1212 resultaten.
Het schijnt dat een ander schip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.432 En de geopende rotsen,
schoon, gewassen, eeuwig,
hebben zich in het zand geschikt
als een cordon kastelen
als een cordon torens.…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 In de lente gaan de krokussen groeien
en kijk die narcissen eens mooi bloeien
er huppelen lammeren in de wei
net als jij en ik zijn ze heel erg blij
in de zomer gaan we naar het strand
bouwen een groot kasteel van zand
en dan gaan we zwemmen in de zee
kom op, wie gaat er met ons mee?
in de herfst: die prachtige kleuren.…
Het Groene graf
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
301 groenomzoomde
straten, pleinen
wemelt het in
'vorstelijk Baarn'
van oude villa's
langs soms steile
heuvelachtige
terreinen
Ik wandel door
de Javalaan
van Cantonpark
naar Pekingtuin
zie er gordels
van smaragd
en adem onder
oude bomen
de geur van
tempo doeloe in
Het oord kent naast maria
petrus paas en 't witte kerkje
een kasteel…
De Vrouwe van Terschelling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
713 De jonkvrouwe op haar kasteel
kreeg Terschelling als haar erfdeel.
En ondanks haar zware gemoed
beheerde zij het eiland goed;
bespeurde ze lijden of nood
dan was haar medeleven groot,
bood ze hulp daar waar ze maar kon,
wat haar de liefde des volks won.
Armen werden niet vergeten,
kregen van haar goed te eten.…
Dromen zijn geen bedrog
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.104 Ik geloof in sprookjes en wonderen, mijn goed recht
Soms is een droom geen bedrog, maar levensecht...…
Ik word een jaartje ouder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
634 die ze doet, de tranen die ze deelt
zelfs de kwaadaardigheid als ze te veel gedronken heeft
Het hoort er nu allemaal bij
Het is niet de bron van de liefde
Ze heeft me vastgehouden, zoals alleen een vrouw dat kan
Ik heb haar zwanger gemaakt, ach, zo zwanger
Het warme nest, de stormen, onze blonde kinderen
ze mochten er zijn, sprookjes…
vrolijke muts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 vriendinnen
hele dagen vol mutsen mag
over van alles en over niets
zo mijmert zij stiekem soms
dat voor prins pannenkoek
zij de ware keukenprinses is
over de prins op het paard
die haar bij de hand neemt
voor een knuffel of een kus
met kroonjuwelen versiert
laat zij het zonlicht regenen
tot ver in de avond en nacht
mooier nog dan in sprookjes…
Liegend konijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
336 en stierenfolklore
met een donker randje,
als de Wals van Ravel
de gallische toonkunstbard
Bask en Fransoos
die aan de piano
Gaulloise tussen lippen
aartsdonkerduivelse
wateren kleurde
Een chicklit is echter
expert in relaties
huisvrouw femme fatale
jagend op mannenlezers
een donna Juanita
zich in roem behagend
niks sprookjes…
Trumps zege
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
260 Dat daarmee de wereldeconomie in
Een energiecrisis werd gestort,
Interesseert Hegseth geen ene moer,
Evenals die idioot Kats in Israël,
En de narcistisch despoot Donald Trump,
Die als zelfverklaarde vredesduif,
Zijn aarts domheid probeert te verhullen
Met leugens, verzinsels en sprookjes.…
Bloedende woede
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.711 Regen klettert in de kilte van de nacht
Sluipend langs achterstand woningen
Je weet nog niet wat er op jou wacht
Maar het zijn bepaald geen beloningen
Ik heb mijn messen scherp geslepen
Scherp als mijn blik, geslepen als mijn wraak
Mijn woede bloed als nooit tevoren
Bezoek het doelwit van mijn criminele taak
Dan zie ik de plek waar ik moet…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Ze schilderen het fluwelen wit
vloksgewijs over het grijs
van de kaalgestroopte akkers
de steeg wordt een ijspaleis
terwijl stakkers en andere
stervelingen de uit weelderige
woningen wegsijpelende warmte
behoedzaam en teder oplepelen
Ze zijn scheutig met donkere uren
gierig met het licht van de dag
dragen een mantel van schemer
en beelden…
plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.236 aandachtig het glas geheven
stilte angstig op de lippen
de minuten haasten zich
de eeuwen uit
even terug
even thuis
vergeelde plakboeken
omkrulde foto’s van ons bij het hek
voor een onbewoonbaar verklaarde woning
waar wij de vakantiegasten waren
warme koeienlijven als troost
de hond aan de lijn eeuwig waaks
mysterieuze tekens
op de…
Zo, zo troosteloos
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
595 Tot ze eindelijk wakker werd de blauwe plekken zat,
ze stilletjes de woning verliet, om nooit meer terug
te keren, ook al had
ze haar hart gevolgd, ze hield van hem,
met heel haar hart, nu nu zit hij daar wachtend op
wat nooit meer
gebeurt, ze blijft weg. Voorgoed.…
Om wat van blijdschap verwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Een woning met vele kamers;
voor elke dag een eigen thuis.
Thuis in de wereld
klopt wel ergens mijn hart.
Mijn hart klopt
om wat van blijdschap verwart.
Thuis in de wereld
speelt het leven een spel.
Ik ben er een deel van.
maar begrijp ik het wel?…
Harlekijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 haar linkerboezem ten bate voor de handel de penningmeester,
haar rechter boezem ten bate voor de afgronddiepe commercie,
één twee, iedereen deed mee, uitzonderingen daar gelaten
ze vocht als een koningsleeuw; voedde zich met zijn honing
ademde de adem van een witte duif
huppelde als een ree, zong met één rechter long, de hoge rots Zijn woning…
Antwoord der Roomse burgerij
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.924 Ik weet wel, goede vriend, dat Rome is 't bordeel
Waar lichaam ende ziel geduriglijk hoereren,
Het lijf volgt blindelings zijn beestelijk begeren,
De ziel wordt hare beul, de antichrist, te deel,
Zij is van ketterij een hoog gebouwd kasteel,
Een schole van die kloek zijn leugenen te leren,
Een bijslaap schaamteloos van ons verdwaalde heren,…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 de woeste branding
de liefdesgolven hoog op gaan
tot aan de maan
die langzaam op wil komen
hoe kleur- en vormloos is dat strand
als daar de dichters niet verschijnen
hoe traag slaat nu het hart
als er aan spelen iets ontbreekt
mijn passie gaat al verder
dan kijken en steeds reiken
ik kneed met eigen hand het zand
en vorm een nieuw kasteel…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 zie je mij, zie je de fontein en het kasteel?
het wildebloemenveld en alles wat er is? zie je
jou en mij, en met je hoofd ver achterover:
de takken van de pruimenbomen tegen de blauwe lucht?
---------------------------------------
uit: 'De tempel van Saturnus', 2004.…
DOLERSVERBEELDING
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
422 Een zesjarige bosliefhebber
draaft tussen de oude eiken
van het wijde verlaten landgoed
gaat zitten
naast de wilde rododendronhof
doorweven met ruige wingerds
en manshoge braamstruiken
tuurt peinzend:
"achter die paarsroze bloemen
is wellicht een klein kasteel
door vlijmscherpe doorns beschermd
waarin een mooi meisje rust
de onheilspellende…
Dag van schoonheid
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.654 Als ik de band maar los kon knopen,
nam ik u allen dubbelthope:
gij meiskens uit de stad, de stal,
gij wijs als 't boek, gij dom als oordje,
gij uit 't kasteel en gij uit 't poortje,
en gij, o boom, en gras en wal,
gij witte, wandelende pater,
gij paard, gij zon, gij wolk, gij water.…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Ik plaatste op het schaakbord
een mythisch kasteel zonder paard
of koningin op de uitkijk, alsof hun
spel ongeschikt leek voor het gevecht
dat ontbrandt en ik sta langs de kantlijn
als de wapenmeester of heraut als een
dreigend trompetsignaal van de toren
schalt over zwarte wateren waar een koppel
- zwart met wit - ontblote zwanen woont…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele bewegen op de deining mee
We horen kinderen lachen en schreeuwen
Ze bouwen kastelen…
Een waargebeurd sprookje
netgedicht
2.5 met 34 stemmen
453 Ik las veel sprookjesboeken
en heel veel ridderverhalen
over draken en kastelen
die zich tot droom vertalen:
dromend streed ik zij aan zij
met Ivanhoe te paard,
dapper en heldhaftig zwaaiend
met m’n houten zwaard.
Later hoorde ik de fluit van Pan,
ik las de Griekse mythen,
zag in ’t bos centauren
op cyclopen schieten.…
Met de trein naar Transylvania
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
619 Ik moet hem helpen we gaan het kasteel in.
Zo begint mijn coma avontuur.
We hebben ontdekt wie Dracula is.
Z’n naam is Vlad Tepez!
We moeten weten hoe wij hem moeten verslaan.
Nu is de tijd voor de wapens!
We zijn onderweg naar de kamer van Vlad Tepez.
Nu is de tijd om einde te maken.
Het einde is nabij.…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden
en zon alle energie geeft
de moderne wetenschap
heeft ons kantelpunten
gebracht waarmee het
nano kind mag spelen
communicatie met
aarde wolken dieren
ook de bezielde bomen
in het bos kastelen…
Corona binnenblijven en in de kast zitten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 gezeten heb
de kast van mijn verborgen eigen zijn
zowel lichamelijk als ook geestelijk
zo’n kast heeft geen Frans balkonnetje
om even lekker op adem te komen
effentjes frisse lucht te happen
ik zat diep opgesloten in die kast
en tastte in het duister en voelde
planken die gestoft moesten worden
die donkere kast verhuisde steeds mee
van woning…
Clownescapade
snelsonnet
1.5 met 4 stemmen
694 Is het een daad van preventieve rouw?
Clown Bassie zet ineens z’n neus op rood
Of zag een klokkenluider levensgroot
De twitternaam @BadAlbert op z’n mouw?
’t Is wennen aan ’t idee, maar kan het zijn:
Een B&B van B op Drakesteyn?…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je houdt
als een kostbaar geheim
dat je heel goed bewaard
en waar niemand van weet
je kent de belofte
van rozen die geuren
in sprookjes-boeken…
S staat voor stilte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
717 was loyaal maar ze duvelde van haar sokkel
bij de uitslag: onomstotelijk bewezen dat……
mijn hart sloeg een slagje over
ik dacht aan die avond van ooit jaren her
“geloof jij wel, dat die man die daar zit, je vader is”
nu glimlach ik er om
toen schudde God mijn wateren
niemand weet, niemand weet
dat ik repelsteeltje heet
beroemde sprookjes…
zo kleurt mijn pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 het pad doen
terugzien vanwaar ik kwam, er waren
geen woorden, mijn God
hoe leefde ik in mijn huid
zonder kleur en betekenis
namen zijn niet om te noemen, maar
' k draag ze in de vlamboog van
mijn ogen, het verblindt het heilig
bestaan om de heuse waarheid
te ontkrachten en te verslaan
laat me leven in de zucht vanwaar
ik mijn sprookjes…