2623 resultaten.
Zwijgende man
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.216 Wie wat wil zeggen
heeft winter nodig
kale takken zonder blad
Spoor van vogels niet
hun fluiten water
ongenaakbaar hard en glad
Wie dat wil
heeft in zijn ogen iets gespaard
dat kijken heet
Wie dat kan
weet in zijn zwijgen
wat hij zegt
het best bewaard
------------------------------------------------------
uit: 'Achter de rug…
voortgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen
waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar
voortdurend
nu we toch verdwijnen
kunnen we, eendrachtig de taal,
gebruikmaken van aanhoudend zwijgen
om al vergetend ons verlaten voort te zetten
later dan destijds is ons toekomend gras
bezaaid met onbeschreven blad…
terminale kleuren
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
541 nog blijft de wind
aan takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht
onder 't vallend blad
zieltogend hangen
bladeren op half elf
en ik onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend naar tekens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid opgediend
compleet met garnituur…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
184 De regendruppels krinklen
Belletjes op het water,
Het ranke riet wuift ze gedag,
De zonnestralen maken
Vele kleine regenboogjes,
De pompebladen wiegen
Zachtjes in ’t ochtendbriesje,
De witte en roze bloemen
Wiegen met de bladen mee.
En ik, ik zie het aan, geniet,
Ik geniet voor twee.…
blad gevonden van den Eijkelboom
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 met een leeg gemoed
hoeft men niet te onthechten
van wat binnen kroelt en woedt
woorden kunnen vrij
geheel eigen op een rij
cliché’s worden gesmoord
het ambacht opent die poort
zo sprak Jan Eijkelboom
dordts poëet met zekeren schroom
want verder zweeg hij heel kies
over de inhoud juist precies
als hij van geheime regels weet
dan is hij…
Teder blad met mes gekerfd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
680 Over doorgestreepte tranen
en uitgegumde tijd;
schrijf ik de dag die
vloeit uit mijn dromen,
schets ik met verlangen
jouw ogen in mijn zicht.…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 Als een blaadje dat zich vastklampt aan de tak
om niet te vallen en waaraan de wind vraagt:
“Blad,
wat is het dat je niet kunt laten gaan.
Waarover wil je de controle houden.
Hoeveel regendruppels tel je
voor je meewilt met de stroom.
Zeg me blad,
wat is het dat jou tegenhoudt van
deinen op de kracht van dragen.”…
AANVANG
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.903 Ellebogen op 't blad,
muis in je hand,
gedichtensite opengeklikt
en als hij openspringt
gaan!
Je hoeft er niet de deur voor uit,
kaartje kopen is er niet bij,
verslavend ja, dat is het wel,
maar dat maakt niks uit, althans
niet voor mij!…
Bui
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.503 Ik voel me wat lentetriestig
Het grijs wordt zwart na een dag
van voortdurende zachte regen
Door wortels heen stroomt, ruist
het vocht, het blad richt zich op
De dingen gaan zoals ze gaan
als Venus, een inktzwarte stip
op de zon en toch
waar ben jij wie ben ik
word jij als het regent nat?…
dagen vol lucht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.109 de dagen zitten vol met lucht
nachten bestrooid met duister
de toekomst droomt, een zucht
er is nog slechts gefluister
als een afgevallen blad
dwarrelt weemoed naar benéé
wangen worden nat
niets is meer oké
en als zelfs de regen
voor je schuilt
je liefde wordt verzwegen,
weet dán, dat mijn hartje huilt…
De moerbeitoppen ruisen boven wilgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
31 Kom terug naar de graven waar wind
het blad drijft en de morgen wekt
wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…
bamboe
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
749 een holle stengel van vezels
onderbroken door knopen
waar het blad hecht
van de toendra tot de tropen
woekeren zijn wortels
tot een halm elders opduikt
hij bloeit één keer in een eeuw
en verdort dan tot glimmend hout
staven waarmee ik een steiger bouw
om op te klimmen tegen jouw gevel…
Wilgenroosje
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
771 Zwevende oogjes
om je te lezen, duizenden
bellen van bewustzijn en in
iedere ademtocht wil ik je kleur bekennen
je weet de naaktheid van het blad
naast elke voetstap weg te leggen
een overlevering van kracht
wanneer het maanlicht samenvloeit
met het hemelwater in je hart
dansen de vlinders
een ode van sierlijkheid.…
uit haikuhout gesneden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 zo fier en blozend
bloesemen jonge twijgen
aan mijn oude stam
langs rijpend koren
droom ik lomer verzonken
in goudglanzend licht
het verwaaide blad
bedekt mijn aardse wortels
vol melancholie
zacht, nog ongerept
dwarrelt op mijn kale kruin
een sluier van sneeuw…
Longlive letter
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
686 Mijn liefde voor haar
Op maagdelijk blad gebeukt
Met grootste zorg geschonken
Aan de liefdeskleurige bus
Een antwoord van haar
Zonder enige hoop verwachtend
Laat op zich wachten
Naar ik heb verwachten
Met bloedeloze kilte bevangen
Leef ik naar woorden
Van haar de geschrevene
Zich niet latend bekoren
Ik weet niets behalve
Mijn liefde…
Dichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
545 Dichten is verversen
met woorden blad blazen;
in wat dwars is en zwijgt
klanken durven klinken.
Dichten is letters baren
verzengolven branden;
op het veeltalige strand
zinnen en lijnen breken.…
Levenswarmte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.267 een stralenbundel valt
herricht in babyogen
waar een blad zich heeft
bewogen naar het licht
kijkers volgen het intieme spel
in millimeters per seconde
waarin levenswarmte kerend
wordt hervonden en gereflecteerd
het snuitje straalt herkenning
van liefde voor de zon
wat niet is aangeleerd
put rechtstreeks uit de bron…
suites voor Annemieke LVI -het vallen-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 magnoliatak
uit het leven gegrepen
bloesems vallen
al een seconde
bewusteloos voor de val
in vergetelheid
tussen de mobiles
verliest het dwarrelend blad
alle gewicht -
tussen twee jaren
een evenwicht bewaren
twaalf zachte heuvels
lucifer
vervangen door aansteker
en verder niets nieuws…
enter night
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 ik werd weggedreven in een
doodskleed en werd gillend
wakker in een soort vacuüm
ruimte waar nog geen blad
of een vlieg binnenkwam,
en deze keer stikte ik dus.
soms kunt je nóg zo roepen
schreeuwen en doen maar
dan loopt het verkeerd af,
dan kun je doen wat je wil.-…
Raadselen van herfst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
823 Het herfst weer
wind blaast zich
een weg
met regen als trawant
Blad bloost
aan oudere takken
het bos
vergroent, vergeelt
Zijn wij niet verdeeld
over het najaar
tijd van oogst?
tijd van dood?
Paddenstoelen kleuren
vlammend rood
ondergrondse raadselen
aan bosrand, waterkant.…
Herfst in het Haagse bos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
624 hoe het bruine blad met zicht kan vertakken
als makke nerven mijn ziel raken dat ook ik
met kunde en kennis achter de kleuren
bij deze aanblik geuren acht als uit één foto
wellicht een hartkreet wil slaken
van de pracht van het herfst getij
herfst is even de omgekeerde mei
(c) 2005…
Niet voor de poes
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
734 ik snuif de geur van zomer na een regenbui
het blad, groen en jong
krult zich om water op te slaan
langzaam dalen druppels
op de vacht van de birmaan
die zijn luie dagen spint
hij knippert met zijn ogen
rekt zich een tijger
kromt zijn rug
en met trillende staart
sproeit hij mijn zomer van de kaart…
Herfst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 Langzaam gaat de natuur
haar groene kleur verliezen
dwarrelend blad wordt over
de grens getild van de zomer
die langzaam gaat sterven.
Door het wonder der natuur.
komt er toch weer een nieuw
seizoen als licht en schemer
elkaar zullen gaan ontmoeten
om samen de herfst te begroeten.…
ogen dicht open dagen✔
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
toch blijft tijd lopen
De dagen gaan langs de aarde, lange horden -
Een vrouw is alleen een vrouw
Waarom ik de lome nachten
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
Storm
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Het land is plotseling in rep en roer
Want morgen gaat het best een beetje waaien
Er volgt een weeralarm, dat laat zich raaien
En had u voor de trein een dagretour,
De vraag is of u ooit nog aan zult komen;
Er hangt moordzuchtig blad aan al die bomen.
----
Het KNMI verwacht onstuimige dagen.…
Zo wonderbaarlijk nabij
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
591 dag jij
het donker is voorbij
de rozen
zijn vanmorgen ontloken
ze kleuren zo rood
ze geuren zo zomersgroot
regendruppels parelen
zich op het ontplooiende blad
de zon, ze schrijft
weerkaatsende verlangens
een spiegelwandjeshart
glanzend op het meer
het beeld van bekoring
raakt het diepgewortelde
je bent me hierin
zo wonderbaarlijk…
"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
720 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die druppel vallen gaat…
Zijn winters kleedje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 een koude wind
streek langs mijn hand
maar ik voelde jou ontluiken
in het zachte bed
van zwarte aarde zag ik
het kleine blad ontspruiten
verscholen tussen mos
dat nog zijn winters kleedje had
ontkiemt al lente in het bos
ook in het fluiten
van de vogels zijn
de speelse rollers niet te stuiten…
Bleef het kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 ik gaf je ooit
een handvol dromen
maar de bomen
die we plantten
kregen kale kronen
het blad verdroogde
in de hoogte
of verschroeide
als het door de zon
weer te snel groeide
jij danste slechts
speelde met de wind
die door je haren woei
bleef het kind
geboeid door dromen…
de dauwdruppel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die dauwdruppel vallen gaat…