2059 resultaten.
Lieve Lotte
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
2.314 't Was alsof je sliep, als was je enkel moe
helemaal gaaf en volmaakt bovendien.
Wat rest is leegte, heimwee
en die vraag omkleed met smart.
Lieve Lotte, jij gaat altijd met ons mee
voor altijd in ons hart.…
Te Wezemaal
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
558 mond
van hand naar hart
daar boven
als in de hemel
ergens
onder de stompe toren
in het Vlaamse land
verschijnt,
haast ordeloos,
een ongenummerd boek
omrand
met ijzeren staven
van oever naar oever
ik lees
haar laatste indruk
bij het zijgen
in gedachten
ook de kraamvrouw
nijgt daartoe
na de barensweeën
is zij dodelijk moe…
ik ben een beetje in de war
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
634 jij bent als een oud hobbelpaard
wat ik na zo'n vijftien jaar
wat kaler en wat meer bereden
ontroerd betast
mezelf berisp
me dan laat gaan
even weer
ik verklaar niet meer
ben moe gestreden
ik weet waar je glanst
ik weet waar je stroeft
blindelings raak ik je daar
waar je splinters verloor en je haar
zonder te blozen kleur ik je
zonder…
ok computerrrrrr!!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 het enige wat mij scheidt
van de val naar beneden
is de val naar boven
die ik maak in de andere schaal
zonder verdieping en frase
en zonder verheffing te zijn
de dingen zijn het onderdanig zijn moe
hebben ons met hun dood ingenomen
wij hebben zelf de dingen toegerust
zodat ze nu niet meer aan ons toebehoren
maar aan zichzelf.…
Slaaf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
838 Af en toe, is hij 't moe
om altijd maar ja te knikken.
Vroeg of laat, wordt hij kwaad
en zal hij 't niet langer slikken.
Links of rechts, averechts
want het kan niet lang meer duren.
Nu of nooit, wil hij ooit
nog z'n eigen lot besturen.
Hup dan maar, hij is klaar
voor de trein van half zeven.…
hobbyist
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
687 ik stemde de spaanse gitaar
maar die liet zich niet
stemmen, laat staan bespelen
ik ben geboren om vals te
zingen dan maar, en mensen
weg te jagen, dat zal ik wel
bereiken. ik open m'n mond: heel
benauwd en begin te piepen, als
een zieke vogel te moe om
te vliegen en weer te verdwijnen,
een clown toch nog, die een
lach loskrijgt…
Blijf bij ons Heer
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
655 Blijf bij ons Heer in bange tijden
Wanneer wij moe en verdrietig zijn
Als wij veel zorgen hebben en pijn
Wilt U ons dan vasthouden en leiden?
Wil altijd bij ons blijven Heer
Dan zijn wij veilig en geborgen
Als U voor ons blijft zorgen
En wij mogen leven tot Uw eer.…
kroegtijger.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
971 En als hij
er een aantal op heeft
wordt hij aanvallend
en na verloop van tijd
moe, zakt achter z'n
eigen armen op de kruk
in slaap, en droomt van
traagheid en zin. (soms
droomt hij dat hij valt
en wordt wakker op
de grond). Soms wordt
hij opgehesen en naar
huis gebracht...-…
Einde
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.407 Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe
Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
Luctor et emergo
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
924 hoe bezwaard moet ik zijn
zodat de aarde moe wordt
om mij verder te dragen
mag ik nog wel geloven
en weer om adem vragen
wie beschermt mij immers
tegen verzuurde grauwe wijn
die bij voortduring, zo lijkt,
voor mij wordt ingeschonken
het is alsof elke dag, ieder moment
zich steeds meer van mij afkeert
mij vervreemdt van zuiver zien…
Antonie
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.577 Wat gaat er in iemands hoofd om
met een leeg gestreden ziel in het verschiet
Verwarring en misschien teleurstelling
het licht in het leven niet meer ziet
Wat gaat er in iemands hoofd om
die moe en in volledigheid is ontdaan
De kracht uit zijn lichaam vloeit
geen moed meer heeft om door te gaan
Wat gaat er in iemands hoofd om
waar vreugde…
De weg kwijt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 Je wordt er moe van,
en tegelijkertijd kun je niet slapen en eten, je
hoofd is in de wolken, je staat boven het ge-
zeur van alledag en ziet haar in alles, overal-…
O schaemle liefde-vlam
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.712 - geduld'ge brand, allene;
al weet ik éne, in winter-nacht,
wie géne zéekre lampe wacht;
die doolt door de arme landen;
die sukkelt, moe, door dode waan;
en - ziet, door 't rag van haar getraan,
het nódend licht niet branden...
1911…
De wijsgeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 afzondering krult smook
zich bruin rond witte tanden
een kostbaar troostvocht
gloeit warm in rillerige handen
de soesa in zijn bestaan
schrijft hij de wereld toe
hij slikt het leven niet
voor zoete koek
het gedachtegoed
weerspiegelt in zijn blik
de bril zakt van zijn neus
hij voelt het niet
de wijsgeer peinst zich leeg en moe…
WIEGEND RUSTEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
673 Moe na lang spelen op het scheepsdek
ligt de kleine reiziger 's avonds
in zijn warme gerief'lijke hut
is zelf een spel tussen zee en hemel
lichte deining lokt kinderverbeelding
doet
de omringende zeemonsters
steeds dansend verdwijnen _ weer verschijnen
met open muilen toeschieten...…
Bieb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Met hun ruggen naar je toe
lijken ze hun lezers moe.
Sla ze open, ga ze lezen.
Want van binnen moet je wezen.
Verdwaal er in, raak van de wijs.
Woord voor woord naar ’t paradijs.…
Ik liep
gedicht
2.4 met 19 stemmen
5.448 Ik liep om vier uur 's ochtends door de stad
en zag de dingen moe met vroege ogen aan
en sprak bekrachtigend de naam van ieder ding
- aanlegsteiger, vuilnisbak, twee fietsen
brugleuning, benzinepomp, lantaren -
En 't was als snoerden deze klanken
de schepping meer tezaam.…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.
Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
krokodillentranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
757 hij was al ouder toen hij haar tot vrouw nam
zij was mooi en jong
haar liefde voor hem was oprecht
al geloofden zijn onderdanen dat niet
zijn haren waren grijs, zijn geest moe
het volk geloofde niet meer in hem
maar met haar deed zijn leeftijd er opeens
niet meer toe. jeugdig voelde de koning
zich weer en blij van zin.…
Excuus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
835 Hij geeft toe
is zo moe
van het vele strijden
zo’n lange tijd
heeft niets verblijd
er was slechts lijden
geen lieve lach
geen ogen zo zacht
mocht hij aanschouwen
wachtte zo trouw
op die ene vrouw
die van hem zou houden
is nu vol wrok en haat
niets dat nog baat
tegen dit zware leven
dat vol geweld
hem steeds heeft geveld…
dramaqueen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Nou,die kleindochter
van mij kan ook wel
behoorlijk stennis maken
zoals ze begint te huilen
lijkt het wel
het ergste op aarde
haar tranen een vloed
die de hele wereld overstroomt
geef ik haar een flesje
drinkt ze en is ze gelukkig
gaat ze tijdje later weer huilen
leg ik haar in bed blijft ze huilen
Mia,je bent moe…
Getraind in zwijgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
758 Ze zegt niks, laat alles toe
ze zegt niks, hij wordt het moe
de zwijgzaamheid is bijna tastbaar
ze zegt niks al was 't maar
het feit dat ze getraind is
om te zwijgen
iemand zal haar toch
aan het praten moeten krijgen?…
Magnolia
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.689 Dit is de tak met de bloem alleen
de andre bomen gaan al moe
en zwaar van loof naar de aarde toe.
Dit is de tak die ten hemel biedt
In zuivre kelken van albast
de witte wijn uit de donkere bast
zó teerheid die uit droefnis wast.…
Ik ben
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Ik faal dus ik ben
Schreeuwde zij de wereld toe
Ze wilde rennen, dansen, springen
Maar haar benen waren moe
En ze viel en stond weer op
Maakte fouten, kropte op
Wat zij niet aankon en ze smeekte
Of de wereld haar vergaf
Want wij falen allemaal
Zei ze zachtjes en vol twijfel
Maar juist dat maakt ons zo mooi
Het maakt ons af, uniek en…
Vaders armen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 gesteund
bij alles wat ik deed
vaders armen waren zo bijzonder
gaven veiligheid en warmte
troostten bij verdriet
vertelden zwijgend veel
in vaders armen
voelde ik me altijd kind
ook toen de tijd
dat anders wist
maar
geborgen in zijn armen
zal ik nooit meer zijn
nu hij veel verder is
dan het bereik
want
vaders armen waren moe…
Een dichter beminnen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Nooit worden verlichte dichters moe.
Onvermoeibaar beroeren zij uw lichaam,
en uw geest.
Zorgen tillen ze van uw schouders.
Wat zwaar is maken ze lichter.
Dichters weten wat vrouwen gelukkig maakt.
Vandaag al verandert uw leven,
in een feest.…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
STEMMEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 ik ga stemmen
ben zo moe
aan wie vertrouw ik
mijn stemmetje toe
welke heren doen wat
ik verwacht
ach het is toch zo’n gedoe
wie doet toch wat ik voor
ons allen als het beste
had gedacht
allen in Europa beloven
mij te verwennen
maar leer mij die
slimmeriken kennen
ze schuiven het meeste
echt wel naar zichzelf toe
weet je hoe ik…
Zonder jou...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
711 Ik voel me moe,
het hoeft niet meer.
Mijn hart verraadt
het oude zeer.
Jij bent er niet meer.
Maar ik moet verder,
denk positief.
Hoe lang zal dit duren?
Ik weet het niet.
Al denk ik vaak: ik zou…
het is mijn leven,
maar zonder jou.…
Kussen Geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Jij slaapt en ik kijk –
moe, maar gelukkig
met jou, een droom
die is uitgekomen
Met jou weet ik meer
van geluk, met jou
ken ik mezelf meer
Met jou ben ik nieuw
Met jou is de wereld vol
van jouw wonder
Samen vouwen wij ons
om jou heen tot een veilig huis
waarin jij de wonderen
van de wereld ontdekt, het piepen
van de halsbandparkieten…