1695 resultaten.
Een zaterdagochtend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
681 Dwalend door verlaten straten
van mij onbekende kille steden
doodstil door Jan en alleman verlaten
opgejaagd door spoken uit het verleden
wandel ik op een vroege zaterdagochtend
aarzelend door mijn hoofd
op zoek naar zekerheden
waarvan ik denk te zijn beroofd.
In een kluwen van verlatenheid en nijd
die de liefde even deed verzwinden.…
Geniet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.345 Geniet van
de azuurblauwe lucht
de vogels in hun vlucht
ruisende bomen
van liefde dromen
een steelse zoen
in het gras
zo helder en groen
rozen die geuren
de natuur, met haar
wonderschone kleuren
een glimlach van een kind
de zon, de zee en de wind
een wandeling langs strand
twee mensen, hand in hand
een zachte bries langs
je wangen
wat…
Lavandula angustifolia
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
874 Gister heb ik aan de wandel aanschouwd
dat haagjes spijklavendel cultivar
zijn losgemaakt van elite en kapitaal
zoals eerder de cavia en het cimbaal
in tuinen van Sloten tot Aerdenhout
Langs snel en dijkweg laan of straat
het is al Hidcote Blue wat er staat
blauw paarse lipbloemen met een dunne aar
nergens het roze van Miss Katherine
houden…
Dover
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
5.043 En na het eten,
wil zij van afwassen niets weten,
maar ik ga liever wandelen in het bos,
en als ik moe word, zitten op het mos.
Zij roept, ik heb ook pensioen,
wij moeten het nu samen doen,
daar had ik niet op gerekend,
zij vindt het vanzelfsprekend.
Maar ik heb er nu wat op gevonden,
ik wordt steeds dover, dat is heel bijzonder.…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…
Waarvandaan?
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
971 Tijdens de ochtendschemering
Op een stille morgen
Wandel ik langs de beek
Water, vertel mij,
Hebt u mij hiernaartoe gevoerd?
De bomen omringen mij
Deze stille, dreigende omheining
Is mijn thuis, mijn gevangenis
Aarde, vertel mij,
Waar kom ik vandaan?…
Ontdroomd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
664 Altijd
was je wel een dromer
licht zwevend boven vaste grond
gedachtenloop
net naast de wereld
korte wandeling op de grond
al weer aanloop
voor een nieuwe vlucht
maar de harde werkelijkheid
heeft je tenslotte ingehaald
voluit gesneden
uit je baan gereden
als tegenstellingen
veranderen in haat
tegen alles
wat afwijkt van gewenst…
liefdesfee in het spel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
687 Een man geknipt en geschoren
ging schijnbaar als gewoon alleen
weer aan de wandel naar Amstelveen
maar toch anders - moet je horen:
Normaal suf op weg in dromen
was zijn tred nu wakker en kordaat
met rode konen rechtop over straat
Waar zou dat zo plots van komen
Kwam die flair wel uit eigen beheer
Speelde die knakker soms mooi weer
vandaag…
Schilderij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
626 Lopend over wegen
met een penseel gekleurd
een vogel in de regen
zijn vleugels met olieverf besmeurd
Achter een geschetste boom
en lila bloemenpracht
duwt de getekende luchtstroom
mij in de donkerblauwe sterrennacht
Wandelend over het doek
zacht land ik op het linnen
zittend in de donk’re hoek
weet ik niet hoe te beginnen
Hurkend met…
verloren liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.103 Kleine dingen van de dag doorloop ik in alle rust het nog aanwezige verdriet is weer geblust
In de spiegel van het verleden zie ik jou nog dikwijls staan, alles is zo snel voorbij gegaan
De nacht zal weer zijn mantel leggen over mij, soms dan droom ik weer...wandelend met jou over de hei
Voorbij voorbij voorbij zucht een zwakke wind er is…
Vanuit nergens, met liefde
netgedicht
4.8 met 39 stemmen
1.312 naar een lichtheid
van dagen die wij
niet kennen
in het hier en nu
van later
moet je toch bekennen
dat ook daar
het licht vervaagd
wandelend door tuinen,
dor en verlaten
vallen er gaten
in een zwervend bestaan
vanuit nergens, schrijf jij
met liefde...naar huis
uit grenzeloos verlangen
in vrijheid gevangen
aan die overkant van…
herrie in de herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 het najaar is een feest van gouden kleuren
wilde wolkenluchten en striemende regens
stormen spelend met het vergankelijk blad
en wandelen langs ritselende geurige paden
kijkend naar de tuinen van vele nette lieden
die de ganse herfst al blazend doorbrengen
sjouwend met een enorm stinkend apparaat
geen bladgelazer meer door onze bladblazer…
Boven alles uit
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.500 Het licht dat die ochtend de wierde besluipt,
uiteindelijk zichzelf verblindt, opnieuw
opstaat en uit wandelen gaat. Begin van
geur als iemand onverwacht voorbijkomt,
een afdruk in het voorjaarsgras, vleugje
tijd dat aan de aarde ontspringt. Totdat
's avonds alles achter een zwarte wolk
verdwijnt, wegdommelt met de doden mee.…
spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 is ’t het onzegbare van die haren
na een lange wandeling over straat
toen je door de regen had gewaad
en de wind maar woei zonder bedaren? -
is ’t het sierlijke van je gebaren?
de grote schoonheid van je gelaat?
terloops met zachte stem gegeven raad?
het uit het raam weemoedig staren?…
Ik had alles met jou...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Ik had met je willen fietsen,
lopen, wandelen: altijd aan
jouw zijde, nooit wijkend.
Ik had alles met jou.
Ik had met je willen vrijen,
ik had jou... ja...
Ik had je... kinderen
willen krijgen, zwemmen in
de oerbronnen der tijden
alles met jou: vorige levens,
nu en vele, véle volgende levens
met jou.…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op de draden van mijn fantasie
wandel…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen koppels hebben hun dag genoten
ik wandel…
Zwanen in het Goor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 Op wandel door het Goor
zie ik doorheen het takwerk
van de houtwal
negen witte zwanen
in de nog verrassend
groene weide.
Het fraaie beeld blijft me bij.
In de buurt van het kanaal
bemerk ik er drie.
Een waterplas maakt het prentje compleet.…
Bemoediging in zware tijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Morgen schijnt de zon
die het donker
zal verjagen
voelen we weer dat
het zomer is
de wind ruist het lied
van de hoop dat zingt in parelmoeren
schelpen op het rulle strand
het verliefde paartje al
wandelende op de vleugels
van het Woord
gaan hand in hand
zegevierend voort
kinderen spelen hun spel
bouwen
torenhoge zandkastelen…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Samen wandelen naar het verre
kijken naar de sterren
schreeuwen naar de golven
"we komen eraan
...
Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…
Groenendaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.005 Het heette wandeling.
Zo kwam ik voor het eerst in Groenendaal.
Het breedste pad: wat was het op het spoor?
Ze marcheerden zo’n beetje allemaal.
Maar ik keek steeds tussen de bomen door.
Midden juni geloof ik dat het was.
Iemand zwamde over de Ilias.
Maar ’t was of daar, ver weg, een feest begon.…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Onlangs vond ik op een wandeling
een mooie witte steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht…
Inzicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 Als je ouder wordt,
wil je soms doen
wat je toen je jong was deed
reizen, dansen, spelen nog
met leuke partners,
yoga, wandelen..
vooral geen uitvallend gebit
haar dat grijswit
niet doof, kaal,
rollators, scooters mobiel
alsjeblieft, hoef ik die allemaal niet
geen krakkemikkig bewegen!
Leven!…
Madelief vraagt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 of wij gelukkig zijn
want al moet de wereld beter
je kunt er toch gelukkig zijn
als de mensen om je heen het zijn
tot en met de opa's en oma's
in het buitenland
Ja, wij zijn gelukkig
de buren maken wel eens ruzie
maar wanneer we wakker liggen
doen we dat in vrede
We ontbijten en we wandelen
het hoeft niet bijzonder te zijn
wat je samen…
De kat spint z'n kater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Ze ademt poëzie
wandelende ontdekkingstocht,
alleen en-passant.
Prent van heilig dier
bijgezet als geliefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
koppigheid fier overeind,
door mijn kop ruist water.
Jacht naar vette buit
ontwakende vleermuizen,
dunt haar zoektocht uit.…
Ruimterariteit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ik neem een bad in zout water
waar zwaartekracht niet bestaat
Op het blad ligt een nieuw stel
van dezelfde kleren klaar
Er is hier geen concertzaal
en geen buiten om te wandelen
alleen een plantenkas
waar ik graag geuren snuif
vrij van mensensporen
de huidcrèmes en de zeep
waarmee wij, getelde bekenden
ons onderscheiden
En als ik moeite…
Vaccinatiestraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er staan nauwelijks nog files op de wegen,
die wandelen nu langs de waterkant;
ik spreek slechts collega’s die, vierkant omrand,
over het beeld van ‘zoom’ bewegen.
Ik had deze eenzaamheid nooit verwacht;
dit verdriet, door afstand verborgen,
nu alles op instorten staat.…
Honfleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 er zit nog een beetje verf aan het penseel
die de gordijnen achter mij gaat sluiten
de heggen en bomen ken ik van buiten
mij er in verdiepen wordt me nooit teveel
tot in de details heb ik hun beschreven
maar zij vergaan ook naar langere tijd
sommige huisjes missen nog wat krijt
een wandeling duurt er niet voor even
de stad waar ik ben…