1857 resultaten.
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 de bedauwde aarde
je ogen dansend op de grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander wezen
dat om je schouders…
van oude mensen ...
gedicht
3.0 met 128 stemmen
27.681 ik zie de oude Takma lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van een ver verleden
vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
Zomergekte
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.203 Jurkjes kort en schouders bloot,
benen lang en borsten groot.
Blote voeten, hoge hakken,
lange haren, nagels lakken.
Oh hoe mooi het is te dromen
maar of die dag ook nog zal komen ?
Ieder wijst me lachend na
als ik vol van hoop naar buiten ga.
IJskoud water in mijn nek
In korte broek gaan met dit weer.…
Zou zo graag
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.158 Zou zo graag even m'n hoofd op je schouder leggen
Zou zo graag eens lekker alle tranen laten gaan
Zou zo graag even met je praten
Zou zo graag naast mijn maatje willen staan
Zou zo graag even je warmte willen voelen
Zou zo graag eens in je ogen willen kijken
Zou zo graag even mijn gevoelens met je delen
Zou zo graag nu door je haren willen…
Vochtige schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.431 Regen raakt je trieste gezicht
waardoor tranen versmelten
schouders zakken langzaam in
en passen gaan steeds trager
de wanhoop in jouw ogen leest
verdriet, pijn en eenzaamheid
steeds verder loop jij uit mijn
tijd en slentert door de dagen
de regensluier verbloemt het
silhouet en ik teken je grijs
en grauw, al zien mijn ogen
alle kleuren…
Geef me één dag
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
816 Nu rusten mijn schouders gelaten.
Wat kan ik nog doen? Wat wil ik vandaag?
Die éne dag, dat is mijn vraag.…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 ik leg
witte bloemen
op je schouders
kijk met ogen
die nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied…
zelfmoord..
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.644 zou zo zijn leven willen geven
want loskomen van zijn angsten kan hij niet
Zijn ziel zoekend naar een greintje rust
maar de spoken slapen niet
zijn lichaam volkomen uit geblust
Hij verdrinkt verder in 'stil' verdriet
lichaam en ziel compleet bevroren
zijn enige uitweg slechts de dood
deze strijd puur verloren
omdat niemand hem een schouder…
Tierelantijn
hartenkreet
4.6 met 38 stemmen
2.332 Vannacht was ik veilig
In jouw sterke armen
Je hield me enkel vast
Om mij te verwarmen
Vannacht was ik mezelf
Bij jou zijn voelt zo fijn
Geborgen zonder zorgen
Liefde zonder tierelantijn
Vannacht was vol geluk
Jouw schouders mijn rust
Handen die mij streelden
Lippen zo lieflijk gekust
Vannacht was eindeloos
Een warme lange stroom…
lintjesregen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.234 allen lopen kleurloos gekleed
de uitdrukking op menig gezicht
zegt meer dan in-zak-en-as doet
een bakkie troost,`n lekkerlopend
warm en koud buffet met broodnodig
borreltje voor de inwendige mens,
want het was waterkoud daarbuiten
een klap op de schouder
slaat lang niet gezien ouwe reus
een vergeten kennis op het lijf
hoe triest de…
Een stille getuige
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.423 we spraken over het leven
over de dood en alles er tussen
naar de lijn
waar niemand naar toe wil gaan
als we konden
deden we alles nog eens over
nu rest ons alleen
wachten op het sterven
als afscheid komt
kijk ik over mijn schouder
het voelt alsof je valt
ver uit het zicht
en zweeft tussen
deze wereld en een andere
zo stap je uit…
Eenzaamheid en vertwijfeling
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.262 Je liep weer door, je schouders licht gebogen en
kijkend alsof je je laatste duppie had verloren.
Opgelucht ging ik weer verder met niets doen,
maar ik voelde me schuldig, omdat ik wist hoe eenzaam
je was. Toen ik later in de straat keek was je weg
en je naam roepen zou geen enkele zin meer hebben.…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven ze mij
een gelijkenis en leerden
de kunst van het bewegen
ik werd klein, veel kleiner
toen ik handen en schouders…
gedicht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
827 Je hebt nood aan dat moment, vol begrip en erkenning
liefst leunend op een schouder, wachten op een antwoord
ze te delen met anderen.…
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je houdt, jij bent al
eeuwenlang mijn vrouw
niets is meer van belang
als wij weer samen zijn
de zee, het strand, een hand
je hoofd tegen mijn schouder…
JE BEGRIJPT NIET MEER
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.471 Maar ach, je weet niet meer wat hulp is
en kijkt me dan zo wazig aan
je haalt je schouders op en
wilt je eigen weg weer gaan.
Een weg wat niet echt een weg is
maar één die je eenzaam doorloopt
die ik zover mogelijk met je mee ga
en nooit meer wordt zoals ik had gehoopt.…
EEN MOOI WIJSJE
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.690 Mijn stem zal je zacht beroeren
en je hart sneller doen slaan
je zult je arm om mijn schouder leggen
als je even naast me komt staan.
Na het zingen en het spelen
dans ik met jou de wereld rond
omdat jij als enige van allemaal
mijn zingen en spelen van waarde vond.…
ik heb je lief
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.453 ik me bij jou
schuchter en verlegen
ik heb alle stranden gezien
in alle brandingen gezwommen
maar telkens zijn jouw golven
nieuw voor mij
elke nacht is duizend nachten
en na elke nacht komt de zon
nieuwsgierig en verbaasd
hoe ineengestrengeld
man en vrouw kunnen zijn
onze afgekoelde huid
warmt hij vol overgave
mij tikkend op de schouders…
Lieverd die mijn lieverd niet wil zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.110 Ik met mijn handen
in jouw haar
Vastgegroeid
aan je brede schouders
en je sterke rug
En alle oude liefde
weer in ons lichaam terug
Nog even in ons bed
nog even niet bereikbar
Ik proef je zoete lippen
en je warme huid
Je ademt zachtjes
buiten schijnt de zon
De wind blaast
de gordijnen uit elkaar
Ik met mijn handen
in jouw…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 hij zit wijs en grijs
tussen de rijen boeken
en keuvelt over het leven
het geven en het nemen
als de nestor die hij is
vergeelde pagina's kijken mee
over zijn gebogen schouders
wanneer hij anekdotes oprakelt
het stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol…
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 Bovenaan de dijk zit het leven
rustig wachtend op wat komen gaat
de groene bank geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 schilder dus een lief tafereel
onbewust gebruik ik te veel geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon
paden waren afgesloten
als in beton gegoten
ommuurd tot op immense hoogte
en ik stond daar alleen
kon geen kant meer heen
maar jij reikte een hand
en schouder…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 het lijkt het beste in dit land
voor inwoners en ook de vreemden
een jas rond de schouders te hebben
wat zware stof tegen wind te veel
bespoten met andere stof of nevel
om de regen van het lijf te weren
en met knoopjes of iets anders
teneinde zichzelf te onttrekken
aan te nieuwsgierig geblik
laat dan enkel het gelaat
met het rood van schaamte…
koelheid in je ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 naast je lopend
ben ik bang
je gedachtegang
is vreemd voor mij
zo anders dan gewoon
ik pak je hand
de warme kant
tegen mijn wang
koelheid in je ogen
het mij gedogen
is al aan de gang
ik hunker nog
naar jou
je lichaam draait
haar eigen wil
toch volgend
in een lief contact
mijn hand ligt doelloos
op je schouder
heupen kaatsen…
Tijdsteen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Een steen werp je weg
het is een rare bizarre vreemde weg
het is de tijd die niet bestaat
en ik, die te vaak slaapt
Een keltisch natuurfenomeen
zegt gewoon
laat ze
(zij zijn niet 1)
verwateren
in de aarde vergaan
dan kijken wij samen
nooit niet
naar
een volle maan
En nooit
naar een vol bestaan
Draag een kruis
op u schouder…
Alleen
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.574 Een lichaam kan hoe klein het is
eenzaamheid uitdrukken voelbaar
alsof een hand op de schouder ligt.
Mijn lijf voelt nu louter bekommernis
met een meisje dat zo jong al zwaar
gebukt gaat onder loyaliteit en plicht.…
De onvoldoendes
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.472 Onlangs had ik weer eens de eer
dat een zekere strenge dame of heer
bepaalde gedichten in snel tempo screende
en vond dat ze geen voldoende verdienden
dus afwisselend met een vier of vijf
ging deze persoon mijn werkjes te lijf
Lachend haal ik mijn schouders op
denk maar niet dat ik daarom stop
dat ik ophoud met gedichten maken
en me door wat…
Als woorden zingen kunnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 Ik zing je een feest, een beeld
van walsende akkoorden
Uitgelaten en liefderijk
verstaan we elkaars gedachten
en proeven elkaars blik
Ogen die toveren en liefde glanzen
over de hoofden van andere
geliefden, wereldwijd
Gedachten die bloemenvleugels
schenken aan vermoeide schouders
Ik zing je een feest, een gouden geest
met zilveren…
Zonbeschenen, (Haiku’s)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
503 Naast mijn schouder loopt
een vriend die niet meer bestaat,
straks word ik ouder.
Ganzen in vijvers,
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.…