1581 resultaten.
Morgen houdt nog meer van jou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Hoe gaat vandaag jou
bandietjemijn
Wat staat vandaag jou
weer prachtig
piraatje
Ik vier jouw grollen
ik vier jou
en jij jubelt in mij mee
Deze dag staat jou
mooier dan wie ook
Vandaag houdt oneindig veel veel van jou
Morgen houdt nog meer van jou
Als de paradox van het heelal
nu al oneindig groot
en desondanks koppig groeiend…
De meteorieten zwermen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
375 jij hebt weer
de stenengloed
speelt met
licht en stukjes
universum
ja daar waar
men zomers
de zon treft is
het een drukte
van belang
in het verre
heelal dat
veelkleurig
licht uit alle
frequenties
weerkaatst met
ook misschien
de geheime nog
niet ontcijferde
verborgen boodschap
ik houd van jou
je te zien in het…
analogie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
11 niets lijkt op elkaar
geen heelal
geen planeet
geen snelweg zonder afslag
wijzelf
niets is constant
alles dijt uit
alles veroudert
ter vergelijking
-er passen pakweg 1,3 miljoen aardes in
de zon
dit ter relativering
alles is wat we niet zien
donkere materie
donkere energie
het verschil met gewicht
ieder ander staaltje van lichtelijke…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het heelal…
Het eerste touche
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
456 onzekerheid streek
jij trilde al blijheid
bij het eerste touche
vormde langzaam klanken
vulde ze met volheid
door een krachtige resonans
pas later kwamen
de hoge tonen in
een esoterisch genieten
alsof in onze muziek
met zijn dialoog zonder woorden
liefde opnieuw werd geboren
wij hebben de melodie
van sterren gespeeld en het heelal…
In Ruste
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.006 Het heerlijke van de dood is
De rust het onverstoorbare
Het eeuwig nachtelijk duister
Ervaren het ongekende in overvloed
En zoal mocht er zijn een nieuw iets
In die onvoorstelbare massa van het heelal
Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden
Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen
Ga en effen het pad der vergetelheid…
Schraalt schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 tocht leegte
door de dagen
schraalt schaduw
alle kleur tot grijs
willen gewrichten
zich niet soepel richten
eisen jaren
eindelijk hun prijs
doelloos draaien uren
monotoon van slag
tijd verstoft en scheidt
geen koren meer van kaf
inertie loze stilstand
op het randje van verval
wachtend op ontlading of
implosie tot een nieuw heelal…
teergevoelige passie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
493 doorheen het heelal
schal ik mijn affectie
hoe groot mijn omarming
allesomvattend
een inborst waarin alles schuilt
op zoek naar jou
die mij niet hoort
op tast naar jou
die mij niet voelt
moe en teleurgesteld
bieden de Pleiaden, bekend met leed,
een rustplaats
aan Arachne de opdracht
een laatste maal te weven
onzichtbaarheid te bieden…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
Pourriture Noble
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.185 talmende woorden
worden uitgestrooid over het oppervlakte
allesbedekkend geven zij naam aan
onbekend bekend
eindelijk, vrezenden,
de ultieme monolitische waarheid
het heelal zal stoppen met draaien
tuba mirum, spargens sonum
dat wat verborgen was
zal onthuld worden!…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De donkere materie van mijn heelal
heeft zich in grijze cellen georganiseerd.
Veilig in de anonimiteit, zoals dat geldt
voor elke cel die onafhankelijk opereert.
Mijn gebladerte van het bos bedekt
de sporen van platgetreden onmacht.
De wind heeft zandduinen achtergelaten
als verwaaide restanten van wilskracht.…
In haar laatste kwartier
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
526 ik schijn maan
op je goudblonde haar
zij is in haar laatste kwartier
pluk stralende sterren
en twinkel het licht
in je groen blauwe ogen
jij ademt bloemen
wijst mij hun kleuren
in bedwelmende geuren
in het kwijnend licht
van de dalende zon kus ik
teder je bloedrode mond
jij bent mijn hemel
en ik jouw heelal
onze liefde gedijt…
navigatie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
583 ik trotseer
distels en doornen
op zoek naar de liefde
wegen bezaaid
met spijkers en schroeven
ze ogen gevaarlijk en glad
maar niets
houd me tegen
ik ben moeilijk te stoppen
op zoek naar
een weg tot
jouw hart
ik spring
en ik vlieg
ik zwem en ik val
maar blijf doorgaan
op deze plaats
onbekend, in t'heelal…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
stralend leven en sterven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 duizenden jaren geleden
de heldere reuzenster
Betelgeuze
600 lichtjaar van de aarde
verwijderd twintig keer
zo groot als de zon
nog honderdduizend jaar
leven voor de boeg
eens volgt een
supernova explosie
hij zal imploderen
diep in zijn binnenste
sterft hij
bij zijn afscheid stuurt hij
regens van licht en deeltjes
naar het heelal…
ENVOI b)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
544 Stuwend door een gaaf heelal
hoor je de ruimte die je wenste:
de akoestiek van je moedertaal
binnen de stilte van de cabine...
Wat ga je doen, daar in de verte?
Geloofsbrieven aanbieden of eindelijk
al je verzen volkomen screenen
om daarna 'high' terug te keren?…
Hé jij daar:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
282 trump is volledig van de pot gerukt
maar die hem steunen bovenal
want zij besmeuren wereld en heelal
hun steun maakt dat het hem steeds lukt
geschiedenis herhaalt zich niet
maar rijmt verdomde vaak
dát zichtbaar maken is mijn taak
want er zijn velen die zien het niet
dus vraag je af: hoe zou het toch komen
dat we zuchten onder financiële…
volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
817 Onderwerp: FW: FW: geschreven op 3 januari 2021 verwerking volle maan
Wanneer de troubadour zijn minnelied speelt
De afgelopen week de maan als zonlicht scheen
Heel de week
Dan zing ik als Verminnen
Volle maan
Spreek het zonlicht aan.
't Is goed in 't eigen hert te kijken (A.N)
nog even voor het slapen gaan (A.N)
of ik van…
Prima Materia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
733 Wanneer wij dus door eeuwen waaien
in het heelal van onze dood,
zullen wij zoveel zwaarte krijgen
dat ik naar jou en jij naar
mij wordt toegebogen.
We zullen elkaar vast wel niet meer raken,
maar reiken, reiken,- en verlangen
en bewaren.…
voor jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.392 nu bestaat
elk ding in zijn vorm besloten
en gekust en ingesloten
leven wij binnen ons gelaat
en niemand die iets meer verstaat
dan wat de vogel heeft gefloten
of wat aan dromen schijnt ontsproten
en mijn hart weet dan geen raad
en als gods' adem ons verlaat
worden de vaten leeggegoten
en zullen zuilen stoten
met elk van ons 't heelal…
eeuwig
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.254 de zon gaat onder
tussen paarse en roze
wolkenstrepen
het laatste oranje
kleurt even onze wereld
om plaats te maken
voor de donkerpaarse nacht
waar sluierende nevels
wijzen naar de eeuwigflonkerende
oneindigheid van het heelal
waarin de strepen
van vallende sterren
een wens toestaan
ik wil alleen maar
een nieuwe dag met jou
eindigend…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Ik ken ze niet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
646 Ben ik verloren in dit koud heelal?
Ik ken ze niet, de wegen in
dit labyrinth van het verlangen,
maar 'k weet alleen dat ik
wil luisteren naar de zangen
die altijd en overal
om alle dingen hangen...…
KRISTAL EN FONTEIN
poëzie
2.9 met 14 stemmen
2.473 Het is zo weinig wat ik heb:
Dit éne leven, dit kristal
Waaruit ik straal en vormen schep
Van ’t wijd heelal.
Dit éne leven, maar het is
Een knooppunt in het wereldweb,
Van waaruit alles anders is
Dan ’t andren was of is of wezen zal.…
De monoloog met boven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 ik ben klaar met
kijken naar de lucht
heb mijn gedachten
de ruimte gegeven
maar ze vluchten
wanhopig terug
in dromen
het heelal verkend
myriaden nevels
met miljarden sterren
eeuwige schepping in
schoonheid zonder grens
de monoloog
met boven
ben ik aangegaan
het antwoord bleek
een dialoog met
mijn aards bestaan
ik ben niet gevangen…
Jouw handschrift is muziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
527 je venushand is slank
vingers lang en artistiek
jouw handschrift is muziek
in licht gebogen lijn
articuleren rondingen passie
de schrijfhoek is verfijnd
mijn marshand is
vierkant kort kordaat
staccatoot rechte lijnen
verdwijnt in oplossend
vermogen na de daad
het schrift is tegendraads
wij hebben het heelal beschreven
met aardse…
hersenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
596 hersenen is meervoud
beter woord dan brein
Freud wist al
dat de hersenen
zich niet gedragen
er zijn hersenen
die inmiddels de oorsprong
onderzoeken van het heelal
en wat ze zelf zijn als hersenen
hoogst onbetamelijk hersengedrag
genoeg hersenen ook
die geheime plannen organiseren
wat Freud in de gaten had
om zichzelf te vernietigen…
MAANSVERDUISTERING
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975
Vannacht dringt een beschonken
maan diep in mijn heelal
wij drinken grote glazen
witte wijn
klinken ritmisch bijna
op Gérard de Nerval
die in de Hallen ging
en zachtjes zong
en danste
in het
schijnsel
van duizend
klanken
die in de Hallen
hing
geborgen voor de hondse
koude van een…
On-vrede
gedicht
3.4 met 5 stemmen
7.755 Niets is de mens -
een rimpeltje
een vlekje stof in het heelal
waar, als de wind straks liggen gaat,
echt niemand meer aan denken zal.
Ik zong een liedje voor de zon
van licht en warme tijden
maar door de zwarte oorlogsrook
kwam het niet heen, waardoor het nooit
de zon bereiken kon.
Een kerstboom straalt
is er soms feest?…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 zij lacht de woorden weg en raakt hem aan:
gebaar dat van ’t heelal de toon ontstemt,
want ’t kon of mocht toch nooit met haar bestaan?…