2333 resultaten.
Bevaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 De zee
wil je bevaren
het zeegat uit
voorbij havenhoofden
Het water...
komt er nimmer
tot bedaren
na eb is er vloed
Het zand
altijd prooi
de tanden er ingezet
waar aan geknaagd
De duinen
kijken het aan
nog droge kruinen
't water aan hun tenen
Je wilt....
het oor lenen
aan de monotone zang
van branding.…
Doodlopend?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Je loopt
naar de dood
je rent of schuifelt
naar de dood
Soms komt
de dood
je tegemoet
slist-tussen z'n tanden-:
'Het pad
vergeten
'n bord
of afslag gemist?'
Je hoopt
de dood
te ontlopen
te ontwijken
Je ziet
de dood
in de ogen
onbekend met z'n list.…
Overbruggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Overbruggen...
De afstand
tussen jou en mij
wil je overbruggen
Je weet me
aan de andere oever
de andere wal
Wat zal
je er aantreffen?
gladde kiezel? hoog onkruid?
Luid...
klinkt je stem:
'ik wil de stroom overbruggen'.…
Broos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 Broos....
Broos, breekbaar
het ijs
van een nacht
Zoals je
me toelacht
de ochtend erna
Ik hoor
'n 'maar'
tussen je lippen
het ergste
rood
door kussen verdwenen
Zoals ijs
in een ovaal
onder winterzon.…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven!
droog en weerbarstig, met een enkel dier,
die tussen dor en dood nog weet te overleven
wondre wilskracht, hun natuur.
Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden
met water onder handbereik.
Over-levers kwamen op ons pad,-en dat leerde.…
Struinen?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 Dat ik hier
struinen mag
aan de oever
van de rivier
dat ik hier
dromen kan
de levendige stroom
in m'n oren
dat ik hier
het vertier
van de elementen
zien en horen kan
Op de man af
gevraagd....
ik lijk hier
op vakantie.…
Thuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 Er thuis
te zijn...
bocht nog in en om
al is 't
voor 't oog
ver te voet te gaan
Je kent het pad
het spoor
de baan, waarin
de kiezels
voelbaar en hoorbaar
door het knarsen
Maar je bent
al thuis....
als 'n goed verstaander.…
Hoe lief mij Holland is
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
730 Er groeit gewas langs elke oeverrand
De mix van groen is hier een lust voor ’t oog
Wat vroeger zompig land was is nu droog
Bij ’t schippersdorpje Broek in Waterland
De houten huizen lijken van fondant
Hun zachte kleuren als pastel seringen
Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen
Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Ooit schreed…
Ontmoeting
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
484 *'Ik heb je
voor het eerst
ontmoet.....
daar aan de waterkant'
Jij,
het land
aan de kriebel van grassprietjes
en bijen
die zoemend
neerstreken op
Pinksterbloemen
niet te tellen...
Alleen ik
dacht 'n moment
aan voetje vrijen
wat er toe doet?
Je zoete honing....
heb ik
-voor het eerst-
gelikt.
*Holl.Liedje(vertaald…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Maak een beeld, schep wat licht en een vlak.
Dan een huis, naast een dijk,
laag, onder korenblauwe luchten.
Het is etenstijd, onverbiddelijk heden.
Het volk trekt over de velden.
Honger vindt de kliek opgeschept.
Genoeg voor picknickdagen, maar te karig
voor de velden
van verschroeiend licht en stugge aren.
Een oerbeeld van de eenvoud…
Van het Eiland
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.329 Voor de schrijver van 'Leesbaar landschap'
Het is natuurlijk maar een vraag, maar landschap
onder water, denk je dat dat leesbaar blijft,
of dat het zich pas prijsgeeft, als het droogvalt
en zo'n beetje eiland wordt, of dat het gors of griend is,
dat je laarzen nodig hebt en, wat je zegt,
voldoende hout, zodat de steiger
nog een meerpaal…
Loop van de Maas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 De rivier loopt
beide oevers
zingen
Dat zijn
zo
van die mijmeringen
als ik
keer op keer
het zondags water overzie
vanaf het voetveer
alleen zomers
heen & weer.…
Vogelvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Met de lift
gingen we pijlsnel
naar boven
We konden
onze ogen
nauwelijks geloven
Daar lag
den Haag-met-Haagse-Toren
aan onze voeten:
Gebouwen reuze-hoog
en ook op
'Madurodam'-formaat
Ik ontdekte
de brede straat
waar ik ben geboren.…
Stroom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 Met de stroom
komt de mooiste droom mee:
Wij, met z'n twee
een scheepje, schip
beiden, beste stuurlui
niet aan wal.…
Waar, m'n wortels?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Waar...
liggen m'n wortels?
in den Haag?
dat is de vraag
Maar
ik heb ze
tast niet
in het donker
van aarde
van hét ongeziene
het vreemde
.....ongewis
Er is niets mis
met m'n wortels.…
alles gaat over
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 een kleine valk
scheert klagend
over witte
huisjes aan
de dijk
tussen land
en water de
populieren
ruisende bakens
met trillend blad
de brede rivier
verdeelt het land
gedreven stroomt ze
door het landschap
naar de open zee
alles gaat over
in iets anders
wortels en vleugels
steeds verder
terug in de tijd…
Opwinding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Winterkou brengt ijs
Schaatsen uit het vet gehaald
Holland op z'n mooist…
pas op de plaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 wat is de beste plek
om een datum vast te leggen
waar spreken we af
om te zwijgen
bestaat er wel een tijdstip
is er een hoogte in ruime zin
waarop zwaartekracht
en gewicht samenvallen
kijk uit, deze horizon is
met linten afgezet
dit landschap valt binnen
grenzen van luchtledig
soms houdt voortgang even in
en lijkt deze op weerzien…
Eerlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik wacht op regen
u wellicht de warme zon
wens die wordt gescoord.…
Vertellende stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
476 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 In perfecte harmonie met lucht waar wolken meeschuiven
met jouw achtergrond, vol levenslust met water die jij puur en zuiver
laat vloeien of met de aarde als stukje vruchtbare grond, vlammen van passie nabij
O Landschap met al jouw zichten waar ik ook heerlijk adem en ontspan met vrijheid in evenwicht.…
domaine particulier
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
624 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontluisterende bomen
en linten van zwijgzaamheid
onvoltooide zinnen vormen
achter de hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar in het land van
zeggen en schrijven spreekt
men de taal van dichters...…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Een ijzige wind suist door het dorre riet,
dat hard en scherp, maar breekbaar,
als een bruingele rafelige rand,
de grens markeert tussen de bevroren vaart
en het lege besneeuwde achterland.
De schaatser, diep in warme kleren opgeborgen,
hoort slechts het hoge zingen van zijn schaatsen,
het donkere ijs dat hol en grommend kraakt,
hij is een…
Haar luiheid toont de zee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 haar luiheid toont de zee
pas onder de min twee
haar golven komen dan tot rust
bevroren deining kust de kust…
Schemerland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Kom zitten en warm je aan mijn haardvuur,
nu buiten de late winterzon
wegkruipt achter de kale takken
en het bos in diepe slaap gewiegd wordt.
Dit is het moment dat de magie aan zet is
en het schemerland tot leven komt
bij het schijnsel van de maan
Het fluistert tussen de stenen op de heuveltop
en het ruist rondom de open plekken in het…
Een heerlijk gedoetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
368 ik had
de ezel
in de zon
gezet
het linnen
vochtig door
ochtendlicht
spande meteen
schildergerei
om me heen
gelegd dan
kon ik er direct
soepel bij
in een degelijk
ouderwets
boers tableau
een stukje dijk
geknotte wilgen
in een lege wei
halverwege de
boerderij met stal
wat verdwaalde
bouwvallige
oude schuren
een heerlijk…
Zomers
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
564 Wolkeloze lucht
groet het glooiende laagland
zomers eenzaamheid…
Maanlicht
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
1.803 Het verstilde maanlicht schijnt
Streelt mijn geschonden lichaam
Beroert elk plekje en verkleint
De zelfverloochening en blaam
Zodat elk schandteken verdwijnt
Groeiend is mijn zelfbewustzijn
Ik sta weer strijdbaar en rechtop
Woede verzamelt zich tot venijn
Zet er een streep onder en stop
Dit leven, zoveel wraak en pijn
Springen in het…
Toegankelijk ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
765 De wind blaast duistere
dingen, is de houvast kwijt,
ik verstond, koos wat wind
en zee van de wereld vond,
zonder naar de aard te vragen
in kerend tij te wagen,groeiden
verstilde vijvers dicht met kroos,
vulden zich met broze taal
die werd gesproken in het
holst van een gedachte, een
zin werd onderbroken om het
water te laten stromen
vanwaar…
tour de poëzie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
785 onaantastbaar
drijf ik mee
achterin
het letterpeleton
ben niet te min
omdat ik aan de
zwarte trui begon
zie nu van verre
de meesters sprinten
zwetend in de demarrage
tegen een finale demasqué
hoor geen juichende
schouwers langs de weg
verstild fiets ik in de schaduw
dromend over een nog
ongekende letterzee
slechts collen van…