voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 38.517):

In de naakte armen van het leven

Je ogen, je lach,
die koude winterdag

zo anders opeens
alsof je even boven jezelf uitsteeg

tussen al
dat maagdelijk wit
toen harmonie de eenzaamheid verdreef

en we even rusten
in de naakte armen van het leven


Zie ook: http://www.freeartandbeauty.exto.nl

Schrijver: eliZe Augustinus
Inzender: baruchacha, 6 april 2011


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Martien Montanus, 15 jaar geleden
Heel mooi "toen" besschreven!
Joanan Rutgers, 15 jaar geleden
Dit gedicht grijpt me direct bij de keel, met zo weinig woorden zoveel emotie kunnen uitdrukken is heel knap, éven ware liefde ervarend, tja, helaas, duurzame liefde is voor oppervlakkigen!

reageer Geef je reactie op deze inzending: