3338 resultaten.
Een drempel te ver
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
824 Zo even nog
toen ik mij zwalkend
naar de keuken toog
de koelkast open-boog
en met een glas ijskoud
glibberend tussen mijn vingers
met een geluidloze schreeuw
want het is te warm
om woorden te verspillen.
Straks stroomt het hongerige leger
muggen toe
maar dan ben ik al gesmolten.…
Klonken blinkend
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
465 zij weet van de thee
speelde als vroeger
met lepel en schotel
verkende met vingers
metaal en porselein
lachte om de geluiden
ze klonken blinkend
anders in herhalen
droomden eigen verhalen
van het grote servies
met kannen en schalen
om samen in te verdwalen
zij boog wat voorover
keek ons indringend aan
een koekje voordat we gaan…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
Verlangen naar een nieuwe morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.191 De lavendel bloeit niet meer
en overal
liggen rozeblaadjes verdwaald
door de wind
die met mijn haren speelt
mijn huid streelt
als duizend zachte vingers
in herinnering
aan de zomer die laat verscheen
in gekleurde vensters
wensen in vervulling nam
van de donkerzwarte nacht
waarin ik wacht
tot de monsters verdwijnen
rozen weer verschijnen…
Dansten eenheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 jij raakte me
ik haakte in
volgde de lijnen
van jouw patronen
in stromen die
door hormonen
werden bepaald
verstrengelden
zachtjes de vingers
smolten in
elkaars armen
dansten eenheid
op de melodie
van eigen muziek
proefden stilte
na het uitbundig
moment van
onze liefde
voelden het
nieuwe leven
zo diep gewenst…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
Muurbloemen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.296 ze is al halverwege
de trap naar boven
mijmert over de treden
die haar nog resten
en of ze heel misschien
nog een stapje terug
zou kunnen doen
ze beweegt haar vingers
langzaam over de muur
tript van bloem tot bloem
als een speurende bij
die stuifmeel verzamelt
uit een gedateerde fresco
ze hoort het zoemen
van zoete herinneringen
de…
je jasje is te knap
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.843 je jasje is te knap
kantwerk siert strogeel je bloesje
je boezem wipt een beetje speels
blauwgroen glanzen je ogen als fluweel
ringen op je vingers twinkelen goudgeel
je stem klinkt hel
het puntje van je tong
een rozenknopje als je lacht
ik kom je stelen kenner gauwdief
heel charmant mijn kleine diamant…
Zij droomt zich een stoel
gedicht
3.3 met 30 stemmen
11.515 Niets dat woorden uit haar vingers wringt.
De polsen gebonden aan pannen en emmers,
de mond aan een mond, het hart aan twee poppen.
In de verte de pen.
Splinter in het lampgeel van de kamer.
Tussen haar en daar een web van stemmen
dat haar stopt. Als een dolle bal.
-------------------------------------
uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004…
Doodsnadering II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
4.800 Mijn uren gaan voorbij gelijk het zand,
Dat langzaam door de dichte vingers vliet
En wegvloeit uit de vastgesloten hand;
Als water, dat ik dronk, maar proefde 't niet.…
de aard
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
832 oh heer en meester
vergeeft mij mijn zonden
ik bega
gekweld zij die kwellen
een groot schuldig geweten
ik onderga
daden mijn ondeugd
onheilsgebaren
beslecht uw paden
ik loop
genadeloos vlam ik vuur
mijn vingers tot blaren
beklemd de dag des oordeels
ik neem verantwoording
geteisterd mijn ziel
want toegestaan mijn voordeel…
KOUDE ADEM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Herfst laat
z'n koude adem
over aarde gaan
Maakt ruim baan
voor
koning Winter
Aarde minder op
met zon
dan maan
Bomen ontdaan
van al z'n blad
van alle luister
Zelfs tot gefluister
niet langer
in staat
Herft neemt winter
al de maat
krijgt ijskoude vingers.…
Geen oog dicht vannacht.
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
1.902 Y
Deed geen oog dicht
vannacht
fantaseerde
dat je hier was
Echt enkel maar
aan jou gedacht
Met je mond
dicht bij mijn lippen
ogen spraken
al zoveel
Samen heel erg
opgewonden
harten bonkten
in de keel
Vingers tergend,
langzaam plagend,
expres niet te vlug
hebben het
voor jou geschreven
dat gedichtje,
op je rug.…
O vrouw zo mooi
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.572 O vrouw zo mooi
Bloesemend, bloeiend
Rijp amelkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een geurig struweel
De ceder
Strekt zijn takken
Als tedere vingers,
De verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het geheime altaar
Aanbid…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
1.138 Ontroering komt wroeten
herinnering herkenning misschien
de tweede ring om eenzelfde vinger
maar
ook een stom reclame spotje
een geur of prachtgedicht
de eerste dwarrelende vlok
en
je hond even te lief
jouw gezicht likt
ontroering lijkt te voelen
zo`n plotseling ongevraagd kwetsbaar
huilerig knijpend.…
huize avondzon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 de tijd rafelt in haar hoofd
hoe lang al woont ze hier
in onbekend gebied
vreemde gezichten
zeggen zachtjes haar naam
de uren duren
haar bezige handen
werkloos op de knieën
verbaasd tekent een vinger
het estuarium na
de wereld is gekrompen
van het bed in de zetel
van de zetel in het bed
en elke dag zonder het te weten
sterft ze een…
De steen van rosetta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 het waren geen vingers
die schreven maar
tekens die leefden
gebeiteld in steen
spraken zij over jaren
verhaalden intens het bestaan
in komen en gaan
van mensen en machten
voorspoed en rampzalige krachten
eeuwen hebben zij getrotseerd
om hun historie kenbaar te maken
maar de taal was het spreken verleerd
tot de steen van rosetta…
LANDSCHAPSSCHILDERIJ
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
662 Dit is een landschap
om in te lijsten
Als in een museum
maar dan buiten
Zover m'n oog reikt:
groene weiden,ruige heggen
aan de einder:
populieren,torenspitsen
Vingers wijzend
naar een of ander God?…
Een groene afdronk
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.345 ze kan niet kiezen tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vastgeroest elke
ratio met duisternis omzoomt
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
door inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent ze kleur…
omdat ik weet
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.205 om vijf uur in de ochtend
schrapen mijn vingers de nacht
rechtop
en ik bedenk in vol
bewustzijn
dat ik de vluchtigheid van woorden
niet wil overleven
los
of in een gedicht
onder sneeuwwitte sterren
het klinkt onzinnig en meer dan
zwijgend
maar waarom zou ik liegen
in of buiten mij
de maanverte van uren
er is…
Adoratie
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.663 O vrouw zo mooi
Bloesemend, bloeiend
Rijp amelkoren
Ruisende wellust
Hoe graag zou ik je sieren
Met een guirlande van zomerbloemen
Geplukt uit het jade
Van een geurig struweel
De ceder
Strekt zijn takken
Als tedere vingers,
De verlokking
Van warm sinopel
In de schaduw van de pagode
Vind ik het geheime altaar
Aanbid je nieuwe naam…
Alleen de dood is koud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Wat herleeft is verzonken
in de binnenzak van mijn jas
ongrijpbaar voor de vingers
pluist de voering zich in scheuren
Mocht de dood van lange akkers
zich in luxe baden en is het sterven
getekend bij ’t geboorterecht laat mij
dan gaan in die oude jas
Wat blijft is verstoken
van zonden en slechts de dragers
zijn verhuld in stille momenten…
de sleutel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.401 branderige ogen
solo ontwaken
de schaduw volgt zijn eentonige weg
energieloos ontbijt
het huis tekent kribbel krabbel
zijn geest is bevuild met zwarte regen
automatische piloot op het werk
herinneringen krassen zijn ziel
Pffffff
een lachend kind met negen vingers maakt een opening in het vastgeroeste deksel…
wintervertrek
netgedicht
3.6 met 28 stemmen
783 dat het moet
de vlinders onder zerken
van vraatzuchtige dagen
wanneer ze rood zijn
en vingers de nachten bergen met
voorgelogen zomers
de stilte komt toch
met het temperen van
hypothesen
een mond vol brandende woorden
bij de adem van vroegere triomfen
en het zoete gewicht, krabbend
aan het nieuwe duister
nog steeds verleid…
Je onbereikbaar zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 terwijl jij roost
haal ik mijn vingers
open aan jouw doornen
jij paart schoonheid
aan het reiken naar licht
dat ik altijd heb gemist
je onbereikbaar zijn
doet constant pijn in het te diep
wortelen van verkeerde keuzes
maar nooit zullen wij
verwelken in onze liefdesbloei
jij knopt terwijl ik hopelijk nog groei…
rozeblaadje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 De lavendel bloeit niet meer
en overal
liggen rozeblaadjes verdwaald
door de wind
die met mijn haren speelt
mijn huid streelt
als duizend zachte vingers
in herinnering
aan de zomer die laat verscheen
in gekleurde vensters
wensen in vervulling nam
van de donkerzwarte nacht
waarin ik wacht
tot de monsters verdwijnen
rozen weer verschijnen…
Verjaardag
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
4.836 De vinger, die contour betast
en onthulling hier naar buiten dreef.
Ik vaar en zwalk.
De boot gemeerd.
Gezicht en lijven omgekeerd.
Salto op de evenwichtsbalk.
Mijn benen zwaar
en uit het lood,
hangend op zijn schouders rusten.
Hij kijkt er naar,
zijn hoofd die stoot
tegen lippen die er pap van lusten.…
Zonnekus.
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
660 netjes tegenover elkaar
Uit eten,
de dag er na
vijf keer halen, bij de wok
Naar het strand,
schelpjes zoeken
langs de waterlijn
Je smalle vingers,
jouw lieve handje
in de mijne
De zee, het zand,
alles zonovergoten,
wij zacht tegen elkaar aan
En al kussend,
je ogen gesloten
liet je mij begaan…
De eerste beweging
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
843 Er is geen weg terug om te lopen
misschien als je vliegen kunt
of drijven op dikke lucht
Polsen worden naar de hemel geheven
handen in het verlengde van de onderarm
zijden kleedjes gehangen aan een drooglijn
De grote bal van rechts gevangen
vervolgens op dezelfde manier van links
zo leert men na de vingers op de pols
voorzichtig tegen wolken…