2736 resultaten.
Eenzaam
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
573 houden
dan de donkere regenwolken
de natte grijze luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
hij proeft voorzichtige genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
hij voelt berekende afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
en schrijvers, ze roepen hem toe
blijf jezelf in wat je bent
hoe je ook een ander kent
eindelijk…
Onder felle tegenwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 alleen de langste sprieten
van de grasmat buigen
onder felle tegenwind
zichtbaar zijn de sporen
die maatschappelijk verval
in het weidse land getrokken heeft
het snel door bochten maaien
maakt modderpoelen
in het al jong gekneusde gras
eindelijk knakken zij die
jarenlang hun zaad hebben geschoten
in de luwte van het onverdiend succes…
Hun vluchtig passeren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
585 jij bloeit
seizoenloos in de
border van het leven
regen sneeuw
en storm kunnen
jou niet deren
iedere bloem
haalt vruchten
uit licht en zon
vaak zien mensen
jou niet staan in hun
vluchtige passeren
pas als de anderen
plat slaan door de wind
gekneusd zijn door de elementen
wordt jouw kracht
en schoonheid eindelijk
ontdekt…
Ziekenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.057 Buiten is het somber, grauw
Ik zie het door het ziekenhuisraam
Ik moet binnen blijven
Vier weken maar liefst
Dat valt niet mee
Weg vrijheid, tot ziens blijheid
Ik kom er uit
Uit de chemokuren
Uit de dipfase
Uit de twijfels
En uiteindelijk: ja dan eindelijk uit het ziekenhuis
Door de sluis van de afdeling
Door de gangen
Door de voordeur…
Met lood om oud ijzer
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 ze schieten met
lood om oud ijzer
in de bloedgroepenstrijd
naar het boek
met dezelfde letters
en woorden uit vroeger tijd
geschreven door
liefde voor naasten
met een lach in het leven
ja eindelijk jezelf
mogen geven in zinnen van
warm elkaar kunnen beminnen
maar er wordt weer gestreden in
plaats van gebeden uit het boek
van…
Ontmoet de zwarte kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 ik spiegelde in glas
zag anderen op
mijn schaduw trappen
zwaaide en keek om
hoorde slechts de
echo’s van hun passen
ben in het volle licht getreden
mijn silhouet is nu
verbannen uit het heden
ontmoet de zwarte kat
loop onder ladders door
het onverwachte heb ik wel gehad
leer eindelijk beseffen
dat alles wat ik doe
mijn schaduw…
1 Januari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 met een rugzak vol familie
loopt zij vastberaden
het strand op
de hond danst ongedurig
om haar heen
zand stuift op
ze ritst haar jas open
en ontdoet zich
van haar kleding
even bibbert ze
kijkt stoïcijns naar
golven die dansen
als door engelen
gedragen loopt ze
loodrecht op de zee af
eindelijk voelt ze
zich verlost en loopt…
Verre van stoer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
782 geen ole
voor jou
stierenvechter
hoe ga
jij dit
uitleggen na
je dood
aan de
Almachtig Rechter
Zijn schitterende
creatie stieren
de marteldood
in jagen
luister eindelijk
eens naar
de moedige
protesten van
de dierenvrienden
met terecht
moeilijke vragen
ministers van
Venezuela Mexico
Spanje Portugal
Colombia
stop meteen…
Jou zachtjes zoekt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
789 hoor geluiden
op de achtergrond
een harde stem gevloek
terwijl mijn hand
jou zachtjes zoekt
voel weer de paniek
je hart verstenen
nu even niet
zie je ogen en je
lichaam gaat niet open
pas later in
een lucht geklaard
kom je weer los
mijn hand dichtbij en jij
geeft eindelijk je adem vrij…
Toch galeit het spookschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
845 schouwer
in het eigen internetdecor
sloffen op de derde
wereldschoenen eten
vrucht van hun seizoenen
die door kinderen is geoogst
putten uit in decadentie
want ons dienstenwerk
is nog slechts preventie
van een magere status quo
toch galeit het spookschip
van de wereld in een speed
wit is bang nuances geel en bruin
etaleren eindelijk…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Het duurde lang voordat ze grondde
Omdat ze in de hemel aardde
Ze niet de duisternis aanvaardde
Die in de Lichtrivier uitmondde
Ze wist niet van ‘de zwarte zonde’
En hoe of die zich openbaarde
Toen ze die eindelijk ontwaarde
Was dat juist voor haar laatste ronde
Daar ze alsnog haar taak aanvaardde
Gelukte het haar zich te hechten
Aan water…
Preludeert uitbundig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 jij concert
je muziek op papier
preludeert uitbundig op a-vier
dirigeert het zwart
van inkt op maagdelijk wit
dat eindelijk conceptie vindt
ontsluit met onverwacht
akkoord de symfonie
van negen maanden woord
de partus was een
generaal pardon omdat
het kind niet huilen kon
je muziek wordt veel
gelezen de melodie voegt
warmte…
Ik valentijn niet meer
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.108 ik valentijn niet meer
het zoete van de liefde
wil ik proeven en voor
ons nu geen geheimen meer
in het kaartje van de roos
besef maar dat ik voor jou koos
het hart van chocola
smolt in mijn handen
geschenken zijn steeds
anoniem maar ik ben hier
en weet me eindelijk
door jou gelezen en gezien
ik stuur geen bloemen
op de veertiende…
een lach die krult
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
628 ik zie je
kind op kind
de lange genenrij
waarin jij eindelijk
bestemming vindt
nog zorgen handen voor
generatieslang verbanden
maar eigen zijn is weer je
lach die krult naar foto's
uit heden en een lang verleden
je eerste vloeiend spreken
zonder woorden en ogen
die nog hemelen pas uit de
warme schoot in jouw uitverkoren
is…
Da’s raar, ineens weet de dominee het nieuws te vinden?
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
460 De dominee van Krimpen meet met twee maten
heeft ie eindelijk in de gaten
dat media zo slecht niet zijn of:
zou ie tot besef komen dat:
De media nou eenmaal tot de tijd van NU behoren?…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
voor een laatste glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 bestaan
ik had me bijna laten gaan
liet me wiegen
op zijn draden zou ook
zelfs mijn vriend verraden
voor een laatste glas
maar uit hoeken
loert de dood die met
zijn spinnepoot de trilling
aanvoelt van mijn hoge nood
ik laat me nog niet pakken
kap nu met het vatten van
de glaasjes vrijheid in mijn cel
die gevangenis zeg ik nu eindelijk…
blazen lieten zuchten los
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
938 ik ben tot
het metaal gegaan
blazen lieten zuchten los
bladders krulden zonder moeite op
valse lagen zijn verdwenen
geverfd met haat en nijd
ik politoer weer langzaam kleur
op wat de kern moet zijn
staal de schone schijn
weersta de zandstraal
van kritieken nu en
eindelijk zonder pijn
ik geef niet meer
om het publiekelijk juichen…
KUS ME
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 kus me kus me
proef m’n lippen
en vraag me dan maar weer
gaan we de I’s eindelijk voorzien
van hun bijbehorende stippen
of gaan we zoals de laatste keer
ons warme proeflokaal
alsnog besluiteloos
verlaten misschien
met weer een ervaring
rijker en een vervolgverhaal
kus me
proef me
sus me
het uit elkaar gaan
doet zo zeer…
in kransen van verwachten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.151 je hangt weer
takken aan een stam
die herfst al
heeft kaal gemaakt
en groent vanaf
vandaag je kerstverhaal
schildert nog een
donkergroen advent
in kransen van
verwachten maar hangt
de boom al vol met
verlangens en gedachten
zij schittert
blinkt een lieve lust
en de muziek maant
rust waarin de schapen
weiden en eindelijk…
het gras groent sneller
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
957 ik bied je nu
mijn bloemenwei
het voorjaar is nabij
ja, eindelijk vorstvrij
het gras groent sneller
in het bloeien, laat het
zaad door zomerdroogte
niet nogmaals verschroeien
kom mijn korenbloem
je ogen zijn blauwgroen
spikkeltjes om in te struinen
een lentezon om je te bruinen
laat de wereld wijsheid weten
in samen kindzijn kun…
Winternacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
495 Winternacht is als bevroren sneeuwpop
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
verdwaalt in de witte wintertuin
tussen weelde van intense liefde
onder het maanblad op een steen
de nacht is als sterren voor het kerstfeest
nieuw kaarslicht voor een verliefde vrouw
de adem van een droomwereld
eindelijk op weg naar…
Het vrije circuit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
411 ik heb eindelijk
de kleuren weer
in hun subtielste
weerkaatsing gehoord
na jaren vervlakking
lang heb ik gespeeld
met contrasten in
donkere tonen en
ijle uitschieters in
de hoogste regionen
maar het samenspel
in elkaar versterken heb
ik al tijden gemist omdat
die tonen in het gewone
niet hoorbaar zijn
er was even schrik
over…
LAIS CCLXXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Die ster blijft staan, als eindelijk eens iets
echts in dit onwezenlijk verhaal. "Past
jouw hand niet in de handschoen van dat niets?".
"Is dit dan hoe het hoort?". Hun lot wordt last
die niet meer weg wil gaan. Is toekomst iets?…
Bon ton en crême bûlee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de tijd steekt
zijn drie pieken uit
boven een
zwarte wijzerplaat
dat doet hij
al jaren en
niemand vindt
dat interessant
omdat iedereen
het als gewoon
ervaart behalve
op de laatste dag
dan roepen allen
ach en wee schiet
nou even op kan ik
eindelijk naar de wc
want op het moment
suprême verzamelt zich
de bon ton en crèmes…
Contourenspel
netgedicht
5.0 met 272 stemmen
405 een contourenspel
dat nooit lijkt
te gaan vervelen
schaduwen zijn
razendsnel
er is geen winnaar
want er duiken
steeds opnieuw
andere variaties op
het eindigt pas
als de weerkaatsing
in het zonlicht stopt
dan keert de rust
weer terug in
jouw mimiek
als het begin van
een lach toen je
dacht dat jij het
winnend contrast
toch eindelijk…
Smachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Het smachten naar haar aandacht,
Is nu voor altijd verleden tijd,
Eindelijk is hij ervan bevrijd.…
In de stilte vond ik mij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
505 ik liep door kamers waar ik mezelf vergat
tussen stemmen die vertelden wie ik moest zijn
ik droeg maskers die goed pasten
tot ik merkte dat ik eronder stikte
ik zocht mezelf in anderen
in hun ogen hun dromen hun goedkeuring
maar ik vond alleen stilte
en in die stilte
vond ik eindelijk mij
niet perfect niet af
maar echt
en dat is genoeg…
Velletjes
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
330 De velletjes,
ze waren ooit kleine stukjes van mij
maar laten mij nu achter
Wat er voor in de plaats komt,
kan ik steeds beter zien
Als een kalme zee
Die schittert,
Onder de heldere zon,
eindelijk zichtbaar
Achter de donkere wolken vandaan…
Mijn tenen dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
791 Heb je last van jubeltenen
vroeg mijn vrouw vandaag
omdat ik me thans gedraag
als veulen op hoge benen.
Ik heb ook dat aparte loopje
wat deze tijd kenmerkend is
te vergelijken met zwemmende vis
en een los geknoopt knoopje.
Daarbij jubelen mijn eksterogen
door genot van open sandaal
met hamertenen vreselijk kabaal
mijn tred is niet meer…