inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70842):

Verdriet

De oude man huilt,
ik zie hem zoekend met zijn hoofd.
Het verkeer raast eromheen en ik zie hoe hij zijn ogen uitpuilt,
hij staat als verdoofd.

Moeizaam zoek ik mijn weg,
niemand heeft er oog voor.
Ik neem zijn hand, terwijl ik het verkeer stilleg,
hij zegt, ik weet niet waar ik thuis hoor.

Ik denk hetzelfde maar hou mij stil,
kom we gaan ff op het bankje.
Twee mannen met alleen een leeftijdverschil,
ondertussen geeft hij mij een bedankje.

Hij spreekt en "tekent" zijn leven,
hier en daar is de aansluiting weg.
Zijn aardse wil hij graag weer teruggeven,
het is voor hem de enige uitweg.

Schrijver: Martin Hovenkamp, 30 nov. 2019
30 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 67



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)