5004 resultaten.
O-derivaat
gedicht
2.2 met 39 stemmen
14.970 Toen ik niets meer deed
wist ik wie ik was
van alle mogelijkheden
nog het meest simon vinkenoog
uit stilte ontstaan
af- en aanwezig,
warm en koud,
waterpas.
Wat ik tot nader order was
bekend en onbekend
niet langer meer dat
maar een en al oor
in de wetenschap
dat
---------------------------
uit: Gedicht, 1975.…
Door hemelrijk gevlogen
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.278 Hij heeft haar
op wolken doen lopen
samen door hemelrijk gevlogen
lucht was nooit blauwer
in levend bestaan
in zonnige stralen
van samen gaan
Haar lichaam siddert nog na
als koude wind
haar huid beroert
en zij zucht
van emotie
van besef…
Mist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 Novembermist domineert
Het dorp waar ik woon
Vrijwel niets herkenbaars
Meer te zien, alleen waarneembaar
Vage schaduwen in de
Koude natte najaarslucht
Opgelost in een brij
Van bitt're tranen
Van het huilende mensenkind
Dat mijn oog verblindt…
Het weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 De meimaand was nog nooit zo koud geweest,
Zelfs voedsel kreeg de kans niet te bederven.
Nu tweeëndertig graden en nog meer,
Gemiddeld is het hier best aardig weer.…
Deuk in mijn ziel
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.037 Een blijvend zichtbare deuk
in een pakje boter slaan
Lukt makkelijk als je het een half uur
uit de koelkast hebt gehaald
De deuk in mijn ziel
had nooit zichtbaar mogen zijn
Was ik toen hij geslagen werd
koud of juist heel heet?…
Woorden
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
3.659 weer praat ik
iedereen ontroerd
koude tranen
waarom?
mijn woorden
heel normaal
afscheid
voor altijd…
echo
netgedicht
4.1 met 27 stemmen
2.590 zelfs woordeloos
weerkaatst haar stem
tegen ver van hem
verwijderde muren
en staart hij uren
naar de schaduw
van haar droom
zelfs levenloos
verplaatst haar zucht
de ijle koude lucht
die hem omgeeft
waarin hij leeft
met de pijnen…
het fantoom…
Donker gevang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 Donker sluimert
in wolken
avond is in zicht
koude nevelt
door kieren
als sluipende vingers
naar mij gericht
winter is in aantocht
ik tel de dagen
van gisteren
morgen voorbij
en wacht
dat het licht zal schijnen
eindelijk vrij…
Vogelwichelarij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
839 Het gaat niet alleen om het Woord
maar ook hoe men het verpakt
Een jasje aan, een stropdas om
gezicht beheerst en geen gelach
Een glimlach kan nog net
als je alles van tevoren weet
kom je het huis niet meer uit
Alles eindigt als een opgedirkte
koude kip of verbrandt
heel zachtjes in het Vagevuur…
Droste blik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
835 Met haar blik
biedt ze me oneindig aan
deze drank uit de vorige eeuw
voor mijn gezondheid
want dat moet ik vooral weten
deze drank is gezond
je drinkt het warm
bij het schaatsen
en koud in de zomer
ze kijkt me aan, ze kijkt me aan
ik kan niet anders
ik moet wel
slok na slok na slok…
de nacht
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.410 Ik lig in mijn bed
het is zo kil en koud
zo zonder
jou.
Het lijkt alsof deze
nacht niet voorbij zal gaan
was jij hier nu maar bij me
deze nacht deze ene keer
om mijn lichaam
warm tegen de jouwe te leggen.
Ik sluit mijn ogen
en denk aan jou
de warmte.…
Ik zoek op gedichten.nl
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
668 De ochtend nog koud en zwart
de tuinlamp - op zonne-energie - gedoofd
ik zoek op gedichten.nl
naar wat warmte voor mijn hart
soms vind ik een juweeltje
een gedicht als een prieeltje
dat gedicht is als het licht
van de eerste ochtendzon
en belooft voor de dag iets goeds.…
Tel de jaren.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.276 omhuld
door het donker
van de nacht,
het koude licht
van de maan,
een toedekkende
verzilvering.
Dit is een nacht
vol vragen,
een nacht van
bekennen ook.
Wat deed het
leven ons?
Weten wat
niet is,
maar had
moeten zijn.
Tel de jaren
die niet tellen
maar wel
aan ons
voorbij gingen.…
Bij nacht en ontijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 Het staren is begonnen
naar de veranderingen
in het levendige gezelschap
van de cijfers van de klok
Hoe laat is het nu
op koud Antarctica
wat is de exacte tijd
bij de Kaaimannen
op hun eilanden
Hoeveel hartenkloppen
per verspringende minuut
hoe ver nog de ochtend
hoe lang nog de nacht…
Het kan vriezen het kan dooien
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
670 vol verwachting gekluisterd aan de buis
zitten wij zondagavond allemaal
wat is er waar van Peter zijn verhaal
komen wij van een koude kermis thuis
zijn het ouwe koeien uit van der Sloot
of geeft Joran zich nu werkelijk bloot…
eenzaam
netgedicht
3.3 met 63 stemmen
5.332 enkel en alleen
dat koude ding
overal mee naar toe
toch zonder gering
Nooit geen gehoor
Overal nodig
Altijd zij aan zij
niet overbodig
Tot op een dag
hij verroerde zich bijna niet
na een enkel gering
Opeens in het verschiet
‘K heb je liev, x’…
Twee Wegen
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.301 Het vaal is tussen wit en zwart,
Het taai is tussen week en hard,
Het lauw een eigenschap tussen hitte en koude.
Maar tussen vloek en zaligheid
En is geen bijweg die ze scheidt.
Het een hij vlieden moest die ’t ander hebben zoude.…
Verdampt
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.316 de merel waagt zich niet
zwijgt stil onder de struiken
ik voel de koude steen
onder de bolchrysant
in miezerige regen
kom ik mijn toekomst tegen
vervlogen en verdampt
de duif vliegt op
verschrikt
en laat me zelfs vandaag
nog moederziel alleen…
De Zwemmer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 Met goud in de mond
En ferme, krachtige slagen
Zwemt tweeslachtig brons
Vrij in de koude morgenstond
Poogt een vliegtuig in te halen
Wedijverend in 't luchtruim
Van weleer de zoete Zuiderzee
Zwevend op zilv'ren zonnestralen…
Schaatswinter
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Schrale stille lucht
vorstwit landschap krimpt ineen
krakend water draagt
geslepen schoenen
ijzer krast de groevenpret
onder windjassen
donzen gedachten
aan de grote elf dromen
van een koude start…
laat ik je nooit meer
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
910 waar naakte waarheid zich aan mij vertoont
kus ik jouw onschuld weer
in gretige kinderogen
kleed ik je koude lijfje
met omarming
streel ik je schoonheid
met mijn blik
bewonder hartstocht
en verlangen
laat ik je nooit meer gaan.…
Eenzaam..
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.448 Het is koud en eenzaam
op de plek waar niemand je begrijpt.
De pijn die er met de jaren in slijpt.
Dat masker dat je altijd voor had.
Dat blije meisje dat altijd lol heeft
en alles om zich heen vergat.
Als het geweten begint te dagen
En je je zelf af gaat vragen:
Is dit het allemaal waard geweest?…
Niet meer
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.108 Verlaten zoeken in de zee van vragen
en de stenen vinden
die de onschuld verbergen
van de stilte en het bloed dat eenzaam maakt
en nachtmerries steeds laat beginnen
met een echo die een verdwaalde
vraag zou moeten zijn
en geen lippen koud maakt.…
Blozend
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
594 Een glimlach
een warme glans
van geluk
kleurt lippen rood
laat wangen blozen
geeft ogen sterren
liefde sluiert bloesems
in de bomen
als de nieuwe lente wakkert
na zoveel koude
nachten…
De boot naar de lente
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
701 De melodie van de koude zeegolven roept me.
Alles is nu opzoek naar een speelkameraadje
en ik ben op zoek naar de boot van de lente.…
Licht.
gedicht
3.8 met 38 stemmen
12.083 In duisternis, is hoop onzichtbaar,
liefde koud.....
Omdat niemand, niemand meer ziet!…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
622 warm zijn mijn lippen
koud is jouw gezicht
kus ik zachtjes je voorhoofd
maar jouw ogen blijven dicht
fluister ik lieve woorden
strijk langzaam over je haar
ik zal je missen lief
laat los, ga nu maar gauw…
Homo sapiens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 Dat dieren door 'm lijden, laat 'm koud.
Hij is het wreedste roofdier op de aarde.'
Zo spraken zij hun allerlaatste woorden,
waarna een visser hen barbaars vermoordde.…
Winter .
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
680 Het is striemend koud!
En denk dat niemand
daar van houdt.
We moeten er maar
weer doorheen
zien te komen...
en weer van de
zomer gaan dromen.
Verlangend naar
de warme dagen...
Zo kunnen we
de kou verdragen!…
In de naakte armen van het leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
639 Je ogen, je lach,
die koude winterdag
zo anders opeens
alsof je even boven jezelf uitsteeg
tussen al
dat maagdelijk wit
toen harmonie de eenzaamheid verdreef
en we even rusten
in de naakte armen van het leven…