Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Zwijgende man

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.216
Wie wat wil zeggen heeft winter nodig kale takken zonder blad Spoor van vogels niet hun fluiten water ongenaakbaar hard en glad Wie dat wil heeft in zijn ogen iets gespaard dat kijken heet Wie dat kan weet in zijn zwijgen wat hij zegt het best bewaard ------------------------------------------------------ uit: 'Achter de rug…
Bernlef19 juni 2017Lees meer >

voortgang

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar voortdurend nu we toch verdwijnen kunnen we, eendrachtig de taal, gebruikmaken van aanhoudend zwijgen om al vergetend ons verlaten voort te zetten later dan destijds is ons toekomend gras bezaaid met onbeschreven blad…
Iniduo25 januari 2020Lees meer >

terminale kleuren

netgedicht
4.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 541
nog blijft de wind aan takken sleuren verbergt de aarde haar aangezicht onder 't vallend blad zieltogend hangen bladeren op half elf en ik onrustig in mijn stoel als aan het sterfbed van een dierbare zoekend naar tekens weer verkeerde woorden de vergankelijkheid opgediend compleet met garnituur…

Genieten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 184
De regendruppels krinklen Belletjes op het water, Het ranke riet wuift ze gedag, De zonnestralen maken Vele kleine regenboogjes, De pompebladen wiegen Zachtjes in ’t ochtendbriesje, De witte en roze bloemen Wiegen met de bladen mee. En ik, ik zie het aan, geniet, Ik geniet voor twee.…

blad gevonden van den Eijkelboom

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
met een leeg gemoed hoeft men niet te onthechten van wat binnen kroelt en woedt woorden kunnen vrij geheel eigen op een rij cliché’s worden gesmoord het ambacht opent die poort zo sprak Jan Eijkelboom dordts poëet met zekeren schroom want verder zweeg hij heel kies over de inhoud juist precies als hij van geheime regels weet dan is hij…

Teder blad met mes gekerfd

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 680
Over doorgestreepte tranen en uitgegumde tijd; schrijf ik de dag die vloeit uit mijn dromen, schets ik met verlangen jouw ogen in mijn zicht.…
Dion17 september 2006Lees meer >

Dwarrelblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Als een blaadje dat zich vastklampt aan de tak om niet te vallen en waaraan de wind vraagt: “Blad, wat is het dat je niet kunt laten gaan. Waarover wil je de controle houden. Hoeveel regendruppels tel je voor je meewilt met de stroom. Zeg me blad, wat is het dat jou tegenhoudt van deinen op de kracht van dragen.”…

AANVANG

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.903
Ellebogen op 't blad, muis in je hand, gedichtensite opengeklikt en als hij openspringt gaan! Je hoeft er niet de deur voor uit, kaartje kopen is er niet bij, verslavend ja, dat is het wel, maar dat maakt niks uit, althans niet voor mij!…

Bui

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Ik voel me wat lentetriestig Het grijs wordt zwart na een dag van voortdurende zachte regen Door wortels heen stroomt, ruist het vocht, het blad richt zich op De dingen gaan zoals ze gaan als Venus, een inktzwarte stip op de zon en toch waar ben jij wie ben ik word jij als het regent nat?…

dagen vol lucht

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.109
de dagen zitten vol met lucht nachten bestrooid met duister de toekomst droomt, een zucht er is nog slechts gefluister als een afgevallen blad dwarrelt weemoed naar benéé wangen worden nat niets is meer oké en als zelfs de regen voor je schuilt je liefde wordt verzwegen, weet dán, dat mijn hartje huilt…
elze27 juli 2005Lees meer >

De moerbeitoppen ruisen boven wilgen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31
Kom terug naar de graven waar wind het blad drijft en de morgen wekt wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…

bamboe

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 749
een holle stengel van vezels onderbroken door knopen waar het blad hecht van de toendra tot de tropen woekeren zijn wortels tot een halm elders opduikt hij bloeit één keer in een eeuw en verdort dan tot glimmend hout staven waarmee ik een steiger bouw om op te klimmen tegen jouw gevel…
Wim Veen18 januari 2006Lees meer >

Wilgenroosje

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 771
Zwevende oogjes om je te lezen, duizenden bellen van bewustzijn en in iedere ademtocht wil ik je kleur bekennen je weet de naaktheid van het blad naast elke voetstap weg te leggen een overlevering van kracht wanneer het maanlicht samenvloeit met het hemelwater in je hart dansen de vlinders een ode van sierlijkheid.…

uit haikuhout gesneden

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
zo fier en blozend bloesemen jonge twijgen aan mijn oude stam langs rijpend koren droom ik lomer verzonken in goudglanzend licht het verwaaide blad bedekt mijn aardse wortels vol melancholie zacht, nog ongerept dwarrelt op mijn kale kruin een sluier van sneeuw…

Longlive letter

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
Mijn liefde voor haar Op maagdelijk blad gebeukt Met grootste zorg geschonken Aan de liefdeskleurige bus Een antwoord van haar Zonder enige hoop verwachtend Laat op zich wachten Naar ik heb verwachten Met bloedeloze kilte bevangen Leef ik naar woorden Van haar de geschrevene Zich niet latend bekoren Ik weet niets behalve Mijn liefde…

Dichten

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 545
Dichten is verversen met woorden blad blazen; in wat dwars is en zwijgt klanken durven klinken. Dichten is letters baren verzengolven branden; op het veeltalige strand zinnen en lijnen breken.…

Levenswarmte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.267
een stralenbundel valt herricht in babyogen waar een blad zich heeft bewogen naar het licht kijkers volgen het intieme spel in millimeters per seconde waarin levenswarmte kerend wordt hervonden en gereflecteerd het snuitje straalt herkenning van liefde voor de zon wat niet is aangeleerd put rechtstreeks uit de bron…

suites voor Annemieke LVI -het vallen-

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
magnoliatak uit het leven gegrepen bloesems vallen al een seconde bewusteloos voor de val in vergetelheid tussen de mobiles verliest het dwarrelend blad alle gewicht - tussen twee jaren een evenwicht bewaren twaalf zachte heuvels lucifer vervangen door aansteker en verder niets nieuws…
robflipse2 februari 2009Lees meer >

enter night

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
ik werd weggedreven in een doodskleed en werd gillend wakker in een soort vacuüm ruimte waar nog geen blad of een vlieg binnenkwam, en deze keer stikte ik dus. soms kunt je nóg zo roepen schreeuwen en doen maar dan loopt het verkeerd af, dan kun je doen wat je wil.-…

Raadselen van herfst

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
Het herfst weer wind blaast zich een weg met regen als trawant Blad bloost aan oudere takken het bos vergroent, vergeelt Zijn wij niet verdeeld over het najaar tijd van oogst? tijd van dood? Paddenstoelen kleuren vlammend rood ondergrondse raadselen aan bosrand, waterkant.…

Herfst in het Haagse bos

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 624
hoe het bruine blad met zicht kan vertakken als makke nerven mijn ziel raken dat ook ik met kunde en kennis achter de kleuren bij deze aanblik geuren acht als uit één foto wellicht een hartkreet wil slaken van de pracht van het herfst getij herfst is even de omgekeerde mei (c) 2005…

Niet voor de poes

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
ik snuif de geur van zomer na een regenbui het blad, groen en jong krult zich om water op te slaan langzaam dalen druppels op de vacht van de birmaan die zijn luie dagen spint hij knippert met zijn ogen rekt zich een tijger kromt zijn rug en met trillende staart sproeit hij mijn zomer van de kaart…
Hanny21 juni 2010Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 690
Langzaam gaat de natuur haar groene kleur verliezen dwarrelend blad wordt over de grens getild van de zomer die langzaam gaat sterven. Door het wonder der natuur. komt er toch weer een nieuw seizoen als licht en schemer elkaar zullen gaan ontmoeten om samen de herfst te begroeten.…

ogen dicht open dagen✔

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 26
Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard toch blijft tijd lopen De dagen gaan langs de aarde, lange horden - Een vrouw is alleen een vrouw Waarom ik de lome nachten want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
karo mare4 november 2026Lees meer >

Storm

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het land is plotseling in rep en roer Want morgen gaat het best een beetje waaien Er volgt een weeralarm, dat laat zich raaien En had u voor de trein een dagretour, De vraag is of u ooit nog aan zult komen; Er hangt moordzuchtig blad aan al die bomen. ---- Het KNMI verwacht onstuimige dagen.…
trawant10 november 2010Lees meer >

Zo wonderbaarlijk nabij

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 591
dag jij het donker is voorbij de rozen zijn vanmorgen ontloken ze kleuren zo rood ze geuren zo zomersgroot regendruppels parelen zich op het ontplooiende blad de zon, ze schrijft weerkaatsende verlangens een spiegelwandjeshart glanzend op het meer het beeld van bekoring raakt het diepgewortelde je bent me hierin zo wonderbaarlijk…

"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 720
als je eindelijk weet wat je wil maar je liefde van nu staat stil weet dan dat ik van je hou en fluister zacht ik weet dat jij ook op mij wacht net als de ochtend op weer een nieuwe dauw als dan door de zon die toch weer schijnen gaat de dauw het blad verlaat zal ik de aarde zijn waarop die druppel vallen gaat…

Zijn winters kleedje

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
een koude wind streek langs mijn hand maar ik voelde jou ontluiken in het zachte bed van zwarte aarde zag ik het kleine blad ontspruiten verscholen tussen mos dat nog zijn winters kleedje had ontkiemt al lente in het bos ook in het fluiten van de vogels zijn de speelse rollers niet te stuiten…
wil melker2 januari 2013Lees meer >

Bleef het kind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
ik gaf je ooit een handvol dromen maar de bomen die we plantten kregen kale kronen het blad verdroogde in de hoogte of verschroeide als het door de zon weer te snel groeide jij danste slechts speelde met de wind die door je haren woei bleef het kind geboeid door dromen…

de dauwdruppel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
als je eindelijk weet wat je wil maar je liefde van nu staat stil weet dan dat ik van je hou en fluister zacht ik weet dat jij ook op mij wacht net als de ochtend op weer een nieuwe dauw als dan door de zon die toch weer schijnen gaat de dauw het blad verlaat zal ik de aarde zijn waarop die dauwdruppel vallen gaat…