17937 resultaten.
Verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Twee mannen met alleen een leeftijdverschil,
ondertussen geeft hij mij een bedankje.
Hij spreekt en "tekent" zijn leven,
hier en daar is de aansluiting weg.
Zijn aardse wil hij graag weer teruggeven,
het is voor hem de enige uitweg.…
Man zonder familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 de zon
zonder ooms en tantes
alleen in de eenzaamheid
van de nacht in de oude stad.…
Leeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Ik voel me als niemand
Ik voel me niets
Uiteengereten
Zoals een hopeloze schaduw
Vol pijn
Zoals een hulpeloze schim
Zo leeg…
Wolkendek
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
465 als ieder wolkje
maakt niet uit hoe klein
zo kortzichtig zou zijn
en denken o wat ben ik toch alleen
dan zou er nooit geen
wollig wolkendek meer zijn
als ieder mens denkt ik ben alleen
ga naar buiten kijk om je heen
heb een warm woordje
over voor iedereen
en vervult dat niet je wens
ervaar dan als je kunt de natuur
en voel hoe troostend…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 alleen lopend door het bos
voelt nu vreemd zo verlaten
niemand meer om tegen
te fluisteren of te praten
als antwoord op blikken
die mij soms hoopvol vragen
wat waren wij toch
onafscheidelijke maten
een blik was vaak genoeg
om elkaar te verstaan
helaas ik moest je laten gaan
weet je afscheid nemen
doet zo zeer geeft zoveel pijn
toen…
Eenzaam
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
615 Maaznee
is een woord dat
niet bestaat,
Dat je niet
Bestaat.
je hoeft het niet te spellen,
voor me.
Nee-zaam zeg.
Doe me een lol.…
Ik ben
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Het lijkt wel zo, maar ik ben
nooit alleen gelukkig
altijd zijn er ook de tranen, het verdriet
nooit alleen maar sterk en rustig
altijd meer dan wat jij van me ziet
Het voelt soms zo, maar ik ben
nooit alleen verdrietig
altijd ben ik ook gezegend, en geliefd
nooit alleen onzeker of onrustig
altijd gedragen, ook als ik verlies
Altijd…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Een gedachte
een eenzame wolk drijft voorbij
stilte in de geest
Hoe ik, alleen als een
wolk, door het glooiende landschap reis —
heuvels, rivieren die ik kalm ontmoet, en dan onverwacht:
witte madeliefjes, zuiver en zacht wiegend in de wind, aan het meer, onder de bomen.…
[ In flarden trekken ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
310 In flarden trekken
er wolken langs de hemel --
De maan is ver weg.…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Er is een duidelijke realiteit
in schijnbare liefdesdromen
momenten zonder mystiek
een rode draad, nauwelijks zichtbaar
die naar nieuwe illusies zal leiden
het is alsof je gras kunt horen groeien
bomen kunnen praten, wolken vertellen
over dove dieren die de aarde dienen.
Ergens aan een nieuwe wereldrand
zonder commerciële gekte
verlaat…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Ik doe nu de dingen
waar jij nog altijd in leeft -
de zachte gesprekken
die nooit uit de lucht vielen.
Ik voer ze uit,
zoals men bloemen plukt
uit een veld waar niemand meer komt.
Wij zagen het leven
als een droom,
een traag verschuivend licht
op muren van verwachting.
En nu ga ik,
zonder jouw stem in de wind,
maar met jouw stilte in…
[ De wind neuriet laag ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 De wind neuriet laag
in de diepe grot, hij zingt --
zich minder eenzaam.…
[ Avond, in mijn hut ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 Avond, in mijn hut
ben ik alleen, buiten ook --
En het wordt donker.…
Snegren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 Bochten tussen bemoste keien
Slechte ontvangst in de wolken
op de bergen, ze wijken en sluiten
zich achter mij, mijn gedachten
houden ze gevangen op de weg
Geen vergezichten, niet stoppen
om te plassen, rustig doorrijden
Stilstaan is gevaarlijk, misschien
ga ik een pas over naar de zon
Toch nog een gedachte
uit de mist van mijn gevoelens…
In de stilte waar ik besta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
562 Stilte omarmt mij
zacht fluistert het binnenin
woorden vinden rust
Soms voelt alleen
zijn niet als gemis, maar als thuis-
komen op een plek waar niets meer hoeft te worden
uitgelegd. Mijn huid ademt rust als stemmen verstommen, en ik zak.…
Leeg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Dit is wat je moet begrijpen
Zo kan je er namelijk ook naar kijken
Gevoelens raken zo weer kwijt
Maar dit is een feit dat blijft
Alles komt neer op de hoeveelheid spijt die je voelt
Je hart raakt onderkoeld
Zo lijkt het dan wel
Het verscheurt je van binnen uit
Totdat je het niet meer kan voelen
Want,
Je bent bij die tijd
Gewend geraakt…
Is daar iemand?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 alleen?
Hallo?
Help!
Zie je niet dat ik verdrink?
Laat je dat toe?
Heb ik dit verdiend?
Ben ik verdoemd?
Liefde, zeg je?
Ik antwoord niet.
Pijn…
Help!
Fluister je? Ik hoor je niet!
Ik schreeuw.
Ben duidelijk.
Geef antwoord.
Liefde?
Maar HEER! Ik ben bang!
Help!
Ik weet dat je er bent!
Zeg je naam!
Ben duidelijk!…
In mijn waarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
215 Ik kan wel in mooie kleren
op schoot gaan bij een man
met blauwe ogen, en champagne
drinken in de kleur van zijn huid
zonder iets voor hem te voelen
maar mij bevalt het
op een verlaten terras
in mijn eigen waarheid
van een verlaten terras
te zitten, hopend
dat er niemand denkt
gezellig, dat terras
laten we daar maar berm-
bloemenlimonade…
Zoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
404 naar een nieuw begin
en begrijp waarom ik soms alleen de stilte bemin.…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
Ik ben bitter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
10 Ik ben bitter
Zo ben ik gemaakt
Zo ben ik geraakt
Ik ben, sta en ga alleen
Wat je daar van vindt dat is jouw probleem
Je kijkt door de ogen van een schizofreen
Veel mensen meegemaakt
Maar toch voel ik me alleen
In het leven geleden
In het leven gestreden
Ik ben bitter…
Onherkenbaar spiegelbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
172 Subcultuur vol eigenaardigheden
in verleden van bloesemwoorden
wat is regen zonder paraplu
gedateerd in de toekomst
waar is de zon in verre oorden
vaag geworden hersenschim
in leven gebleven door oude gedachten
niet meer en niet minder zichzelf
vergeten roofdier in den vreemde
het moederland dat hem ontheemde.…
vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
20 je schoenen zijn weg
geen briefje op tafel
mijn handen zijn leeg
ik pak de racefiets
de wegen recht en hard
langs maïs tot mijn schouder
gras en prikkeldraad
gedachten verdwijnen
geen vragen meer voor jou
alleen de wind
ik fiets tot ik niet meer kan…
Onderduikadressen
snelsonnet
3.5 met 53 stemmen
3.856 De een zit in een hutje op de hei,
Een ander in een koestal in de polder,
Een derde bij zijn schoonmoeder op zolder,
Een vierde vond zelfs onderduik bij mij.
En straks is er geen enkel kamerlid
Dat nog manhaftig in de kamer zit.…
Kerstsfeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.349 Rond deze tijd
van het jaar
ben ik niet
in de kerstsfeer
meer dan anders...
want ik ben
iedere dag
van het jaar
in de kerstsfeer.
Voor vrede en veiligheid
liefde en warmte
geborgenheid in iedere ziel!…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Ik geloof in mensen
zoals ik in mezelf geloof.
Ik vertrouw ze
zoals ik op mezelf leer te vertrouwen,
maar ik wantrouw mijn medemens
zoals ik evenzeer mezelf soms wantrouw.
Ik houd van een ander
zoals ik mezelf liefheb
en ik haat de ander, zoals ik ook
mezelf wel eens haat.
Bij alles weet ik echter:
achterlaten doe ik niet
en een kans…
Jouw eigen wereld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Devoot in stilte handen gevouwen,
terwijl de zon schijnt op zachte aarde.
Waar de wereld heilig is als een
tempel...
Er is vertrouwen en gemoedsrust in
lichaam en geest.
Een ontdekkingsreis de wereld rond.
Bij je zelf nog het meest.…
NACHTZOEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
862 Galmende, golvende
muziekklanken vervoeren
mijn vloed tot eb
mijn schuim landt
op het strand
mijn lichaam
laaft zich aan
het nog warme zand
als ik naar de hemel kijk
laten de sterren zich
maar wat graag raden
ik zie de opkomende maan
vriendelijk knipogen
naar de ondergaande zon
de zee zich spiegelen
aan mijn avondrust
van…
Valse plooien
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
485 Valse plooien
Tussen plooien van emoties
waarin zorgen waren verborgen
bewoog zacht een sluier heen en weer
zag soms de realiteit niet meer
nam alles goed in ogenschouw
het een en ander glad gestreken
bleef hier en daar een valse vouw
de diepte kreeg ze niet meer glad
de spiegel echter zei het ware
deed me openbaren en ervaren
dat…
Teleurstelling
hartenkreet
5.0 met 24 stemmen
569 Nooit voelde ik mij eenzaam of alleen
Met mijn geliefde elke dag om mij heen.…