3205 resultaten.
Interpretatie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Gewekt door de tijd, vliegt zij
boven de zee
Een oceaan van liefde
Gevangen
denkt zij, word ik vrij
In kleur
de dekens uitgetekend
vraagt zij God om veel meer zon
De ketens van haar onmacht
zijn verdwenen
Een sfeer van oprechtheid komt
naderbij
Drapeert de facto
op kleur
de teint van haar getijden
slechts daar zij degene is
die…
Huilen de grotten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Tijd is als de
stroom van een rivier
van begin tot het eind
voor altijd in volle vaart
in beweging
weer of geen weer
op weg van bron
naar de tijd van leven
die niet meer telt
terwijl besef verdwenen
is, vliegt de tijd maar door
Gegeven tijd
die wij slechts willen vullen
net als de grotten die
verweven met jouw schoonheid
in de nacht…
Vast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Wolken drijven vredig
door de purperen hemel
Haar wapperende jurk
waaide lichtjes boven paardenbloemen
Mijn bewondering verstomt
als ik onbegaanbare wegen zie
Onbewust heb ik nooit acht geslagen
op haar kostbare woorden
Haar verdwenen licht
maakt plaats voor duisternis
Ik mis haar onbelemmerde goedheid
Ik zit onwrikbaar vast…
Het krakende bed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Toch maar weer de leverancier gebeld,
al voor de tweede keer
nadat die alles nagelopen had,
hersteld en anderszins,
is de kraak nu verdwenen
uit de slaapkamer,
wat een rust!…
lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 herinner jij je nog
dat we samen zowel
verschenen als verdwenen?
onvoltooide kinderlevens
wiegend op een dunne tak
onze wereld
binnen de wereld…
Plichtsbetrachting
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
517 Maar als de zon verdwenen is
(exact drie over tien)
kunt u me sproeiend zien
-daarop is absoluut geen mis-
op struik en balsemien.
U vraagt nu: ~En die laptop dan
die heeft toch niets van doen
met dorstig gaardengroen?~
Als ik daar NU niet achter zat
had u van mij geen vers gehad.…
Leven in de tussentijd
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
529 Een krater is geslagen
In de ziel van dit bestaan,
Wie ons ten diepste lief was
Is voortijdig bij ons weggegaan
Voordat we hem konden leren kennen -
Tijd die in één mokerslag verslagen is,
We zitten met ons tweeën
In de leegte van dit moment
De tijd van hiervoor en hierna
Zijn voorgoed aan de einder verdwenen
Voor ons rest voorlopig…
Op de rand van de lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 In een zacht ritmisch bewegen
danst onzichtbare wind door
de nog naakte takken
van de bomen
maar toch al met een zweem van groen
steken ze af tegen een hemel
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
zo nemen we afscheid
van de laatste dagen
van de winter
afgewisseld
met regen en zon
wachtend
op een nieuw
lenteseizoen…
vergeten kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 mijn huis werd een doos
met zwakke muren
het was stil daarbinnen
in dat huis zonder ramen
mijn oren had ik niet nodig
nergens noemde jij mijn naam
geruisloos verdween ik
in een verborgen bestaan
op onze onmachtige liefde
legde de nacht laf een deken
het kleine meisje van Madrid woont
in herinneringen op papier
alles wat geschreven…
Quo Vadis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Ik denk je alle dagen om mij heen
Deze woorden, dit hart, de blauwe hemel
waarin jij voorgoed verdween...…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Zomergasten
zijn verdwenen als meeuwen
- het dorp komt tot rust.
Wolken hebben
haast en brengen het blauw
om zeep.
Stil bos -
in de verte hoort
hij een ringtone.
Lege speeltuin -
wind wiegt de schommel
heen en weer.
Het klikken
van haar hakken houdt
het trottoir wakker.
Storm raast
en geselt de stad
- kattensprong.…
Eenzame stoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Nergens heen
de horizon verdween
de stoel staat daar alleen.
Blikken door het raam
buiten, eenzaam
de stoel vormt nog je naam.
Pijn van wachten
in je eigen gedachten
kan de stoel niet verzachten.…
Arsarnerit (balspel)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.870 De hemel werd vol fakkels, maar langzaam
Verdween je licht, sneller dan een komeet
Boven de ijskoude bergen. Je blijft
Mijn verlangen voeden, zo lang ik hier ben.
(Noorderlicht)…
Waar ben ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik zie niets meer
Het glas is helder
Maar ook zo leeg
Waar ben ik
Na al die tijd gebleven
Mijn liefde voor jou
Is met de tijd verweven
De dag dat mijn
Spiegelbeeld verdween
Ik herinner me niets
Waar ben ik
In deze wereld verborgen
ik ben niet levensmoe
En jij niet zonder zorgen
Ik zwaai naar
Wat al is vergeten
Groeten en verdergaan…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
een bewogen beeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
420 we moesten opletten
hielden camera's en iPhones klaar
het duurt maar even
voor je 't weet is het moment daar
een prachtig uitzicht
gouden bergen, eeuwig leven
wisten wij veel
we waren pas halverwege
nu is het te laat
alles verdwenen uit het zicht
de herinnering vervlogen
soms zwart, meestal overbelicht…
Het hart spreekt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.043 Laat mij, als wie uit zijn huis getreden,
ginder in de nevelen verdween -
- nimmer nimmer hoort men zijn gewende schreden –
spoorloos in Uw stilten zijn vergleden,
waar ik eeuwig ben met U alleen.…
binnenzee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
559 op kousenvoeten verdween
het licht uit de haven
heel even hield de tijd
zijn adem in
dan groeide hij traag
terug in de duisternis
wie weet van
het vissersgezin van
de man die met zijn
houten botter de
Zuiderzee bevoer
van de vrouw die negen
kinderen baarde
ademt iemand nog de
diepste lagen van het
zoute verleden toen…
Vertellende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
685 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
Kracht
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
585 Ze gaan met snelle benen
elegant over het veld vol gras
slechts een moment dat ik er was
maar dat beeld is nooit verdwenen.…
overjaren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het heden is aan mij verschenen,
in ‘t openbaar op een verloren moment
voor het raam in gespaarde ruimte,
het snelt zijn roest vooruit
zit onverstoorbaar
de toekomst op de huid
waar langs onvoltooide wegen
mijn foto in geheugen is vergleden
en alle huizen en straten
zijn verdwenen in boventallig land
dat ooit het heden
aan mij deed…
AFSMEKEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
412 Lieve Hemelse Vader
ik ben me er van bewust
dat al mijn gebeden van eens
bij U verblijven
als opgestegen verdwenen
maar onzichtbaar bestaande damp
waarvoor bid ik?
geeft U mij de moed en kracht
om in het diepste
van mijn hart en geweten
door te dringen
waarvoor zal ik bidden?…
Nieuwe Mensen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
404 en plots is er
een nieuwe wereld
met nieuwe mensen
ze worden weer compleet
nu de mondkapjes
zijn verdwenen
en gezichten worden
aangevuld en ingekleurd
moet me heroriënteren
mooie ogen suggereerden
een bepaald type mond
stemmen de kin en lippen
en nu – nu is zuster Mirjam
Mirjam niet meer
zo veranderd na de vorige keer
niet door…
Vertellende stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
476 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
De tijd (v)liegt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Verdwenen in de rimpels,
De voren van een doorploegd leven.
De tijd vliegt … de tijd liegt ……
Verloren uren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 mijn lege handen
wil ik vullen
met uren
die van mij zijn
alleen van mij
de uren
vliegen voorbij
ze laten me
eenzaam achter
wacht, wacht toch,
wacht op mij
verloren uren
vandaag, gisteren
alle dagen
van mijn leven
verdriet
opgesloten in
verdwenen uren
ik wacht, wacht,
wacht al zo lang
en omarm
troostend
het kwetsbare…
Arsarnerit (balspel)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.438 De hemel werd vol fakkels, maar langzaam
Verdween je licht, sneller dan een komeet
Boven de ijskoude bergen. Je blijft
Mijn verlangen voeden, zo lang ik hier ben.
(Noorderlicht)…
levensverhaal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
596 licht geen naam
en een schaduw geen gewicht
nu zijn we verdwaald en ginds loopt
degene die de weg zou vragen
alle vossen hebben staarten
die wijzen naar alle windstreken
iemand verbuigt de werkelijkheid
om een steen op te rapen
moesten we daarom altijd binnenkomen
op tijd
voor het eten
voor het donker
en voordat alle stenen verdwenen…
verdwijnen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
439 op klaarlichte dag
verdween jij
in splijtende tijd
niemand vroeg
of jij die zwaarste reis
aanvaarden kon
de zon zocht een uitweg
achter de huizen
de korenhalmen bogen
boven de bomen kraakte
een lied over de wreedheid
van het uiteenscheuren
het verdwijnen in lege velden
niet nooit meer zijn onthutsend
het dorstige papier dat…