dranghekken
is veilig, is geborgen.
Op de kade het verlangen.
Zwaaien verkleint de afstand
tussen wat is en wat gaat komen.
Zie de maan en zie de bomen.
De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.…
De allerlaatste dode
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.797 Zijn verborgen strijd kon hij niet delen,
de starre eeuw zijn wonden niet helen.
Dus zond zijn luide zwijgzaamheid
mij nog meer oorlog tijdens zijn doodsstrijd
toen de morfine om te verzachten
verdrongen gruwelen boven brachten.…
Bezwijken
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.083 Misschien word ik wel ooit bevrijd
in mijn verborgen dood
of misschien verbergt mijn leven
een onrustige ademnood.
Misschien keten ik mijn ziel
in een bevrijdende taal
of misschien
laat ik ze juist zweven
in een opgesloten verhaal.
Misschien sterf ik
wel morgen
in mijn ziel
en is er niemand
die het wil zien.…
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 je was een knop
die lente nodig had
de winter al ontloken
de groene bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen…
Getuigenis
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
909 donker. het kind bevroor
de wind liet niets blijken en schoof verder
voorbij het veld van verborgen mos.
doof. moeders gehoor
ik zag een kind sterven
en raapte het op
onder de onbuigzame boom…
paasweesgegroet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
871 verborgen holte
baadt in licht
open mond
verbaasd gezicht
duisternis treedt
terug in licht
steen gerold
rock ‘n roll
een engel lacht
de morgen vol
verbaasde vrouwen
slaan op hol
paasweesgegroet
de ogen dicht
voor zo veel hemel
voor zo veel licht
als de nacht
voor het leven zwicht
het leven ongelogen
waarheid sterft niet meer…
ik paleteer in aquarel
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.316 ik was één
met rotsen en spelonken
zocht naar een verborgen kras
een tekening van hoe het vroeger was
voelde je aanwezigzijn
in steen, herinneringen
schoten door me heen in ontzag
voor kracht en opgeslagen macht
tijd heeft hier niet stilgestaan
is langsgegaan in tal van
kleine levens die hun gevoel
in kleur hebben…
De gordel van smaragd
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
885 De gordel van smaragd
met schitterende natuur
Doet de realiteit vergeten
maar verborgen in bamboe
sterven zielen ieder uur
De groene kleurschakering
verbijstert eenieders oog
De welriekend gedekte rijsttafel
behoedt de gast voor negatief betoog
Miljoenen trachten te overleven
ontzegd van miniem sociaal beleid
Ontkennende in gebed…
Bloemen voor jou
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
652 Zoals elke morgen
babbelde ik even met jou
staande voor jouw foto
het zijn ware woorden
dat pijn verzacht
maar wat doe je met gemis
zo voelbaar
je zou jarig zijn vandaag
straks ga ik bloemen voor je kopen
een gebakje mag niet
want er moeten
wat kilootjes af
ineens is het of ik je hoor lachen
er welt een dikke traan
verborgen
onder mijn…
Twee wateren één
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.632 In de diepste kamer van mijn ziel
verborgen in het oneindige
Is de liefde veel te groot
overdondert steeds de grenzen
Alsof je met je hele ziel
mijn binnenste omsluit
Onwerkelijk, verdwaasd en loos
de weg naar jou is ver
in tijd, in daden, in onze naasten
in onze kinderen en dromen
wachtend steel ik bij wijle je tijd
minuten zijn uren…
Morgenliedje
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.081 daar buiten ligt
Een gouden schat verborgen;
Je vindt hem heel de dag niet meer,
Verslaap je een mooie morgen,
En wie hem 's morgens vinden mag,
Die heeft geluk de hele dag.…
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
de volheid van een cirkel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 ze zijn zo
gelijk verschillend
de dichters in het gedorste avondlicht
het vuur draagt gezichten
soms verborgen in een nachtverhaal
dat dromen stolt
tot onbegrepen stenen
waarop het handschrift rilt en rolt
maar ik hoor ook
kleuren knetteren, gedachten die hangen
als madeliefjes aan een hals
een warme borst
waait nog voorzichtig…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb de sleutel gestoken
in het verborgen…
de kretologie van een hansworst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
471 zijn letters brullen zwaar
naar wat hij onvoldoende vindt
het kind in hem lijkt al verloren
aan de schommeling der tijd
hij is zijn onbevangenheid vergeten en
bevrijdt slechts nog
wat witregels, verborgen achter glas
al struikelend schaart hij alras
zijn voeten langs elkaar
en onderwijl verklaart hij, dat
zijn eigen glans vooruitstreeft…
Zomerse tinten...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Uit de verborgen cocon
ingetogen smart
vleugels zichtbaar
hernieuwde krachtbron.
Zonnestralen gloed
verwarmt elk wezen
een nieuwe start
ongekende invloed.
De vlinder pracht
grootse verandering
perfecte spiegel
subtiel bedacht.
(de vlinder, ons prachtig symbool voor menselijke verandering)…
Tranen van geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Tranen zijn er alleen voor jou
zij vloeien droog over mijn wang
mijn poriën zijn als een spons
zij absorberen het verborgen voorval.
Tranen zijn er voldoende
om een beekje te laten stromen
de herinnering overstroomt
als een bulderende waterval.…
MEESJE....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 zijn
verenkleed,blauwe kop
valt in het voorjaar
niet echt op
Het is
een-spring-in-de-struik
-wat je ook noemt-:
'een vroege vogel'
Bij glorende morgen
-wat heet- zingt ie
vanaf schutting of tak
Aan langslapers
lak
in mijn tuin
plukt ie de dag
Van mij mag
ie
hij houdt zich
toch al
-meer dan ik wens-:
stil en verborgen…