13313 resultaten.
De vieze man
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 De vieze man, zonder
medegevoel. Een vertrapte
straattegel in de zondagse
regen. Leven doet hij zo
nog wel, maar wie zal voor
hem zijn voeten vegen?…
Ontroostbaar
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
654 Een vrouw gemaakt
uit een rib
van een man
Een vrouw ontroostbaar
en rukt een rib
uit haar lichaam
Nu is de eeuwige vlam uit
van die man
waar die vrouw
zoveel van houdt…
Maanvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
702 Over genegenheid weet ik door zomerse nachten
onder maanlicht van het muggenland bij het meer
alsof ik ergens in een verte een brief moet schrijven
plotseling een vreemdeling zonder adres op de oevers
in diepte van het ogenblik, in romantiek zo divers
onder wolken die als slagschepen regen bezorgen
op het hoofd van mijn personage in een droom…
Een Hemels wonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 duikt in schoonheid onder
met diamant getinte stralen
smelt langzaam de horizon
in alle poëzie talen
troost ze mij
door haar verleidelijk lonken
met een lichtstreep
van tintelend verlangen
wil de zee
een laatste glimp ontvangen
deze dag brengt geen nacht
immers de maan loopt wacht…
Vreemde maan, vertrouwde wol
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
628 staren naar bomen
verklaren onze dromen
in het niemandsland
staat een schaal
met rottend fruit
stilleven, vergankelijkheid
verdriet in eenzaamheid
wind waait emoties over het hart
vreemde maan, vertrouwde wol
om te verlangen in het leven.…
[ De lucht wordt donker ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 De lucht wordt donker,
de tegenwind maakt me moe –
was er maar een maan.…
Waar is mijn speer (1)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
764 Ik ben een man, waar is mijn speer
Ik mis de oude rituelen
Zie hoe de jongens zich vervelen
Ik stel me met een boek te weer
Als ik het voor het zeggen had
Dan stelde ik weer in de riten
Machines kunnen zo verdrieten
En de kantoortuin maakt zo mat
Een ruimte om te mediteren
Een plek voor zang, dans en lawaai
En elke maandagochtend zweten…
Waar is mijn speer (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
734 Mijn mannelijke wortels, ondervoed,
Die leefden in Noord-Israël weer op
Een cursus vechten kreeg ze uit het slop
Ze werden stevig en ik had weer moed
In Frankrijk zag je vroeger het duel
De pub was een arena voor de Britten
Als je in de VS het niet ziet zitten
Dan schiet je; zet je levens op het spel
Waarmee kon je de jager in je temmen…
De man op de zuil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
442 Bevindt zich een man op
een zuil die zich alleen door
God in zijn hart laat kijken.
Hij is die man van het nu,
maar ook van een devoot verleden.
Zijn hart vindt pas rust als er
voor de eeuwigheid kan worden
gebeden.
Zijn lot is dat van de wereld
op de klassiek gebeeldhouwde
pilaar. Waarbij iedere zoutkorrel
in zijn wonden loutert.…
Onder het licht van de maan
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
487 Onder het licht van de maan.
Onder het wassen van het
witte licht in reflectie.
Weerkaatst het licht in
de duisternis als een
nachtwaker op zijn post
in een connectie.
Een connectie die de aarde
goed is gezind.…
Piraten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Voetbal
postzegels
platen
mannen zijn piraten
Op hun eigen schip
Met avonturieren bloed
een vrouw voor het goede gemoed
de passie bovenaan de lijst
dat houdt hem gedeisd
van de straat
Een man is een piraat
Een eigenwijze
avonturier
als de banden te veel knellen
worden het rebellen
Laat ze vrij
hun weg bevaren
dan worden het geen…
[ Ik kijk naar de maan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Ik kijk naar de maan
voor troost, maar ze schuift verder –
zo troosten manen.…
Vlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 de hand is
waar het om gaat is geloof
open je hart voor de liefde
voor onszelf, de maan, de wind, de sterren.…
Er komt een man…..
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 Er komt een man die
zijn luie stoel verlaat,
zich kalm verheft, zich
naar believen kleedt,
z’n baard herschikt en
zich verdiept naar eigen
traktaat en met zijn hand
de uitstoot van het jaar
behoedzaam van de rode
mantel slaat, hij maakt
zich even vrij om een
nieuwe gesp aan zijn
broekriem te maken,
elk jaar komt er een
gaatje…
Een man in de woestijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Een man in de woestijn.
Soeverein maar toch alleen.
Hij denkt alleen maar aan vandaag.
Hij wil niet aan morgen denken.
Gisteren is hij reeds vergeten.
Hij zit gevangen in het hier en nu.
Een man in de woestijn.
Soeverein maar toch alleen.
Hij denkt aan een rivier die stroomt.
Hij denkt aan de groene bomen.…
Maanburger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 'n paar vragen voor wonen op de maan...!…
Geweld in Jeruzalem
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 Inkomende raketten
sirenes loeien
de ogen wijd open vol afschuw
om ‘t geweld in Jeruzalem
Zoete schoonheid roos van Sharon
gouden stad
van herinnering met
de man op de ezel
die hier de poort binnenreed
Och Jeruzalem stad vol leed
indien ik u vergeet
zo vergete mij mijn rechterhand
Zo sprak het Woord
in dit Heilig oord…
Nachtwoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 in een mistroostige
eetgelegenheid brak zij het brood
en schreef in het avondschrift
woorden over het nachtwoud:
Bomen van het nachtwoud
staan in duisternis samen
onder sterren van de nacht
jonge takken spruiten naar de hemel
onder het spaarlicht van sterren gefemel
tekenen van tijd, samen bij het water
waar in spiegelbeeld, de maan…
Man van steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Er zit altijd een man van steen in tuin
met soms een kat op zijn kruin
een zwarte, rode of heel harige
die ook zijn staart
drapeert om zijn hals
als ware 't mans baard.…
Minister Kaag naar regio Afghanistan
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
585 Het zal wel knokken worden misschien
had ze beter
man kunnen worden…
Eenzame man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 omdat er niemand anders was, niemandsland
zijn handen aan zijn kruis, manhaftig kruis
eenzame man alleen in een onbewoond huis.…
Ontluikende dagdroom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 Pril in het ontwaken
van het ochtendgloren
dacht hij nog na
over de droomcyclus
die hem zo had weten
te ontroeren in het duister
een ontluikende dagdroom
viel hem ten deel
op het bord, met zijn ontbijt
naast een spiegelei
ontwaarde hij zich
een innerlijke bespiegeling
zuinig in huisvlijt
nijverig in eenvoud
in dat bijzondere…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Een herfstmaan schijnt over de velden
daar aan de oevers van haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen…
evenbeeld
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
481 vanavond staat het evenbeeld aan de hemel,
helder maar verzwegen
het drijft met wolkenvelden mee op een marmeren
maanmeer en onderkoelt het oog met ijskristallen
even is er herkenning maar het moment lijkt
met zachte bries mee te zweven
niemand weet dat in dit maagdelijk schoon
de maan van haar zielekind is bevallen…
Nieuwe Maan
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
680 Onder een nieuwe maan
Wandelen we
Naar een nieuwe toekomst
Jij kwispelt de weg
Langs struik en heg
Snuffelt aan bloemen
En plukjes gras
Mijn nieuwe kompas
Mijn nieuwe lantaarn
In een diepblauwe nacht
Een Nieuwe Maan
Verlicht mijn bestaan
Luna is haar naam
Samen
Dansen we
De vier seizoenen
Van het leven…
[ De maan schijnt verdriet ]
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
487 De maan schijnt verdriet
in mij, toch kijk ik ernaar --
door mijn tranen heen.…
Kringloop
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
681 De medewerkers waren zeer verrast
toen opgedoken uit het rijk der doden
hen een gevulde vaas werd aangeboden
Hij staat heel goed op elke boekenkast
Wat afgedankt is krijgt een tweede leven
Bij kringloopwinkels een rotsvast gegeven…
Pl... op
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
461 'U hebt de Kamer heel wat uit te leggen
Uw woorden zijn niet die van een premier
Onwaardig en dan ook nog op TV
Wat denkt u dat de mensen daarvan zeggen?'
'Men heeft mij, en zeur niet meer aan mijn kop,
Gewoon verkeerd verstaan, ik zei: 'Fleur op!'…
WISSEL
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
995 Hunkerend naar de volle zee
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails
passeer ik het rode sein.
Het volgende station:
eindelijk, overstappen naar de stoptrein.…
Wissel
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.499 Hunkerend naar de volle zee,
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails,
passeer ik het rode sein.
Het volgende station:
eindelijk, overstappen naar de stoptrein…