1857 resultaten.
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 de bedauwde aarde
je ogen dansend op de grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander wezen
dat om je schouders…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 ik leg
witte bloemen
op je schouders
kijk met ogen
die nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied…
Rozen op mijn bed
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.447 nog laag
over de velden zweeft
en de schemer vaag fluistert
tegen de nachtelijke wind
dan verbeeld ik me de stilte
van het beven van jouw handen,
van de adem die je me afnam
in een uiterst zachte zucht
ik luister met gesloten ogen
naar jouw handen op mijn dijen,
naar de toekomst die jij schreef
op mijn roze, warme huid
op mijn schouder…
Je bent niet alleen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.402 Een hand op je schouder
Vrienden om je heen
God laat even weten
Je bent niet meer alleen.…
Vochtige schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.431 Regen raakt je trieste gezicht
waardoor tranen versmelten
schouders zakken langzaam in
en passen gaan steeds trager
de wanhoop in jouw ogen leest
verdriet, pijn en eenzaamheid
steeds verder loop jij uit mijn
tijd en slentert door de dagen
de regensluier verbloemt het
silhouet en ik teken je grijs
en grauw, al zien mijn ogen
alle kleuren…
Lieverd die mijn lieverd niet wil zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.110 Ik met mijn handen
in jouw haar
Vastgegroeid
aan je brede schouders
en je sterke rug
En alle oude liefde
weer in ons lichaam terug
Nog even in ons bed
nog even niet bereikbar
Ik proef je zoete lippen
en je warme huid
Je ademt zachtjes
buiten schijnt de zon
De wind blaast
de gordijnen uit elkaar
Ik met mijn handen
in jouw…
Middelbaar onderwijs
gedicht
4.1 met 117 stemmen
46.498 Het mooiste meisje van de klas
verschikt onwennig bij haar schouder
een bandje van haar bustehouder;
ze draagt dat rare ding maar pas.
De meester, achter brillenglas,
ziet toe, ontroerd, en denkt: 'Wat zou d'r
gebeuren als zij tien jaar ouder
en ik eens tien jaar jonger was?…
Alles voor jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
980 Ik zal je troosten als 't moet,
je mijn schouder altijd geven.
Want alleen verder moeten gaan,
in donkere lange nachten zo stil,
zonder iemand die je voor pijn behoedt,
wat is dan nog de zin van 't leven.…
zelfmoord..
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
2.644 zou zo zijn leven willen geven
want loskomen van zijn angsten kan hij niet
Zijn ziel zoekend naar een greintje rust
maar de spoken slapen niet
zijn lichaam volkomen uit geblust
Hij verdrinkt verder in 'stil' verdriet
lichaam en ziel compleet bevroren
zijn enige uitweg slechts de dood
deze strijd puur verloren
omdat niemand hem een schouder…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 hij zit wijs en grijs
tussen de rijen boeken
en keuvelt over het leven
het geven en het nemen
als de nestor die hij is
vergeelde pagina's kijken mee
over zijn gebogen schouders
wanneer hij anekdotes oprakelt
het stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol…
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 Bovenaan de dijk zit het leven
rustig wachtend op wat komen gaat
de groene bank geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 het lijkt het beste in dit land
voor inwoners en ook de vreemden
een jas rond de schouders te hebben
wat zware stof tegen wind te veel
bespoten met andere stof of nevel
om de regen van het lijf te weren
en met knoopjes of iets anders
teneinde zichzelf te onttrekken
aan te nieuwsgierig geblik
laat dan enkel het gelaat
met het rood van schaamte…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 ik zag je
verder lopen dan
je passen in het zand
hoofd gebogen
schouders hangend
in een diep verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij…
de afgelegde weg
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
719 struikelen af, met
vallen en opstaan
om het onvermogen
zelf te beleven, zonder
ik zag lager
hoe eng de wereld
ruimtes bouwt, hoe hoger
het doel leek, alsof tranen
en een lach zwaarder waren
van gewicht, zonder
gaven ze mij
een gelijkenis en leerden
de kunst van het bewegen
ik werd klein, veel kleiner
toen ik handen en schouders…
Tierelantijn
hartenkreet
4.6 met 38 stemmen
2.332 Vannacht was ik veilig
In jouw sterke armen
Je hield me enkel vast
Om mij te verwarmen
Vannacht was ik mezelf
Bij jou zijn voelt zo fijn
Geborgen zonder zorgen
Liefde zonder tierelantijn
Vannacht was vol geluk
Jouw schouders mijn rust
Handen die mij streelden
Lippen zo lieflijk gekust
Vannacht was eindeloos
Een warme lange stroom…
Geef me één dag
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
816 Nu rusten mijn schouders gelaten.
Wat kan ik nog doen? Wat wil ik vandaag?
Die éne dag, dat is mijn vraag.…
gedicht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
827 Je hebt nood aan dat moment, vol begrip en erkenning
liefst leunend op een schouder, wachten op een antwoord
ze te delen met anderen.…
lintjesregen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.234 allen lopen kleurloos gekleed
de uitdrukking op menig gezicht
zegt meer dan in-zak-en-as doet
een bakkie troost,`n lekkerlopend
warm en koud buffet met broodnodig
borreltje voor de inwendige mens,
want het was waterkoud daarbuiten
een klap op de schouder
slaat lang niet gezien ouwe reus
een vergeten kennis op het lijf
hoe triest de…
Een stille getuige
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.423 we spraken over het leven
over de dood en alles er tussen
naar de lijn
waar niemand naar toe wil gaan
als we konden
deden we alles nog eens over
nu rest ons alleen
wachten op het sterven
als afscheid komt
kijk ik over mijn schouder
het voelt alsof je valt
ver uit het zicht
en zweeft tussen
deze wereld en een andere
zo stap je uit…
Eenzaamheid en vertwijfeling
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.262 Je liep weer door, je schouders licht gebogen en
kijkend alsof je je laatste duppie had verloren.
Opgelucht ging ik weer verder met niets doen,
maar ik voelde me schuldig, omdat ik wist hoe eenzaam
je was. Toen ik later in de straat keek was je weg
en je naam roepen zou geen enkele zin meer hebben.…
Tijdsteen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Een steen werp je weg
het is een rare bizarre vreemde weg
het is de tijd die niet bestaat
en ik, die te vaak slaapt
Een keltisch natuurfenomeen
zegt gewoon
laat ze
(zij zijn niet 1)
verwateren
in de aarde vergaan
dan kijken wij samen
nooit niet
naar
een volle maan
En nooit
naar een vol bestaan
Draag een kruis
op u schouder…
Alleen
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
1.574 Een lichaam kan hoe klein het is
eenzaamheid uitdrukken voelbaar
alsof een hand op de schouder ligt.
Mijn lijf voelt nu louter bekommernis
met een meisje dat zo jong al zwaar
gebukt gaat onder loyaliteit en plicht.…
De onvoldoendes
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.472 Onlangs had ik weer eens de eer
dat een zekere strenge dame of heer
bepaalde gedichten in snel tempo screende
en vond dat ze geen voldoende verdienden
dus afwisselend met een vier of vijf
ging deze persoon mijn werkjes te lijf
Lachend haal ik mijn schouders op
denk maar niet dat ik daarom stop
dat ik ophoud met gedichten maken
en me door wat…
Als woorden zingen kunnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 Ik zing je een feest, een beeld
van walsende akkoorden
Uitgelaten en liefderijk
verstaan we elkaars gedachten
en proeven elkaars blik
Ogen die toveren en liefde glanzen
over de hoofden van andere
geliefden, wereldwijd
Gedachten die bloemenvleugels
schenken aan vermoeide schouders
Ik zing je een feest, een gouden geest
met zilveren…
Zonbeschenen, (Haiku’s)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
503 Naast mijn schouder loopt
een vriend die niet meer bestaat,
straks word ik ouder.
Ganzen in vijvers,
wat kunnen ze foeteren,
bemoederen kroos.…
BLOEMVERKOPERS
gedicht
1.7 met 112 stemmen
17.364 Soms draagt er een al Sarons rode rozen,
Hoog op zijn schouders in een rieten mat;
De open weerschijn doet de mensen blozen
Die hem geheven kruisen op zijn pad.…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 zij die geen dromen vangen
verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Trigger voor ieders blik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
551 een strak
gaaf profiel
eenzijdig
verlicht met
donkerscherp
contrast
snijdt wind
en regen
onbarmhartig af
de kin wat
geprononceerd
houdt de armslag
in de schouders
keurig in balans
zonder de nek
met lichte druk
naar beneden
te buigen
geen hoogmoed
is er te bekennen
in de blik die
verder kijkt dan
de horizon reikt
de aanwezigheid…