2670 resultaten.
Zoete Pijn van Weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.090 Hinkelen en touwtje springen
piano spelen, vele uren
knikkeren en kaatseballen
ruitje tikken bij de buren.
Dat gewroet geeft
zoete pijn van weemoed.…
Vervlogen inspiratie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
892 Die plek is mijn zwetende droom
het uitgebroken zilte voorhoofd
in vroege uren steevast gepoogd,
maar doorgaan zonder schroom.
Tot het vertederende moment
dat zinnen beginnen te zwijmelen
en woorden gebogen tuimelen,
zodat de geest weer ademt
en de deken krenkt.…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 ik steel zon
om samen in
het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt…
drup
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 voel me vallen vanaf die wolk
vallen als een druppel
die in één keer
zich op de grond begaf
vloeibaar vloeit hij door
door muren uren van tijd
altijd nergens op voorbereid
drup drup drup
op weg naar de tunnels en dalen
ja ja
ook regendruppels vedwalen
om weer te verdampen in het niets
alles opnieuw
o regen
er is nog niets
opgebiecht…
Mijn waarde vandaag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
500 Toch weer mijn waarde vandaag
heb ik je gisteren leren kennen
je blijft uniek mijn uren kleuren
en zoals steeds kom je terug
als ik het je vraag
jij als blijspel
ik als soufleur
een bijdehandse rol
zelfs wanneer de coulissen
zich schaduwen en het
donker zich laat belichten
laat jij je niets ontnemen
en breng jij met een lach
de dauw…
Wanen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
572 In de dierentuin sta ik uren
voor het mensapen-verblijf
en bestudeer de grote apen;
ik leef me in hun wereld in
die wenkt en ik zie wie ik ben
zou m’n beschaving afzakken
Iemand tikt op m’n schouder
ik ontbloot met ‘n apengrijns
m’n tanden en bijt in 'n hand
Volgens mijn vrouw ben ik
te gek om los te lopen en
niet toerekeningsvatbaar…
Vleermuis en vampier
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
661 nooit hebben wij
ons bloed gemengd of
naakt gedanst bij volle maan
geen heidens ritueel
van schedelbekers bier
vleermuis en vampier
weg met de magie uit
donkere uren de hete vuren
in overgaaf aan satan en serpent
wij kiezen voor door
licht gebroken duisternis
de klaring van de zon
koestering in warmte
en transparantie van de zee…
Hoge gronden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 De uren duren langer, de tijd weet van geen wijken,
als herinnering aan het licht glooiend groene land.…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 wanneer het blad verkleurt,
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt en ijs
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een zwijgende zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen…
Verlangen.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.630 nog vele lange uren en dagen
die geduld van mijn verlangen vragen
smachtend wachtend op die dag
dat ik jou weer kussen mag
brieven vermoeien mijn ogen
die tot tranen toe bewogen
in onzekerheid vervoerd
door jouw liefde ontroerd
denkend aan het rijke verleden
van liefde uit ons hart versmeden
voel ik jouw lichaam in mijn dromen
klaar…
sterk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
863 beiden dragen we een leeuw in ons hart
de dood sluit jouw ogen al
als nachtvlinders zweven ze, langs
onze blikken heen, tot verre stergedragen vlaktes
ik zie hoe jij dit draagt
jouw afstand in mijn handen legt
maar in liefde zo dichtbij
gouden uren in dit stervenshuis
we beleven meer dan witgestreelde haren
immer zijn we
samen thuis…
ga maar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 nu je sterft uit een verlaten lichaam
vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig
blij en tomeloos het leven vieren
zucht ik vrijer
over zeven uren zweeft jouw stille lach
zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet
hoe zoet is dan het sterven
blijer zal ik zijn
als jij jouw haren glanzen laat
in bovenaardse zon
In memoriam…
Cirkelgang
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
805 bestaat het te keren wat weder komt
de seizoenen, de legio braakliggende uren
die niet te bezaaien zijn.…
Voor altijd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
963 gedachten waaien door de kamer
maar toch weet ik dat jij daar bent
hou mijn hoofd vast in mijn handen
denk ik terug aan ons mooiste moment
van toen er nog sprake was van wij
streelde ik uren door jouw haren
lagen we samen lepeltje lepeltje
beelden die ik in mijn hart zal bewaren
nee nooit meer wil ik een ander
wil voor altijd de jouwe zijn…
Een enkele vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 nog is het koel
onder de grote eik
waarvan het donkere loof
de warmte niet laat passeren
in een weids vergezicht
wuift koren zomerzon
trillen kerktorens
zinderend val om
een enkele vogel waagt
de laatste warme vlucht
schreeuwt en landt
voor vele uren rust
de stilte is immens
alleen het krekelkoor
geniet rond deze tijd
zijn…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
nooit meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 drentelen in huis
onmogelijke uren
pratend, pratend
een lach, schel
wegstervend.
vermoeiend….
stommelen in de nacht
ogen,
verscholen achter glas
vage verhalen
waarheid?…
Kamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 het is aanwezig maar niet tastbaar
er gaat een glinstering door oogwit
verrassend (ik was nog niet klaar)
verdomd dat u helderziendheid bezit
ik herinner me nu het metselwerk weer
ongeborduurd als ons rauwe vlees
in het raam gaan de wolken tekeer
waar ik in dit verband al naar verwees
niemand kan ons zeggen wat het is
zodat wij verre uren…
contrast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
566 Zij zoekt al uren in het puin.
Een tank staat roerloos in de tuin.
Ze roept en huilt allang niet meer.
Omarmt haar pluche teddybeer.
Er loopt een kind dwars door de stad.
Met een mobiel, en een zak patat.
Weet niets van oorlog, speelt op het plein.
Waar het gewoon nog kind mag zijn.…
Tijdstrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Verworpen
in de strijd,
geen doel dat
het middel heiligt,
we worden door
onszelf gestenigd,
oneindig traag
door tijdsbeelden gepijnigd
rollen de vurigste stenen
aan om in de laatste
uren tegenover elkaar
te staan, vonken bloed
en hoop
die samengaan
in de samenloop
van eb en vloed
van nog te
verkennende structuren…
terminale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 voorlopig blijft alles bij hetzelfde
geen ontkennen meer aan
bestaan is totaal afwezig
afstand door verte ingehaald
aan het einde van de dag
zijn de uren nog niet af
is ruimte gevuld met lege zachtheid
zijn gedachten blind en
is water ontkalkt, daartussen
valt onraad uit gestrekte hemel
blijven ogen onbewogen
en ratelt lucht ademloos…
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 zwaar en traag buigt
de stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte…
Raamprostitutie, man van lichte zeden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 vallen
ik hou van de oogverblindende zon
als het licht me teveel wordt draag ik
een donkere zonnebril op sterkte
want ik wil vooral werken, doorwerken
en lekker naar buiten kijken, staren en
doorleven in het levenslicht mij gegund
je kunt het natuurlijk ook wat afdwingen
zodat ik me daar als man van lichte zeden
mij voor het raam voor uren…
Wat draagt ons?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
686 Wat draagt ons door de dagen, vult de uren
met licht of duister, vreugde of verdriet?
Zijn het de uitgestoken handen, warme vuren
of is het toch dit alles ook weer niet?
Is er wel iets dat heimwee kan genezen
wanneer de ziel haar oorsprong niet meer ziet?…
vol verwachting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 als standbeelden
staren vol verwachting
de een zittend
de ander liggend
twee paar hondenogen
naar de voordeur
uren terug al weer
ging daar doorheen
dat weten zij zeker
hun beider baasje
dat allang ook weer
terug moest zijn
de staarten wuivend
springen zij in vreugde
een warm welkom blaffend
als de baas verschijnt
die in de schuine…
voor het vergeten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
527 (een pleidooi voor geluk)
de sterfelijkheid vooruitschuiven
naar overmorgen bijvoorbeeld
de uren tellen
op de vingers van je hand
en elkaar verwarmen en betasten
zolang het nog kan
ook met de vingers van je hand
geluk is een samenloop van omstandigheden
korte momenten die langzaam uitgroeien
tot genegenheid die naar liefde riekt
je…
Zo leeg, zo energieloos.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Minuten voelen als uren.
Alles blijft een donker zicht.
Zo leeg, zo energieloos.
Waar blijft dat kleine licht.
Alles is uitzichtloos.…
HULP IN NOOD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Tal van nachten zeer weinig geslapen
Nachten op de klok kijken en de uren tellen die gewoon ontelbaar zijn
Nog een zeer groot geluk dat ik een schattekat bezit
Dat witte en oh zo schattige spulletje vermag echt alles!
Wat staan we toch dicht bij de huisdieren en wat verlichten ze ongewild ons leed...
Leert mijn ervaring.…
bergen van karton
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
674 nu hier bergen ontstaan
van hard karton
gepakt met herinneringen
er schifting is ontstaan
van bewaar, oh ja dat
en kijk nu eens
ruimte heeft gemaakt
vele uren achter geregel
van hier naar daar
er sleutels wachten
op nieuwe avonturen
nieuwe deuren nieuwe muren
een ander uitzicht
een ander ochtendlicht
datums die steeds veranderen…
De Beemster
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
884 Schaapachtige wolken
verliezen hun onschuld
pakken samen
in een loodgrijze lucht
dikke druppels water
vallen in het rechte polderland
na wat uren lijkt te duren
verschijnt een mathematische regenboog
een vlijm scherpe scheidslijn
tussen verdriet en verraad
tussen mogelijkheden die even onmogelijk lijken
geen ruimte latend voor nuances…